Alle inzendingen over wieg, stilte

10329 resultaten.

Sorteren op:

De gordel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
hij wist het donker als geen ander te bespelen stapelde kleuren in vage vormen verstikkend op elkaar geen uitweg omdat stilte echode zonder weerkaatsen niets om te raken weer contact met jezelf te maken geen rode draad om terug te keren naar leefbare sferen een zombie die geketend zichzelf niet meer ziet alleen de gordel…
wil melker27 augustus 2017Lees meer >

Bergen-Belsen (31-08-'17)

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 822
de stilte is pijnlijk maar vergeleken met de pijn van hen die hier hebben geleden mag het geen naam hebben minstens 70.000 onschuldigen van vlees en bloed lieten hier het leven en vonden een plek in één van de massagraven sprakeloos en vol verwijt denk ik waarvoor en kijk terloops naar dit schuldige landschap waar de heide thans nog…

zinloze brieven

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
je kunt brieven schrijven naar de grote poëten die zullen trachten naar eer en geweten antwoord te geven op al uw vragen tenminste dat hoop ik maar doch dikwijls zullen de dichters het af laten weten blijven in stilte verzonken ze zijn het vergeten poëzie is zoeken en vinden zoals braille bij blinden steeds op de tast van muurtje naar…

Artistieke streken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
De omgekeerde bladzijde tracht de stilte voor te blijven nu niemand, zelfs jij niet mijn gedachten kan verstoren ontroering brengt meer kalmte dan zwijgen eenzaam kan vertalen lichaamstaal blijft onveranderlijk door intieme artistieke streken gelaten in liefdesverdriet gestreeld breng ik mijn ziel terug naar zee en kijk ik naar de schepen…
mobar4 maart 2018Lees meer >

korreltje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
op een lichte kalme dag lig ik in een woud van blauwe bloemen los van de aarde golft de stilte als een blaadje met alle winden mee deze dag is een mer à boire waarop woorden dromend over water glijden een gewichtloze kabbelende dag is het zout der aarde ik neem alles met een poëtisch korreltje zout vandaag…
J.Bakx30 april 2018Lees meer >

Morgenlied

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Het eerste licht is aan de kim verschenen de rust van deze nacht, het heeft mij wel gedaan en weldra siert het zonnelicht een nieuwe dag waarop wij ons verheugden van samen zijn en op de wolken staan tot de avond valt en stilte van de nacht ons weer omsluit, waarin wij dromend rusten totdat het licht weer aan de kim ontluikt.…

Meemaken

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
herfstbomen kleuren de wereld opgetogen en frisse wind troost mijn melancholie paardenkastanjes tonen hun scherpe stekelbast ganzen draaien warm zonder grenzen, zonder last spinnenpoten rusten in een dradenwiel een piepklein muisje sjouwt wat takjes in een hol de veren van de Gaai zijn warm en puur hier in een veld van stilte beleef…
Hilly Nicolay18 november 2019Lees meer >

Hier aan de vaart.

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Als de dames zijn verdwenen, geruisloos of met veel misbaar loop ik vaak op slappe benen, want de stilte drukt zo zwaar.…

Wonder der natuur

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
Overweldigend was de stilte, waarin je de dag mee mag maken, zoals je het zelf wilt. Niets is minder waar, de zomerhitte is een feit. Mooi is het wel hoe je alles mag beleven. Geniet op je eigen manier.…
Dick Voogd9 augustus 2020Lees meer >

Onvindbaar

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
Het landschap dat zich in bochten wringt Om niet op te vallen, om er niet te zijn In een hoek weg te duiken, te schuilen In een schaduw van schimmen Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal In licht dat zelfs geluid doet dimmen In lucht die nevel druppelings doet druilen Met tranen van doorzichtig kristallijn Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Iniduo11 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het schrijft wat het voelt, haar stilte is mond, zijn tong is siddering in haar gekromd. Het heeft de kroon met doornen afgedaan en zwart zijn hoofd bloedt uit in haar bestaan. ’t Malen der motoren heeft het afgezet het zweeft en glijdt en zal in haar vergaan: haar git is zijn licht, zijn plicht is haar wet.…
Dirk Vekemans17 december 2020Lees meer >

Boswandeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
In de schaduw zit stilte gecamoufleerd. Groen herleeft ongecontroleerd. Vrijheid, langzaam voortbewegen. intimiteiten, geheimen verzwegen. Eindeloos, geen mens te bespeuren. Rijkelijk gevuld met mooie lentekleuren.…

Altijd

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 477
In de stilte die de dood brengt leven frivole geesten om te dansen en te zoenen voor altijd zal ik je lieven er is geen einde voor dit droombestaan onze liefde is niet aan tijd gebonden : Hoor ik je weer aan mijn deur kloppen het zou de vitale deur van mijn hart kunnen zijn wat je nodig hebt is energieke liefde veel verder van…
mobar21 juni 2022Lees meer >

De bries van blauw

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 411
ze fladderen landen heel zacht op de korrels zand van het strand een kleurig bewegende rand aan de zee die om het zout was verkozen wij te midden van de opengevouwen vleugels toch aan de teugels op de bries van blauw op de klapwiek van stilte spreekt schakering zijn spel van verzameling ongelijke delen die toch als kameleons…
wil melker5 februari 2023Lees meer >

vrede van papier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
hoeveel stilte past in vredesnaam herdenken noemen van je naam? kan vrede passen in twee minuten zwijgen stilgevallen tijd? is vrede een duif vleugellam op wit papier voor eeuwig in rust?…
J.Bakx30 april 2023Lees meer >

Een leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
ik woon in mijn gedachten koester ze, haat ze in slapeloze nachten ik vlucht in mijn verleden beleef het, omarm het en verlies mijn heden ik luister naar mijn stilte hoor het, voel het als warmte in de kilte ik loop als een onzeker mens dag in, dag uit op het randje van mijn grens maar laat me laat me zijn zoals ik…

De prijs van ideeën

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 256
Wat begon als hoop, werd bevel, werd schot, werd stilte. De ideeën zelf — ze stierven nooit, ze trokken zich terug in de schaduwen van boeken, wachtten tot iemand ze weer tot leven riep. En telkens opnieuw begint het met een mens die denkt dat hij weet.…

Schemering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 286
Geluid alleen stilte, Het gekende is geheel onbekend, Muziek nog herkend, Het ik verdween in niemand. Waar het leven eens bloeide, Is nu alles verdord, Verdwenen uit het hier en nu. Toekomst ligt nu in ’t verleden, Heden is niet meer, Tijd is nu de grote onbekende.…
Joris Olivier24 november 2025Lees meer >

Vergeten verleden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 387
Hun gesprekken hadden geen inhoud, Woorden zonder betekenis, Toen ze beiden stopten met praten, Was hun stilte onhoorbaar Hun levens waren verleden tijd, ’t Zijn in het heden ontbrak, Overal slechts lege ruimte, Verleden in schaduwen opgelost.…
Joris Olivier26 februari 2026Lees meer >

logica en vleugels

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
logica zet een rechte lijn een pad van steen zij houdt van stappen van meten van weten van het antwoord aan het eind maar verbeelding zij opent ramen in muren die nog niet bestaan zij maakt van wolken bruggen en van stilte zee waar logica zegt hier houdt het op fluistert verbeelding kijk hier begint het pas en ineens…

Ween ik?

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 312
van huilen naar helen van breken in delen van vallen naar staan weer verder gaan van mijn tranen die spreken naar stilte die heelt waar niets meer hoeft maar alles nog leeft van huilen naar hopen naar lichter misschien een weg die zich opent welke ik weer kan zien van het donker naar dagen van dragen naar zijn van huilen, heel even…

Boemerang

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 66
de boemerang werpt laaggebogen, haarfijne klanken in de richting van haar eigen kromming misvormd verwrongen vervormd in resonantie tussen zwijgen en betekenis de echo van woorden in vreemde weerklank ontheemd in de diepte gevangen raakt de stilte doorbroken en klinkt het geluid van terneergeslagen klanken als weerkaatsing…
silann Nara18 november 2026Lees meer >

In de maat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 839
Kijk, we marcheren in de maat zie hoe we de billen knijpen het kabinet zegt hoe het gaat wij dansen wel naar hun pijpen Balkenende zwaait met de staf en Verdonk is majorette Donner een beetje sukkeldraf wou liever bij operette samen met Remkes een duet hoge noot willen ze zingen als koor mag dan het kabinet wat wiegen en handenwringen…

Wien Neêrlands bloed

poëzie
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.687
bewaak de grond, waar op onze adem gaat, De plek waar onze wieg op stond, Waar eens ons graf op staat. Wij smeken van Uw Vaderhand, Met diepgeroerde borst, Behoud voor 't lieve Vaderland, Voor Vaderland en Vorst, Voor Vaderland en Vorst.…

La Loïe Fuller

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.669
Nu stoeide en gleed zij met schreden, heel breed, langs de planken, met gracielijk wiegen. Bij snarengeluid sloeg zij de armen uit - Kerub, reê om ten hemel te vliegen. Zwenkend dan weer, liet zij óp en neer als een zee hare mantel golven; en dienende scheen zij een Toversireen, half in bloedrode baren bedolven.…
Pol de Mont24 februari 2025Lees meer >

Omarming

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
progressie Hierin schuilt de grond van mijn omarming Een daad van liefde doodt het onbegrip Maakt hartstocht levendig op aller lip Hoge wisselwerking wordt ervaring Machteloos bezie ik onbegrepen psychen Zichzelf of in omgeving snijdend met een mes Het zoeken naar expressie, uiting van de stress Huilend om zich in een diepe slaap te wiegen…

Maar in de kroeg...

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.890
in mijn café ben jij het bijzonderst begin ik warempel te houden van jou terwijl ik mijn glas leeg tot ’t onderste-onderst en drink op jou thuis, mijn zo lief, mijn vrouw 'k Heb zoveel verkleurd en zoveel verzonnen maar ‘k deed het voor jou, lieg ik, dus was het goed ‘k Zeg nooit hoe je zeurt, want dat’s onbegonnen Jouw naam in mijn glas wieg…
peter paul8 februari 2006Lees meer >

Het wezenkind van Sina

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.103
en vader, die mij voor zijn kindje niet en kende, liet mij van wieg, en huis, en leven schier ontbloot! o Goede Vlaamse klenen, zoudt gij mij laten wenen zo ik om hulpe vroeg? één stuiver waar' genoeg. Zij laten me al allene, allene en zonder hope!…
Guido Gezelle31 augustus 2011Lees meer >

Wij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
opduiken in de nog verstijfde massa wij zijn achter de in plastic gegoten versterving rond gore afvoerbuizen zijn wij de kringen van bederving aan beide kanten van de scheuren zijn wij in je beton in je verlaten straten en aan je uitgedroogde bron wij zijn in de elastische spiralen die je vogels vliegen in je kantoortorens, hoe ze lomp in de wind wiegen…
Kamiel Choi13 december 2017Lees meer >

Gewoon dat beeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Zou jij je vandaag op die zeegolven willen laten wiegen of liever anders als heuse kokmeeuw het land overvliegen. Je ogen laten vallen op 'n ietwat onooglijk donker steentje daar langs de waterkant, voor je dagdroom weer landt.…