35281 resultaten.
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet hoort
en franjelintjes in het haar
daar stamp je maar mee
door een bloedrode zee…
Villeneuve
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 In de hangar van het harde licht
graait Amos met de graaienden
en zie: in de drom een vrouw
door Botticelli zelf zo bleek
en droef gebootst – de ogen
druppels van de glazen zee
Langs haar rode lange haren
loodst hij de wagen ziet
tegen haar borst geklemd
het stilgevallen kind
van celluloid en op de kar
de bolle bruine beer
Naast haar…
Slachtoffer van zinloos geweld
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.406 Donkere nevel
geeft beklemd gevoel
van onzeker geprevel
in ongekend doel
energie gekregen
vloeit weg als zandkorrels
in de hand gelegen
zee van zoute borrels
het woord gesmoord
in stille noodkreet
die geest verwoordt
in angstig verborgen leed
hoe, waarom en schuld
het noodlot
dat jullie verguldt
in eigen complot
denk dan maar…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
geluiden van de ziel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
993 een geklop
op de binnendeur als zacht
zeegeruis, wachtend
tot druppels
de eerste golven zouden opheffen
ver boven de impasse uit
een boom, voltooid
in duingedachten, getuigde
van taal
en ontpopte stilte
tussen de warme trouw
van woorden, opengeschud
door herkennende rozenblaadjes
op witte kussens
van ziel en zee…
Glimlacht volop zomer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 de teevee staat ongezien
geluidt als radio het
internet pingelt wat mee
ben voor even
op een andere hoogte
kijk van boven naar de zee
uit het grijs van golven
kom jij langzaam weer aan strand
ik neem zacht je natte hand
je glimlacht volop zomer
druppels spatten van je warm gezicht
ik wist dat je zou komen
voelde lente in de duinen…
Het flakkerende vonken-vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.105 Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt
Pruttelt zon - in zee- nog even na
De halmen van het einde buigen
Maar zij in volheid, recht getogen
Een distel sneert zich in contour -
En het harmonisch liefdeslied dat zingt
Van binnen klinkt de zindering:
Het flakkerende vonken-vuur
Als de schaduw zich terloops ontdoet
Waar de mantel der…
Waar zijn mijn dromen gebleven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 Ik ben al een hele tijd aan het zoeken
maar helaas zoekt niemand met me mee
zoekt en gij zult vinden, staat in alle boeken
maar volgens mij liggen ze nu op de bodem van de zee
Helaas kan ik daar niet zo makkelijk komen
en eigenlijk wil ik daar ook nog niet heen
waar zijn ze nou gebleven, mijn dromen?…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 Zachtjes zoekt de wind jouw armen,
Nog mooier dan de zee,
In mijn dromen.
De zoete geur
Van onbegrensde liefde,
In jouw ziltsmakende huid geboren.…
de waarheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
900 de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen
laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd
ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee
immers in de kennis
die ik openbaar
waarbij ik mijn uiterste best doe…
Toen jij me vond
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
946 we lachten
blauwe wangenwolkjes
dicht bij de zee
vielen in armen
van zandgegolfde duinen
langs groetende halmen
en de wind om ons heen
we bekleedden de liefde
met zonzomerse zoenen
onwetend van de woorden
die het tij heel zachtjes schreef
met een mondvol sterren
bewoog jij je schaduw
toen ik langs de stilte
van dromen gleed…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met de masculine branding.
De netten van de koperen jongens
zijn slechts gevuld
met een kwalijk riekende dood.…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?…
het verre eiland
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
627 zó het landschap willen beschrijven
dat het dorre droog en stekelig
verhard is door de tijd
met verweerde bewoners
als verkromde olijfbomen
er middenin staan
óf hoe het land zich kussen laat
door de kalme zee, Aphrodite
naar haar hand laat dingen
de geheimen nog niet prijsgegeven
alle raadsels komen laten
zoekend verdwalen tussen de…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 Het begon al met het geloei
van varkens in de vensterbank
dat hoorde niet op vrije dagen
met grote plannen
De klanten waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van…
Verloren synchroniteit
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.274 Cirkels die ze tekenden
verdwenen op het strand
onder de zachte deken
van het stuivende zand
Kastelen die ze bouwden
werden uiteindelijk prooi
van de gulzige zee
met zijn zilte golven
De zin van de chroniteit
symbool van hun liefde
uitgesleten weggespoeld
verwaaid tot zinloosheid
Nu bouwt hij zijn cellen
ondoordringbare cocons…
de heide
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
662 op de heide, zo nabij
een schrale boom
kijk ik omhoog
en zie in schuivende witte lagen
van een zacht blauw decor
roepende vleugels
om aandacht vragen
ik zwaai gewillig
ze weten dat ik ze hoor
hier op nog onbegraasd gras
staat mijn wereld stil
dit is wat ik wil
toeven op een luchtig kompas
omringd door een zee
van ademend gewas
zo sprietig…
gelukkig bij Ter Heijde
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
662 rond het torentje van Ter Heijde
werd blauw plotsklaps donker
pikzwart afgetekend tegen wolken
het strand lang breed leeg
alles stond stil en zweeg
de zee was waarlijk top
ik kon nog precies rechtop
staan in het zilte ruime sop
kleren zichtbaar nog als hoopje
storting naar benee met bakken
oh heer dat had ik nu weer
alles zou straks plakken…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 tergend langzaam verdwijn je
loopt achteruit van me weg
terwijl je me aankijkt
ik probeer nog te lachen
maar zie je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Gat in de emmer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze zijn
de stralen van een getergde
zon en goddeloze geloften al
tijden moe, papieren regels
rotten in het hout, een leger
van houtwormen splijt de
wereld open en dekt de zee
met maskers toe, in de vlijt
van alle gestorvenen treft
alleen de hoop geen verwijt, de
nachten woelt de…
Twee seconden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
561 Mijn adem stokte
Slechts twee seconden
Voordat mijn stem de stilte verbrak
Twee seconden
Ik niet ik en jij niet jij
Maar wij
Volledig met elkaar verbonden
Jouw lippen op de mijne
Twee seconden, of eigenlijk een uur
Als vlam en vuur
Niet te onderscheiden
Slechts twee seconden in de illusie van tijd
Zoals de golf en de zee
Zijn wij…
Laat het verf in mij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
529 tochten
die we ondernamen de hoofdrollen
zijn de we zochten
nog droom ik mij in gisteren
en laaf aan de herinnering
die we samen deelden, al had de kleur
voor ons ieder een andere vorm
iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend
dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten
en het schip met anker en al te omzeilen
dat ons verdronk in de zee…
Ideaal. 1, 2 en 3.
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
695 De zee
Het strand
De blauwe lucht
Spelende kinderen langs de waterlijn
Schelpjes in het zand
Jouw hand in de mijne.
Ideaal (2)
Wij samen
Jouw hoofd tegen mij aan
Mijn arm om je heen
Jouw muziek op de achtergrond
Zacht samen dromen
Onze nieuwe toekomst.…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het strand, waar de zee…
dubbele nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
537 handen
kneden mij
naar jouw borsten
het zuigt
hechtende lijnen
aan de binnenkant
van mijn dijen
Vasthouden
aan een uittreden
wachten op de dubbele maan
het dolende scheppen
Zij rondt haar poppenspel
vlieg vingert een bal van klei
samen kozen
van een spiegeling
vrije doorgang
witte zee van potentie
ingehouden wachten
op een liever…
Kasteelzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 Er is een drempel die verzakt is tot een kloof
een berg die een kuil wil zijn
een strand dat uit het water rijst
geef maar een schelp voor de zee
een hand om het zand te lichten
een zandklont om de kloof te dichten
bouw maar een zandkasteel in de lucht
of spoel de muren en de trappen glad
tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten…