8934 resultaten.
Een afscheid van mijn libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Wederom kwam ze langs me staan
In mijn lendenen ontsprong een warmte
Echter zoog de grond de zwoelte op
Als de plotselinge penetratie van
De kilte van de nazomernachten
Een stilte volgde vervolgens
Een stilte meer verstikkend dan
In een treinbalkon staan met een voormalige niet
In matige termen beschreven beschonken superieur
Ik dook…
Mevrouw van Giesen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.393 middag met gemak
een liter wijn, de goedkoopste
uit het vak, om tegen de avond
niets meer weten. in bed te vallen
en te vergeten, een dronken vrouw
waar je liever niet aan denkt
Haar dochter komt soms langs
wordt alleen maar kwaad
schreeuwt boven een
wijnglas waar of hoe het
verder gaat. een kamer vol verwijten
en lege flessen op de grond…
Als de adem draagt
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
752 mijn dak kent
geen vaste plek meer
het is verloren gegaan
plots is er
na zoveel jaren
een doorbroken bestaan
de grond behoort mij
niet meer toe
ik draag de koffer voortaan
van hier naar daar
verspreid over de tijd
die mij nog rest
op en neer en verder
naar het onbekende waar
verleden wordt geleden
in de onrust van het hart…
Vette klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 Achter zwarte klei die open scheurt
zwermen meeuwen gulzig krijsend
op zoek naar leven uit de grond
uit alle zeven hoeken van de liefde
zoek ik naar een teken van leven
achter de façade van een open wond
probeer het teder, boos en stoer
onbeholpen, vleiend en begrijpend
maar alleen humor ontsteekt de lont
als een lach tenslotte openbreekt…
Herkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ineens was zij weer op til
toen ik haar achter mij hoorde
bij oom Donald
waar onze kleinkinderen
naar de tekenfilm Bambi keken
herkende dat beeld
en het roepen van roekoe roekoe
naar de bediening
wat ik eigenlijk niet wilde
was toch op de grond kijken
zij liet iets vallen: plets
lieve rode duif gaf een kopje
waar de kleintjes naar…
Deken van herinneringen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Weer zovele getelde dagen
strijkt het lentelicht zacht
over het purperen land en
door het zwarte raven haar,
het is alweer een jaar, het
is niet waar dat zij daar nog
steeds in ruste ligt, de
grond met eigen woorden koos
als een onvoltooid gedicht.…
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 weg kunnen rijden
de elementen zien bewegen
ven Helsinki tot aan Leiden
insecten in de haren
op de weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent alvast opgezet
gooi op de grond…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Lachen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
818 het borrelt nu naar boven
en dat het niet besmettelijk is
kan ik je niet beloven
Een eerste hi borrelt in mij op
en ook de ha komt er al aan
maar ook een ho, een he, een hu
zitten nu al bovenaan
En daar komt de eerste ha ha ha
en alles schudt nu mee
Het is niet meer te stoppen
deze eindeloze schaterzee
Ik lig schuddebuikend op de grond…
De Grieken
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
569 We gaan sneller
we draaien in het rond
tot we duizelend
neer vallen op de grond
niet wetend wat we doen
ach, zij, wij, vooral zij,
doen toch alles voor de poen...…
WILLEN EN ZIJN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 Ergens op de bloeiende hei
staat een lage dennenboom
gedrongen maar met wijde kroon
binnen zijn kromme takken
huist een onzichtbare vinger
die
druk peinzend groeit
het hemelblauw ontmoet
met knikkende top
naar vier einders wijst
onbesuisde reislust
en verkenningsdrift uitstraalt
dan
langzaam buigend tot de grond zakt
in paarse kriebelstruiken…
Stippen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 we passeerden grenzen steeds weer
onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 (Zitje met zeezicht)
't Gewelf groeit mooie kleuren
Golven rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 Haar benen op de grond gezet.…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Bij de gratie van een ander perspectief
lijkt berekende grond toch minder stevig.
Ik spiegel mij aan de andere kant,
de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.
Immers, een aanslag op gezond verstand
behoeft niet meer dan minzaam gedogen.…
Bijzonder gevoel van liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
802 Alsof ze hun weg niet kunnen vinden,
maar wel loskomen van de grond.
Als een roos nog in de knop,
maar die langzaam open gaat.
Om vervolgens te ontwaken,
en dan in een prachtige bloei staat.
Als een mooie regenboog,
Waarvan de kleuren niet vervagen.
Door de gevolgen van de zon,
die de regenbuien hebben verjagen.…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.…
er is niets na de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 jim zegt herman zit
een stukje verderop
begane grond om niet
te diep te vallen
in een hoek zit kurt
een liedje te lallen
god vertel me waarom
is de hemel zo zwaar
jimi pakt zijn gitaar
en breit een lijntje door
janis leidt het pillenkoor
niemand hoort hoe elvis belt
hij is vandaag wat later
de veerman neemt geen plastic geld
van…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 de zee
in de branding van eb en vloed
krachtig afgescheiden
pijnlijk verlangen
in stilte weggevloeid
ik zie het nemen van de zee
in een onstuimige stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond
de wind ziet de grond…
Berk
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.350 Maar lenig zijt gij en de zware stormen,
die trotser bomen kracht te machtig vond,
gij draagt ze buigend en op schraalste grond
kan uw bescheidenheid haar voedsel vormen.
Als daagse wind en warmte zijn gevlucht
en alles wat uw lichte schoon moet vrezen,
dan tekent gij uw liefelijke wezen
in stille heerlijkheid op de avondlucht.…
Mijn liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.024 Mijn allereerste keer
wist ik niet wat me overkwam
ik zweefde de wereld rond
hoewel ik op de grond stond.…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 zwart als Onyx
op de tast naar ontgoocheling
Ik ben zo ziel tot jouw huid
geneigd te hullen na de getuigenis
verleid tot de daad
Er komt dat moment van tegenstrijd
van ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De bomen uit de grond…
Goden verzoeken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
856 Opa zakt mee en ligt gestrekt op de grond.
Roken is dodelijk zegt mijn sigarendoosje.
Roken is hier niet voor niets verboden.
Sigaren paffen is de goden verzoeken.
Die goden straffen altijd onmiddellijk.
Toch heeft opa niets gebroken of bezeerd.
De goden zijn hem gelukkig gunstig gezind.
Hij mag doorgaan met grootvaderlijk leven.…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 Een glimlach naar de oude vrouw die
met haar tas vol kostbaar fruit mijn
weg daareven kruiste, licht gebogen naar
de grond die alles deed ontluiken en begraaft;
Novemberluchten vol vertedering, vol tranen
van zovelen die nu treuren om wie ging en
nooit meer komt; die zuchten onder eenzaamheid
en afscheid, die geen licht meer zien maar
toch…
Stilte van het late uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 ik wil dwalen
door het bos
op zoek gaan
naar een kantje mos
het streepje gele maan
alleen in
vrijheid van beleven
mezelf weer overgeven
aan omgeving en natuur
de stilte van het late uur
bomen laten spreken
fluisterend antwoord geven
naar lichte ogen zwaaien
zonder dat zij schrikken
en meteen wegdraaien
de grond weer voelen
zonder…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Dit huis heeft de rust van de maagdelijke duinen
Gebroken noch verstoord;
Het ligt in het nest van zijn geurige tuinen,
Als bracht de grond het voort.
En waarlijk, het wèrd ook gewonnen, geboren;
Een eedle kunstnaarsdroom
Bevruchtte, als het zaad, dat zich mengt met de voren,
Het steenblok en de boom.…
Zijn eeuwenoude dromen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 weer zuigt leem
als ik land schoon
van knoesten en dood hout
het is mijn loon
voor het vernietigen van
stukjes leven en hun ecodroom
wilde het uitgestrekte land
onder mijn strakke hand
tot grotere bloei zien komen
maar ging respectloos om
met wat al eonenlang
bestond in de vruchtbare grond
probeerde gras groener te maken
maar het…
Vertrapte ziel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Op haar ziel is hij gaan staan
extra draaiend met z'n hak
alsof dat nog niet had volstaan
beukte ie met groot gemak
de ziel de grond in, kijk juist daar!
Een zielig hoopje gras geeft aan
waar hij met zijn poot heeft gestaan
draaiend op haar ziel jawel
't gebeurde allemaal zo snel
dat 't net lijkt alsof 't nooit gebeurde!…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit
wij als medeplichtigen treft
een schaamte van verwijt,
de grond…