7289 resultaten.
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Teruggekronkeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 Oude zaken nemen een keer
Westerwolde is er weer
uit hun winterslaap gewekt
hebben kabouters zich uitgerekt
een fee hervond
haar landschap, ritselt rond
stemmen uit de spookboerderij
de zwarte ruiter rijdt voorbij
monniken, hoofdelingen staan op.
De Ruiten Aa ging op de schop
kiepkeerl met de korf op zijn rug
het sagenland is terug.…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 ik ben vanmorgen op weg
naar mijn werk gegaan
fiets altijd dezelfde route
vraag me al mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 helderblauw en wit gevleugeld
als vogels met een lange hals
staan zij in poldergrond genageld
met de vleugels lamgeslagen stil
zwijgend de boodschap te getuigen
van een op apegapen liggend land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het zwart…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare
empathie stroomt uit het lichaam,
dichterbij dan weer ver vandaan
waardering ongetroost doorbloedt
de aders met geleefde tranen, uit
processen die te laat geoogst
prikkeling in zenuwbanen als het
zwarte…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Dag witte tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga…
Liefde nu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Jou daar te zien
bedienen in zwart
met strakke haren
ik dacht die man
lijkt erg op jou
Je herkent me niet!
zei jij uitdagend
Of is uw schoonheid
mevrouw, soms te
mooi voor mij?…
ik woon niet in de stad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 waar een nacht zwart aan de kerktoren kleeft
en ik steeds maar denk dat een wijzer onbewogen
over de klok sleept en vermomd als eeuwigheid
in de donkere stolp een verlicht uur aanduidt.…
Noodkreet van de oceanen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.479 De zeven zeeën vol van wonder
vervullen de aarde en al wat leeft,
kleuren blauw in zwarte leegte,
nog even en zij kleuren grauw.
Nog even en woedende golven
razen over de verhitte aarde,
vervagen grenzen en de mens,
de mens een vraag.…
STRAK EN BUIGZAAM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Alle aandoeningen en zegswijzen
in het Evangelie zijn kort en beslist,
vermijden gedachten der vage mist:
daagse taal zal hen als wit-zwart aanwijzen.
Men mag het rechtlijnige prijzen,
dat wellicht hard spreekt, volstrekt onbetwist.
wordt Jezus' zachtmoedigheid hier gemist?
Milde winden brengen vele denkwijzen.…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 planeten blijven blind, verkruimelen tot niets
er is de vrees voor zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij…
Marcel Lüske
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Voor mij is jouw gezicht een groot zwart kruis.
Verstopt achter een ferme pokerface
maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid:
‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik verlang naar lichte lentekleuren
nu d’ aarde ligt troosteloos en zwart
Ik verlang naar zachte en zoete geuren
die mij hoop geven en levenskracht
Ik verlang naar d’ eerste zonnestraal
die de natuur met warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond…
Dag van de Arbeid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
567 coëxistentie, met ergens in het midden aan de Zwarte Zee de graanschuur van de wereld, grensland Oekraïne...
__________________________________
DE EERSTE MEI
Viert hij wel vandaag de dag
van Lenin
Die ene Revolutie van oktober
Voert hij wel een rede, lang en sober
De zegening verheerlijkend
van Kremlin?…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.
Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.…
De magische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zij bezat
de magische
kracht zonder
outfit in blauw
of zwart
geen demonen
uittredingen
of hekserij
haar armen
bezworen
compassie
legden geluid
aan banden
in het bespelen
van menigten en
oplopende emoties
mensen voelden
zich opgenomen
hun dromen
herkenbaar verhaald
door geestdriftige
ogen die niet alleen
maar beloven
een…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 Ze schittert nat blinkend zwart
in d´ochtendzon.…
ORANJESTAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Kil zwart omhult de Decembermaand, rilt,
vraagt naar wachtende winterverrassing,
betoont zich echter menslievend en mild.
In straten van vrolijke beleving
wenken lampenslingers, levendig verstild,
de geldbeurs der zorgeloze feestviering.…
Ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ik laat mijn scherm spreken
De koffie dampt uit - de straten gaan aan
Het raam is tergend ver als ik het aanblik
Veel verder dan mijn scherm is
Pas als ik buiten stap komt het misschien iets dichterbij
Zwart is mijn koffie en diep
Ik heb te veel gezet en zie het dampen
Witte wervelingen maken snel vervlieg en -stervend schuim
Terwijl…
Gretig jong
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 je ogen
lachen bloemen
uit het verre veld
als ik je kus en
veranderen hun
kleuren verder
naar fel en lijkt
zwart-omrand
de berm te zijn
waarin licht blauw
zich warm
koestert in wit
je huid proeft
gretig jong in
de smaken brutaal
zacht en meeslepend
waarbij ik kies
voor de dubbele
regenboogkleuren
met hun aller subtielste…
NACHTELIJK ZUYLEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Breda 's grote begraafplaats in het late zwart
wordt kleurig gestreeld door zachte handen
uit Hemels licht, die liefkozend landen
op dit oord, waar men rust na vreugde en smart.
Lampen vol glanzend groen bemoedigen hard
het verlegen roze, dat teer wil branden
naast lage schimmige loverranden.…
HANDWERK RAADT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Meester Hocus Pas stapt in een bomenring,
waarbinnen geheimen wenken én weren,
wil steeds sterker zwarte kunst beheren:
"Almaar wijder maak ik mijn gezichtskring!"
Zijn schaduw toont een verrassende draaiing,
baart het vrouwtje Alma, dat hem zal leren
driftige plannen bedachtzaam te keren.
Haar breiwerk schept grootse verwondering.…
De oude stenen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 ik liet mijn
handen over de
oude stenen gaan
die met zwart
glimmende
rondingen
de strelingen
van passanten
al eeuwenlang
patineren
heb stukjes
verweerd mee
naar huis genomen
voor wat nader
onderzoek
de tijd gaf erosie en
ook sporen dna vrij
van aanrakingen in
vroeger tijd en vroeg
specialistische aanpak
tekeningen en prenten…
Hun hete tune
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 lichten zochten
wegen met heldere
bundels sporend
verdwenen in
de zwarte nacht
zonder elkaar
te kruizen met
een uiteindelijk
dood en verderf
zaaiende klap
de stilte was
elektrocuterend
de batterijen
branden hun
eigen hete tune
om de laatste
laadpaal werd
gevochten door
mensen die nog
verder wilden
de blinde paniek
van de…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
671 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd vertoont…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t hier verdwijnt verschijnt het ginder weer.
het wordt de beek die naast haar huisje kabbelt,
het vint gezwind als vlinder uit het ochtendrood.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…