5616 resultaten.
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 Dat ‘t schaduw nu nog ware
en wolken, daar de winden,
zo in een schapentrop
de honden, weg in vinden,
en bleve een plekske vrij,
dat blauw is, hier of daar!
Och, neen, ‘t is nevel, al
omtrent me, en nevel maar.
o Nevelduisternis,
bij nachte zien mijne ogen
de duizend tekens nog,
die ‘t ommegaan vertogen
des sterrenhemels!…
dromen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.510 Dromen over landen,
eilanden, stranden, prachtige koraal blauw
oceanen met felgekleurde vissen die erin zwemmen.
Van vliegen door de lucht,
tot president worden van Amerika.
Lekker liggen zwijmelen over het mooiste
meisje van de klas, of over die gespierde
jongen van die populaire bioscoopfilm.…
Odeur 9/11
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.312 en zij genoot alwetend
Hij stond op het balkon
terwijl haar taxi d’r meenam
naar het bureautafeltje waar ze elkaar
voor het eerst zagen, daar…
op de achtenzeventigste etage
Hij kon de twee torens goed zien vanaf het balkon
waar hij zijn dagdromen over haar
en ook zijn appeltje aan het opsnoepen was
Hij dacht aan haar en die
oase van blauw…
HET ZIEKE KNAAPJE
poëzie
3.5 met 15 stemmen
2.972 Maar ijskoud was zijn aangezicht,
Zijn vriendlijke oogjes bleven dicht,
Zijn lipjes waren blauw als lood....
Het arme kind was dood.
Toen vlocht men hem uit rozenblaân
Een kransje om het haar;
En deed hem sneeuwwit linnen aan,
En leî hem op de baar.…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Toen kwam, dwars door de kim, de blauwe Taag en
De bruine heuvlen weken, hemelsbreed:
Of ’t vaderland zijn armen opendeed,
Ons weergekeerden aan zijn hart wou dragen.
Uit Lisboa vlamden geen vreugdevuren.
Een gele vlag woei van de oude vest’.
Geen wimpels zwierden van de lege muren.
Men hield de vloot op stroom, bevreesd voor pest.…
Vlaamse kermis
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.634 Mijn blonde, ronde deernen,
blauwe ogen lijk lanteernen!
Een mond beroosd,
een wang, die bloost,
een borst die zuchtjes loost.
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris,
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is!…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U, als in de blanke vaarten
De blauwe schijning van de hemel valt,
Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte
Goudglanst der weiden welig esmerald.
Ik denk aan U, als ik het riet zie wuiven
Dat op de golfslag schoonbewegend wiegt,
Aan U, wanneer een vlucht van teedre duiven
Klapwiekend voor de morgenzonne vliegt...…
Van Gogh
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 hoofd dat stemt me droef maar van
je schilderijen word ik blij en maakte
ze na voor mezelf
ook een beetje anders en soms ongelukkig
en niet zo'n goede schilder maar verder
heel normaal
KORTE DICHTREGELS BIJ SCHILDERIJEN VAN VAN GOGH
DOOR FOPPE nageschilderd en gedicht
ZONNEBLOEM IN VAAS
zo zie ik het graag
en geel van de zon en blauw…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.
En bij een vijver tredend schouwden
We in donkre spiegel 't maanbeeld klaar,
Zuiver en rond, en de onverflauwde
Sterren, doodstil, omkringden haar.…
Vlaamse kermis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.407 Mijn blonde, ronde deernen,
blauwe ogen lijk lanteernen!
Een mond beroosd,
een wang, die bloost,
een borst die zuchtjes loost.
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris,
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is!…
Honderd Liefdesbrieven
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
2.812 Als mijn hart gaat, als mijn hart slaat, blauwe golven, oceanen
Slaap ik uit in koningszalen, laat ik hemelbedden staan
Verzin ik sterren bij de vleet die wij in dromenlanden zagen
En vertelde ik van sprookjes en van vollemaanse dagen
Trok de hemel voor je open om je vleugels uit te slaan
Om jou in honderd liefdesbrieven naakt te zien in zonnestralen…
Goedemorgen- twee ochtendgedichten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 kort vannacht
warrig waren mijn gedachten
maar die bleven schimmig
in een onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden
of er nu mooie engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat ik thans zes uur hoor slaan
terwijl de eerste vogel fluitend ontwaakt
de hemel neigt naar ontluikend blauw…
KRANKHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Hef ik het hoofd, om 't meeuwenvolk
In zilvren zwier te aanschouwen,
Dan drijft hij als een donderwolk
Tussen mijn blik en 't blauwe.
Buk ik mij neer waar bloemen staan,
Of kleine zonnen schijnen,
Daar vaart zijn schaduw langs mijn paan,
En doet dit goud verkwijnen.…
Smurfin 2.0
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.043 En dan later in `Het Blauw Journaal':
`Die zwartrok met zijn kater
sloeg een flinke krater
in onze knappe snoes
en ging weer met een smoes.
Het is niet best met haar gesteld,
door die liefde was ze uitgeteld.
Ze raakte aan de dope en crack
en werkt nu stilletjes aan een comeback'.…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 non-conformisme
Er is onheuglijk verteld
Over sluimeren en ontwaken
Maar of dat zo is besteld
Valt slecht te kraken
Nachtelijk voorportaal
Van het ongewilde wachten
We herkennen allemaal
De onmacht om het te verzachten
Ik moet nu anders arrangeren
Voordat ik het verpruts
Van een ander leven heb ik niks te leren
Hij zegt het met zijn blauwe…
Dodenmaskers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Ouderen en kwetsbaren gaan aan het virus dood o sakkerloot wat overblijft gaat door de goot
Een groep kwetsbare van alle leeftijden en een vergeten groep thuiswonende ouderen
niet meer genoemd maar dood verzwegen
de beperkte vaccins hebben de werkende jongere gekregen
Vijfentachtigjarige een uur in een lange rij blauw van de kou…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Terwijl de hemel open plooit
van purpergrijs naar geel verkleurt
met vegen wit erdoor,
net of iemand een stuk stof ontrafelt,
priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist.…
DE SLACHT
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
826 je wimpers, je ogen als vochtige zuidvruchten,
snuivend en schichtige blikken ruk je aan het halster
geen trek meer in troost, verraad van hooi,
ogen schichtig op zoek naar een uitweg
mannen in blauwe overalls roken
zware shag bij die zwarte deur
over een halfuur hang je aan de haak uitgebloed en gebruikt
een geplande dood vandaag nog
laatste…
Rijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 aan,
en naar ieder die al oud
voor haar, zij nog maar acht jaar
wij spiegelen ons in haar, zij wordt omgord door kleren, vaders zorg
tussen mijn dochters lieve lach en wapp’rend haar
De wind waait petten af,
de gids vertelt ons ‘t ontstaan
van deze plas, de otters en de bevers
hoe diep het water, zestien meters
de witte wolken in de blauwe…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Jouw adem, blauw en roze,
danste licht als morgendauw
op Monets groene lelieblad,
en in die fluisterende nevel
hoorde ik je, zoet en trouw.
Zoals de alcohol vervliegt
uit ons Parijse nagerecht,
zouden wij nog eeuwig dansen,
als dronken schimmen in de nacht,
gevangen in een weemoedige tango.…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Achttien keer heb je de zon omzeild,
van klein bijzonder wonder
met blauwe-bruin gesluierde oogjes
tot leeuwenkind met vlindervleugels,
dat soms zacht landt op een klaproos
en soms vol vaart tegen de wind in danst.…
Kinderfietsje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Op de schoorsteen van een huis
ergens aan een stille straat
zit een zwarte zangvogel
tinkelend te tierelieren
tijdens de lente equinox
welkom zon die vanaf de kim
rozerood het blauw beklimt
zo opent zich de zomer
in lijn met het tuinpad staat
vaak het fietsje van een kind
op de schoorsteen van het huis
ergens aan die stille straat…
Jubeltenen
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
1.892 "
Met grof geweld werd ik de bibliotheek uitgesmeten
En toen ik even later versuft op het asfalt gezeten
De blauwe plekken op mijn bovenarm bestudeerde
En de scheur in mijn gloednieuwe jas inspecteerde
Besloot ik dáár voorlopig maar geen boeken te lenen
Tenminste,.. niet zolang ik last heb van jubeltenen…
Djerba's waarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.010 Donkere niet bestaande wolken aan de heldere blauwe lucht
drijven hem naar het water.
Enkele baantjes worden vele banen.
Zwemstroken worden ingeruild.
Hete zonnestralen weren niet en deren niet.
Joggen wordt lopen. Fietsen wordt rennen.
Zweten.
Er af.
Het moet er af.
Er af verdomme.
Alle ogen noemen hem the beauty.…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Blauwe boeg met witte linten
de boot doorklieft het water
een mes door de roomboter
aminozuren vetzuren schuim.
Röntgenbombardementen
ultravioletverschuivingen
vuurvaste infraroodstraling
radiogolven op windkracht 9.…
de kinderen van" de soetewey"
poëzie
4.7 met 9 stemmen
2.552 Met blauw-baaien rokskens,
de blinkende blokskens
van 's zaterdags vers gevernist,
zo trekken ze zwijgend
de koppekes nijgend,
door regen, door sneeuw of door mist;
Dan spreken die boerengespeelkens geen woord,
de groteren trekken de kleineren voort.…
De fiscus
hartenkreet
2.3 met 20 stemmen
1.923 Daar is de blauwe engel weer
Zo eenmaal in het jaar een keer
Komt hij weer in uw brievenbus gevallen
Om uw humeur weer danig te vergallen
Voor één april moet hij terug, ja heus
Er is voor u geen andere keus
Dan al uw posten netjes in te vullen
Uw geld, uw huis, en al uw andere spullen.…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden
hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde
alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten,
boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon.
Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd.…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Ons lokt tersluiks een zomerdroom
Terug naar 's hemels regiment,
Wij zoeken weer Gods blauwe stroom
Wiens bedding grens noch bodem kent.
Wij waren 't ook zo lang gewoon
Met elke luide leeuwerik
Te ontstijgen naar dit eeuwig schoon
Ons aard-gebonden ogenblik.…
1948
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Een antwoord heel pover
ze staarde naar het glas in lood in de tussendeuren
blauw, groen en geel in vlakjes, weinig kleuren
met grote vlakken van ondoorzichtig bubbelglas, spartaans
beetje op zijn Mondriaans
op tafel stond een glaasje ranja met een bitterkoekje
opa noemde het altijd een macaronikoekje
dat was de zondagse traktatie
opa zat in…