7669 resultaten.
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 Over de waanzinnige liefde
is al zo vaak geschreven
In vervoering of de pijn
bij het verdrinken of zweven
Diepste verlangens dromen
of gekwetst zijn in de ziel
Harten die zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds…
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 de finale zweemt grijs
een roerloos pad als laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige gedachten
bomen…
tussen avond en morgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 tussen avond en morgen
kunnen de verdomde cijfertjes,
de klagende en vragende telefoons,
de oervervelende ,zakelijke afspraken
even de boom in
of
de pot op.
tussen avond en morgen
krijgt de fantasie weer kans
in houdingen en standjes,
worden de oude gewaden afgelegd
en maskers
aan de kapstok gehangen.…
Verdwalen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 zie de bomen in het bos
allemaal hetzelfde maar toch uniek
als je de wegen en de pijlen ziet
kijk dan, kijk dan
elk takje en elk wormpje
verdwalen als duistere demonen
en jij ziet de pijlen als één van de goede
welke richting ga je op?…
wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
476 zelfs de vogels dwarrelen
hun witte buiken beurtelings gekeerd
in lichte flitsen kleurt de zon, vrij spelend langs het dons
geen waterkou rond zachte vleugels
boven bomen hangt het aardse van de weg
daaronder schemert schaduwleed
in krullen
rond de oudste stam
er blaast een zucht, tot lucht gekeerd
en bladeren vereren thans een storm…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 bomen blazen winter uit
het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw
en het trotseren
zelfs de eenzaamheid
die in de onverschilligheid kerft
met dit late uur
binnen is het warm
tweehonderd lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 De bloedrode zon komt op
boven de bomen van het Amelterbos.
Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Achter mijn rug werd iedere boom geveld.
Ze vielen zonder zucht, met licht geruis.
Langzaam vervaagde de weg in de nevels.
Snel heb ik al mijn beelden veilig gesteld.…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 De bomen strekken
Hun armen uit.
De wilgen lekken,
De berk loopt uit.
Al! takken, twijgen,
Al wierookwerk!
De leeuweriks stijgen
Op vlammenvlerk!
En liefde en hopen
Het al doordringt:
Het hart gaat open,
De ziele zingt.
O zonnedagen!
O geur en fleur!
Een hemelwagen
Staat vóór de deur.…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
Toch wordt het lente
gedicht
3.3 met 18 stemmen
13.428 En tóch geloven dat het lente wordt,
al valt de koude regen neer in stromen
op kale, zwarte takken van de bomen;
al zijn de dagen lichteloos en kort.
En tóch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens,in ’t donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.…
Stil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
819 Stil loop ik tussen de bomen door.
Schop wat bladeren opzij.
Gedachteloos slenter ik voort.
Zonder te zien, zonder gedachten.
Alleen maar stilte om me heen.
Ik kijk naar de kale takken.
En denk niets, zie niets.
Een vogel die niet meer zingt.
Ik mis hem niet eens.
Ik sta stil en kijk waar ik ben.
Tijdloos sta ik daar te staren.…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 Snikkende bomen
die rij aan rij
het spel van wederzijds genoegen
gadeslaan.
Een pad
gaat als in een doolhof
nergens heen.
Spillebeen.
En zijn hart roept vol verlangen haar naam.
De echo sterft langzaam in de nacht.
En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.…
TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Zomerwind glijdt traag
door bomen om het weiland:
pas geboren verleden,
heden en vage toekomst
treffen elkaar in één zucht.…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Weer jaagt gierend de storm
door de vrijwel kale takken
van de stokoude boom,
die nu echt kraakt en steunt;
de knoestige bast van zijn stam
vertoont zeer diepe scheuren.
Knarsend kreunend verliest hij
uit zijn zwaar gehavende kruin
de gebroken dorre twijgen.…
Mark en "Sorry"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 Hij ging door het stof, maar ik zag hem staan,
hij stond rechtop als een grote boom
terwijl ie sprak in de microfoon,
geen wolkje stof heb ik gezien,
of keek ik verkeerd en zag U het wel misschien?…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 De overwonnen zwaartekracht
kun je ruiken, zodra de bomen
tot donkere schimmen vervagen.…
Open plek ?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
599 Het is een korte weelde als de bomen in mij slapen
en met de wortels reiken tot aan mijn schedeldak
tot de bottende knoppen in mij ontwaken als de
lentewind klopt aan de deuren van mijn vezelpak.…
Berk
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.350 Maar lenig zijt gij en de zware stormen,
die trotser bomen kracht te machtig vond,
gij draagt ze buigend en op schraalste grond
kan uw bescheidenheid haar voedsel vormen.
Als daagse wind en warmte zijn gevlucht
en alles wat uw lichte schoon moet vrezen,
dan tekent gij uw liefelijke wezen
in stille heerlijkheid op de avondlucht.…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.
's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen
in hun houten kistjes.…
Voor Guido Gezelle
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.220 Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan,
gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen
der bomen en beladen met het lied der vooglen,
omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen.
Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht,
die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.…
hamers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 ik droom een strohalm
of een rietkraag aan de vijver
en daarbij de wind
de zachte trilling van leven
de maan is bleek vanavond
je geur hangt nog boven tegels
of zijn het de narcissen
ik droom je lichaam hier
de vogels roepen om duisternis
de deur werd dichtgeslagen
wolken lijken op hamers
ruzie is een aanslag
bomen lijken stronken…
de landmeter
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.542 Met de grenzen die hij
trekt, scherper en duidelijker, vervagen het gras
en de bomen en alles wat daar leeft, lijdt en sterft.
Het is heel helder om hem heen, alles is waargenomen.
------------------------------
uit: 'Dit uitzicht', 1982.…
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 zwijgende bomen lijken zo stil
werpen schaduwen op de muur
buigen onder gewicht van de wil
verteren hun ziel in brandend vuur
ik durf niet te zeggen waar het op staat
bang om prijs te geven wat verborgen is
dat in ongebreideld verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 Dichter nader jij zwart als Onyx
op de tast naar ontgoocheling
Ik ben zo ziel tot jouw huid
geneigd te hullen na de getuigenis
verleid tot de daad
Er komt dat moment van tegenstrijd
van ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De bomen…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Je praat zoals de wind suist door de bomen.
Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren.
Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen.
Als jij huilt is je traan transparant.
Jouw woorden voelen als een bries
Mijn utopie voor dag en nacht.
Een woning om te leven vol akoestiek.…
HAIYAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De mens staat tot natuurgeweld
Als klaproos staat tot natte kavel
Als vlieg tot scherpe vogelsnavel
Als lafaard staat tot superheld
Als boom tot kettingzaag die velt
Als frisse lucht tot vuur en zwavel
Als pluis tot een soort reuzennavel
De mens; speelbal van God en geld
Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen
En duizend levens werden weggevaagd…
blijven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 alles ademt rust
lucht en water
in deze ommuurde
kiezelsteen tuin
een verdwaalde boom
de enige die blijft
staat dichtbij
de oorsprong
de kosmopoliet woont
geworteld thuis en
reist oneindig met
de elementen
als een waaier van
liefdes beweegt zijn
wuivend bladerdak onder
de verzengende zon
de storm beproeft
teisterend de…