637 resultaten.
Van dorp naar kleine stad
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
716 Al lang geen dorp meer
doop ik mijn lichaam
ouder dan de schelpen
voordat ik middelbare leeftijd betreed
afgescheept langs wegrestaurant
zonder water in de wc.…
Daarna komt dan het echte gebroerderlijke
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
587 Misschien beschikt zee over een beklemmende stijging
Het bovennatuurlijke vermogen om het verloop van tij
De schijnbaar gemeenzame parels schelpen en rampen
Zelfs juttende gebeurtenissen onherroepelijk te gedogen.
Als arm, natuurlijkheid, als voorzitter lang aan het woord.…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen.
Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld
en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.
Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind,
zo wanhopig om toch weer een oorlog.…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 ik had zo, meen ik
willen inschepen onder een bladzijde
door de letters van je gedicht
hoe kan ik lieve woordjes vangen
aan dagzijde van onderdak op het kustgebied
in de schelp van je heupen
om mijn vingers rond je haven te sluiten
binnen gehoorafstand
ik wilde wat roepen 'binnen onze taal'
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen…
DE NOORDZEE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.618 Zijn voorjaarswater marmren groene streken
En schuim en zwart waaronder schelpen kreunen
Zie van 't balkon mij naar den einder leunen
Met ogen die sinds lang zo wijd niet keken:
Een droom in 't hart is me eer ik 't wist ontweken
En 't oog wil buiten me op iets komends steunen.…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde zoekt
in het dodenboek
van de tijd schrijven we
onze namen
jij en ik keren niet
terug naar de beweging
van het leven
leg je neer, liefste
een schelp…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 ik op ronde schors
een man met uitgesleten zwart gelaat
een vrouw met in ’t gezicht een gat
te zaam een zware strijd gehad
naast de rand van uitgeholde ogen
lopen verslagen tranen vol en zwaar
in de uitgesleten golven der natuur
zal in de spleten een gewonnen lach
hun ruwe rechtopstaande lijven drogen
met de rand van schelp…
Wat heb je op je lever
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 Wij kennen al jaren van die dagen
de korrels aan het strand, de schelpen
het schuim op het water dat af en aan
als golven wederkerend het strand aandoet,
het koude dat je in winters laat huiveren.
De nacht telde deze keer minuten lang uren.…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Een vuurvliegje die haar stem niet kan laten horen,
schelpen en het aambeeld van de oren blijven onbewoond,
geluid en stilte blijven gelijk, hun vleugels
opgevouwen, mondjesmaat zonder klank of dank.…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Op de dag dat ik me alles afvroeg
Kwam zij met de rijzende zon
Teerder dan rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 nog half aan land omrandt het maanlicht vals
haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp
op algen, schelpen en botte ribbels in het zand.
het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee.
er barst een kern van liefde in de liefde open,
zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer
van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij.…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.413 Met mijn voeten in het zand, tussen de schelpen
drink ik de warmte van de zonnestralen...
De vreugde overspoelt me, ik kan het niet helpen,
er zijn niet genoeg woorden, niet genoeg talen.
Niet genoeg papier, schijfruimte of behang
om te omschrijven wat ik nu voel...…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 Woedend trap ik tegen schelpen
stamp de golven uit de zee
krijs de meeuwen uit de hemel
gil wanhopig, neem me mee
wil de duinen wel verscheuren
voel mijn ongekende kracht
stamp de kuilen tot een berg
wil niet meer teder, niet meer zacht
ram de woorden uit mijn strot
gebaar verdriet en immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren…
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Vandaag jaagt een schaduw over het veld
Ergens knispert zand in schelpen aan het strand
Ondanks jicht heb ik mij ook vandaag vermand
Sla ik steeds mijn ogen naar het hoge op
Zie de gloed aan het talud op de dijk
Voel mij dan ondanks pijn en gemis heel rijk.…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Dwaler?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
473 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze de
schelpen fijn tot nieuwe
paden, de wind borstelt
de helm en het golvend haar,
gebleekt door zilte zon
en het natte zand, waaruit de
meeuwen van haar dromen
zijn voorbestemd, zij stijgen
met elkaar naar hogere
regionen, verre uithoeken
van de ‘zielezeeën’, zich
van geen kwaad bewust.…
Zoektocht
gedicht
3.8 met 4 stemmen
10.266 Wat houd jij
de door schelpen ingelijste pakweg honderd doden hoog!
Dat jij bewaard mag blijven, stille hoop voor wie rust zoekt.…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 Nu tijd eindeloos
de waarheid weerkaatst
een hulpeloze staat schildert
en de eindigheid
reiken de zee en het strand
naar de duinen
raken zij elkander
spoelen er schelpen aan wal.
Vandaag voel ik
opwellende zachte momenten.…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 En hoe meer tij werkte, jij ontdekte tekent
jou met zeeën vol schelpen op je wangen.
Zo sprakeloos, hoe jij alles echt verborg
tussen de hooglanden en laaglanden
van je ziel , geïnteresseerd in al het pure.…
tussentijdse tikjes
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
265 Die plaat kan omgedraaid worden
deze onrust mag er dan ook zijn
in overtreffende onovertroffenheid
zulke pijnlijk afgestemde golven
uitrollend in de scherpe schelpen
van onoorbaar geboren luisteroren
Het verhaal gaat bij de opname
nadat de laatste maten te gehaast
door de gaatjes werden geblazen
de herriemakers als razenden waren…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk
maar jij vindt altijd dat ene
dat glanst als een schelp in het licht.
Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.
Toch houd ik mijn plank vast
als een roer in onrustige branding.…
Vijftig jaar
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.593 Wandelen aan het noordzeestrand
Gedachten verdwijnen met de wind
Even ben ik weer het kind
Met papa en mamma hand in hand
Honden rennen langs me heen
Golven rollen over het zand
Ik waan me weer in niemandsland
Schelpen rapen, soms een steen
Herinneringen komen bovendrijven
De lelijke vervagen naar de achtergrond
Ik gooi een stok voor onze…
James
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
958 Toon me niet, ik breng de nacht door
in schelpen, de parel in mijn rug en alleen
de vloed van kokkels en het kleur van hun behagen
stemt mij. Verfoei me niet, ik ben hun prins.
Ik heb een stad in mij en van de liefste der dingen
kijk ik door haar heen. Licht is mijn dochter, ze
smaakt zout en zoet.…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 ik stuur je stil wat kleine woordjes
stop ze zachtjes in een envelop
verzend het richting zand en strand
daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht…
Vaarwel Oak Head
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
2.857 om te dansen de cadans
van de lente in het land
en schelpen te zoeken
in de stilte van het strand.
© chatfant…
zoals de muziek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.059 zoals de gezichten in het veld
onzichtbaar in het echt
maar levensecht in mijn droom
de bladeren vormen een portret
de lucht de zee het land
pret
ogen in mijn oogkast
geen kasten
alleen maar droomkastelen
de gasten zijn wedergekeerd
de vertalers van het genootschap
de boodschap
wake up
wake up
awake
and listen
de muziek in de schelp…
passie
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
5.005 Eerder heb ik de contouren van mannenlijven
gevolgd met mijn tong
Mijn hand zich plagend laten sluiten
om hun glanzende trots
En hen opgenomen in mijn zilte schelp
Eerder heb ik lust gekend
Scherp en uitgesproken draai je de zaken om
Je proeft mijn smaak, ik voel je geilheid
Je lijf, hard, lijkt te weten wat ik wil
Vaardig verkennen je handen…
'r mosselen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.080 alleen lieten gaan
en zonder ‘r afspraken in ‘t gras
langs de IJssel en ‘r met elkaar optrokken
en ‘r hun fietsen hebben neergelegd
en om ‘r lachten, terwijl zij ‘r niet was
puisterige pubers, helden op sokken
maar zij heeft van dat onrecht niks gezegd
eet thuis ‘r mossels met lange tanden
tot ze ‘r groen van wordt
terwijl ze elke schelp…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver draagt het vermogen mijn verdriet
een verzameling herinneringen spoelt de schelpen weg,
voelt de wind mijn ruisende zorgen niet,
opgebouwde spanning, ze weert het leven echt.…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 Alleen het zijn zonder woorden
als een dwaling in de wereld
de herinnering
drijft op
een rilling
in het bestaan
twintig vadem diep
onder de opperhuid
is het oorverdovend
het wit onder de oogleden
ruisend in de schelpen
de dag is geboren
in een onwisse worsteling
ergens op een strand
de zwaarte drukkend licht
smorend om het zwarte…