6649 resultaten.
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 Wat scha voor de eeuwigheid?…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.
't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.
En als gij naar beneden ziet,
Uw blik de nevelen doorschiet,
Bespeurt gij mij in 't diepste duister.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde randen
laag op laag uitgedijd tot een hemels dak
bovenop ligt de verstilde tijd aan banden
wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak
het lage altaar draagt de verbeelde mens
die het verleden voor de toekomst bewaart
eeuwig…
BREDASE BOMENTAAL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 naar deze stad roept om er te toeven
vol bezadigd rijk gemoed
de zachtgroene top
met goudblinkende weerhaan
blikt naar de noordzij van Breda
waar de omheinde kastanjeboom
gezegende bescherming geniet
een kluizenaar onder zich wenste
zittende wijsgeer in wijde mantel
met lange sneeuwwitte baard
bladerkrans om zijn hoofd
peinzend over 't eeuwige…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven
Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet,
De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,—
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 in kleur
gevoel en techniek
fascinerende fantasie
landschap in wording
de zon breekt door
de dauw glinstert
druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende gelijkenis in de natuur
scheppende mens
de heerlijke eenzaamheid
tekent zich af in lichtgeel
overheersende indrukken
aan de eeuwigheid…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De nacht met zijn verzonkene uren
gaat hun verwachting tegemoet,
zijn stilten, die voor eeuwig duren. -
Mijn God, wat is het leven goed,
Hoe zuiver staat over de landen,
waarin 't aangolvende geluid
der vesperklok met volle handen
geworpen wordt, de nadag uit.
De schemer valt, de wolken gloeien...…
Compassie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 En de
mens, de mooie mens in jezelf, opnieuw een kans geven,
eeuwige vreugde voor jou, lieve Marga Minco!…
ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.572 eeuwig oude en zelfde lied!
Ha! noodlot! vorm der straf
die over 't wroetelend mensdom giert
tot aan het kille graf!
Aanbiddelik rijst die Enigste
in gulden dageraad,
maar 't gaapt een afgrond tussen — of
O wee! men komt te laat!…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 inkleuren
tracht een Messiaense grootsheid
stilaan op te wekken
om in het atelier te velde,
de baarmoeder van zijn kunst,
door de getijden heen
in het vergankelijke mee te trekken
daar, buitenaf
verbeeldt hij als minimalist
het wezen van de schepping
in eeuwige…
Defensief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
697 Het leven is een droom, het glijdt voorbij,
het is een ademtocht en al dat soort gejeremieer
tracht ons te kleineren, maar ik vind in één
seconde al een eeuwigheid aan vreugde, bijvoorbeeld
als ik een glas ouzo achterover sla of een meeuw
zie fladderen. Of mijn voordeur dichtsla.…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten;
bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid,
opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten
niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…
nieuw hartje
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.155 het hartje
zo maagdelijk schoon, als het toen was
zo verwilderd leek het nu
mijn gedachten vochten in een mist
hoe koortsachtig ik ook
naar de waarheid zocht
ik kon.... of wilde niet begrijpen
achteloos streelde mijn hand 't hartje
een vervlogen herinnering
op mijn netvlies gebrand,
een langzaam groeiende leegte
het leek een eeuwigheid…
Laf en inhumaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
910 Daarom rouw ik diep in stilte, want waar mannen
vrouwen zodanig behandelen, kots ik over hun slappe
penissen, ruk ik hun ballen van hun wanstaltige
lijven, snij ik hun gedrochten eraf en werp ik
hun stuwkrachten in de eeuwige verdoemenis.
Lieve Zahra, ze hebben mij met jou opgehangen!…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik strand in diepe boetedoening, schaam
mij zielsdiep en ga vol tranen de eeuwige
vraagtekens tegemoet. Het enige wat mij nog
kan troosten, is de Christusicoon, die
mijn Vriend zelf geschilderd heeft.…
Afscheidsgedicht: Kalm drijvend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.845 Het licht tilt op,
laat gewichtloos zweven
door haar eeuwigheid
geen dag en geen nacht,
alleen rust en stilte
van ademloze heerlijkheid
voel het zweven, hoog en laag
regelend op eigen kracht
langs glanzende planeten
die stralend welkom heten
fluisterend;
je had het moeten weten
je wil voert langs je eigen tijd
nergens meer je aan…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend
zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn
om puzzelcontracten die nooit komen
eeuwig vragende stukken
die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd
het toch weer zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot…
Tijd zat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
998 Sommige dingen blijven een lange tijd,
sommige dingen blijven erg kort en
sommige dingen blijven zoals ze zijn
Leeftijd, dat is slechts een getal
Het gevoel, dat is voor eeuwig…
SCHADUW VAN HET LICHT
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.506 eerlijke zon betaamt
Warmte, alom in de hartgebieden
daar een zon ’t leven belichaamt
Van verre schijnt een koude zon
mij onverhoeds recht in het gelaat
Ik herken in haar het eindstation;
de schaduw van ’t wereld kwaad
Ik ben op weg naar ’t echte licht
naar warmte van het al vergeven
Mijn ogen zijn naar boven gericht
naar waar het eeuwige…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Die vol van liefde vóór u staat, vergeet
Uw tijdelijkheid, en ziet in uw gezicht
Het hoog gezicht van ’t Eeuwige, onze God.
-------------------------------
fanal - vuurtoren, lichtbaak…
DE NOORDZEE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.618 Maar dan komt, o Natuur, langs alle straten,
Uw kracht, uw groei, uw dreiging, uw beloven -
Hoe klopt mijn hart van nieuw, van eeuwig leven.…
Een doel verder...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.283 Ontsprongen kracht van de zon,
in passie, genegenheid zo warm,
vele mooie werkelijke dromen,
vanuit mijn ziel, de eeuwige bron.
Afstand en tijd liet zich bedwingen,
donderwolken schoven stil nader,
een denken liet alles in schaduw,
ons zalig lied verder uitzingen.…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos
wanhopig naar leven zoeken:
“O, ouderdom,
waarom was zij niet voorbereidt?…
"Dag Lief Huisje"
hartenkreet
2.3 met 103 stemmen
4.658 Dag lief huisje
met gebarsten muren,
dag lief huisje
met schreeuwende buren
Dag lief huisje
met krakend skelet,
dag lief huisje
waar eens stond ons bed
Dag lief huisje
waar liefde bloeide,
dag lief huisje
waar gevoelens groeiden
Dag lief huisje
waaronder eeuwig werd verbouwd,
dag lief thuis
waar ik innig van houd…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Een moede zucht dwaalt door dit verlaten oord,
strijkt langs dorre varens, mint eeuwige strijd,
zakt puffend neer, tot heengaan bereid.
Dansen op zijn stem toonkunstvlammen voort?
Felrode blaadjes vol taaie herfstkracht
jagen elkaar na, vluchten tezamen.
Hun gloed siddert licht, wentelt traag, zingt zacht.…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
Terminaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
3.078 Onsterfelijk achten wij ons cerebraal
als groots concept en diep in gedachte,
belijden elkaar eeuwige liefde en trouw,
wenden onze blik graag "ins blauen hinein",
zien de zon die altijd lijkt te schijnen,
en doen alsof de eindigheid niet bestaat.
In ontkenning spelen wij een spel,
want terminaal zijn we natuurlijk allemaal.…
FRANK VAN VLERKEN, REGISSEUR, OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.249 nieuwsgierig door de coulissen
naar een hemels paradijselijk podium
waarop vele kunsten worden vertoond
Ontdaan van alle aardse lasten voelt hij vrij
zich stukje bij beetje, stapje voor stapje
voor het voetlicht te treden en te zeggen
"Dat kan beter, mijn naam is van Vlerken
Ik ben regisseur, een tijdje uit de running
maar nu vol met eeuwige…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 heel en niet half
half en niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het…