6020 resultaten.
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
585 verlaten
die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet
in het zwarte gat in de rok
van het almaar slinkende terugplooiende heelal
het multicolor peaceloving
elkaar in woordengebaren besodemieterende gens humana
intercontinentaal continu incontinent in turbulentie
van zak en as van tsunami's
zich rederadeloos verloren…
Duistere hobo
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
437 prille lente begonnen
en waar jij ooit vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
uit duisternis in het licht gestapt
je lacht nu naar het leven -
– kom, lees nog eens rustig voor
uit het leesvoer van het niemandsland
dan vergeten we de horizon
geschiedenis vol tranen
verloren…
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Al die ik vergeefs heb liefgehad,
al wat mijn hart doet overlopen,
door wat was, is de weemoed,
omdat alles verloren gaat;
huiveren heeft geen baat.
Kon ik slechts de herinnering verlangen
zonder blijmoedig begin,
zonder stilte in de nachten,
zonder begeerte.…
Wereldreis
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
377 Zij kan je verhalen vertellen
Over alle windstreken ze bezocht,
De mooiste natuur en ruïnes
Uit verloren, lang vergeten tijden.
De Victoria watervallen, de Amazone,
De ijsberen op Spitsbergen, Groenland,
De grizzly’s en elanden in Alaska,
De stranden van Fatu Hiva, de Maldiven.…
Avondwandeling
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 len van de merel
‘k kijk op en zie op ‘t dak,
hij ziet mij en zingt opnieuw
dan ‘n fatbromiel die ruw voorbij,
laat hem niet storen
weer jubelt hij
De sloot paarsblauw al,
waarin lantarenlichten liggen
zo licht zo zacht de lucht
ik ruik de sloot en gras
‘k schrik op van een geblaf
en dan weer rust
nog paarser schijnt de sloot
verloren…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 waarheid mennen
de zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van de ratten
waar geld niets waard is
woorden scherpe wapens zijn
in het onfatsoen van holbewoners
waar mensen geen maskers hebben
in tijdloze moerassen van strijd
zoveel onschuld gaat verloren…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.…
Knikken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
414 Liefde heeft niet gelogen,
ze sprak zacht genoeg
om ons te laten horen
wat we verloren.
We noemden hoop wat eigenlijk angst was,
en toekomst uitstel bleek.
We knikten bij elke belofte
alsof instemming
hetzelfde is als waarheid.
Ze zei niet: blijf,
ze zei ook niet: ga.
Wij vulden de stilte in
met alles wat we misten.…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 Aan de rand van mijn bewustzijn
herken ik onaangeraakte dromen
die bevangen in desillusie
wervelen als een razende tornado
Onaantastbare naakte fantomen
beschimpen mij ongenadig
door mijn angsten bloot te leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 toch ook hetzelfde
dat van de levenden
tussen hemel en aarde
the middle of nowhere
waar alles begon
de vrucht van de passie
tussen benen, jouw queeste
naar daar en de mijne
naar deze en gene
met dezelfde genen
de reis naar het land
dat je kent van de foto's
in zwartwit is gratis
en vrijwel voor niets
een retourtje verloren…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.
Een trein vertraagt even,
de deuren blijven dicht.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 Ik vloekte op de ecoline,
fel en luid,
omdat zij grenzen uitwiste,
kleur na kleur, uit mijn huid
waar ik een lijn wilde trekken
strak en klein,
liet zij haar waterige waarheid
door alles heen zijn,
de blauwe vlek zocht rood
een zwervend paar
verloor zijn naam in paars,
en werd iets anders daar
ik noemde het verraad,
ik noemde…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Gewoon een dromende dichter, verloren in de grote stad.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
LANDJEPIK, het favoriete spel van de 'grote' 3 in China
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
4 Ja, ja, maar wel onder de conferentietafel
wordt er stevig Landjepik gespeeld in China
door die 'grote' 3: Xi, Trump en Poetin
Taiwan kan wel op z'n tellen gaan passen
het verloren schaap weer bij de kudde op het vasteland China
afvallig Oekraïne weer in de moederschoot van Rusland
de VS van Noord-Amerika onder de vlag van
MAKE AMERICA…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 De mist huilt zich weg voor het licht van de maan,
mijn slappe benen breken glas onder een boom;
het is de verloren spiegel waarin ik mezelf zie staan.
Wie grijpt mijn pols, wie zegt dat ik droom?…
Kinderen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.048 mijn kind
dat de wereld om andere redenen bemint
en het macro van denken nog niet heeft geleerd
kon ik stemmen dan tegen ondanks mijn verweer
ik schenk het mijn hand en trek het dan mee
naar het riet langs het schuim en de vliegers boven zee
en ik vraag het te ademen te ruiken te horen
maar het antwoord blijft uit want de blik lijkt verloren…
Voetbal ...
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.341 spel
geloof me, dat weet ik ook wel
Maar als je er aan verslaafd ben zoals ik
geboren met een echte voetbaltik
Dan is het spelletje niet altijd genieten
wanneer ze de ballen het doel inschieten
Dan zie je ook het nadeel van deze sport
het lijkt wel of het wekelijks erger wordt
De competitie is nog niet eens begonnen
er wordt nog niet verloren…
Troostvogel
gedicht
4.4 met 48 stemmen
33.809 Wanneer je soms iets naars beleeft
Je niet mag uitgaan door de regen
Of slaande ruzie hebt gekregen
Met iemand waar je veel om geeft
Als speelgoed door een mankement
Niet meer zo leuk is als tevoren
Je kwartje ergens is verloren
Kortom, als je verdrietig bent
Dan komt de vogel met een lied
Je hoort het, maar je ziet hem niet
En als hij…
Golfstroom
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.656 zonnedagen tot koralen stollen,
En vlijt van vroom-geduld'ge madreporen*
Bouwt, rood in 't blauw, toren naast holle toren,
De ontzaggelijke bekers van de atollen*,
En, eb en vloed van steeds nieuwe trezoren*,
Door 't licht vloeibare paarls*, de golven rollen,
En spieg'ling van nachtlijke wereldbollen
In 't groene vuur van de afgrond gaat verloren…
Kan een lied soms helpen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.116 Je koukleumt verbluft onder
vallende regen
krijg je nooit genoeg van
oorden van weemoed
Loop je verloren
of een lied helpen kan
Je strompelt verdwaasd dwars
door het rijk der zinnen
zie je 't zitten dan
schuif je een stoel bij
Dit warme welkom
of een lied helpen kan
Kan een lied soms helpen
als de nacht bitterkoud is
Valt verdriet…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Een nieuw begin
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
8.842 krampen schuren alsmaar door
mijn nek voelt zwaar, een boor
drilt onverstoord diepe gaten
in verloren machteloosheid
ik verzuip in verbeten strijd
raak mijn gedachten niet kwijt
schud mijn hoofd in moedeloze
onverdraagzaamheid
sla wild om me heen, verhard
als steen, dolend in donkerzwart
de tijd glijd vooruit en verdwijnt
in gepijnigde…
Lieve schat
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.461 Je was me zo dierbaar ik verloor alles uit het oog
Die mooie momenten zo innig en vol van geluk
Een arm om me heen een kus op mijn voorhoofd
En nu zit ik hier gebroken en helemaal stuk
Zelfs je vriendschap voor mij is ver te zoeken
Ik had het zo anders en vooral beter verwacht
Maar wie weet zal je mij ooit weer eens ontmoeten
Ik zal je dan…
Als niemand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
981 En verkondigt wat ik graag wil horen:
"De vrede gaat nooit, nooit verloren".
Als dit 's werelds lot is,
zélfs de stem van God is,
wil ik van Hem graag leren
waarom er nog legers marcheren.
En de wereld bloedrood laten kleuren.
Welke God laat dit in Godsnaam gebeuren?…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 ieder ding heeft thans zijn zin verloren!
't Woord is de mom der gedachte. Sombre haat
zweeft in de zoetste lach der vriendschap op 't gelaat,
en door een spotwoord voelt men teedre liefde boren.…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 Voorbij de grens van dit nergens
Een niemandsland waar zij wonen wil
In een verloren omhelzing, ergens
Waar ik mijn gevlei verspil
Aan haar slurpende ziel
Als een behaagzieke randdebiel
Vastgepind aan haar vel
Gevangen in een zeepbel
Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst
Ze bijt speels en spottend in de duim
In de badkuip, in het…
Olympiade
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.993 Bij de eerste gong ligt mijn handdoek al in de ring
Roeien doe ik tegen de stroom in
met de riemen die ik weer eens niet heb
Ik draai compleet dol, in dubbele zin
Tot slot ren ik de marathon van mijn leven
gebruik de ellebogen waar het maar kan
en loop de volgende dag binnen als nummer 2007
Geen medaille, geen lint, verloren maar niet verslagen…
Bevlogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.175 haar beide vleugels
te spreiden als twee armen
zwevend over diepblauwe
meren en haar onstuimige
zee rustte ze soms heel
even uit in korrelig zand
haar snavel stond niet stil
onbegrepen vloog zij verder
stijgend en soms dalend
ging ze weer op haar bek
maar brak geen vleugels
meer, de pennen hadden
zich gehecht aan een
verloren…