8926 resultaten.
Lichtjes.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
632 verlangens
en kusten, ja we kusten elkaar
in vurige liefde
en de wind in het haar
Het was een liefde
die eeuwig, ja eeuwig zou blijven
die nooit meer zou stuk gaan
dat geloofden wij zwaar
Maar de tijd, ja die tijd
die ging veel te lang duren
want de bozen en de jaloersen
cirkelden reeds om ons heen
en de lichtjes, ja die lichtjes
die eerst…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische inbreng
heeft door een licht
ontdooiende omgeving
door elkaar warm
afscheid toe te wuiven
op de ontmoetingsplaats
heeft het kleine wonder
van samen in liefde
de eerste…
Het klassieke profiel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 ik kon niet langs
het klassieke
profiel van
je gezicht
waarvan het
voorhoofd
zijn afkomst al
jaren wist in de
neus en jukbeen
partituur van
voorgangers uit
het eerste uur
toch heb ook
jij het avontuurlijk
nomadische
bloed en de
onrust uit de
volksverhuizingstijd
waarin het leven
zich op ruwe wijze
presenteerde wat
men…
Muren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
483 Met schaamrood en met tegenzin,
schrijf ik mijn eerste zin.
Maar als de muren vallen,
dan komt mijn hart in zicht,
Ik draag het in mijn handen,
houd de deur niet langer dicht.
Kijk maar gerust , hoor.
Ja, ik stotter, vind moeizaam ieder woord.
Als ik ben uitgesproken,
Zegt men: “Dat heb ik meer gehoord.”…
NOORDER DIERENPARK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
814 Toeristen kwamen en masse op bezoek
en zagen als eerste na de ingang om de hoek
een kudde olifanten met een slurf,
wandelend in de voormalige Drentse turf.…
W8!
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
532 Eerst maar eens een korte verwijzing naar eerder verschenen berichten in onze dagelijkse column. Dwarskijker of Stoker, Sunny Boy of Manus depressief, het doet er ook niet toe.…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Voel jij ook die oude emotie
bij gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Ik zit aan tafel, misschien
wel te slapen, denk ik even
bij het gillen van een sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Kent een van u de oudste taal
ter wereld
die in de hof van eden is
ontsproten
die door de eerste mens nooit
werd gesproken
maar in het vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien…
Een edele Fries
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 .
__________________________________
EDEL
Het had toch werkelijk niet zo gehoeven
Ja sterker nog, het had zo
nooit gemoeten
Een Fries heeft - net als Abe Lenstra - voeten
En bovendien daaronder twee stel hoeven
Tenzij het, net als 't eerste
kievitsei
Nog als een veulen springt:
vroeg in de wei!…
Afscheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 De eerste gele blaadjes vallen al,
ze maken me droevig, ja weemoedig.
Het omgekeerde van de lente met
bloesems die de bomen sieren.
Zo gaat het ook met mooie dingen
in dit leven, we moeten loslaten
wanneer de tijd daarvoor gekomen is.
Niets blijft voorgoed en mensen worden
ouder, trager, vergeten ook wat hen
ooit boeide en doet leven.…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 De wind schrijft zonder woorden dat
er straks nieuw leven komt maar
dat ook nu nog eerst heel veel moet vallen.
En ieder mens is eenzaam op zijn eigen wijze
al is er vriendschap en verbondenheid.
Je kent jezelf niet eens, je diepste wezen
blijft ook voor jezelf verborgen in de tijd.…
Exodus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 toe, een reinigende plant,
Gebood Mozes hen die hem vertrouwden
En wrijf de deurstijlen aan de buitenkant
Zo weet Yaweh dat het lam is geslacht
Eerlang komt zijn tiende plaag eraan
Als jullie niet doen wat er wordt verwacht
Zal elke eerstgeborene doodgaan
Naar de vrijheid gingen ze wandelen
Door de Schelfzee, zij waren God's vrinden
Eerst…
Liefdesemoties
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
435 ik wist
wat ik miste
toen ik jou
niet meer als
horizon zag en
mijn eerste blik
niet jouw
fotogeniek heerlijk
gezicht met
lachende ogen zag
het was mijn eigen
spiegelbeeld zonder
enig perspectief
in emoties vaag en
onbestendig waar
anders liefde
een warme gloed
trilde kaatste wit
in hard lichtblauw
existentiele kou
waar vage…
monotaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 een gewone laan
waar jongeren openbloeien en spelen
liefde en boeiende gesprekken telen
en uitvoeren wat ik zelden heb gedaan
onmeetbaar ben ik niet,als je mij maar kent
en de meetlat op de goede plek legt
dat nameet waar het eindelijk om gaat
aan mijn anders zijn raak je eens gewend
zelfs als jou de serene stilte wordt ontzegd
het eerste…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen
de Levenskracht van de Hand
die Kou tot Schoonheid verhief
Vogels afzonderlijk herschiep
Zernike de Eerste…
Dwaalsteden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
521 De dwaalsteden waar ik dikwijls
mijn hart verlies in arme wijken
kennen niet de weidse verhalen
van het platteland achter de dijken
de momenten uit mijn vroege jeugdjaren
die intiem waren met wildernis en natuur
maken de eenvoud van mijn herbeleving
intens en onverschrokken spontaan en puur
alsof ik voor het eerst in korte broek
in de bewoonde…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 van niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het zalige nietsdoen
Babbelend zijn we afwezig
Na de eerste…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
a.d. mmxxvi d.v.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
337 Vandaag is het de tweede van de tiende
niet omgekeerd, meneer, dat is een dwaling
mij neem je echt niet, zei ze, in de maling
de tiende van de tweede ben ik jarig
i.e. anno tweeduizend zesentwintig
dat is een dinsdag, in het jaar des heren
deo volente, zonder koek en larie
want eerst komt nog die louwmaand januari
dan wordt mijn lederhuid…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.
Dat de winter hem ineens alleen liet,
voelde als vergelding en ongemak;
op zijn tere lippen rust het spinrag…
Korte metten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Geïnspireerd op de eerste stappen in het openingsgambiet
van de exploratiefase
van het te ontginnen terrein
van het terra incognita,
een onlangs door de scheepsjongens
van kapitein Rob betreden
nieuw gebied -
zoals heden opgetekend door onze
zeer gewaardeerde collega Wim Meyles...…
Zangen in het ochtendgloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
299 Dat had ik dus mooi kunnen dromen
want bij het eerste ochtendgloren
waren mij alle woorden al ontnomen
en kwamen de vogels mijn tekst verstoren.
Nou zijn er voor en dichter ergere dingen
dan verstoord te worden uit zijn dromen
door een koor van vogels die uitbundig zingen
hem klankrijk noden uit zijn bed te komen.…
Pas geboren
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
460 woorden -
Weerspiegelingen van toekomstig verleden
glinsteren als dauw op de oude
wereld
Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren
wever van woorden, nooit gezongen in koren
Ontwaakt, met zijn blik op de
wereld gericht
getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag:
verwarmd door stralen van een
verre zon
een pasgeborene in het
eerste…
zevenmijlslaarzen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
371 Nog niets geschreven
behalve 1 reactie
op een nieuwkomer aan het front
lichter dan laaiende
lichtende verten aan de eindeloos uitdijende dichthorizon
las voorts weer nieuwe producties
van signore Lorenzo met de magische toevoeging M
die staat voor het eerste
duizendtal op de site
waar het aantal zijner poëmen
groeit als kool…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?…
Een beekje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
202 Hoe kunnen wij toch leven zonder al dat moeten,
maar fris en nieuw, als op de eerste dag –
de tinteling van ’t water voelen, vogels horen
en weten dat ooit alles nieuw zal zijn.
Het beekje klatert mededogen
En overal staan mensen op die helder
willen groeien, teder ook, herboren.…
Koorddansen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
394 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.…
Het huisje aan de onderberm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
159 Maar de jaren dragen mij
meer dan ik hen draag,
en die eerste ochtenden van het begin
gaan nog altijd met me mee.…