48278 resultaten.
Ode aan de aarde.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Vandaag is de “ dag van de aarde”
‘k wist niet eens dat ‘t bestond,
onze globe met een fantastische waarde,
waar menig mens het leven vond!
Vandaag, de dag van de aarde
besef ik me eens te meer,
dat de mooie aarde- waarde
niet meer is dan van weleer!…
Taboe
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 En als je opgeeft
Waar moet je dan naartoe?…
meteoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 een lichtbaan in de versluierde hemel
van al oktober een gedroomde missie
kruist door een sfeer die wij de onze
genoemd hebben in het gebruik van
de tijd dun verlengd met kale takken
het verloop van een dag zou stoppen
bij de traag schokkende overgang van
licht naar schemer zoals wij die half
verdoofd kennen door het gewoon
horten van de…
Mijn morgenstond?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 Mijn woeste water
vloeit blauw
langs haar mild
levende hand
mijn engel danst
op de toppen
van de golven
en van haar kunnen,
stapt moeiteloos
over mijn baren tot
op het gebied waar
we waren gestrand
mijn danseres wiegt
op beide spitsen
van haar benen,
hoog opgeheven
tot op het punt
waarin mijn fantasie
buiten mijn
verbeelding…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 Ik zag je gestalte bij de levensbron,
duizendschoon in een oceaan, het
haar vol bloesem, wild en ongetemd
als de hoop, die we hebben gedronken
om te willen zijn, vaak te ongeremd,
gedoopt in een diffuus licht waar onze
schaduw in verdrinkt, om het loflied
van de toekomst in te verpakken steeds
tot een verrassing op te maken en je de…
Interpunctie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Hoofd- en kleine letters zijn er niet voor niets,
even noodzakelijk als de bel op je fiets,
waarschuwend waar nodig als signaal:
zo dient een hoofdletter ook in onze taal.
Om een nieuwe zin of belang aan te geven
en je aldus in het geschrevene in kunt leven,
zodat de fijne nuances je niet zullen ontgaan.…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 De kleine
inham schenkt wat bescherming tegen
de triestheid van haar vak, waar
ze met een verbitterde blik naar kijkt
ze staat in het middelpunt en het
zonlicht verlicht haar, maar groter
is de schaduw om haar heen
die in onze droom een groot, donker
dennenbos rondom haar kasteel is
ver weg van de Parijse demonen
en de platte geilheid…
Musical of klucht over Meneer Krol
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
483 u de schijt aan heeft
en vooral de schijt aan onze toekomst!…
dag dieren-dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 als wij ze vandaag vieren
de beesten en de dieren
laten wij dan kijken ook
naar gisteren en morgen
in het weten allemaal
dat over de hele wereld
zij steeds nog knokken
voor vriendelijk bestaan
onze waarheid is wreed
zelfs de veiligste oorden
zijn voor hen niet veilig
waar mensen zich kleden
in hun mantels van bont
zoals hier de koe…
Toneel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
464 Nu moeten w' ons nog meer
verstoppen
Hoe dat te verkroppen
is dit onz' eigen schuld
zo omhuld te leven?
Wie of wat maakt ons wakker?…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 niet de tijd verloopt
maar wij verlopen
tijd is het water waar
wij in zwemmen naar later
tijd maakt zich nooit druk
slijt nooit of te nimmer
heeft niets te verduren
kan niet stuk
om de hongerige vragen
over haar te stillen
om onze plaats hierin te bepalen
omdat we antwoorden willen
daarom seconden minuten uren dagen
de klok loopt…
DE BUSBLUES
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
525 Ik voel de vreemde weemoed van voorbijgaande huizen,
waar mensen die je nooit zult kennen,
die parallel jouw leven leiden,
met andere verhalen,
in andere uren en dagen.
Zij wel, weten precies bij welke halte
uit te stappen:
het midden van nergens
is voor hen geboortegrond.…
O Fado
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 elk
woord wordt voor waar aangenomen
zij rilt maar wij hebben heb het koud en
dromen van een zomers briesje
de straten om ons heen verdwijnen
warme klanken zo groen als zwarte
olijven en zo rood als port van de contrabas
ik verdwijn langzaam en los op in jou
o fado -
ik heb honger…
Even de hemel raken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
382 we samen rusten
elkaar vertellen
van de wereld die
met ons was ontwaakt
zichzelf had
weggemaakt en ons
emoties heeft gelaten
om in onze wereld een
heerlijk uitgeslapen
entree te maken…
Quod licet...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
526 Een classicus doceerde oude talen
Oud was hij niet, doch eerder jong van geest
Want wat hij leerde was nooit weggeweest
De bron waar alle wijsheid valt
te halen
Pecunia non olet, geld stinkt
niet
Of neem nou pater noster, stabat mater
Van 't onze vader kreeg hij nooit
een kater
Alleen van asterix, die kent hij
niet
Persoonlijk, want…
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Dan verlaten wij het huis
waar onze moeder
nooit meer wonen zal.
Een vreemd gebouw ineens,
tot in de stenen veranderd
op deze 21ste juni
van het jaar onzes Heren 1972.…
Verweven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 binnenste streept ze nog lang niet door
zet hem weer eventjes in haar boekenkast
waar wijsheid tussen twee mooie ogen ligt
haar vingers beschrijven mij, als ik haar bekoor
en vind dat er een dun lijntje tussen past
tussen angsten en nacht brandt nog iets licht…
Vreemd Huwelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Mijn lief, mijn lief waar ben je al die tijd
gebleven
Om onze oude woning Judasbomen staan
Koos je voor sterren achter hemellichaam maan?
Mijn ziel en zaligheid heb ik aan jou gegeven
Je ging voor lange tijd en ik kon dat niet aan
Je handschrift duiden was een vloek en tevens zegen
Weerhoudt mij tussen al je regels Petrus' haan?…
Reportages
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 Via megalomane beeldschermen
stroomt er zomaar niet te verdragen
ellende onze huiskamers binnen.
Met een pantser om uw gevoel
ademt u het onrecht in...
Waar is de wereld toch mee bezig?
Aangedaan roept u 'goeie genade'
en wendt u zich opnieuw geërgerd
naar uw jengelende kind.…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Waar sterrenlicht straalt
wordt duisternis verzwolgen,
en lichtpunten in dit heden
blijven ons zwijgend volgen.
Zij verzachten het leed
als balsem op een wond,
zoals ook onze eigen ster
ontwaakt in gouden morgenstond.
Toch dooft elk licht,
gevangen in vergankelijkheid.…
ontkleurde kamers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
278 zwart in de oneindigheid
van ongepleisterde muren
waar wij naar blijven staren
in die onbestaanbare verten
begrensd naar maatstaven
van verzwegen angsten
ongepaste onwetendheid
en gedulde yuppenlogica
in een vertrutte poging
tot dieper zakken
door de onzekerste bodem
van voorzeker brekend ijs…
Kees XXVIII; woorden zonder inhoud
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
427 Was het gefluit en gefladder van de vogels,
in en uit de struiken,
echt helpend voor de wereld
en bruikbaar voor onze gevoelens,
zoals sommige vlinders beweren.…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Maar het kompas van onze harten
deelt zich slechts duister toe,
waar licht ons meer dan welkom is.
In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes
verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden.
Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder dan ooit.…
HOT ITEM
snelsonnet
4.2 met 15 stemmen
1.235 De buren weg, de kinderen op vakantie
en ik zit voor mijn open raam zodat
geen boef iets stiekem uit mijn woning jat.
U snapt dat ik voor dichten echt geen kans zie.
Al mijn normale werk is stopgezet;
daarom vandaag helaas geen snelsonnet.…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Expats, gastarbeiders, mensen
die geen kant op kunnen en blijven
dromen van een vrij leven
als herders en veeheren
in een eigen land
van grazige weiden, melk en honing
de oude belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen…
Staphorst
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
802 Men gaat daar met zijn allen naar de kerk
Dat is men zo gewend in die contreien
Coronapreken gaan daar niet gedijen
Daaraan stelt Grapperhaus nu paal en perk
Houd de gemeenschap in Gods huis graag klein
En voor het zingen eerst de kerk uit zijn…
Kerstnacht
poëzie
3.4 met 17 stemmen
4.814 niet langer meer gedraald;
Een schamel Kind komt onze banden breken!
Kerstnacht, Kerstnacht, Messias zegepraalt.…
Profiel van mijn droomvrouw
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.819 Droomvrouw, droomvrouw
Waar ben je?
Waar was je al die tijd?
Waarom heb ik je al die tijd moeten missen?…
Mens sana
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.255 De geest maalt onverdroten dag
en nacht
somwijlen vrij van boei bevrijd van kluister
geknecht in dwangbuis doch vitaal doorlucht
wakend of in droom en slaap beneveld
De geest waart buiten wil van
het skelet
en armatuur van volatiele ribben
onder de thorax van zijn fiere tors
danwel haar pronkjuwelen bast en schors
waar spieren soepel…
Onkruid
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.064 Omringd door planten
organismen zonder dimensie
meebuigend met de wind
vorm ik het onkruid
dat uitreikt naar de grenzen van onze tuin
zoekend naar vragen en antwoorden
en naar wie ik ben…