7717 resultaten.
Tezamen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.428 pad versperd ligt:
duw weg die grote, zware steen
strooi rozen - waar de groef mee dicht
kom mensen doe de hand omhoog
en vang de wolk die in de lucht hangt
verdamp de bui dan blijft het droog
strooi zaden waar je zon mee vangt
kom mensen sla de hand te saam
en demp het meer dat in de zee ebt
bedwing de vloed uit aller naam…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 wollen doeken, te
lezen valt in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om dan
hun plek te verliezen, nooit
worden hun namen…
100-80-100
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
984 (weer 100 op de Utrechtse Baan)
minister Peijs bestreed de files krachtig
(een echte dame wil een goed milieu)
voor snelheidsduivels wel een beetje sneu
zo’n dure wagen ... en dan mag je tachtig
wat bleek ... hoe triest, wat jammer en mon Dieu
de files namen toe, wis en waarachtig
dat werd de arme staatsvrouw toch te machtig
en daarom is…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 De blauwe nacht op mijn rug
en haar zilveren naam
op mijn gescheurde hart gedrukt.
Morgen Sancho.
Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
Ze noemden jou mongool.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
840 Je was anders
ze noemden je mongool,
maar ik vond
dat in die naam
iets geks verschool.
Je was niet gek
ik vond je aardig
en jouw bijnaam
vond ik minderwaardig.
Je was spontaan
en telkens weer
als ik de kerk uitkwam
keek je op me neer.
Je sloeg je arm
dan om me heen
en in het bijzijn
van iedereen
gaf je mij een zoen.…
Hij zag ze vliegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
756 Hij vond het zeer de moeite waard
en nam veel digitale foto's.
Hij dacht: 'Dit is een goudmijn, want
'k verkoop m'n plaatjes aan de krant.'
Hij was ineens een ramptoerist
en bleef er na het plaatjes schieten
verlekkerd nog wat nagenieten.
In wezen was-ie 'n topsadist:
door buurmans zeer werd vreugd gebaard.…
Hoofdpijn
gedicht
2.5 met 375 stemmen
77.706 Ik blijf zó verlangen
dat het eens ophoudt, dat ik me moest schamen;
maar àls die aanvallen een einde namen,
zou ik het hoofd niet langer laten hangen.
Ja, buiten spel gezette hetero,
daar zit je dan. Ja, kleed je maar weer uit,
en ga maar weer naar bed. Alleen. Wel rot.…
de recensenten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
616 voor liefde gaan we niet zwichten
omdat niemand toch van ons houdt
we kijken naar punten en komma’s
voelen het ritme letten op rijm
betasten de strofen op niet te veel gein
altijd is er wel iets om te vitten
bepalen wat dicht is te licht is gemaakt
en nooit aan poëzie heeft geraakt
de boodschap is niet belangrijk
we kijken naar naam…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde
stemmen van jeugd in vreemde talen
zij zijn hier op bezoek, vervelen zich
krassen hun namen…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 inwoners van het licht
morgen verwacht ik
jullie aanwezigheid
bij mijn graf
spreek verblijd
met hees gefluister
vanuit mijn nimmer
goed te maken hart
laat de nachten bij me blijven
teken ze desnoods op mijn gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een…
Vader
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.162 Al jaren wordt mijn vader stukken ouder
Al twintig jaar ruimt hij de zolder op
Maar altijd hield hij die alerte kop
En iedereen kon bouwen op zijn schouder
We hingen uit het raam bij elke stop
Hij nam me mee op reis in alle treinen
En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen
We zagen steden, stranden, steeg en slop
We ruilden onze rollen lang…
OH PAUL OH VERLAINE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
692 Dat al mijn werk stuk sloeg op rotsen
Waarna ik brak en in de golven gleed
Tezamen met het paard dat ik bereed
Gelijk Beyaart verdronk ook dat in klotsen
Mien telde zeventien fictieve jaren
En nam het woord zonder enige schroom
Ze was het alter ego van Hans Klomp
Het wicht wou enkel in Fontaine staren
Haar schepper bleek een schurk…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
Die ene ware man
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.122 Overdag zit ik te dromen
Over die ene ware man
Maar of hij ooit terug zal komen
Daar heb ik geen notie van
Ik zie ons tweeën samen lopen
Over een verlaten strand
Hij zal bloemen voor me kopen
En mijn naam schrijven in het zand
In zijn ogen zal ik verdrinken
Zijn lieve lach maakt dat ik smelt
Maar moet het maar laten bezinken
Want ook…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 ‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’…
Man bites dog
gedicht
3.4 met 35 stemmen
20.486 Ik heb lief en sla dood
met dezelfde warme ziel -
op mijn rug staan vele
ongeldige namen -
gezegd en weggeschreven door
de hete naald.
Voor iedere letter heb
ik betaald met het eiland
van mijn daad.
De sleutels komen met steeds langere
tussenpozen -
zij zijn opgehouden
met praten -
de ruit beslaat van de hitte.…
Le col de l'homme mort
gedicht
2.8 met 33 stemmen
8.098 wij stegen met dat lopen
dat een vorm van stilstaan is
wij zochten naar een uitzicht
een punt voor het verdwijnt
wij wisten niet hoe men
de draagkracht meet van ijs
we waren samen en alleen
we waren nauwelijks en nog
zoals de laatste vogels in de lucht
voor het begon te schemeren
de tijd was niet te vatten
we gaven aan de dingen namen…
Haar virtuele leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
805 klimmen van de jaren
komen de grijze haren
uitgaan is er niet meer bij
ze voelt zich nog wel jong
al is ze middelbaar
dus wat gedaan
het haar geverfd
en zich inde digitale wereld
omgetoverd tot
een jonge mooie Oosterse schone
zo leeft ze nu een dubbel leven
ze voelt er zich in thuis
als een vis in het water
vergeet zelfs haar eigen naam…
Voetstappen in mijn hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
871 Dromerig zoeken mijn ogen de jouwe
warmte straalt door mijn hart
als ik je glimlach zie
je knipoogt
we denken hetzelfde
en ik reis terug in de tijd
overbrug jaren
voel weer jouw eerste kus
zie weer hoe jij met jouw zakmes
onze namen kerfde
in de oude eik
weet nog het bedauwde gras
met de net ontwaakte klaproosjes
het ging anders
je was…
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 Als - in spot - uit de witte hemel een
meeuw op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
ontwaak doornroosje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
649 kust
je hoeft geen honderd jaar te slapen
als je de moed hebt kun je nu ontwaken
leg hem maar af die dichte doornen droom
verjaag de moeheid uit je bange handen
geef je over strek ze uit
reikhalzend naar de wereld
die overvloedig wacht
laat je verleiden door de engel
die jij al levenslang begeert
vliegvleugel samen eb en vloedig
je naam…
Ex libris,
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
730 keel van mij en
het bevroren land, het is niet zo
dat de steel van de blanke lelie is
gebroken, vertrokken alle keren
op een houten slee, die plaats
biedt voor twee, ik dien dat te
accepteren, voor al die anderen
die het tegendeel beweren,ik
beween haar in gepolijste steen,
ik kerf in hout haar klare faam,
verwerf haar taal op eigen naam…
Diep in mijn leven is een heiligdom
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.545 als Uw beider zoete
Naam door mijn ziel gaat, voel ik als gemis
Mijn liefde, en dan naderen mijn voeten
Het heiligste, dat in mijn leven is.…
Jouw seizoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 Hier beginnen jouw seizoenen
het lichte oprapen van hoop
dansend in de schaduw, maanrat
je gaat met een redelijk hart op de loop
keert weer terug naar de waarheid
onder helderend licht, een wakende maan
roep je mijn naam naar de heilschaduw
de zinderende stem van verloren faam
je leest me veel minder dan vroeger
niet meer zo vaak en veel…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 en hulpeloos spartelde en dat dan
maar een naam probeerde te geven,
namelijk in een zwevend gedicht,
dat je in een donkere rivier doopte
en daarna met knijpers vastknipte
aan de wat verbogen waslijn om
te laten drogen en was een blauwe
seconde even écht heel gelukkig,
je had het van blijdschap te kwaad,
en werd heel moe en viel toen…
De last van het zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1 Nog even beeft het licht in de verte, alsof iemand mijn naam heeft uitgesproken.
Maar niemand keert zich om.
De zwaarste last is wat je blijft dragen nadat iedereen je heeft verlaten.…
Het Ultieme
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.838 Toen mijn lippen jouw innerlijk begroeten
ik je geurende nectar proefde over mijn tong
je handen klauwden trokken aan mijn haren
was ik even onsterfelijk voor eeuwig jong
Als een boog lag jij gespannen je lichaam trilde
alle gêne was verbannen je geilheid nog lang niet gestild
dus nam ik jou ruw vloekend, gemeen hard en boos
jouw lust aanwakkerde…
"leven"
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.576 Ik sluit mijn ogen
en zie jou staan
je denkt vandaag aan een naam
het niet meer vieren van deze dag
een stilte in jou van wat er niet meer wezen mag.
Maar je leven is verder gegaan.
Weet, dat ik je "voel",
je stil verdriet dat zegt
"Ik vergeet je niet".
Het is goed om te bewaren,
die mooie, kostbare en soms moeilijke jaren.…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 Ge bloeit ondanks het kenteren der seizoenen,
Uw naam is meer dan ooit alom verbreid,
Uw vlucht draagt bij de volkeren te verzoenen.
Oudtijds op zee en nu steil in de lucht,
Gij, wakkere mannen, onze dankbaarheid,
Zij vergezelt u op uw stage vlucht.…
Die Kakmadam
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
592 Zie de parkeerplaats, die zij nam,
Waarbij "Voor Invaliden" staat.
Zij eist, dat ik haar voorgaan laat,
Ook als zij na mij binnen kwam.
Zij waant zich ieders meesteres.
Haar woordenstroom kent paal noch perk.
Haar ellebogen zijn haar merk.
Die zijn haar sleutels tot succes.…