6019 resultaten.
Verloren schoonheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
566 Niemand zag haar schoonheid
die was achtergebleven in haar spiegel
ze had hem nooit meer afgenomen
alleen de uitgedroogde tandpasta zat er op
's nachts liet ze dromen niet meer toe
en van slaap werd ze alleen maar moe
ze was nu als een oude krant
niet nieuwswaardig.…
Droomde je verloren
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet verwees
naar kilte
zwaaide weg
ik draaide
bij de hoek
je was er nog
een vage vlek…
Verloren keuzes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
489 Een lach,
een traan,
de dag voorbij gegaan,
een huid,
geen wil,
dat maakte het verschil.
De pijn die je verliest,
is dat waar jij voor kiest,
een keuze zonder haat,
of is het al te laat?
Het vervolg,
heel rationeel,
soms is het mij te veel,
ik kan niet,
ik wil wel,
maar soms toch wat te snel.
Het verlangen in mijn…
Verloren lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 in een wereld die veel te groot lijkt
brengen zevenmijlslaarzen jou, door een bos
grote takken vermijdend
ookal lijken ze nog zo groen
de plassen eronder zijn niet minder diep
noch de gevaren die erin schuil gaan…
Verloren dagen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 dat
groen opnieuw geboren wordt
ze ziet niet om, graaft dieper
trekt brede voren in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot piepers in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld, de wereld draait door
zegt ze, en even zie ik in haar ogen
weer het licht van wijsheid, groter
dan de dagen die zij verloor…
Verloren tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
771 soms breekt
stilte scherven
uit de tijd
kartelen de
randen gevoelig
tot onenigheid
in samen
lijmen blijft
het schrijnen
waar is stilte
wie geef jij
verloren tijd…
Verloren hoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 waar de weg steevast kwijt is
en de einder overal eender
een naamloze leegte
in de vouw van de kaart
waar platte aarde zich krult
tot verre niemandsbomen
zodat stilte verzwijgt
in de richting van voorbij
probeer te keren…
De weg verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
390 dat ze slingert
en eindeloos lang
doet de één glimlachen
het maakt de ander bang
schaduw glipt door beider handen
haar omarmen heeft geen zin
stilzwijgend vervolgen zij hun reis
van het einde naar het begin…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Ik ben een trouwe kameraad verloren,
wanneer nodig was hij altijd bij de hand,
in zijn inkt werd menig gedicht geboren:
op het papier bleef hij de heer van stand.
Zijn vulinktpotje blijft ontheemd achter,
zij zal zijn grote dorst nooit meer lessen.
Verdwenen van de poëet de stille wachter
van zijn woord.…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
Verloren en vinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Een dag zonder iets van jou te horen
voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren,
als een stadje zonder toren,
als een zee, waarin een schip verloren,
als een tandarts zonder boren,
als mist 's morgens zonder ochtendgloren...…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 daar sta ik en geef mijn
pa het gebroken klompje
onschuldig gehuld in een
drollenvanger ooit van grote broer
nog te ruim voor mijn kinderkontje
een ijzerdraadje er omheen
en mijn klompje is er opeens
een heel bijzondere een
daar fiets ik zusje achterop
naar de 5 mei optocht
in het dorpje verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan…
VERLOREN ZOON
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 kom je even langs heel gewoon
nee jij bent niet echt verloren
ik ben jouw niet kwijt
jij bent ooit slechts
in gedachten geboren
niets is er dat ik ons verwijt
alles in het licht van twijfelachtigheid
over wel of geen spijt…
Hoofd verloren....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Wie heeft
niet eens
zijn hoofd verloren
Blies
-in de geschiedenis-
hoog van de toren
Dacht zich
ver boven twist
en van het volk handgemeen
De beul
zou niet meteen
de kop van de romp scheiden
Eerst....…
De moed verloren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
475 In deze donkere nacht ligt ze peinzend wakker,
haar gedachten gaan uit naar de vorige dag.
Had de wind haar gisteren maar geholpen,
maar door het suizen van de bomen
kon ze de woorden niet verstaan.
De nacht duurt zo lang en ze is bang,
had ze maar handen die konden praten,
dan zou ze misschien haar zelf kunnen troosten.
Nu weet ze niet wat…
in verloren minuten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
610 zacht kruipt
de tijd
je verzuipt
in mijn wachten
ik wil je raken
contact met je maken
krijg geen gehoor
bel je maar weet dat ik stoor
even je stem
warmte die ik ken
een lach voor verkeerd verbonden
ik heb je eindelijk gevonden…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 misschien een utopie als vruchtbaar land, waar een andere
kiemzucht uit ontstaat, met een overlevingskracht nog
kwetsbaar, maar in tijd sterker dan verwacht, als je daarin
gelooft blijf je uitverkoren, zelfs in een verloren paradijs
moet je het verlies nemen, al komt er veel voor terug, een
om met elkaar in creativiteit en duurzaamheid te delen…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in stilte fluistert de wind
dartel vogeltjes gefluit
melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders…
Een vriend verloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 In mei hoorde ik iets, dat was onvoorstelbaar,
maar toch was het echt waar.
Ik had tranen in m’n ogen,
het was moeilijk om ze te drogen.
Elke dag mis ik hem,
in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem.
De klap kwam hard aan,
om de minuut voelde ik een traan.
M’n klasgenoten zaten om me heen,
dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.…
[ Mijn verloren sok ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Mijn verloren sok
is terug bij zijn maatje –
lepel-lepeltje.…
verloren hoekjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
798 foto gemaakt van een
ogenschijnlijk verloren hoekje
waar de meeste mensen
haastig aan voorbijgaan
het willen zien
de tijd ervoor nemen
en vastleggen voor later
al die vluchtige dingen
even vasthouden
meer is het niet...
maar tóch…
Verloren vrijheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
609 de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
ons tot een ongrijpbare
vijand geworden die als de schaduw
van een donkere wolk de hemel bedekt
de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
als in een oorlog die
niet is verklaard
in gehoorzaamheid aan elk bevel…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren en geborgen verhalen,
echter verloren…
droomde je verloren
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.472 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet
verwees en
zwaaide weg
ik draaide bij het hek
om nog te kijken
je was er niet
op de vertrouwde plek…
Verloren uren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 mijn lege handen
wil ik vullen
met uren
die van mij zijn
alleen van mij
de uren
vliegen voorbij
ze laten me
eenzaam achter
wacht, wacht toch,
wacht op mij
verloren uren
vandaag, gisteren
alle dagen
van mijn leven
verdriet
opgesloten in
verdwenen uren
ik wacht, wacht,
wacht al zo lang
en omarm
troostend
het kwetsbare…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots de pleister toont
op haar bebloede knie
de toverkracht verbroken
de magie in rook verdwenen
de stokjes dansen niet meer
in het verloren…
Verloren engel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
592 Er is mij ooit een engel aangevlogen,
maar helaas ben ik haar kwijt.
Ze had zich zo hard voorgenomen.
voorop te gaan in de strijd.
Om van het leven een dagelijks feest te maken.
ze schonk me kinderen, ze schonk mij al haar tijd,
Daarbij vergat ze vaak haar eigen kleine zaken,
een feit dat ik mij nu zwaar verwijt.
Elke dag blijf ik haar…
zijn schaduw is verloren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 zijn lucht is oud
en ruikt vergeten
niemand wil meer
van hem weten
hij zoekt in armoe
naar mijn naam
en is jaloers op
kunnen en mijn faam
gebrek aan woorden
vlaagt voorbij
nietszeggend in
wanhopige verbittering
geen leugens meer
nu eindelijk de
waarheid als juweel
in structurele schittering
zijn schaduw is
verloren, echte…