8651 resultaten.
Op de kerk-hoven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 Paars en geel en wit en prachtig licht,
overal mensen met een ernstig gezicht;
Gelukkig kunnen de kinderen nog lachen
en vragen stellen die wij niet kunnen
beantwoorden, als we al eerlijk willen zijn.
Waar is opa? Oma? Soms wil ik bij hen zijn.
Wat is leven? Ontvangen en geven.…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 Ze duwt prikkeldraad opzij,
haar vingers bloeden,
ze ziet wit, ze heeft het koud
voorbij het prikkeldraad zijn struiken
kaal nog en met doornen,
'Loop daaromheen!…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.…
Een eenzame Kerst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.243 Zeker nu het een Witte Kerst is
met al die lichtjes ook zo iets, van jaren gelee
komt zij tot hem in zijn dromen
vrolijk wuivend in een verlichte arrenslee
Maar ach die dromen altijd vervagend
en zijn huis blijft kil en leeg
hij zou Hem willen vragen laat mij slapen
zodat hij altijd in zijn dromen bleef…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
binnen pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 Mischien moet ik wel terug gaan
naar de nacht
naar binnen
als buiten niets echt leeft
of het licht vergeet
hoe het zich een baan naar buiten breekt
door wanden afgewerkt in gebroken wit
laat dat dan een groot donker gat achter?…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Het witte doek
ben ik naakt
gestreken, geen kreukel verleden
op zoek
naar bestaansrecht.
Jij warmt je voeten
aan het lijf in de kamer
maar praat met de spiegel
Het doet er niet toe.
Want is houden van niet een doel
op zichzelf?
oh zij was Frans dus "je t'aime"…
- Vervlochten Bladeren -
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
633 Vervlochten drijft de enkeling,
tussen uitbundige bladeren van wit
op ruime afstand, de schrijver...…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 wanneer woorden tijdloos lijken
zich warm weken op
witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
Keizerspinguïn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij
verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren
die zwijgend barre winterkou trotseren
verloren in een witte woestenij
ze koesteren het nageslacht, een ei
en hongeren, maar zonder protesteren
terwijl hun spek verschrompelt onder veren
een echte heer gedoogt de heerschappij
van dames die nu heerlijk…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Waarom?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
591 Waarom overweldigde je mij toen pas...met witte lelie- bloemen.
Gaf je mij, met mijn ogen dicht...onverwachte zoenen.
Waarom zei je toen pas...dat je van mij hield
waarom pas toen, nadat mijn liefde voor jou, compleet was vernield?…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 heb je moed nodig, vraag ik me af
om ademhalend in een witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 ik draag de winter warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Een witte Kerst was het logische gevolg. Maar naast de idyllische plaatjes, moesten we er ook de gevaarlijke en hinderlijke wintertoestanden bijnemen ……
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 zijn bril rust op het puntje
prikt een randje in zijn neus
hij voelt het niet
hij werkt, worstelt, ontrafelt
in zijn afzondering krult smook
zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed…
Glas
gedicht
2.2 met 339 stemmen
37.673 Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten tegen,
haar gang voorzichtig als op glas.
Ik groette haar; ze liep op scherven.…
De kraanvogel, de schilder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
796 wanneer zie ik de kraanvogel weer
die mij bezocht destijds
mijn dromen leken waarheid toen
hij landde in mijn handen
nu schuift mijn schilder
voorzichtig tussen ’t groen
de alpino schuin over ’t oor
een rode sjaal, kwast in z’n mond
het witte haar, pluizig
als een paardenbloem, penseelt
hij de natuur, die uitwaaiert
voorbij mijn grenzen…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 En daarboven, zwart op witte lucht,
fladderen de doodsbrieven, die kraaien
blijken te zijn, zo slordig vliegen ze:
god laat z'n correspondentie maar waaien.
-----------------------------------------
Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Ik schrijf met zeewater
lege, schreeuwerige gedichten
meng inktblauwe gezichten
die afdruipen in bleekwater
ik neem geen genoegen
met het krijsen van de zee
wanneer het water lonkt
tekenen zich witte dansers
maar ik laat me niet vleugelen
als een kostbare zilvermeeuw
de zee zou een cadeau moeten zijn
aanspoelend, warm en zoet
zwemmen…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Onmogelijk zijn aangezicht
te zien
Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om…
VAN KRIMPEN BACK IN TOWN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 Pure vlakke basis-oppervlakten:
plafond, muren, wanden en de vloer
Primaire kleuren:
wit en grijs:
vervoering voor dichten
over "Geen Gezichten":
van veelbelovende kunstenaars.…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Groen-omlommerd, wit-betegeld,
Springfontein, nog immer zwijgt gij?
Stil-bekommerd, dicht-verzegeld,
Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij?
Zie de purperen bloemtros bengelen
In 't geblaarte. Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?…
Martín
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
548 -
toen explodeerde je gezicht
in de oerknal van een lach
zo schept elke god zijn wereld
mijn shirt leek te wit
voor je verkoolde lijf
mijn short te ruim
voor wat uitgemergeld bleek
jij was nu toerist
ik ervoer de tragiek
jij hoorde het gefluister van de buren…
Geschapen helderheid
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.709 jij,
die duizend lichten etst aan het heelal
zo, dat bladeren zilver gaan glanzen
in de herfstnatte takkenbomen
op een aarde in rust
mensen rond de volle maan laat dromen
een kunstwerk creëert
van witte sterrenbloemen
in een opkomend mistgordijn
in dichten vertelt, hoe de hemel
soms meehuilt in onbegrepen pijn
het universum met…
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 komt op
en laat niet los
wringt z’n weg
door je buik en je borst
en stroomt tot tussen je oren
- de materniteit waar woorden worden geboren –
die wriemelen en wrikken
wippen en springen
om zo snel als kan langs je handen
in die Fingerspitzen te belanden
en te ontsnappen
te gaan lopen en te gaan vliegen
een lammerendans te maken
in die witte…