6209 resultaten.
Kansloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 t gebroken glas
ertussen in
vervlogen is de hoop
van vele ploeterende zwoegende jaren
waarin noch overheid noch
maatschappij mij spaarde
te laat voor de hoop
dat alles ooit anders worden zou
ik ben het schilderij
in de schijnwerpers
ten gunste voor commercie
de laatste eurocent geïnvesteerd in de kunst
en aan 't eind…
De Dam, de Dodenherdenking, de Duif en het Virus
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
566 Vrede”)
maar door de tranen heen
voel ik de vrede van Vroman
lees ik zijn gedicht in z'n geheel
op www.gedichten.nl
ik lees het als een bijbelhoofdstuk
om te blijven geloven dat
dit nooit meer, dit nooit meer gebeurd
ik kijk vanaf mijn balkon naar de hemel
ik zoek God, de vader en spreek:
“Ik wil vrede God, Godverdomme vrede
en een eind…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 aangevreten in sleet van jaren
het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
de vrije geest in lijf ergens opgehaald
tussen geboorte en de zelf gekozen dood
misschien zichzelf als kracht geneest in
daarover niet lang te rouwen, zelfbeschikking
blijft als uitkomst tot het einde…
Toen Wij nog Voeren
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
486 vele schatten verre landen
weerstonden vele gevaren
onze schepen waren klein
kwetsbaar met vast zeil
afhankelijk van de wind
en de soms te woelige baren
als je pech had sloeg hij
om met zeil en al voordat
de andere kant was bereikt
van de vaart of het kanaal
het was dan zoals zo vaak
gebeurde in die jaren
kort gezegd gewoon het einde…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
466 Er is altijd een lichtpuntje aan het einde van elke tunnel.…
Een zoete dood
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 Een zoete dood,
zal nu zijn einde zijn.
Hij wordt nog wat,
heen en weer geslingerd.
Voelt nog hoe het touwtje brak.
Valt dan uiteindelijk...
Met een smak...
In de vuilnisbak.…
Junicarnaval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
653 Een tambour maître showt de hula hoop
En twist een rumba als de ali shuffle
Hij geeft een majorette zo een knuffel
En gooit haar dan de lucht in
met een scoop
Ze is een draaitol in haar korte rokje
Ploft wijdbeens op een rose skippybal
Gewaagde sprong in 't junicarnaval
Dan tikt de maître haar daar
met zijn stokje
Is dit het einde…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Geen arm die me begeleidt
bij het afdalen tree voor tree,
de trap laat zijn einde niet zien
een eindeloze reis naar benee.
Maaiend met de armen
om wat was vast te houden,
grijp ik in de leegte.
Mijn handen vullen zich met lucht
en met de trapleuning,
als enige metgezel
bij mijn eindeloze stappen.
Ben ik al halverwege?…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 De bomen groeien niet meer
tot aan de hemel, ze zijn moe
de herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van de aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 In de koude winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal…
' t Was meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Eigenlijk ging het dieper daar
op de boulevard
Want toen ik zo zat op zand
dat koel en nat,
boven 't muurtje
d' oude kerkklok zag
dacht ik aan de foto's
waar ook mijn moeder, jong,
zo bij datzelfde muurtje zat
met broer en zussen, moeder, tantes,
dat strand dat
nog hetzelfde was,
'k de einden wand'lend
langs kust bedacht,
mijn…
Alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Geen arm die me begeleidt
bij het afdalen tree voor tree,
de trap laat zijn einde niet zien
een eindeloze reis naar benee.
Maaiend met de armen
om wat was vast te houden,
grijp ik in de leegte.
Mijn handen vullen zich met lucht
en met de trapleuning,
als enige metgezel
bij mijn eindeloze stappen.
Ben ik al halverwege?…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 eenvoudig verblijden ze mijn zucht
naar het onaards gevoel die mij
ietwat ontbindt van de werkelijkheid
geestelijk onvermogen in een repertoire
van zeker wel een gedegen kennis die
mijn zaken goedwillig leiden
naar iedere poging om ze te ontwijken
op weg naar mijn toekomst draag ik deze
prestigieuze pilletjes mee om tenslotte
aan het eind…
ik poëziekte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 pennenvruchten
toekomstig, voltooid, verleden tijd
papier als lijdzaamste toehoorder
kan 't gêne-loos wel aan heur kwijt
node van mij afgeschreven
maak ik het ten uwen deel
roepend op 'n strak A-viertje
soms oorzaak van een hoop krakeel
gedicht, gedacht, gepoëzeerd
kwatrijn, cursiefje, rijm, sonnet
hoor je me nimmer nog wat schrijven
is 't einde…
Een jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 gesloten ogen
dromend over die ene dag
die dag was voorbijgevlogen
vandaag is het een jaar geleden
het was op een maandag
dat ze hem voor het eerst
zomaar in de trein zag
ze zag hem en bleef kijken
de bliksem sloeg in
hij keek ook naar haar
dat was het begin
ze stapten allebei uit
op het volgende perron
ze liepen samen
naar het eind…
allerschijnheiligen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 zo vreedzaam, zo licht als een
engel, zo uitgestrekt dat het eind
niet weet dat ze ook het begin is, kleuren
spreken de taal van saamhorigheid
en de stilte is het gebed van eeuwen
zou dit vrede kunnen zijn
die met een cynische glimlach
het schroot van een oorlog
bijeen raapt om opnieuw
te worden gesmeed tot
vers oorlogsmaterieel ?…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 colonnes in een streng patroon
marcheren van pad naar boom
ze trekt en sjouwt door weer en wind
met kracht en trots die niemand vindt
geen taak te zwaar, geen drempel te steil
bouwt een wereld voor het mieren heil
haar bestaan in teamwork groot
zwoegen en dienen tot in de dood
gevleugelde mannetjes leven kort
vliegende paring die hun einde…
Profetische meesterzet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
549 schaakmat klinkt
als een oordeel en wet
over offers in
een zigzag patroon
van onzichtbare lijnen
tot waar zijn house
of cards eindigt
de koningin wordt een
stervende zwaan
het paard loopt mank
de toren stort in, de loper
een dolgedraaide marathon man
de koning ligt uitgeteld
Het laatste oordeel
klinkt als een klok
het eind…
Boutade d'Amour in C mineur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
396 uiteindelijk zijn alter ik
liet prevaleren toen hij haar piknick
op Aiaia verruilde voor Calypso
die zich, niet als haar voorgangster het liefst
in 't duister hulde van het onbekende
een raadsel dat zijn rusteloze geest
verkende maar tenslotte niet
aan wende
het werd geen piknick, tot zijn
droefenis
ze zweeg in talen waar geen
einde…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De wind weeft patronen in
het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan
begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak
alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Een woord als een routekaart
vol belofte van orde,
een bakensysteem in chaos,
structuur in wanhoop—
veilig klinkt het,
maar soms wordt het een tunnel
zonder einde,
waar je alleen nog
loopt op automatische piloot.
Toch, als het samen gemaakt wordt,
kan een protocol fluisteren:
“Hier is houvast.”…
Wens de mens Martijn dan ook alle goeds toe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Pauw en de Wit gisteravond:::
ik dacht die staan voor wereldnieuws
maar het werd: 'Eigen volk eerst':
het Televisie-Ring Gala
nog net niet postuum
maar een pandemonisch applaus
in een glitter, gelikt, gelakt, gekakt
Carré vol van eigen volk tv-BN-ners
voor de man op weg naar het einde
de golden boy Martijn Krabbé
publiekelijk sprak…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Tijd beweegt
traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde.
De seizoenen schrijven
hun letters in zijn bast; elk litteken draagt
het gewicht van voorbijgaande winden. In zijn schaduw
rust het onuitgesproken — de wereld die even ophoudt met haasten.…
Kleuren van wijn
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 "COLOUR MY WORLD"
An sich kan ik je helemaal
volgen Mignon,
Van begin tot het einde
geen enkel probleem
Meestal dans ik zo door,
door de donkere dagen
Zonder al te veel binnen-
en buitenhofklagen
Ik ga nooit met the flow
maar hou af en toe zicht
Niet op wat de kletsmajoor
heeft aangericht
Dat is de kanker voor een
ècht…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Ik trek mij terug met
het landschap, waar het einde van de groei de ware, diepe rust onthult.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.
Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.
Ik bijt op de stilte, ik kots op het licht,
en toch blijf ik zoeken naar jouw gezicht.…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 Hoe kon iemand nog
spacen op wat vroeger het einde heten mocht?
Hij hopte van jongmens naar jongmens, bewegend
met hun weinige pootjes in het flikkerende licht,
de verwarrende trillingen in de lucht probeerde
Hij te negeren, maar Hij eindigde surfend op die
golven uit de ondoordringbare maaksels.
Muziek, Meester To-To!…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
305 zing Mnemosyne zachter
van Odysse die wist
dat Ithaka geen einde
was,maar enkel list
zij komt waar woorden
zich stapelen,herhalend
bestaan
draden los
draden doch vast
aan niets wordt voldaan
Polyphemus kijkt,
één oog, genoeg om te
zien
Poseidon schuift onder
zinnen-
hoeken zoek ,cirkel
stil en misschien
donkerste van het donker…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Aan het einde van de dag
blijft helderheid achter, een zekerheid
die geen woorden nodig heeft, alsof de natuur iets
in mij herschikt - en ik weer weet hoe eenvoudig wijsheid is.…
Ooit lig je ergens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
222 verdriet
en pijn die altijd komen kijken
Ooit zal iemand terugdenken
aan dit hier en nu
ploeterend en/of kussend op lava
stromen tangoënd sussend langs
honderdduizenden overwegingen
Ooit kunnen fijne herinneringen
houvast bieden, zekeringen blijken
boven de diepe afgrond
zo het leven ook kan verschijnen
doch aan dat alles komt een eind…