683 resultaten.
Honing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
22 Ik grijp je en laat niet los
ik breng je naar mijn moeder, ik verlang
naar jouw handen, jouw sterke armen
Jij neemt me mee naar jouw kamer
je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt
de duiven in mijn adem
De winter is voorbij, de regen is over
struiken en bomen komen in bloei, ze jubelen
en zingen met de vogels
Jij neemt mijn sluier…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 Soms lijkt het alsof tijd zich om ons vouwt,
een dunne sluier die alles vertraagt,
tot enkel de contour van jouw wezen blijft,
helder als een ademtocht die niet verdwijnt.
En wanneer je gaat, blijft iets achter -
een lichte trilling in de ruimte tussen ons,
een belofte die geen naam verlangt
maar toch haar weg vindt naar het hart.…
Grashalm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
748 Motregen trekt een sluier over het lover
een lap wild wacht op een betonnen lot,
een fort van verzet sluimert in de ochtend.
Het lomp geweld verzamelt,
damp parelt aan het vizier van hun helm.
Deze zomer nog kropen de mieren hier
ze tasten met schichtige sprieten.
Nu vind je scherven van een wensdroom.…
Pluizen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.490 Titel gehuld in mist
laat zich door sluier kuizen
nog voor ik je diepste wist
besefte ik mijn eigen gevoel
verward heb ik gezeten
kon met die maag niets eten
vol van nis verstopte muizen
veel te warm of plots heel koel
Woorden wervelen in kolken
missen betekenis en klank
mijn hoofd gevuld met wolken
waar ik net dartelend in sprong…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering
Nog steeds betoverend als water kust
de donkerblauwe spiegeling
in de sluierende…
angst in jouw liefde
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.645 samenzijn
zich langzaam opsplitst in twee
hoe een keuze gemaakt gaat worden
we zeggen ja, we schreeuwen nee
we lachen soms nog samen
we praten, maar ook alleen
ik voel angst in jouw liefde
waar brengt die weg ons heen
jouw hand raakt zacht de mijne
warmte maar liefde danst niet meer
je laat los en draait je om
de nacht legt stil haar sluier…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.
En tussen al die stille dingen
krijgt ook de tijd een zacht gezicht.
Hier mag je even niets verklaren,
geen antwoord weten, niets verstaan.
Alleen de warmte op je wangen,
alleen maar kijken - en bestaan.…
NIET WAAR?
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.280 Een snede vlees op deze snede brood,
en, dankend nóg, een stille sluier om de zorgen...
De ruste naêrt. Gelijk een aarzelende morgen
wacht ons de slaap, bijna nog schoner dan de dood...
't En is niet veel wat ons van vroeger hopen rest;
maar draagt ge niet het kind van onze zaligheden,
o vrouwe?…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 witte kleden op hun rug,
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water,
staan onwrikbaar de hoge bergen.
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het huppelende water
van de gletsjerrivier,
tussen de groen-grauwe bergen.…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 Lom en Luster
daartussen
de smalle weg hoog op
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen
zomer en herfst
daartussen
witte kleden op hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 landschap
de vochtige grond
de dampende aarde
de baarmoeder van een kreet
na de stilte
de nacht als sluier
de maan in de kring
de man erbuiten
verzonken in de dans
van onvergeeflijke woorden
de auto’s op de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Oh, hoe ze verlangde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
944 Ze droomde ervan alleen naar de markt te gaan
Zonder een sluier om haar gezicht te bedekken
Of zelfs maar haar haren.
Lachen, praten met wie ze maar wilde.
Oh, hoe ze daar naar verlangde.
Naar die wereld waarvan ze wist dat hij bestond.…
Dans des oordeels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
455 Dans des Oordeels
Zij danste ooit lente door lichte dagen
liet blootvoets gele narcissen met rust
voelde ijskoud door honderden vragen
hoe bedekt geweten opnieuw werd gesust
zij laat nu zwarte sluiers bruiden vangen
geeft scheuten een laatste krimp van pijn
proeft geen verschil meer in standen en rangen
beleefde het maagdelijk wit…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 Zii, die sluimert in haar gouden bed
gehuld in een luchtig golvende sluier
ontwaakt, rekt zich uit, en opent
haar armen naar de dageraad
die in warme gloed wordt gezet.
Zacht rosewit gloort de ochtend,
kust de vroege morgen wakker,
druppels dauw, als fijn geslepen glas
glinsteren tussen grassen groen
en gele boterbloem.…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Ik help jou aan een dikke
sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je staat
nooit meer in je hemd. Integendeel: ik isoleer jou.
Je kunt dan de hitte des daags verduren en de
bijtende kou in de winter. Ik omhels jou met mijn
kleine zuignapjes die geen kwaad doen. Je moet
niet geloven wat ze van mij zeggen.…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Onafwendbaar naderen wij het onbekende doel
dat in de sluier van de toekomst verloren gaat.
Niet door berekening, maar op de tastzin van 't gevoel
bespeuren wij wat ons daar te wachten staat.
Engelen reizen met ons mee, wegwijzers van de geest;
ze fluisteren ons hun zachtheid en hun dromen in.…
Het huwelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.388 De klokken hollen met laarzen
over het blad van deze dag
schudden de bruidssuiker
met emmers uit hun bolle buiken
het altaar is de sponde
waarin nu alles mag
de priester lipt zijn zegen,
zwaait met de witte vlag
bruid zijn is een bevalling
zo te zien
het ja-woord ligt in stuitligging
onder de witte sluier
klampt zich vast aan
de…
Nachten III
poëzie
1.4 met 5 stemmen
2.627 Wij, armen, laten ons weer en weer bedriegen;
Illusie is behaagziek als een vrouw;
Haar sluier veegt de wolken weg tot blauw
Het Niets weer glimlacht, en de sterren liegen.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
DE BLOEIENDE BOOMGAARDEN.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.665 Fluks is de sluier en witte huif genomen.
Maar buiten, zie, bij verdre buur en buur,
Staan daar, als zij, de witgehuifde allen,
In dichte droom van honderdjaarge slaap,
Maar wachtend op de tred van vlugge knaap,
Op blijd rumoer, luid-ruchtig horen-schallen,
En lichte blik over omrankte muur?
April 1912.…
mensenkudde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
558 de dichte sluier van 't omfloerst verstand
zweeft tussen ons en de realiteit
als 'n wolk van stof die zonder onderscheid
de wereld overdekt met 'n laagje zand
niet buiten, maar van binnen zit een wants
die ons verveeld maakt, moe en tweedehands
de chocoladekoppen van de krant
die honderdduizend keer voor de klandizie
gedrukt zijn, overschreeuwen…
muren zwijgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Dat huis, discreet en ligt geen tip van de sluier.
Het kraakt wellicht pijnlijk in al zijn voegen.
Binnen de muren van een huis worden de
zwaarste geheimen bewaard.…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar links waar jouw schaduw valt
In mijn waan
Zie ik een korenveld vol gemurmel
Scheuren in de aardkorst
Een veld waar de storm een woeste hoer is
Een matte sluier spreidt zich over de voren
Ik slik
De traan brandt in de klier
In mijn waan
Hoor ik kwade mollen delven
Hoor ik een wiegelied voor uitgebluste…
De beslommering van een verwelkt boeket
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.073 Bij Van der Pas
staan nieuwe passend bij ’t behang
die je voor weinig hebben mag’
Met goede moed naar Van der Pas
Keus zat want het is nog vroeg dag
Al duurt dat nooit heel erg lang
Voor je uit weinig kiezen mag
uit bloemen van een wat verlept ras
Mooie meegenomen, thuis aangekomen
zie ik ze staan in de grote oude vaas
Met een sluier…
ode aan mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.579 moeder vandaag ga ik je herdenken
ik zag je in het vroege ochtendlicht
met toegeknepen ogen
in laatste slaap schudde de dood
jou in een sluier van dauw
heel scherp zag ik je heengaan
in werveling van zucht
gekeken door mijn kinderogen
was je een sterke vrouw
in jongheid van leven
vader was geestelijk niet sterk
maar jij had de veerkracht…
George...
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
2.243 aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd
In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat
De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon"
Een volksdans uit de Provence in de 17e eeuw
Soms zou ik willen dat ik daar even kijken kon
Ook het "air" doet mee in de volle balzaal
waar alle genodigden zich uitstekend vermaken
In sluierende…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 Uit de nevel over het weiland
met half-uitgewiste koeien
komt vandaag het werk van Mauve
bleek, allerzachtzinnigst boven,
daarna de gebroeders Maris,
weiden, bruiden, tederheid
in sluiers - die nog altijd waar is
maar uit een zó andre tijd.…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 Als kleur verdwijnt in sluier wit
het kille grijze toedekt van het platte lijf
plots richting ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 De blonde lokken, gouden sluier, vloeien
Om 't zacht gezichtje, dat mijn blik blijft boeien.
't Half open mondje heeft nog pas gebeden.
Slaap, kindje, en droom van vlinders en van rozen,
Van 't wuivend woud, waar blijde vogels kwelen
Of van de pop wier wassen koontjes blozen!…