5854 resultaten.
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Leeg en tegelijk van leven vervuld.
Niets weten, alles begrijpen.
Gans aanwezig in het messcherpe zeer
van heden. Elke geboorte anders weer,
en toch steeds opnieuw een mens.
Onze handen grijpen in elkaar.
Met de duur van één ademtocht,
vertrekt een hemelstraal duizend jaar.
© Robert Baeken…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Ik leg mijn hand op de koude bekleding.
De geur van verbrand vlees
zit nog in mijn jas.
Ik stap uit,
sluit de deur met een zware klap
en zak in de stilte als in een diep bed.
Het is niet weg.
Het is er nooit gekomen.…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Je blik glijdt langs me
als een onbekende in een lege straat.
Mijn naam valt stil op je lippen,
en ik herken elke breuk
die achterblijft in je stem.
Ik denk aan augustus.
Je lag op mijn borst—
gewicht, warmte,
een adem die samenviel met de mijne.
Ik durfde niet te bewegen.
Bang dat zelfs een zucht
ons zou doen breken.…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Ik leg mijn hand niet op de zijne.
Ik raak alleen de metalen stang van het bed.
Koud. Echt.
De machine ademt voor hem.
Ik adem voor mezelf.
Als hij gaat,
neemt hij de antwoorden mee.
Zo blijf ik achter met zijn jas,
zwaar als alles wat hij in stilte meebracht.…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 vertrekken
niet achterlaten
wat zonder haar
geen stem vindt
geen hand die
de stilte optilt
haar brein sluit
deuren
nog voor de ochtend
binnendringt
vergeten wat
het hart blijft
herhalen
de eerste gedachte,
Weer een dag
die door haar
handen zal vallen
als water
dat zich niet
laat vasthouden
toch stormt zij
door met lege…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Als de avond valt, nog voor
de schaduwen langer worden en ramen
spiegelen, lijkt het alsof je even naast mij loopt onder
dezelfde kruin waar stilte niet leeg is, maar vol van wat wij samen droegen.…
Vertrek bij vroege zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
301 zwijgtaal
alleen in het half schemer donker mocht bestaan
bij de drempel draait waarheid zich om
een korte handdruk, veel te formeel
voor twee volwassen mensen die zojuist
de pure liefde hebben aangeraakt
de deur valt zachtjes in het slot
hij verdwijnt weer in zijn niemandsland
terwijl gepassioneerde weemoed definitief
blijft wroeten in de lege…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 ik ben oud versleten uitgedragen
door onbeschreven tegenslagen
nooit zo laag gezakt als nu
nu ben ik terug bij af
loop weg van waar je mij verlaat
en merk dan dat ik nooit zo raad
waarom en wat er misgaat
ik bedenk het achteraf
in de golf van graag vergeten zijn
in een leeg huis met een dicht gordijn
is blijdschap soms een blijk of schijn…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 jij drinkt de nacht zonder fluweel, geen
japon dat aan jouw adem kleeft
en de sierlijkheid waarin het verlangen
zichtbaar in je leeft, draag ik voor
uit het boekwerk en lees hoe dit
intiem gebeuren was geweest
het podium graaft in lege graven
dit alles droomt zich in wegen door
landschappen die ik vrees, het verstilt
de nacht en avontuurt…
En toen was er niets meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
59 Een lege plek aan tafel,
verdriet in de kleinste, dagelijkse zaken.
We wensen jullie mensen toe
die niet alleen vandaag,
maar ook na weken blijven vragen
hoe het werkelijk met jullie gaat.
Die durven luisteren naar zijn naam,
naar een verhaal, opnieuw verteld.
Die weten dat ook in de stilte
het samenzijn nog telt.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 rouw
*ik hou van rode gladiolen*
ook midden op een zomerse dag
ween ik mijn donkere wolken
gevoelens die niets anders doen
als in mijn lijf steken
met plots verschijnende dolken
* ik hou van gladiolen: met rode
of witte bloem*
als lijkt dat ik mijn grip verlies
en het zicht versmalt
tot een leeg…
HET MEISJE EN DE MATTHÄUS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
786 Dan begint het eerste deel: "Komt ihr Töchter" en ik leg mijn gevoelens vast, wat ik opdraag aan Jopke, Onno, Louise en dirigent Leo Rijkaart, wat een "Rijk Aart".…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik doe veel op m’n (blote) knieen
Bukken kan niet meer lukken
Doorzakken zonder alcohol dus
Ik ben ’n jaar alcoholvrij, dus ik rij auto
wel met een kussen onder m’n kont
om gevierder op te veren
m’n emoties zijn nog springlevend
het manische wint van het depresieve
veel, heel veel water drinken helpt daarbij
veel plassen en goed leeg…
De frustratie
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.852 En weet je nog die ene keer
je een cadeau voor je liefje kocht
iets schitterends had uitgezocht
maar je pinpas had geen krediet meer
en je met lege handen thuis zat
zeg, ken je dat?…
Het middagmaal
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.542 Ik leg mijn lepel zwijgend neêr
En zie mijn weêrhelft aan,
Toen rijs ik van mijn zetel op
Om naar haar toe te gaan;
Ik kus en kus haar blij te moe -
De kind'ren zien verwonderd toe.
'O, teedre gade!…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 Annabel uit Roosendaal
nam laatst de laatste trein
Daarmee dacht zij nog redelijk
vroeg weer thuis te zijn
De trein was verder helemaal leeg
toen zij daar ging zitten
Ze las wat in haar spoorboekje
over het vertrek van laatste ritten
Toen de trein eenmaal op snelheid was
verscheen de conducteur
Die Annabel vertelde
wij passeren nu Etten-Leur…
Vroeger was ik een held..
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.497 ik leg mijn hoofd tegen haar buik
koester mij in haar warmte, en ik ruik,
de onvergelijkbare geur van mijn eigen kind,
een genot dat je nergens anders vindt.…
Vaag verlies
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.918 Nu leg ik een hagelwitte roos op jouw navel.
Je verbood tranen
maar ik schend jouw laatste wet
zoals ik een fatale daad weiger.
Nu vlei ik me in een vaag verlies.
Je schonk een fortuin aan een zwerfkat
aan 3 prille koningen met papierkronen.
Je zag een karatekampioen groeien,
die amper acht jaar geleden uit jouw schoot floepte.…
Voorbij
poëzie
3.6 met 78 stemmen
22.945 Ik nam mijn eigen hart,
Keek in mijn grote hart,
Diep in mijn lege hart -
Of het daar lag.
Tot de dag henen was,
totdat het avond was,
Tot het zo donker was -
Dat ik niets zag.…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 Zwarte haren, blauwe ogen
Zomaar voor me op die stoel
Waarom ben je de inspiratie
Als je uitkijkt over een lege stad
En breng je zoveel bij me boven
Tot ik dat gevoel weer sus
Zomaar ineens
Het meisje in de bus
Waar denk je aan, wat voel je
Als je naar buiten uitkijkt op die stad
Lag je daar ooit in zijn armen
En kuste je zijn hart en gevoel…
De Hermenie
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.945 Pauze voorbij, pinten leeg.
Stoppen midden in een verhaal.
Half elf, het laatste nummer.
Het zit er alweer op.
Alles wordt weer ingepakt
en Harry vertelt nog gauw een mop.
Na het repeteren de kroeg in met z´n allen.
Monique regelt het wel even.
Instrumenten gauw gepakt
Voor een “lang zal ze leven”.…
Mijn moeder
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.123 Je was een geweldige moeder voor ons allemaal
En daardoor spijt het ons allemaal
Maar mam je blijft in ons hart
En we wachten gewoon af
Wat er hiernaar komen zal
En hopelijk gaan we naar het heelal
Misschien zien we elkaar daar nog een keer
En dan leg ik me er bij neer
Dat je hier echt niet meer zal zijn
En dan verdwijnt mijn pijn…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.398 Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.
Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigeen een vreemdeling gebleven
en wie ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.…
De Totaalklever
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
1.310 Zwelgend op het lege parkeerterrein
beregend met olieplassen
De Arabische nacht
van een fluorescerend snoeppapiertje
en de verlopen lidmaatschapskaart
van de Golden Retriever club.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Gedachten en beelden zijn met draden verbonden
Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet
Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan
Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet
Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd
Mijn ogen staren…
Over de vrede die niemand zal tekenen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.014 Er wordt gemoord en en wordt gedood,
het bloed kruipt over lege straten.
Alleen wij zien de angst en de nood,
alleen wij hebben het in de gaten.
En de zanger op de hoek zingt zijn lied,
over de toekomst, de angst, het verdriet,
over de vrede die niemand zal tekenen.
Is er iets waarop we nog mogen rekenen?…
Voorbij
poëzie
2.9 met 43 stemmen
4.923 Ik nam mijn eigen hart,
Keek in mijn grote hart,
Diep in mijn lege hart -
Of het daar lag.
Tot de dag henen was,
totdat het avond was,
Tot het zo donker was -
Dat ik niets zag.…
De Blauwe Stad (2)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.175 De huizen
laten mij moedeloos met neergeslagen
ogen passeren, de lege schoolserre doet
schrijnend aan. De manege is een oase
in deze grijze woestijn. De Volvo ploegt
zich een route door de modder op wat
onzichtbaar de Clingeweg heet. Grazen
gebeurt hier niet, tankachtige auto’s rijden
af en aan karrenvol zand verplaatsend.…
neergehaald en uitvergroot
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.889 steeds geen fluit, niet eens gepiep
een zinkend ik; een zachte herfst
verwaaide mijn haren, luwde in 't geniep
het heetst der strijd tot lauw bedaren
"de spelers zijn geen spelers meer
maar viezige insecten
en rust dat is niet langer rust
maar vreselijke gekte
van woeste geesten, droeve spoken
die bloed en pijn hebben geroken
Ik ben zo leeg…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 hij maakte zoveel zorg
en moeite en zoveel schats te schande
en is verloochend door zijn geld
en heengegaan met lege handen!
Zegt overluid dit al, opdat
de drom der saamgeschoolde velen,
elk naar zijn rang in deze dag
van onmacht en berooidheid dele.…