Alle inzendingen over bomen

7669 resultaten.

Sorteren op:

Waanzinnige liefde

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Over de waanzinnige liefde is al zo vaak geschreven In vervoering of de pijn bij het verdrinken of zweven Diepste verlangens dromen of gekwetst zijn in de ziel Harten die zijn verbonden ontluikende liefde fragiel Het afscheid en de tranen mooie vlinders in alle staten Een hart kerven in een boom jaloers zijn en dat weer haten Steeds…
car15 maart 2011Lees meer >

IJdele bijstand

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.165
de finale zweemt grijs een roerloos pad als laatste weg de onnutte palen spreken zich niet uit laten immer door wat verder wil krijsende vogels verzamelen zich voor de loop van een vredig monument het spiegelbeeld bedreigt de zwaan die nog niet sterven wil Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud water maalt door vluchtige gedachten bomen…

tussen avond en morgen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
tussen avond en morgen kunnen de verdomde cijfertjes, de klagende en vragende telefoons, de oervervelende ,zakelijke afspraken even de boom in of de pot op. tussen avond en morgen krijgt de fantasie weer kans in houdingen en standjes, worden de oude gewaden afgelegd en maskers aan de kapstok gehangen.…

Verdwalen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
zie de bomen in het bos allemaal hetzelfde maar toch uniek als je de wegen en de pijlen ziet kijk dan, kijk dan elk takje en elk wormpje verdwalen als duistere demonen en jij ziet de pijlen als één van de goede welke richting ga je op?…

wind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 476
zelfs de vogels dwarrelen hun witte buiken beurtelings gekeerd in lichte flitsen kleurt de zon, vrij spelend langs het dons geen waterkou rond zachte vleugels boven bomen hangt het aardse van de weg daaronder schemert schaduwleed in krullen rond de oudste stam er blaast een zucht, tot lucht gekeerd en bladeren vereren thans een storm…
switi lobi25 november 2011Lees meer >

ik wou dat je hier was

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.068
zo. dus jij weet het dan wel van de hemel en hel van blauwe plekken in de lucht en dat groener gras in weer een nieuwe vlucht een glimlach, een zucht dus jij weet het dan wel kan jij je helden ruilen voor wolken of spoken of as van een boom hete lucht voor iets gewoon als chillen thuis maar hoor je de ruis als je wandelt door mijn droom…

je geeft me stilzwijgen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 593
bomen blazen winter uit het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw en het trotseren zelfs de eenzaamheid die in de onverschilligheid kerft met dit late uur binnen is het warm tweehonderd lichtjes fonkelen ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…

winterzon boven Amelterbos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
De bloedrode zon komt op boven de bomen van het Amelterbos. Zij lijkt verankerd in de zilveren mist maar toch zo oneindig los en vrij zweeft zij in de de schaduw van haar eigen vloeibaar goud en de warmte die zij geeft is nog oneindig ver en koud.…

Mijn dorp

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
Achter mijn rug werd iedere boom geveld. Ze vielen zonder zucht, met licht geruis. Langzaam vervaagde de weg in de nevels. Snel heb ik al mijn beelden veilig gesteld.…

Lentezang

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.504
De bomen strekken Hun armen uit. De wilgen lekken, De berk loopt uit. Al! takken, twijgen, Al wierookwerk! De leeuweriks stijgen Op vlammenvlerk! En liefde en hopen Het al doordringt: Het hart gaat open, De ziele zingt. O zonnedagen! O geur en fleur! Een hemelwagen Staat vóór de deur.…

Grootvader

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
wat zoek je toch in mijn aderen schuilend achter bomen op de Grebbelinie waarom sloeg je dochter je van de trap met een bezem totdat ík aan haar voeten viel is het dan altijd een cirkel van wantrouwen waarin allen de vijand zijn was het een eik of een beuk en had je al je patronen nog terwijl je maten stierven werd toen de wereld…

Toch wordt het lente

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 13.428
En tóch geloven dat het lente wordt, al valt de koude regen neer in stromen op kale, zwarte takken van de bomen; al zijn de dagen lichteloos en kort. En tóch geloven dat de zon het wint, al houdt ze zich soms dagenlang verborgen; zoals een mens,in ’t donker van de zorgen, soms plotseling een zonnig plekje vindt.…

Stil

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Stil loop ik tussen de bomen door. Schop wat bladeren opzij. Gedachteloos slenter ik voort. Zonder te zien, zonder gedachten. Alleen maar stilte om me heen. Ik kijk naar de kale takken. En denk niets, zie niets. Een vogel die niet meer zingt. Ik mis hem niet eens. Ik sta stil en kijk waar ik ben. Tijdloos sta ik daar te staren.…

Langs de Friesestraatweg

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 769
vogelkoren in ruisende bomen wiegen op frisse tegenwind klaprozen kleuren het groen achter water leliën drijven uitbundig in bloei het houten bankje voor even verlaten koeien begroeten de vrouw met de hond een tandje hoger de plassen omzeilend verheug ik me op de koffie, de post nog een klein eindje de kat spitst zijn oren genoeglijk…

Benen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
Snikkende bomen die rij aan rij het spel van wederzijds genoegen gadeslaan. Een pad gaat als in een doolhof nergens heen. Spillebeen. En zijn hart roept vol verlangen haar naam. De echo sterft langzaam in de nacht. En dan haar prachtige ogen die roepen om een nieuwe dag een kans als goud bij regenboog.…

TIJD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 652
Zomerwind glijdt traag door bomen om het weiland: pas geboren verleden, heden en vage toekomst treffen elkaar in één zucht.…
Han Messie6 augustus 2012Lees meer >

Voortleven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Weer jaagt gierend de storm door de vrijwel kale takken van de stokoude boom, die nu echt kraakt en steunt; de knoestige bast van zijn stam vertoont zeer diepe scheuren. Knarsend kreunend verliest hij uit zijn zwaar gehavende kruin de gebroken dorre twijgen.…

Mark en "Sorry"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Hij ging door het stof, maar ik zag hem staan, hij stond rechtop als een grote boom terwijl ie sprak in de microfoon, geen wolkje stof heb ik gezien, of keek ik verkeerd en zag U het wel misschien?…
An Terlouw14 november 2012Lees meer >

De geur van mist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
De overwonnen zwaartekracht kun je ruiken, zodra de bomen tot donkere schimmen vervagen.…
Iniduo19 november 2012Lees meer >

Open plek ?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Het is een korte weelde als de bomen in mij slapen en met de wortels reiken tot aan mijn schedeldak tot de bottende knoppen in mij ontwaken als de lentewind klopt aan de deuren van mijn vezelpak.…
Pama6 april 2013Lees meer >

Berk

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.350
Maar lenig zijt gij en de zware stormen, die trotser bomen kracht te machtig vond, gij draagt ze buigend en op schraalste grond kan uw bescheidenheid haar voedsel vormen. Als daagse wind en warmte zijn gevlucht en alles wat uw lichte schoon moet vrezen, dan tekent gij uw liefelijke wezen in stille heerlijkheid op de avondlucht.…

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn - 's winters wit, altijd beweeglijk - en morst dagelijks van angst. 's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen in hun houten kistjes.…

Voor Guido Gezelle

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.220
Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan, gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen der bomen en beladen met het lied der vooglen, omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen. Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht, die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.…

hamers

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 905
ik droom een strohalm of een rietkraag aan de vijver en daarbij de wind de zachte trilling van leven de maan is bleek vanavond je geur hangt nog boven tegels of zijn het de narcissen ik droom je lichaam hier de vogels roepen om duisternis de deur werd dichtgeslagen wolken lijken op hamers ruzie is een aanslag bomen lijken stronken…

de landmeter

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.542
Met de grenzen die hij trekt, scherper en duidelijker, vervagen het gras en de bomen en alles wat daar leeft, lijdt en sterft. Het is heel helder om hem heen, alles is waargenomen. ------------------------------ uit: 'Dit uitzicht', 1982.…

Verboden vrucht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
zwijgende bomen lijken zo stil werpen schaduwen op de muur buigen onder gewicht van de wil verteren hun ziel in brandend vuur ik durf niet te zeggen waar het op staat bang om prijs te geven wat verborgen is dat in ongebreideld verlangen schuilgaat in luwte van schemer voor het morgen is zonder grenzen van betamelijk gedrag zou het verbodene…
Iniduo28 juni 2013Lees meer >

Jij, zwart als Onyx

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 865
Dichter nader jij zwart als Onyx op de tast naar ontgoocheling Ik ben zo ziel tot jouw huid geneigd te hullen na de getuigenis verleid tot de daad Er komt dat moment van tegenstrijd van ondergang en verraad Maar ik ben zo dicht op jouw huid zo verliefd en onbeduidend als een tik in de tijd En dan de klap, een val in ongenade De bomen…

Utopie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Je praat zoals de wind suist door de bomen. Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren. Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen. Als jij huilt is je traan transparant. Jouw woorden voelen als een bries Mijn utopie voor dag en nacht. Een woning om te leven vol akoestiek.…

HAIYAN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
De mens staat tot natuurgeweld Als klaproos staat tot natte kavel Als vlieg tot scherpe vogelsnavel Als lafaard staat tot superheld Als boom tot kettingzaag die velt Als frisse lucht tot vuur en zwavel Als pluis tot een soort reuzennavel De mens; speelbal van God en geld Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen En duizend levens werden weggevaagd…

blijven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
alles ademt rust lucht en water in deze ommuurde kiezelsteen tuin een verdwaalde boom de enige die blijft staat dichtbij de oorsprong de kosmopoliet woont geworteld thuis en reist oneindig met de elementen als een waaier van liefdes beweegt zijn wuivend bladerdak onder de verzengende zon de storm beproeft teisterend de…
J. Bakx16 december 2013Lees meer >