Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Op de kerk-hoven

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
Paars en geel en wit en prachtig licht, overal mensen met een ernstig gezicht; Gelukkig kunnen de kinderen nog lachen en vragen stellen die wij niet kunnen beantwoorden, als we al eerlijk willen zijn. Waar is opa? Oma? Soms wil ik bij hen zijn. Wat is leven? Ontvangen en geven.…
Adeleyd31 oktober 2009Lees meer >

heildronk

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 639
Vroeger ging alles van waarde mijn mond rond, zomerse weiden het lange tenen van de wilgen, het stil zwijgende van plassen in de voren mijn geboortegrond rees en alles zoog verzengend, de hitte die het dampen uit de koeien sloeg, blakende vlaaien mijn handen fonkelende verbeelding witte haren, Ernest Claes in de vingers toen nog, het huis…

Dochter

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 27.371
Ze duwt prikkeldraad opzij, haar vingers bloeden, ze ziet wit, ze heeft het koud voorbij het prikkeldraad zijn struiken kaal nog en met doornen, 'Loop daaromheen!…
Toon Tellegen26 februari 2022Lees meer >

Vellenbos

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Grijs-witte lucht die, in beeld van wolken, langs de kale bomen trekt en tot schrijven brengt. Ranja met ijs of cola met een harde twist, als ambtenaartje wordt gedist; al lavend zich weer opgefrist. Daar in dat vellenbos. Stronken nat, bladerzooi, zandstroom en alles dat hij zeggen wilde. De winter is al onderweg.…

Een eenzame Kerst

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Zeker nu het een Witte Kerst is met al die lichtjes ook zo iets, van jaren gelee komt zij tot hem in zijn dromen vrolijk wuivend in een verlichte arrenslee Maar ach die dromen altijd vervagend en zijn huis blijft kil en leeg hij zou Hem willen vragen laat mij slapen zodat hij altijd in zijn dromen bleef…
Ivan Grud21 december 2009Lees meer >

Winter(2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
nevel graast en rijmt op de verlaten velden omheiningen worden er ijzig uitgelijnd het gras schijnt als verzilverd takken en struiken lijken van kristal stil de witte huizen in de blauwe vrieskou de wind bijt rode neuzen overvalt de zuchtend adem behalve de kraaien die zichzelf weerspiegeld zien in de bevroren sloot lijkt het hier zo stil…
Nadine9 januari 2010Lees meer >

binnen pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
Mischien moet ik wel terug gaan naar de nacht naar binnen als buiten niets echt leeft of het licht vergeet hoe het zich een baan naar buiten breekt door wanden afgewerkt in gebroken wit laat dat dan een groot donker gat achter?…

De Projector

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Het witte doek ben ik naakt gestreken, geen kreukel verleden op zoek naar bestaansrecht. Jij warmt je voeten aan het lijf in de kamer maar praat met de spiegel Het doet er niet toe. Want is houden van niet een doel op zichzelf? oh zij was Frans dus "je t'aime"…

- Vervlochten Bladeren -

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 633
Vervlochten drijft de enkeling, tussen uitbundige bladeren van wit op ruime afstand, de schrijver...…

in het hoogtij van het licht

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
wanneer woorden tijdloos lijken zich warm weken op witte rotsgrond lente als oogst wordt binnengehaald met helderblauw en hoog plafond dichtbij en in de vertevloed van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens…

Terug naar af

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
De dagen van alles kunnen Zijn vermoeiend, gaan voorbij De tijd die ooit veel voorspoed bracht Ebt je leeg als een getij Het besef dat niets voor eeuwig is Slaat toe in jou en plant haar zaad Alles lijkt steeds sneller Tot minder meer in staat De kleuren van je haar Je strakke gladde huid Die mooie witte tanden Verrimpelen…
Hookie16 augustus 2010Lees meer >

Keizerspinguïn

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren die zwijgend barre winterkou trotseren verloren in een witte woestenij ze koesteren het nageslacht, een ei en hongeren, maar zonder protesteren terwijl hun spek verschrompelt onder veren een echte heer gedoogt de heerschappij van dames die nu heerlijk…

woensdagmiddag

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
de gang leek eindeloos zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf zo breekbaar bij het glas verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet of ons de weg was weg; geen deur die houvast bood de klink was slechts een voorwerp onder witte vingers samen glimlachten we wat omdat de stoel wat warmer was dan alle koude muren binnen…
switi lobi8 november 2010Lees meer >

Waarom?

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 591
Waarom overweldigde je mij toen pas...met witte lelie- bloemen. Gaf je mij, met mijn ogen dicht...onverwachte zoenen. Waarom zei je toen pas...dat je van mij hield waarom pas toen, nadat mijn liefde voor jou, compleet was vernield?…
Nicoline22 november 2010Lees meer >

Ondeelbare gedachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
De tijdelijkheid van het gerijpte gras, bloot te staan aan ondeelbare gedachten, levend wit wat eerder groen blozend was, de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt, als de doden zijn geborgen, voor ons zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
pama17 december 2010Lees meer >

ik wil je aaien

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 682
heb je moed nodig, vraag ik me af om ademhalend in een witte wereld te staan jezelf in de berm neer te leggen terwijl elke gedachte waarvan de draad verloren is, kraakt alsof diepte verschuift en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar met stijve tong een roodborstje dringt in mijn hoofd, schrikt zoals ik hij is mijn angst voor…

wintermuts

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
ik draag de winter warmer nu een dikke trui past beter als mijn handen wat beschut in mouwen steken en mijn hoofd heel zorgeloos verborgen witte wolken weeft de glinstering van mooie dagen vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars het licht als luwte in een wereld die om liefde geeft verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt…
switi lobi23 december 2010Lees meer >

JAAREINDE

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Een witte Kerst was het logische gevolg. Maar naast de idyllische plaatjes, moesten we er ook de gevaarlijke en hinderlijke wintertoestanden bijnemen ……

De wijsgeer

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
zijn bril rust op het puntje prikt een randje in zijn neus hij voelt het niet hij werkt, worstelt, ontrafelt in zijn afzondering krult smook zich bruin rond witte tanden een kostbaar troostvocht gloeit warm in rillerige handen de soesa in zijn bestaan schrijft hij de wereld toe hij slikt het leven niet voor zoete koek het gedachtegoed…

Glas

gedicht
2.2 met 339 stemmen aantal keer bekeken 37.673
Als ik terug van school kwam keek ik even; het vierde raam, begane grond: een witte muur met stille plooien, alsof de vrouw niet echt bestond. En toen kwam ik haar buiten tegen, haar gang voorzichtig als op glas. Ik groette haar; ze liep op scherven.…

De kraanvogel, de schilder

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 796
wanneer zie ik de kraanvogel weer die mij bezocht destijds mijn dromen leken waarheid toen hij landde in mijn handen nu schuift mijn schilder voorzichtig tussen ’t groen de alpino schuin over ’t oor een rode sjaal, kwast in z’n mond het witte haar, pluizig als een paardenbloem, penseelt hij de natuur, die uitwaaiert voorbij mijn grenzen…
Hanny14 mei 2011Lees meer >

Weilanden hebben avond

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.383
En daarboven, zwart op witte lucht, fladderen de doodsbrieven, die kraaien blijken te zijn, zo slordig vliegen ze: god laat z'n correspondentie maar waaien. ----------------------------------------- Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…

Morgendeken,

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Blouse in de warme wind gevuld als bollend zeil, bezeilt de zon , haar maan tussen huid en hemel,de eclips van het bestaan ontstaat de blozing van een omhelzing, kom in de armen van het windekind wat tussen witte donzen en naar naakte wolken voert zich tot een speelse lichtval om de monden spreidt, de bron van oorsprong tot een brede…
pama10 juli 2011Lees meer >

inktblauwgedicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Ik schrijf met zeewater lege, schreeuwerige gedichten meng inktblauwe gezichten die afdruipen in bleekwater ik neem geen genoegen met het krijsen van de zee wanneer het water lonkt tekenen zich witte dansers maar ik laat me niet vleugelen als een kostbare zilvermeeuw de zee zou een cadeau moeten zijn aanspoelend, warm en zoet zwemmen…
Erna31 augustus 2011Lees meer >

Zon boven zee

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 992
Onmogelijk zijn aangezicht te zien Oogverblindend licht behalve aan de randen van zijn dag Zijn spiegelbeeld flonkerend in zee versplinterd, uiteen gerafeld in duizend glitterstukjes Zijn blik slechts te weerstaan getemperd door wimpers Hunkerend naar warmte, zoekend zijn bron, te fel, te wit, te veel voor mijn ogen - geloken om…

VAN KRIMPEN BACK IN TOWN

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
Pure vlakke basis-oppervlakten: plafond, muren, wanden en de vloer Primaire kleuren: wit en grijs: vervoering voor dichten over "Geen Gezichten": van veelbelovende kunstenaars.…

VERZEGELDE FONTEIN

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Groen-omlommerd, wit-betegeld, Springfontein, nog immer zwijgt gij? Stil-bekommerd, dicht-verzegeld, Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij? Zie de purperen bloemtros bengelen In 't geblaarte. Hóor de lente, Zoet als 't lief in Kedars tente, Loof- en vogelstemmen mengelen. Moet uw hof nog langer wachten?…
P.N. van Eyck22 september 2011Lees meer >

Martín

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
- toen explodeerde je gezicht in de oerknal van een lach zo schept elke god zijn wereld mijn shirt leek te wit voor je verkoolde lijf mijn short te ruim voor wat uitgemergeld bleek jij was nu toerist ik ervoer de tragiek jij hoorde het gefluister van de buren…
Stig Hansen10 oktober 2011Lees meer >

Geschapen helderheid

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.709
jij, die duizend lichten etst aan het heelal zo, dat bladeren zilver gaan glanzen in de herfstnatte takkenbomen op een aarde in rust mensen rond de volle maan laat dromen een kunstwerk creëert van witte sterrenbloemen in een opkomend mistgordijn in dichten vertelt, hoe de hemel soms meehuilt in onbegrepen pijn het universum met…

Fingerspitzengefühl

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
komt op en laat niet los wringt z’n weg door je buik en je borst en stroomt tot tussen je oren - de materniteit waar woorden worden geboren – die wriemelen en wrikken wippen en springen om zo snel als kan langs je handen in die Fingerspitzen te belanden en te ontsnappen te gaan lopen en te gaan vliegen een lammerendans te maken in die witte…