5616 resultaten.
Keuzevrouw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
574 gestoken in hun mooiste kleren
de ware gronden nimmer publiceren
dat is een kwestie van neutraal jureren
door daartoe aangestelde hoge heren
alsmede zeer deskundige meneren
in onberispelijk gestreken kleren
Doch ga je 't van een afstand observeren
dan zie je enkel heren dirigeren
en soms meneren die het pleit dicteren
zelfs in rood wit en blauw…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 zeeën en rivieren komen
Je liet ons varen frank en vrij
We moeten zuinig op jou zijn
Je schoon en helder zien te houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn
Je oceaan wordt leeggevist
Ze lozen in je en ze storten
Er zijn en waren vaak tekorten
Als drinken word je straks gemist
Je kunt zo helder zijn, zo blauw…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Blauwe schemering verlicht een vreemd pakket:
een spiegel van een dode tante,
reizend buiten de tijd om.
Maar de brief van die ene vriend,
geschreven in het purperen uur,
spreekt nog.
Hij schrijft over mystieke vogels,
de vogels van de duisternacht
vliegend naar een horizon van passie
waar geen reiziger ooit nog iemand bereikt.…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 niet wakker maakt
venijnig plots dan viel ze aan
schichtte ze vastberaden naar
de brandende aderen in m’n nek
en net toen ze haar tengere tanden
in m’n hals of huig wou planten
rees ze tot net niet boven m’n hoofd
waar ze vloeiend als van levende liquids
in python-blanke vamp veranderde
haar ogen werden van doods fluwelen rood
een blauw…
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 Liever liet hij zich verdampen in de Kalahari
Geoefend in verdwijnen
Meester van het vergeten
Zwierf hij naar verzonnen streken, op Safari
In de duinen of ruiter van dolfijnen
In een peilloos blauw spande hij een keten
Tussen staartvin en middel
Terwijl ze doken ademde hij door verscholen kieuwen
In het slakkenhuis van zijn oor
En gedreven…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Hee, loser!
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.540 Met je scherpe, zwart en blauw
stoer gepunte hoornen snavel
tikte je vanmorgen vroeg,
door de blauwglanzende schaal
van staal en kalk en stippen.
Na lang, wanhopig heftig tikken,
ritmisch, reggae, MTV!,
stootte jij dan eindelijk
door de blauwglanzende schaal,
die zich bevindt tussen ons
jou en de wereld.…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.…
het land verkeert in alle staten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 het land verkeert in alle staten
maar mooi dat we Rita vergaten
want die was al in alle staten
voel je even in bij Verdonk
niet links wel rechts een optater
nu ex excellent met blauwe kater
zij kijkt naar de eerste liberaal
ziet den staart van den aal
terwijl zij bitter het glas leegdronk
op tv nu ijlt de jongeheer Rutte
op stroken rechts…
Overwinteren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
955 De kou maakt blauw en niks verblijdt.
Het gras is wit, mijn huid doet pijn,
als behuizing de aarde, wat een last!
Mijn harde schelp is mooi en fijn,
met parelmoer dat glanst, maar vast
zal zij vergaan. Als een lekkende kraan
huil ik. Hoe laat ik haar bestaan?
Geritsel bij mijn voelspriet.…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 snort,
Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei
Tot kelken, lijk de bloemen in de wei,
En rank en pooprend zwelt omhoog de tuit,
Of daar een vogel opwaarts wiekt en fluit;
In 't zwierig lijnspel dat ik mijmrend trek
Fladdren de vlinders met hun stom gesprek,
Terwijl ik eindlijk op mijn fijn penceel
De blauwe…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 Hij is doof - vertelde ze
waarna zij grijnzend verdween
achter haar blauwe rookgordijn
likkend aan een grote envelop
voor een volslagen onbekende
Mijn lieve woordjes waren tevergeefs
evenals haar oude koffie - zure melk
en haar gedroomde Nachtwacht
die zij ooit had geborduurd op stille avonden
van het eenzame verlaten
met naald - garen…
schrijf ik nog één zin van liefde
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
546 ze was mijn vriendin, en zat diep in mijn hart
maar ik moest door, ook al leefde ik verward
nu schrijf ik de blues nee, niet blauw maar heel zwart
neem me terug, neem me terug
dus ik huil van verdriet
ja ik leef van verdriet
sluit mijn ogen maar ben toch niet boos
ik denk aan een zachte hand langs mijn wang
zonder doornen was jij toch mijn…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…
DE NAJAARSLAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.708 Ik zag aan 't einde van mijn pad
een kleine, ronde poort,
als blauw saffier, in goud gevat,
en haastig, vol verlangen, trad
ik door die gangen voort.
Ik sprak: "Als bij mijn thuiskomst wijd
de poorten openstaan,
in welk een grote heerlijkheid
zal ik dan binnengaan!..…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Niets winters heeft het blauw
der lucht en voelen doe je
reeds de kracht der zon.
Al in de eerste helft van januari
verschijnen plots
zo teer zo pril
sneeuwklokjes roepen
blij verrast de kinderen
onder 't netwerk
van de naakte takken.…
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Loop ik hier: 't is 't blauw der luchten,
Loop ik ginds: 't is 't groene woud;
Waar ik ga, of klare stromen
Baden in het middag-goud,
Hoor de donkre dennen zuchten
Zwatelen de klaterbomen,
Waar het blad nooit ruste houdt;
't Ruist en suizelt in de klanken
Van mijn lied, waar, fonkelend
Als de weerschijn van rivieren
Verten…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Neer, door het goud-doorzegen blauw, geselen striemen
van schelle klaart die 't heil van open lichten lacht,
en de aureate horizon van brede pracht
schijnt in een purpren wrong de aarde óm te willen riemen.
Zie: vogels draaien gek door 't golpend zonne-zijn
dat giet zijn stralen-brand van woeste licht-orkanen.…
maandenlang
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.052 die vliegen doet
vele uren in mijn handen
wanneer op en af de ladder
toekomst rolt in lange panden
misschien is dit het laatste
maar elke morgen ga ik weer
sjouw met stilte, stof en puin
als een ietwat sterke heer
oh had ik maar gezegd dat ik niets kon
dan lag ik nu te luieren in de zon
tussen struik en zomerbomen
en de mooiste blauwe…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 't Is prachtig, dat reine, dat tedere blauw,
Op 't groen van de stengels gewiegeld;
Verbond bovendien, dat de trouw van de Heer,
Bij 't hopen der mensheid, weerspiegelt.…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 de ooit fiere bemanning
tegenop tegenwind laverend
wordt nog de storm weerstaan
totdat gegijzeld de kapitein
uit zijn stuurhut wordt geslagen
verweesd verdwaasd en versplinterd
horen dan de varensgasten
dat onder nieuwe vlag
zij weer de zeeën zullen varen
de littekens in hart en hoofd
van fout kompas op beloofde koers
dragen blauwe…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Vervolgens kunnen de dagen erna
zich soms adellijk blauw gedrapeerd ten ruste leggen
alsof niets golven of het afscheid in beweging hebben gezet.
Hoef jij even niets meer te doen buiten ademhalen
en weten, te weten niets is verlost van het verleden
in het nu rest enkel het steeds herboren worden en het heden.…
Foute woorden op mooie dagen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Hij houdt verder zijn mond maar dicht
in de verte hoor ik de sirene en zie blauw licht
zeg tegen hem: ‘k zou als ik jou was
normaal praten tegen de hulpmensen
voor ze je laten liggen, je zou warempel wensen,
dat iedereen een woordenboek bij zich had!…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 en het leven is opgestaan
De economie gaat elke dag
een stukje meer achteruit
na de slagvelden moeten we
het met de Hollandse helden
weer geheel opniew opbouwen
Wereldwijd is de vijand de oorlog verklaard
zijn werken zijn ongeëvenaard
Maandag is het Koningsdag
uit de huizen van de stille straten
waait alleen de rood wit blauwe…
Hartenpijn
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
558 Blauwe ogen en een wolk met rood haar
Zomaar voor mijn neus stond jij daar.
Jij keek mij aan wat verlegen en bedeesd
Mijn hartje maakte een sprongetje en vierde feest.
Schoorvoetend stelde jij je voor aan mij
Jij was verplicht verloofd dus niet vrij.…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Afgelopen melkwegnacht met tintelende sterren en vorst-
maan van waar hun rijm nog even blijft hangen op rozen en takken
terwijl ijskristallen worden getekend in veel verschillende vormen en gedaanten
Blauwe – en grijze tinten verweven met laagjes ijl wit licht kleuren een daghemel in rust.…
Weekendje aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 De surfers werden heel hoog
opgetild door wind,
wij, wandelaars bijkans niet vooruit, elkaar niet te verstaan,
kozen ander pad dat op en af
door bos en duin
en tussen blauw slangenkruid,
geurende liguster,
scheen de zon ook aan en af
waterpartijen verlichtten,
op ‘t laatst een bui met poncho aan,
van Katwijk Scheveningen in
bracht ik haar…
Bezoek aan vlindertuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Langs aapjes, flamingo's,
stokpaardjes, orchideeën lopen we
Een trouwnis met
stoelen voor zo’n gast of acht
als je nog eens trouwen wilt,
jij lacht
Dan door een deur naar vlinders,
gestreepte, bruine
met dichte vleugels
waarop grote ogen,
als ze een seconde open,
zijn ze héél mooi blauw
In een aquarium zwemmen cicliden
alsof ze zweven…
Een Menu van Inzichten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
533 Bruine krullen onder een pet,
blauwe ogen, scherp en zacht.
"Hier is je bestelling," klonk het simpel,
maar iets bleef hangen in de lucht.
Een stem net te warm, een blik te lang,
een onzichtbare, onverklaarbare zucht.
Hij nam zijn plek bij het raam,
hapte in zijn burger, dacht aan niks.…