8157 resultaten.
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 Achteraf in de "kosmische stad"
omwolkt tegen ‘t buitengebeuren
staat de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het…
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 daar achter
ligt te wachten op een blik van mij
ik hoor het zuchten en kraken
steunen onder het mengen van metaal
met hout en verf die onder haar taak uit bladdert
ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong
maar het rilt onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets tussen de kiezen
dat veel te groot is voor een mens…
Weer jarig zijn
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
4.773 Weer jarig zijn: de tijd verschalken
alsof dat zomaar even kan:
eens stilstaan bij wat werd geschonken,
een mens weet er graag alles van:
van liefde, tederheid en groeien,
van toekomst, kinderen en gezang,
och, zoveel mooie, goede dingen
die je verheugen levenslang.…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 de lanen in de stad
met mijn hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten waar men buiten leeft
bij open huizen zonder ruiten
waaruit de geur van koriander
appetijt opwekkend zweeft
maar vooral wil ik weer weten
dat ik zijn mag wie ik ben
graag gezien word als de open mens…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank
verlatenheid groeit in kristal
in afval zal de mens…
player
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.796 Denk heel goed na
Voor je je verliest in mij
Leer me eerst kennen
En stel je gevoel dan bij
Weet dat ik van spelen houd
Dat ik niet altijd meen wat ik zeg
Ik zoek subtiel je grenzen op
En gooi je dan zo maar weg
Ik denk niet aan jouw gevoel
Alleen aan dat van mij
Niet met de intentie je te kwetsen
Al komt er dat wel vaak bij
Maar…
David
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.548 David, kleine David
ongeboren mens
lieve kleine jongen
stil verzwegen wens
David jij zult nooit
het levenslicht aanschouwen
omdat de mensen om me heen
daar niet in vertrouwen
ik heb twee jongens David
en dat liep niet zo goed
dat is de reden jongen
waarom een derde kind niet moet
maar David ik heb je voor altijd
in mijn hart geplant
daar…
Ichthyologie
gedicht
4.2 met 17 stemmen
11.877 Rangorde tussen mens en hagedis
en van de hagedis diep in de stof,
verder dan onze instrumenten reiken.
Bij dit besef mogen wij doen alsof
de reeks naar boven toe hetzelfde is
en kunnen zo bij God op tafel kijken.
-------------------------
uit: Cenotaaf (1953)…
Avond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 Geen mens kwam even langs of praat,
de dagen slijten met herinneringen,
kinderen die hun eigen pad opgingen,
de klok tikt door, het wordt al laat.
Een schaduw trekt over haar gelaat,
wolken die de zon verdringen,
zij kijkt naar foto’s die haar omringen,
de dagen gaan in eendre regelmaat.…
Mis dienaren
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.034 Pedofilie is volgens de rooms-katholieke kerkvorst een „gruwelijke misdaad" en een „ernstige zonde die God schokt en de waardigheid van de naar Hem geschapen mens schaadt"……
Duizendschoon
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
831 hemelse lampion in
haar aubade de toekomst kust
en aan het heilig vuur ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad,
bron van geurend duizendschoon,
de knopen heeft ontward, het
mededogen fixeert zich in een
gesproken toon, water stroomt
niet achterwaarts, lucht wordt
lichaam die haar draagt, mij
troost, modelleert de tijd
haar beeltenis, meen…
Diep triest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
713 Hoe kan een mens hier toch toekomen
Om zo’n gruwelijke moord te begaan
Onbegrijpelijk, dat zoiets wordt gedaan
Dat een leven zo kan worden ontnomen.
Wat een verdriet voor haar beminden
Er heerst grote woede en afkeer alom
En de vraag wordt gesteld “waarom?”
Woorden van troost zijn niet te vinden.…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward
hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur
verdwijnend mens-zijn…
Mode verandert
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
556 op een trage golfslag
is deining van regen te horen
door een holle lucht
wat toebehoort aan niets
de stad zeilt, spint verder
over grijze straten
die oplichten bij lichtflitsen
van de dag
(de natuur wacht op warme tijden,
waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt,
en magisch verschijnend blij is,
waar de mens langs komt)
mode verandert…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
576 De kaasschaaf is om kaas mee te schaven
het varken is er om op te eten of te knorren,
de mens weet niet waarvoor hij leeft, ja, som-
migen, maar dat zeg ik even tussendoor.…
Chromosomen
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
694 De ruimte van geluid
vullen met gedichten,
de stilte niet bruskeren
aards moraal gevangen,
in de mens verwerkt, de
verwarring versterkt de
beelden, om die mee te
voeren in “dood tij “om me
argeloos de mond te snoeren
met onbekende woorden, om
de sterfelijkheid met zijn
handlangers te bedwingen,
zwervend voor de poorten
van de onmacht…
Dwalingen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
729 Wat begrijpt de mens
ten diepste van de puurheid
van de ander
wanneer het om
oprechte liefde gaat
waarbij met diep respect
de reinheid wordt bewaakt,
wie kent de wreedheid
van de pijn waarmee
de scherpe tong
meedogenloos verwondt,
het scheuren van het heilige
dat zo eerbiedig werd gemeden?…
De laan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
454 Die lange brede laan
nu kaal en triest
geen pad meer om over te gaan
nog slechts geroezemoes
van regen en wind
geen mens die nog haar richting vindt.
Haar toegang werd gesloten.
Ze voelt zo leeg
en eenzaam aan.
Verdrietig, zielig ligt ze er nu bij,
die lange brede laan
met haar duizenden verhalen
in het herfstgetij.…
Zorgeloos
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
587 Geheel zorgeloos kan niemand zijn
Ieder mens heeft wel problemen
Die je de vreugde soms ontnemen
Het is niet altijd rozengeur en maneschijn.
Graag zou ik zonder zorgen zijn
Zoals het vroeger was als kind
Dat elke dag opnieuw begint
Onbevangen zonder verdriet of pijn.…
Pannenkoeken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
975 En als je de jongste vraagt: wie de pannenkoeken heeft klaargemaakt, dan is hij dat natuurlijk, maar ja, je moet er ook niet op neerkijken, hij heeft de melk afgemeten en een paar maal met de garde geklopt, daar zou een mens toch moe van worden, zeker als je vijf jaar bent!…
Eenzaam.
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
729 Elk mens heeft iemand nodig
Alleen zijn gaat niet altijd goed.
Maar van dat lange wachten
Wordt je vaak zo moedeloos.
En toch zijn er zoveel eenzamen
Verspreid over heel deez aard.
Maar hoe leg je na zoveel maanden
Met een medemens contact?…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust en de kriebels
teleurstellingen verwerken
Je hart bevangen van vuur
liefde van een kant opmerken
Liefde allesomvattende liefde
Passie vervuld van tederheid
Niet los te weken van de mens…
RAMPTOERIST
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
564 Toon ik mijn belangstelling voor leed
ziet men mij als een echte ramptoerist
Als ik echter een hoge functie bekleed,
acht men ’t lomp als ik dat heb gemist
Help ik, met er te zijn, een zielig mens
dan ben ik warempel een ramptoerist
Maar de hoge oom met zijn volle pens
is al dadelijk als hij komt, een idealist
Geef ik interesse aan de lijdende…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 De mens is,
als tussenstadium
tijdens zijn bestaan,
onderdeel van het geheel
onsterfelijk.
Hij was ooit sterrenstof,
materie, element,
zal vanaf dat moment
vele stadia doorlopen.
Zijn collectief geheugen,
latent verbonden
met het universum,
vermoedt instinctief
de werkelijke relatie
met het grote geheel.…
Adieu mijn vriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 De mens gaf niets om jou, geen moer.
Je praatjes en je lach,
die ik zo van je mag;
ik blijf er van verstoken.
Maar er werd zo mooi gesproken.
Ach, als jij jou vrienden nu eens zag.
Je stoel, je glas;
’t blijft onberoerd zo staan.
Ik hoor je stem, je lach; ‘k schop doelloos door ‘t gras.…
GEESTELIJKE HAIKU'S EN TANKA'S
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 De mens roept God aan
in kleine, verloren ogenblikken,
spreekt vluchtig tot Hem,
Wiens oog het wereldwoeden
als een stofje langs ziet gaan.
Wie het Woord kennen,
mochten eens een klacht uiten
in ander daglicht:
"Mijn God, mijn God, waarom
heb ik U verlaten?"…
zorg en welzijn
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.784 Ben ik een nummer of een mens
10 minuten, dat is een grens
het is de tijd die een dokter heeft
en in die 10 minuten alle aandacht geeft
nu kan hij het nog doen
maar volgend jaar wordt er gekort in zijn poen.…
Liefde als zandkorrel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
770 Edoch wanneer men een
cementachtige substantie bij voegt,
wordt de liefde ineens,
een stevig fundament waarop een mens,
een gebouw kan plaatsen,
waar niemand tussen kan komen.
Dan pas wordt de zandkorrel een begrip,
als dat eenmaal een feit is,
is er met de hele relatie echt niks mis!…
feestgroei
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
938 vandaag is het een bijzondere dag
ik heb namelijk besloten
om mezelf te vieren
het wordt vast een succes
ook al ben ik een naamloze dichter
een mens van weinig gewicht
toch ziet u, zelfs zonder top
enige wildgroei van het licht
dat, gedoodvierd en geverfd,
mij ontslaat van enige plicht
kom, feest mee
en laat het vieren beginnen
hang…