625 resultaten.
Kan een lied soms helpen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.116 Je koukleumt verbluft onder
vallende regen
krijg je nooit genoeg van
oorden van weemoed
Loop je verloren
of een lied helpen kan
Je strompelt verdwaasd dwars
door het rijk der zinnen
zie je 't zitten dan
schuif je een stoel bij
Dit warme welkom
of een lied helpen kan
Kan een lied soms helpen
als de nacht bitterkoud is
Valt verdriet…
pas op je tellen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 staat men er zelden echt voor stil
maar spatten rimpels en bellen
zijn figuren die ontstaan door regen
in het gevolg van regen
weer worden verstoord door regen
en dat
in enkele honderdsten van tellen
vallende druppels die we op het raakogenblik
in slow motion vergroot gadeslaan
kaatsen eerst per kolom de lucht weer in
om daarna…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
De Heerboer
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.555 te stelen
om te dansen achter maskers
met hun stukken van verdriet
in een omhelzing van een speeldoos
die er dagenlang bleef spelen
Even waren zij onzichtbaar
als de schimmen die zij waren
uit een kijkdoos opgestaan
om benen in de lucht te dragen
om te zingen en te drinken
met dat wat de nacht er liet
als tafelspringers, Tempelieren
vallend…
Sterrenstof
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
695 , van deze idyllische plek
de liefde omarmend
aan waardering en respect voor elkaar geen gebrek
het houtvuur verwarmend
als een welkome, warme deken
tijdens deze koele, heldere zomeravond
van de duizenden sterren nog geen teken
onze voeten in de zandgrond
onze handen verstrengeld in elkaar
om nooit meer los te laten
zie daar;
een vallende…
Over meeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Het meeuwengeschreeuw mis ik in de polder
het geluid van die gillende geeuw en gekrakeel,
met hun krijsen, met hun kromme puntige snavel, geel
het eisen en krijgen en pikken en pakken en hakken
als gieren, loerend
speurend en peurend in kieren
Ik lijk wel niet wijs
want ik mis hun gekrijs
hun scherpe vlucht
zomaar vallend uit lucht
naast…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Tinten van rood, van loslaten
en verlangen, herinneren mij aan de kringloop
van gevoel, aan hoe elk einde een begin in zich draagt, en hoe
ik, in dit voortdurende veranderen, mijzelf herken in elke vallende bladschaduw.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Blaadjes dansen laag
kleurig ballet in de lucht
pirouette valt
Wind streelt traag de kale
takken en fluistert geheimen van een aarde
die zachtjes loslaat, en ik adem mee met het ritme van vallende
bladeren, hun zachte aanraking op de grond een zachte spiegel van mijn ziel.…
zo goed
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
3.676 En kijk, ik struikel, spanker vallend
en roep dat zo het leven moet
Voorbij de eb, voorbij het donker,
me lavend aan jouw overvloed
Ik drink je en ik voel me dronken,
ik zuip jouw lach, je zuur, het zoet
en overstem je lachen brallend.
Ik roep, want weet: zo is het goed!…
dan bel jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.989 En kijk, ik struikel, spanker vallend
en roep dat zo het leven moet
Voorbij de eb, voorbij het donker,
me lavend aan jouw overvloed
Ik drink je en ik voel me dronken,
ik zuip jouw lach, je zuur, het zoet
en overstem je lachen brallend.
Ik roep, want weet: zo is het goed!…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 vallende bladeren zorgen voor schemering
en het licht van de bloemen is klaar.
deuren en gordijnen gaan dicht
en het mooie meisje met die jurk van haar
ze hangt het netjes terug in de kast,
en ik stoei op een bladerendeken met haar.
de winter is de nacht van het jaar.
de spoken komen op je af
en iedereen slaapt en kijkt zwaar.…
Liefde
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
3.369 Droom,
In mijn dromen liep jij voorbij
Ik weet ook nog precies wat je zei;
Maar in het echte leven is het anders
Jij weet niet dat ik jou wil,
Dat maakt mijn leven koud en kil,
Jij loopt voorbij en zegt gedag,
Ik zeg hoi en geef jou een lach
Je ziet het niet
kijkt dwars door me heen
ik voel me als een zware steen
vallend in het water
steeds…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen
‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren
open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren
laat ‘t tij ontginnen frisser natuurgeluiden binnen.…
- Soldatenliefde -
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
911 Mijn geweest,
lang zonder twijfel,
in geest verward, vallend hart
heeft een zwarte rand gekregen.
Houd een dag de oorlog in mij weg,
de gebroken oorlog
van zuiver incomplete liefde.
Vertel strijder,
waar is je oorlogsdagboek,
moet ik het wapen laten zakken?
Alles was nog rest is niet weggegeven.…
Ik laat het licht aan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 Zeventien en kapot van binnen
Snij mezelf om mezelf te voelen
Laat ik het licht aan
Eenentwintig en op de vlucht
Van mijzelf en iedereen
Laat ik het licht aan
Omdat ik liefde wil
Ook al weet ik er niet veel van
Ik het nooit gehad heb
Niet wetend wat te doen
Kan de pijn ongedaan worden
Ik zwoer God, dat ik nooit zou worden wat ik nu ben
Vallende…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen door tijd in hun drukte vertraagd
Alom zang’rige taal die de eilandwind draagt
Blinkende branding als een lang snoer van kralen
Tussen messcherpe rotsen en Helios stralen
Eucalyptus, olijven, vallend…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 het vroege zonlicht samen kwamen
je zou kunnen kiezen voor de nieuwe taal, mijn kind
het oog is altijd nader dan het oor
en de dieren zullen je lens niet schuwen
het zijn niet de gekwalificeerde kommaneukers die je kwellen
beschouw hen als buren die de blaadjes van de straten vegen
als je kersenbloesem feest
het zijn de ego’s hard als vallende…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De lach zo zoet als de vruchten na het rijpen,
Doch voorbijgaand als een vallende ster.
De lippen zo zacht en teder,
Als de belofte van een nieuwe lente die ontwaakt.
Haar aanwezigheid is als een zomerbries in de grauwe winter.…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Ik adem het vergeten van de zomer in, een stilte die
in mijn oren stroomt en zich vult met het murmelen van vallende bladeren.
Ik loop verder, een stap na stap,
de wereld lijkt te vertragen om mij heen. Mijn
ogen vangen elk detail, elke beweging, en ik ben alleen, en
volledig aanwezig in het moment dat zich langzaam ontvouwt om me heen.…
Graven
gedicht
3.0 met 39 stemmen
67.249 Vallende vogel, scheur in de schedel. Ach
al het aangetrapte, al het bezworene.
Al het vergetene. Verbeten was je het grind.
Je schuurt de zerken met je laatste tranen. Alfonsina
gaat naar Tarragona: Adieu, adieu. Je harkt het pad aan
naar het noorden, begiet de bomen in een kring
en kijkt omhoog, niet achterom.…
porno entre parentaises
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.021 haar lijf parelden
oprapen en met grote ogen
en hangende tong roepen
mevrouw u bent iets vergeten
hopende dat zij zich zou omdraaien
zij zou in etalages gaan kijken
hoe mooi haar product haar maakte
en net als vroeger
niemand zien
alle mannen verleidelijk
door het hoofd staren
en glanzend ingestudeerd
glimlachen
in een gewoel van vallende…
- Jeruzalem -
hartenkreet
5.0 met 40 stemmen
970 De vallende stenen die de Tempelberg raken,
beslecht met een strijd niet met vrede?
Israëlische klanken trekken trots voorbij,
ooh weemoed vul mijn gemoed,
vraag niet van onschuldigen het bloed.…
- Gebroken dingen -
hartenkreet
4.4 met 50 stemmen
2.472 Gebroken hartsdingen kan
men moelijk lijmen,
brokstukken in scherven
vallende liefde vererven.
Meest bekeken emotioneel
uit balans zonder woorden.
Pijnlijk getroffen aanvoelen,
obsessieve gedachtenmolen.
Liefde verteld gebroken,
heeft een stervend hart gehad.…
Mijn liefste
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.984 Als een lam, moegedwaald
van de kudde verlaten,
dat dwaalt en dwaalt,
jammerend loopt te blaten,
zo dwaal ik, en donker
donker zwart is rondom;
de winden gieren,
vallend lof ritselt om.…
Wanhopig verlangen…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 de holst van de nacht
zelfs het maanlicht schuilt…
Noodwendigheid
gebogen onder hoop
bedorven in verpakking
onder geschuurde huiden
louche ogen dichtgeknepen
realiteitsangst…
Wrevelig
het bitter tussen lippen
loopt de kwetsbare wanhoop
met versleten steunzolen
dood in het vooruitzicht
de handreiking gestorven…
Voetsporen
uit vallend…
Lieve Kitty
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
669 molensteen
In kwaadschikse pakken gingen ze heen
Waardoor heel het adres op hun request
Opgerold werd zonder reddingsvest
Een laatste rondje ten bate van de verloren zaak
En Anne's lot liep door het klikken spaak
Als blad van een herfst zonder houvast
Eind goed al goed afgelast
Werd zij tot schikgodin die levensdraad begon
Een in het lager vallende…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Ik laat me opnemen door de wind
in de nachtelijke vallende stilte.
Stilte die door mijn haren strijkt
en dan zuchtend de beelden van de dag opdraagt in gedachten en woorden.…
Spiegelvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.046 Afgelopen winter
toen je in mijn droom
beweerde dat
herfst niet lang zou duren
vond ik herfst terug
in een brief
met vallende bladeren
rottende vruchten
spiegelvriend je schreef mij
over vroegere tijden
toen ik die kwajongen was
die speelde als een aapje
in de speeltuin van het bos
het werd lente
vernieuwende bloesem
zoete bloemen…
thuismakers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 kinderen van jezelf
daar groei je mee op
je herkent de karakters
hun sterktes en hun zwaktes
wat ze nodig hebben
dat ontdek je gaandeweg
andermans kroost opvoeden
vraagt om lef en vertrouwen
jouw veilige wereld te openen
om vallend en opstaand
samen ontdekken te kunnen
wat een fijn thuis kan zijn
wie zich zo wil laten raken
heeft de…