6020 resultaten.
Haarzelf kwijt..
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.837 geleerd
Alles ontnomen, geheel ongevraagd
Nu dolend op zoek naar de scherven
Bestolen van haar ware karakter en aard
Valt er van haar niet veel moois meer te erven
En ze begon zo prachtig als onbeschreven blad
Had het leven oh zo lief
Maar eens bestolen van al het moois dat ze had
bracht het leven zoveel ongerief
En nu zoekt ze haar verloren…
Was het medeleven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
915 Nu er geen antwoord is gegeven,
blijf ik vragen, waarom verloren zij hun leven,
was het medeleven, of economisch streven.…
Liervogel's boodschap
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
962 lopen door het woud
keel van goud die krast en knalt
of klikt en ratelt met grote lust
je imiteert en persifleert geluid
dat jou ooit heeft omringd
zodra jij je leven fluit en zingt
staan velen even stil
zonder omhaal laat je horen
hoe er bomen zijn gekapt
hoor een kettingzaag het draaien van motoren
geen bijklank laat jij stom verloren…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 doorzichtige jurken
die hem net zo goed
in de prullenbak gooien
emotieloos vaarwel
want zijn vlinderloze ziel
is niet volledig te pruimen
voor gelovigen en zwevers
is hij een onbeschreven blad
de volkse analfabeet
één van de barbaren
een man zonder schaduw
de onervaren rukker
misschien te verleiden
met teddybeertjes
zoete drankjes
verloren…
Literaire emulsie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Ritmische inkt wat z’n dramatiek herschrijft
wat verloren gaat in het overspelig klagen van
de wind, weerlegt z’n wereld in een holle ton
van ironie waarin hij de cynishe regels legt.…
- Genegeerd, gekleineerd zonder woorden -
hartenkreet
4.0 met 40 stemmen
1.726 Genegeerd, gekleineerd de dwarrelende gedachten
waardeloos verloren, onder teloorgaande schemering.
Binnen de blinde vlek weggepoetst, rest het wachten
tot ernstige schendingen van geestelijke integriteit
plaats maakt voor een eerlijk en zuiver begin.…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 gestrekte armen
draag ik haar boven mij uit
de handen in haar zijden
amper gesloten ogen
zoeken blind de vogels
in een blauwe lucht
wil haar door engelen laten begeleiden
lang sluikhaar valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver, zoveel lichtjaren ver bovenuit
hinken verloren jaren eenzaam achterop,
woelt onbereikbaar, de geur van oude geliefden
verlangend kijkt bedreiging torenhoog neer erop terug.…
inzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 Nu ik steeds meer van mij in jou herken,
jaar na jaar steeds moedelozer geworden ben,
het krachtig NEE verloren ben en
vruchteloos aandacht vroeg voor hen
weet ik: deze wereld is voor mij te hard,
want zelfs de blikken zijn verstard.
Wat goed was heeft de mens verward
met lust en hebzucht in het hart.…
De terugkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Hoe was het mogelijk dat we
het licht niet verdroegen
het plan bespotten
ons boven een ieder verheven achtten
elkaar naar het leven stonden en dat
vooruitgang noemden
onszelf onkwetsbaar waanden;
totdat ook wij alles verloren
met lege handen achterbleven
verweesd en ontdaan.…
Literair onkruid ?
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
709 Theatrale inkt wat de dramatiek herschrijft
wat verloren gaat in de overspelige vlagen van
de wind, weerlegt de wereld in de holle frasen
van de ironie waarin hij cynische tonen legt.…
beweeg mee met je dromen en vlieg
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
982 dromen zijn pijn
dromen zijn waar - zegt de dromer
dromen zijn waarachtig
ze zijn jouw waarheid
je enige waarheid
ze zijn altijd en overal
ze ontstaan uit - niets
en bevatten - alles
maar open je ogen niet
om bewijs van waarheid te vinden
je vind niets - je verliest
je ziet meer of minder
anders of niets
en jouw waarheid raakt verloren…
Najaar III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 'k Doorleef het alles weer, de stille weg,
Omgroeid met wazig-blauwe slee, de heg,
Waardoor zich 't rood gestip van vruchtjes wond;
Ik treed weer in gedachten langs de grond,
Waar stapklank zich in 't fulpig gras verloor,
Doorgroefd van 't diepe, zwarte wagenspoor.
----------------------------------…
Kerstgroet 2011.
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.675 Ik heb er
geen Vrienden mee verloren,
dat weer niet
maar om nou te zeggen
dat ze blij waren
met die drie maanden
sneeuw op de stoep?…
"LICHTJES BRANDEN VOOR DE DODEN"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 en de heer L (Leen) P. beiden te Vijfhuizen, die hun levenspartner dit jaar verloren; het is geinspireerd op de traditionele lichtjesavond op Zorgvlied, Amsterdam op de namiddag/avond van 24 december…
samen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.481 Ik kan je niet volgen
Ik kan je niet helpen
Ik kan je niet leiden
en ik wil niet van je scheiden
Ik voel me verloren
Ik wil je stem graag weer horen
Na al onze belevenissen
Zal ik je zo vreselijk missen
Ik heb nooit kunnen overpeinzen
zonder jou te moeten reizen
Het zal zwaar voor mij zijn
En de weg niet meer zo fijn
Een lange…
badmintonracket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 om me heen
En raak de ganzenveren
Sla jouw stuk tegen mijn been
Het tij is niet te keren
Kan nu alleen nog zegevieren
Vernietig vergeten waterdieren
Als je alles hebt gegeven
Raak je plots het harde hout
Je mooie rondingen zijn verdwenen
Ik weet dit was mijn fout
Roerloos lig je op de grond
Alles voor wat klatergoud
Gewonnen en verloren…
Fossiel-Alfabet
gedicht
1.8 met 4 stemmen
3.723 het continent dat ooit
aan haar vastzat
hoe de begroeiing onbestreden geurt om haar afgesneden kameraad
hoe de rots aan zee achter zijn weggedreven bloedbroeder aan roest
het fossiel weet dat alles ooit aan elkaar vastgezeten heeft
dat we toen onze harten aan elkaar hebben opgehaald
alleen wij weten niet
waarom we nu met die rots-verlorenheid…
Alleen voor kinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 herboren in je armen, je was mijn
moeder ook een man mijn zoon
een vriend die ritueel verlangde
naar zoutwaterzoenen
terug gingen wij naar zuiver
koestering met goede smaak
Ach aankijken deed ik je niet
wij zagen met andere ogen
wij waren deel, zonken samen
als geheel, dieper nog dan glans
van irissen reikten wij naar
bodem bron, verloren…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem danst
langs velden prevelt morgenster
van verre tuurt zijn helder licht
een schittering bespringt het oog
dat door de scherpte bijna zwicht
als zon verruilt
een nevelprins glanst langer door
zijn sluiers vangen kostbaar nat
dat eerder nog aan kracht verloor…
Vreten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
971 (vrij naar het gedicht ‘Vrede’ van Leo Vroman)
komt een duif van honderd pond
met een eetdoos in zijn klauwen
naast mij zitten op de grond
en begint zich vol te stouwen
zonder zich aan mij te storen
honger is niet gauw verdwenen
alle schaamte lijkt verloren
ieder frietje doet mij wenen
hij vertelt een triest verhaal
kind aan vraatzucht…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 geesteloos en kil
laat zich door geen geluid, geen stem van buitenaf verleiden
om slechts één vleugje inspiratie naar binnen te doen glijden
het blijft daarboven dan ook oorverdovend stil
de held in mijn verhaal lijkt vastgelopen in de tijd
zijn flamboyante ziel in louter dynamiek bevroren
hij heeft de sturing over lijf en ledematen reeds verloren…
Sinds ik het weet...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
5.297 togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden en de vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen,
En 'k groet ze met een vriendelijker groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij
En vaak, in d'ernst van 't aardse spel verloren…
- Dorpstafereel -
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Als ik door vensters kijk,
zie ik dennenbomen,
die hun glans verloren hebben,
idyllisch na nieuwjaar,
allesbehalve eentonig
in onze oude wijk.
Gisteren viel hier weer
heel wat te beleven,
een afwisselende dag.
Mensen kwamen
uit de winkel gelopen
en uit het café.
In 't dorp bleek iemand
vreselijk gehaast.…
- Vergeet - mij - niet -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
882 zand,
dichtblauwe bloemenduintjes weggeëbd
kostbare leegte voelde zich vergeten
de muzikale omlijsting
heeft het leven geannuleerd, omzeild,
verlengde hartslag, met eigen werkelijkheid
altijd winterhard,
bitter en nog bitterer in gedachten
betreurde een pijnlijke essentiële
het niet bepaald vergeten wachten
wel fascinerend
verloren…
Waarom zo veel lijden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Hij heeft zelf Zijn leven voor ons gegeven
Moest daardoor angst en pijn doorstaan
Opdat wij niet verloren zouden gaan
Maar eens voor altijd met Hem mogen leven.…
Alleen in 7 miljard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Om me heen kijkend lopen zij mij voorbij
lachend, mopperend, in gedachten verzonken
allemaal een reden om daar te zijn
een doel om naartoe te gaan
Voor een moment kijk ik naar mezelf
al mijn vrienden verloren in de afgelopen jaren
allemaal gingen ze hun eigen weg, gescheiden van de mijne
ik raap mijn denkbeeldige koffer bij een en ga op reis…
ELBURG, DE KERK EN DE PATATTENT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Ja, nog even de wereldproblemen doornemen,
dan anderhalf uur Gods af, op- en verlossingen"
Het orgel zwolg aan, ze togen ter kerke;
binnentredende vrouwen tooiden
hun lange wapperende haren met
hoedjes die niet onderdeden voor
die van de politicae van Prinsjesdag
De mannen en ik wensten elkaar
Gods zegen en kracht toe
maar ik, ik verloor…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 rode herfstblad
in al haar geschonken vormen
zij viel op de gebroken hard grijze aarde
waar zij hopelijk lieflijk werd ontvangen
omdat ik niet zeker weet of de grond
behaaglijke warmte uitstraalt
rond haar aanzienlijke broosheid
daarentegen waren haar dagen geteld
zij kan tegen haar wil zomaar uiteenvallen
mede door de kracht die zij verloor…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 van een tekening
verbonden met lijntjes
jij liet zien welke
verbindingen kleefden
perspectief lieten zien
Schaduwen dansten
vier, zes armen voor je
om een onzichtbaar lichaam
maar ik kon de naam
niet onderscheiden
Even stond er Maude,
Charlotte op zijn Frans
uitgesproken, donkerbuine
ogen in woede haast
zwart konden zijn
Wie verloor…