Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Vakantie

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.504
daar zeg, Alleen die lui rijden aan de wrong side van de weg, Amerika daar vlieg je ook heen in een paar uur, Maar op dit moment is de dollar zo verrekte duur, Italië leek me ook mooi toen ik in de folder keek, Maar spaghetti komt je ook je strot uit na een week, Zullen we dan naar Turkije, dat lijkt leuk op teevee, Edoch 40 graden in de schaduw…

Krijgsheer

netgedicht
4.3 met 60 stemmen aantal keer bekeken 1.165
terwijl jij droomt en slaapt en ademt niet in staat het te bevatten en Ik van ontroering huil je helm weerschijnt het laatste licht en in de schaduw weet Ik geen gezicht…
Jalf Flach23 februari 2007Lees meer >

De Vreemdeling

poëzie
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.286
Hij droomde, de arme vreemdeling, En als hij 't oog ontsloot, Zag hij alleen zijn schaduw, Die langs het voetpad schoot. Hij hoorde 't avondklokje, Dat wegstierf in de vert': -- Gaan zo de erinneringen Nooit sterven in het hert? Hoe treurig is 't ontwaken!…

Het epos van de zeven dode dichters

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.302
En wat was er met de muziek gebeurd onverschillig uitgesleurd hij neuriede de eenzaamheid en raakte z'n gevoelens kwijt hij zoekt naar troef en onderscheid en moet berusten in de tijd Tijd van zin, moment van twijfel een stoel in een hoek van de kamer de schaduw die niet uit z'n voeten stamt een knoop uit het boekje in z'n atlas geramd…
wiron mostert24 februari 2004Lees meer >

Wolken van vergetelheid

hartenkreet
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 790
Schemerig, ook wazig is het spel van schaduw en lijnen 't zijn ook de Goden die voor 't inzichtelijke pleiten. Het magische elfenstof, geschapen door de wezens van d’oude feeënwereld dwarrelt zachtjes neer op mensenaarde. Talmend sta ik voor de zeven zijsprongen zoekend achter elke wezenlijkheid.…
Katty29 december 2009Lees meer >

De eenzame

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.944
. – En door de luiken lacht het morgenlicht En schetst zijn schaduw op de witte wanden. -------------------------------------------- maag - bloedverwant gracelijk - bevallig, gracieus…

HET GEURIGE VELD

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Kinderen spelen er, bejaarde wijzen zoeken de boom, die van de heuvel helt en schaduw schenkt, en vrome pelgrims reizen eerbiedig naar het zoet geurende veld. ------------------------------------------------------- Amangkoe: Javaanse titel van de sultans van Djokjakarta.…

Vliegen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Je lette op de schaduwen en de stemmen van de grote mensen. Je hield hen in de gaten, je leerde hen nadoen. Grote, kleine Shin, je leefde het onzichtbare, grote-mensenleven zoals je geleerd had toen je nog het tinnen soldaatje was. Er was maar een wereld en daarin woonde jij met al die anderen.…

Je leeft in mij en ik in jou.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.834
Gisteren zag ik je schaduw ronddansen in de poel van ons geluk. Besef je dat twee mensen innig van je houden? Ik draag jouw kleine lijfje en papa draagt mijn hart. Zo dragen we elkander. Je leeft in mij en ik in jou en papa leeft in jou,in mij. Onafscheidelijk zijn we geboren in onze liefde voor jou.…

Indië

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
De koele schaduw achter het huis, mierenleeuwtjes in het zand en verderop de hoge stemmetjes van bruine kindertjes aan de kali kant Die spannende wekelijkse autotochten soms naar een ver en verlaten strand, daar zocht ik naar de mooiste schelpen met mijn broodtrommeltje in de hand.…
Ruud12 januari 2021Lees meer >

Pantheon

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Hades onzichtbare heer in de schaduw, uw rijk schimmig maar gelukzalig, doods maar eeuwig, rijkdom, schone schijn zijn er niet, enkel diepe vrede in uw rijk.…

Luchtkasteel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
Ik wandel door heuvels van zonlicht en schaduw een schoonheid te vinden in bomen en stenen die samen verrijzen tot een machtig kasteel - dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap Als ik ademloos staar tillen handenvol wind mij op uit de laagte en geruisloos glijdend op vederlicht vleugels van goudstralen draden komen torens steeds…

Waar het lichtkind waakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Legde haar handen op zijn vermoeide hoofd en nam, zonder vragen, de schaduw een beetje weg. Sindsdien leeft zij in hem, niet als troost alleen maar als een zachte dwang om te blijven zien. En de bloemen — die weten meer dan zij zeggen.…
dabda7 april 2026Lees meer >

god(in) van de overdrijving

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 287
tachtig sloten tegelijk bedenkt en overspringt in één stokloze nanoseconde dreigende ketens temt door zijn poten slechts uit te rekken die de eeuwige beweging van de zee en de horizon tot stilstand brengt – dan zou ik zeker bereid zijn om voor die rol te solliciteren en zo er andere kandidaten zijn zullen zij wegkwijnen in de schaduw…

Storm

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Walgend van krakende gewoontes Vruchteloos Stroop ik mijn huid Naar het voorbeeld van de slang Rusteloos volg ik de dubbelganger die uit het meer aan land kroop Uit de deinende spiegel Hij wandelt in mijn schaduw Muren weerkaatsen zijn stem.…
Wimper14 augustus 2003Lees meer >

Dood

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.596
Eenieder draagt haar met zich mee je krijgt het dan als je geboren wordt De achterzijde van de medaille van het leven als een schaduw reist hij met je mee Voor velen als een last gevoeld Voor mij een vriend, altijd aan mijn zij Waar komt het toch vandaan ‘t gevoel dat alles alles is en toch ook niets 't gevoel geen angst te kennen voor…

Liefdes uur

poëzie
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.074
De zon genaakt de middagstee: In diepte van doorgloede luchtezee smoort de akker onder 't bare goud; de vonken sikkel snerpt door 't droge graan; de schaduw krimpt terug in 't hout; in hemel en in waterbaan geen wolken gaan, alleen de wit door-zichte maan blijft louter in het blauwe hemelvuur... Hoe laat is 't aan de tijd?…
P.C. Boutens18 augustus 2023Lees meer >

N E V E L D U I S T E R N I S

poëzie
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.351
Dat ‘t schaduw nu nog ware en wolken, daar de winden, zo in een schapentrop de honden, weg in vinden, en bleve een plekske vrij, dat blauw is, hier of daar! Och, neen, ‘t is nevel, al omtrent me, en nevel maar. o Nevelduisternis, bij nachte zien mijne ogen de duizend tekens nog, die ‘t ommegaan vertogen des sterrenhemels!…

de wereld draait door

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.129
ook ik loop door de vallei van de schaduw des doods.. zoekend naar kansen en verloren door het maken van keuzes.. elke weg maakt nieuwsgierig want je mist de keerzijde van de munt.. misschien raak ik verloren in mijn eigen gedachtenspel.. de stad kenmerkt zich door parallelle lijnen die in elkaar verdwijnen..…
Smeenk23 juni 2007Lees meer >

MASKERS

poëzie
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.787
. ------------------------------ uit: Schaduw (1928)…
Alice Nahon9 november 2021Lees meer >

Blanco Bladen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.488
bestegen en waarheden schreven smekende blanco bladen vragend naar verhalen over dagelijkse daden van wandelaars op de aarde pagina's bladerend lange dagen beklagen reflecties van visies gezien vanuit niets definities van iets precies die poëzie is wat ik zie in blanco bladen die weerspiegeling spiegels pagina's zien wat reflecties zien schaduwen…
DN17 november 2010Lees meer >

De verlaten vrouw

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Een nood die niet uit wil breken Voor de laatste waanzin die hoopt, Als een schaduw siddrend geweken, Mijn laatste geloof heeft gesloopt. En te moe om uw wreedheid te vloeken, En te zwak dat mijn liefde u niet blijft, Is mijn leven één schuwen en zoeken, Tot de nacht mij naar buiten drijft.…

Het stille lied

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.806
Eenieder hoeft gereed te zijn, want plots kunnen lichten de schaduwen van de bomen doen zinken, dan is de bruidegom dichtbij. Hij die de bruidegom van het Leven vóór de poort laat staan, zal blijven onbevrucht een ganse leven. Doch hij, - o mocht ik reeds een ver Hosannah horen!…

verlaten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
soms is mijn aarde niet groter dan twee voeten en mijn hoofd het heelal anderen zijn de schimmen die onaantastbaar wroeten; innerlijke duivels die de schaduw in mij willen beminnen, en al doende licht doen dimmen dan heb ik weer echt weet hoe naakt ik staar naar dromen; en dat ik enkel door te sterven bij jou, de onzichtbare andere mens…

De Bergbries

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.006
En waar de bomen schaduw wuiven En als kwikzilver 't razend nat De wiegelende bloem bespat, Buigt zich de wandlaar warm en mat Van 't stijgen, knielt en drinkt zich zat Aan 't leven dat de stroom bevat, Dat vóór de stroom de wind bezat, Dat uit de ether hem gegeven Een vlaag is van het eeuwig leven, Verschonken voor de moede mond…

KRANKHEID

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Buk ik mij neer waar bloemen staan, Of kleine zonnen schijnen, Daar vaart zijn schaduw langs mijn paan, En doet dit goud verkwijnen. Wel menig vrucht wenkt met heur mond De dorte mijner lippen; De vijand waakt, voor ik het vond, Zie ik mij 't zoet ontglippen.…

Yesterday

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
ven nog veel zin * Now it looks as though they're here to stay Nu zie ik er haast geen gat meer in * Oh I believe in yesterday O ik geloof in gisteren * Suddenly I'm not half the man I used to be Plotseling voel ik mij alleen een vage schim * There's a shadow hanging over me Hangt een schaduw…

Ochtendwaken

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
" Ze luistert, dwaalt verder in haar mijmering en verdwijnt in dieper verborgen motieven van het ´zijn´, waarin vreugde en leed afwisselen en als schaduwen hand in hand met elkander dansen. Haar blik op oneindig weet ze dat haar emoties verscholen liggen achter peilloze ogen.…

ode aan de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
altijd stoïcijns geduldige wachter was in het najaar nog in vol ornaat reusachtig in ruisend groen gestoken tot de wind hem machtig stormend niet alleen al zijn bladeren ontnam maar ook zijn takken zo ver strekte dat het houten hart scheuren ging waar de stam zich groots vertakte tot afdak voor de lopers en fietsers die bij felle zon er schaduw…