862 resultaten.
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen schoonheid raakt mij aan
en streelt mij wimperzacht over de wangen
ik huil verdriet geluidloos drupt een traan
zij lest de dorst…
Die ster
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.993 Kon wijsheid onze dorst ooit laven,
nu rest ons kerstkrans, kippenbout
Och, was het ons gegeven:
een groot wonder in ons leven
Maar hoog, ergens ver daarboven,
straalt die ster waarin we geloven…
De dorsvloer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 Het ritme van de slaande vlegels dorst
het graan ja klopt het koren vrij van kaf
de zwoegers zwaaien zweten op dan af
weer op weer af tot lost de zemelkorst
het overbodig afval moet geschorst
geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft
ruw op de harde dorsvloer afgestraft
met slaande stoten dansend op de horst
in diepe grond van je bestaan…
Voor mijn part.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
939 steken
Stropen
Droogt uit mijn mond bij meerdere beten
Oh, zo
Ongezond
Rauw werd altijd mijn keel
Daardoor zag ik scheel
Dubbel
Zonder strubbel
Koop ik nu lekker zoete appels
Die ik deel
Een nieuw tafereel
Samen met een vriend
Hij kan het beamen
In vier parten
In zijn geheel
Waarvan één part mijn deel
Echt een appeltje voor de dorst…
Gedorst
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.582 Ik kan alleen maar langs
een tere strohalm naar je
kijken, wat zou later blijken,
strijken wind en regen kalm
over gemaaide akkers, in
verlangen naar een verborgen
dorst, verloren tranen drijven
op de vijver, wolken jagen
op elkaar in zachte onuitgesproken
woorden en zullen gezamenlijk
de kim bereiken, geschoren aren
los verspreid…
Flessen openden genoegen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
527 was mezelf kwijt
in rekken vol verlangen
op de bodem van de tijd
ik bleek een vat
vol tegenstrijdigheden
en gistte narigheid
ze wilden heldere wijn
de droesem op de bodem
bleek alleen voor mij te zijn
ik bruiste op bevel
laafde dorst serveerde vreugde
ze lieten me verrekken in de hel
zagen mij niet staan
kozen voor de eigen feesten…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 het gras waarop mij de liefde
werd ingegoten was dun gezaaid
het bleek geen onwil
of door tijd overgewaaid
neen, er waren kale plekken
aan de moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld…
Ezeltje strek je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Ja ja zo’n ezeltje
de wind zal het verder fluisteren
die pakt echt niet iedere nieuwe morgen
de zware ballast op
die die een daglang heeft meegesjouwd
nee die laat het achter
daar waar het moede kopje
ten rusten werd gelegd
fris en fruitig in de pootjes
dorst gelest
honger gestild
genietend van het leven
op een zorgboerderij
stapt kleine…
De zomer kan me gestolen worden II
gedicht
3.8 met 29 stemmen
10.019 Een zinken teil vol ranja lest de dorst
Beter dan alle kruiswoorden op spons.
Er loopt een lichtval van woestijnzand
Vanaf het doopvont van gebeitste vroomheid
Naar de verveling van het schaduwdal.
----------------------------------
uit: 'Jaargetijden', 2000.…
Nog op mijn lippen...
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.782 0 dorst, die 'k, nooit gelest, wil lessen !…
DE MACHT TOT LIEFDE
gedicht
3.9 met 8 stemmen
8.472 En slacht hun lauwe zuchten voor zijn hongren
En drinkt hun snelle tranen voor zijn dorst,
En drukt als Jezus zijn geliefde jongren,
De hunkrenden aan zijn metalen borst,
En voedt zijn harteloosheid met hun gloed
En wreekt zich op hun vroegre overvloed.…
erosie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 afwezigheid
denk gedachten die niet helen
voel lust die niet wil delen
proef liefde zonder zekerheid
tabak rookt straf en zindert snel
geest en wijn wissen sporen uit
Dionysos bespeelt harp en fluit
ja ik geloof in een hemelse hel
rots in de branding ben ik wel af
als grof gruis val ik uit handen
deze golf zal zonder mij stranden
daar dorst…
De zomer kan me gestolen worden II
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.790 Een korte broek geeft brandnetels een kans,
Een zinken teil vol ranja lest de dorst
Beter dan alle kruiswoorden op spons.
Er loopt een lichtval van woestijnzand
Vanaf het doopvont van gebeitste vroomheid
Naar de verveling van het schaduwdal.
----------------------------
uit: 'jaargetijden', 2000.…
Christophoros.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.201 En in de beek stond reeds mijn voet gebaad,
- Een beek, door dubble dorst van zon en zand
Half leeggezogen - toen een kinderhand
Mij vasthield bij de zoom van mijn gewaad.…
Het gat van de Hallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Ik zag het gat van de Hallen
waar ik ooit bijna een perzik jatte
waar een hoer me aansprak als chéri
waar ik geld moest lenen om thuis te komen
pijn had in mijn voeten
dorst mijn denken overheerste
omdat ik zo nodig naar Parijs moest
Vanwaar ik door kronkelende straten
in een nachtelijke file terechtkwam
en langzaam uit de stad vertrok…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
Zingeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Al lange tijd kende ik het fenomeen, dat mijn realiteit
en hoe ik haar waarnam, en waarneem
sterk worden beïnvloed door een grote honger
en stille dorst.
Het is namelijk zo: in de kleine dingen, de zaken
die zich voltrekken voor mijn ogen
schuilen véle lessen!…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Door de witte schaduw
op mijn rug
besta je en ik niet, al
was het maar heel even
les je de zilte dorst
uit jezelf, voortgestuwd,
aangevuld met ander leven
ben je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
schoon en vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 in onze trots zijn wij vergeten
waar de parel van ons wezen leeft
zodat de maat waarmee wij meten
louter onvolmaakte beelden geeft
geen beloning kan ooit vergoeden
dat wij ons menszijn ondergraven
en daarom moeten wij verhoeden
slechts onze eigen dorst te laven
geef een ander wat u ook verlangt
en plaats uzelf niet op de eerste rij
reken…
Geboorte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
920 En haar liefde en het angstig kloppen
Van haar hart vervloeide in de droppen
Van de lafenis voor zijne dorst.
En ze wist: nu had ze hem verloren,
En ze hàd geen kind, was maagd gelijk te voren,
Want haar diepe liefde was te klein.
En ze schrok, en zag in zéker weten,
Hem wéér liggen op haar schoot... verreten...…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Het is het niet het brood
dat de honger stilt, of
bloeiende bomen die in de
palm van een hand wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie…
Het Levend Water
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
588 En ik die dorst naar Levend Water
nimmer verzadigd van uw liefde ben
na mijn rusteloos zoeken, - heel genadig
hier aan de ware rust en vrede wen
Hier huist nog de Goede Herder
die zorgzaam zijn kudde schapen hoedt
en waarom zwerven, steeds maar verder?
‘t is bij ’t Levend Water, dat ik heling zoek!…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Zijn vulinktpotje blijft ontheemd achter,
zij zal zijn grote dorst nooit meer lessen.
Verdwenen van de poëet de stille wachter
van zijn woord. Ooit slepen wij de messen
sonnetten vloeiden, traden soms overboord.
Mijn vriend, als de computer het overnam
werd onze samenzang overal luid gehoord.…
Hemel van geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 maatschappij
geld en macht
is snel met
handoplegging
genezen zonder
zwakke plek
in dat dossier
staat je leven
tot in de kleinste
details in jouw
taal beschreven
er groeien nu
nieuwe plantjes
met geluk geuren
zaden en vruchten
die de scherpste
kanten van het
leven ronden
het beter doen
smaken en meer
acceptabeler maken
honger dorst…
SPRAAKWATER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Drank, geboren uit menige boerderij,
wil voor vermaak zorgen of dorst lessen.
Vrolijk vocht, gegeven door graan en bessen,
schept een vrij dansende gedachtenrij.
spoedig zetelt spitsvondige plagerij,
ontaardt in teugelloos klessebessen.…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.
Uw vriendschap wil ik
bezittelijk houden.
Luchtkastelen bouwen.
Zeilschepen die de vlag
hijsen.
Gouden regen
U was een zegen,
Uw bar-ke genegen.
Eeuwig, leven…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 lang geleden van een profeet
over het dak dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen
waar dorst…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 Mijn liefde vloeide
waar niemand dorst in had.
Tot iets in mij brak —
niet uit haat,
maar uit trouw
aan wat niet langer mocht buigen.
Toen stond ik op met vuur,
een stem scherp genoeg
om gehoord te worden.
Niet om te verwonden,
maar om te begrenzen.
En zie: deuren bewogen.…
SPIEGELPAD, Pieterpad als pelgrimspad, Dionne Brussee, ISBN 8789463658652, euro 26,50, Elikser uitgeverij!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
227 "
mijn dorst wordt gekoeld met een alcoholvrij biertje!…