6320 resultaten.
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 binnen
maar ademt stil onder
haar huid
een breuk die niemand
kan beginnen
en toch de hele
wereld sluit
een blik blijft hangen
zonder reden
een woord verliest
zijn zachte grond
de tijd vertraagt
tussen de leden
alsof niets ooit
echt bestond
ze voelt het vóór het
zich kan tonen
een spanning diep
in haar bestaan
alsof haar lichaam…
AI en mijn EI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
392 '
wat ben ik blij dit mee te mogen maken
en als die chip in het lichaam kan
wil ik als eerste in aanmerking komen
en als ik definitief mijn ogen sluit
zijn de laatste worden een samenwerking
van en tussen AI en mijn EI!…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Mijn lichaam vertraagt,
zonder weerstand.
Wat ik schreef,
raakt me nog
maar breekt me niet.
Alleen dit moment,
ongezien.
Er is nog een plek—
een tuin
waar ik sprak
zonder gehoor,
waar alles zachter werd.
Daar ga ik zitten.
En laat los.…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.303 Een razende storm,
waarbij zijn kracht,
mijn lichaam brak
en mij in een nadeel bracht.
Op de grond,
met de gedachte ‘’ik word verkracht’’.
Mijn stem sloeg over,
uit pure onmacht.
Geen enkel antwoord,
hij werd nooit verdacht,
omdat iedereen geloofde,
dat ik het had bedacht.
Zijn houding,
dat destijds was herdacht.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Eerste schoolbel
jouw lach blijft nog even warm
in mijn borst hangen
In het eerste trillen tussen
ons opent zich iets wat nog geen naam
draagt, een zachte spanning die door mijn borst trekt
alsof mijn lichaam eerder begrijpt dan mijn gedachten wat ontstaat.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor. Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.
Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Bij het zandmeer, waar
verborgen zang door dicht riet beweegt,
ontstaat een rustige helderheid waarin mijn lichaam
opnieuw begrijpt hoe het voelt om deel te zijn van het landschap.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 En in dat stille uur,
waar licht en rust elkaar ontmoeten,
begrijp ik hoe de lantaarn in haar stille lichaam
vrede kan dragen, tot zij licht wordt wanneer ik verder wandel.…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Een rilling beweegt onder hun vleugels
terwijl de warmte van de zomer langzaam uit hun lichamen wijkt.
Hoog boven mij beweegt
een dunne lijn die zich nauwelijks laat
volgen tegen het open blauw, maar ergens diep
in mij voel ik een stille aandrang, zonder te weten waarom.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Een rilling beweegt langs hun
broze lichaam terwijl zomerse warmte geleidelijk uit het land wijkt.
Hoog boven mij zweeft
een van hen die zich amper laat volgen
tegen het open blauw, maar ergens diep in mij
ontwaakt een verlangen om mee te gaan, zonder te weten waarom.…
gestrengeld verlangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
41 de respons
van de daad die in mijn gedachten
leeft en nu zich in alle vrijheid
kan laten gaan
minuten kleven aan het
liefdesvocht dat wij elkander
brengen en traagt de tijd om
elk het wils dat zonder iets
te zeggen, het gevraagde
met liefde en lust zich
laat plooien in ons
gestrengeld verlangen
dan,
onze adem zwijgt
het lichaam…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 rooklucht eist het hart een
bedelend oog om een bedauwde
vrucht ter voeding van de smart
bij het laatste woord
gezuiverd lot het hemeldek ge-
sloten, een klagende geloken blik
dankt de herrijzenis die loochent
eigen herberg's schone staat dood
hoopt op lege deur ter statiger pas-
sage de deur met kracht gedacht
geen aarzelende porie in het lichaam…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Als ik sterf op de zee, en men werpt mijn lichaam in het diepe
water, zullen er haaien komen.
Ze zullen rondzwemmen om mijn lijk, en vragen: 'wie van
ons zal het lichaam verslinden, dat daar daalt in het water?'
Ik zal 't niet horen.
Ik weet niet waar ik sterven zal.…
Touché
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
4.571 ogen formuleren de hunkering om
In een volgend toppend trio op te gaan
Alsof ze willen zeggen: kom snel dichterbij
Raak ons aan
Elkaar in hals en nek zoenend
Houden hun ogen mij in hun greep
De woorden herhalend: kom snel dichterbij
Kronkelend om elkaar heen
Als twee paringsdansende slangen
Terwijl de dekens ternauwernood
langs hun lichamen…
Sluipmoordenaar
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
3.245 I
Je verlangen naar zijn trage wurggreep
botst met zwakke zuchten naar de vrijheid
slaafse trekken weten van geen eindstreep
zochten macht in jou op vroege leeftijd
jij begon en jij zult moeten stoppen
niemand anders kan jouw wil verlossen
maar je kunt voor hulp op deuren kloppen
om zijn pijn je lichaam uit te rossen
II
Vruchten moeten…
De 'vraag'
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.428 Nerveus sta ik op het schoolplein
probeer koelbloedig stil te staan
herhaal continue de woorden
het zou erg fijn zijn
als je met me wilt gaan
Hoe vaker ik de woorden beluister
des te sneller de twijfels stijgen
misschien een mooiere zin
een spectaculair begin
wellicht wat zwoel gaan hijgen
De spanning neemt mijn lichaam over
terwijl mijn…
Alleen met jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.969 Je haren in de wind zijn als
Golven op een rustige zee
Deinend op de zachte zilte wind
In perfecte harmonie
Je ogen in het donker zijn als
Kaarsen, brandend tussen 1000 rozen
Een prachtige rode gloed
Verwarmt mijn hele lijf
Je lichaam naast het mijne
Een pas geplante boom
Waarvan de bladeren
Nog ontluiken moeten
Jouw woorden vormen…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen
dan zal ik luisteren naar de adem van het leven
de stem van mijn hart
daarna zal ik in vuur en vlam ontsteken
mijn geest zal uit mijn lichaam…
Vlinders in de lucht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.058 Zie de dood zit reeds in het vensterraam van mijn lichaam.
Nog eenmaal roep ik om hulp, nog eenmaal.
Ach mocht nog eenmaal de mist optrekken,
nog eenmaal zien die mij behoren.
Nu is het einde dicht nabij, mijn hand grijpt de vlinders.…
Vliegen Als een Vogel...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.925 Soms wilde ik dat ik eens kon vliegen
Hoog, langs de hemel, één keer vrij
Vrij zijn als een mooie vogel
Vliegend vrolijk zijn en blij
Geen gevangene van de wereld
Vliegen als een mooie duif
Koekeloerend naar beneden
Of als vogel met een mooie kuif
Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen
Als een vlinder uit zijn cocon
Ik moet er uit…
alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.357 alleen
alleen
alleen
alleen
Links rechts
alles valt
mijn keel verstopt
ik slik
en krijg die prop niet weg
ik voel me echt alleen
tranen dringen
alles wordt klein
en krap
en donker
alleen
de angst komt snel
raast door mijn hoofd
raast door mijn lichaam heen
alleen
alleen
alleen
jij komt weer terug
maar bent nu…
Een onmogelijke strijd
hartenkreet
3.9 met 47 stemmen
2.957 leven zijn
Twee behandelingen verder na de vorige drie
Je lacht niet meer zoals toen
De pijn wordt alleen maar erger
En je kan er steeds maar niks aan doen
Een maand later, je praat niet meer
Af en toe knijp je in m’n hand
Maar praten doet teveel zeer
Je ziekte heeft je overmand
2 dagen later word ik gebeld
Je bent heengegaan
Je lichaam…
Liefde, zo kwetsbaar
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.641 Een heerlijk gevoel verspreidt zich als een golf door je lichaam.
Een zacht knetterend vuur leidt je aandacht naar de open haard.
Het verspreidt een aangename warmte.
Kleine vonkjes vliegen speels en vrolijk omhoog.
Op de tafel,
een heerlijk diner bij kaarslicht.
Romantisch…
Gezellig…
Met de persoon van wie je houdt.…
verdriet
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.106 Alles overheersend moe
Man met de spreekwoordelijke houten hamer
Dreunt op hersenpan
Duizenden bakstenen
Hangen met touwtjes
Omlaag aan wimpers
Krampachtige kaken
Stijf en onverzettelijk
Schieten vonken van kiezen
Slaap valt aan, trekt zich terug
En beukt met hernieuwde kracht
Tegen het heftig tegenspartelende lichaam
Overwinnen…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 Zachte tonen van fluwelen muziek
Dansen gedwee door de kamer
En blijven steken bij het raam
De lucht buiten bedekt een heldere hemel
Maskert de stille vorige nacht
Op een stoel staar ik in een ruimte
Waar spullen hun plek nog moeten vinden
Waar opruimen weer noodzaak lijkt
Waar het volle geluid door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten…
Amor de mis amores
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.937 Vermaakt zich uitstekend
Gezelligheid, gedachtewisseling, gesprekstof
Rondom het kampvuur, bij gitaarmuziek
Met z’n allen veertien dagen op verlof
Zij met wie ik mijn leven deel, danst vlak voor me
Vol energiek temperament, gesloten ogen, een vurige lach
Ze gaat volkomen op in de sfeer, het genot, het exces
Even kijk ik haar fonkelend zwetende lichaam…
Ruit
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.580 Haar warme lichaam klampt zich aan de mijne
Een hand glijdt van achteren over mijn schouder
Spitsuur in een stad vol mensen
waarvan de meesten in de dagelijkse sleur
Haar ogen dwalen langs etalages vol commercie...
Elke ruit waar we voor blijven staan
voor mij enkel een spiegel waarin ik d'r zie…
WANHOPIG LIEF
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
603 in onrustige dromen, roept
woorden die ik niet verstaan kan,
schokt en schreeuwt soms nachtenlang,
ik probeer zijn zacht, onrustig lijf
met zachte, zoete streling te kalmeren,
ik pak zijn hand en proef het zweet
dat op zijn voorhoofd parelt, kus hem,
ik neem hem steeds weer in mijn armen,
maar hij drijft verder weg van mij
zijn lieve lichaam…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 zwanengang
naar het water
zwanen, ook de zwarte,
houden meer van elkaar
dan van mij, menselijk wezen
ik adem mijn beklemming uit
als een van hen
zijn kop naar het water draait
zacht kikkergezang zwelt aan
tot een krachtig kikkerkoor
geleidelijk weekt hun starende blik zich los
roerloos verwacht ik mijn bevrijding
met het opgejaagde lichaam…