9250 resultaten.
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Elkaar zoeken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Daarna rust hij uit in bed.
In het centrum van de wereld.
Waar zijn hemel op aarde is,
naast zijn zelfgemaakte hel.
Wat zoeken mensen elders?
Wat willen mensen vinden?
Wie ze denken dat ze zijn?
Het gedroomde paradijs?
Elkaar misschien?…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
472 ik warm me
altijd als ik het
vuur in je ogen
zie branden en
kleine vlammetjes
opkomend uit de
rood smeulende gloed
hun dansjes maken
dan even rust
weer oplaaiend tot
hun brandstofhonger
eindelijk is gesust
soms gaat het fout
dan knettert en sist
venijn het gebrek
aan voedingskwaliteit
loeien grotere tongen
sproeien vonkenregens…
Elektro
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Dan hoor ik de mensen
die tekort komen
Ze hebben recht op hun dosis
elektronische alcohol
en op een mooie ontplooiing
van hun planten, groei en
bloei met kunstige geuren
geregeld in de kamer hiernaast
Na de dranksensatie is er keuze
tussen avatars en dromen
met of zonder seks –
alles prima de luxe
Na gedane arbeid is het zoet
rusten…
Schemering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 De mens, tot rust gekomen
luistert stil.
overdenkt nog eens de dag.
Wachtend op de nacht en
wat de morgen brengen mag.…
Het hyper zijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
468 jij hebt soms
een gekke lach
in je ogen
armen en benen
molenwieken
een fleurig
pandemonium
dat uitnodigt tot
heerlijke deelname
een aanleiding
is niet te
achterhalen het
hyper zijn bij jou
is nooit van het
kwalijke venijn er
is geen onderscheid
in wie achterblijft
en in samen vieren
weldadig sluipt
rust op kousenvoeten
binnen…
de lange weg naar huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 achter de lens legt
iemand een vader en
zijn kleine zoon vast
hij laat me kijken naar
het kind dat teer verschanst
in het landschap van
vaders armen rust
zachte gebaren betasten
het kindergezicht
mollige handjes vleien zich
op mannenschouders
het geraakte hart wordt licht
in ademloze tijd
iemand achter de lens
legt het weerzien vast…
Walrus Freya
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
500 In het geheim werd ze van haar leven beroofd
Hopelijk hadden ze haar toch goed verdoofd
Ik kan het nog niet vatten
Wat zijn mensen toch gemene ratten
Zo onschuldig als ze was
Altijd heerlijk in haar sas
Dit had nooit mogen gebeuren
Het is dan ook zeer te betreuren
Helaas hebben mensen te veel macht
Lieve Freya, rust maar zacht…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
LICHAAM VECHT MET GEEST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Het hoofd is zwaar
vol krioelende gedachten
gauw rust zoeken
neerploffen op de sofa
rug tegen de leuning
wiebelend zitten
hersenschimmen blijven kwellen
rusteloos om je heen kijken
de divan wenkt stil
aaaah lekker languit
op dat soepele kleed
tussen zachte kussens
eindelijk stroomt
die vermoeide hersenpan leeg
geeft zich vanzelf…
In rook opgegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de pijp rust nog op het eiken tafelblad
en kent de studeerkamer als de beste
dat ik bij het notuleren soms kletste
vond ze niet erg ik was leuk en gevat
uit haar ontsnapte het hoofdelijk denken
een mijmering voor een onbepaalde tijd
ook al raakte ik soms mijn inspiratie kwijt
ze hield van mij en zou mij niet krenken
bij haar vond ik genot…
Windfluisteringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ze een
heel seizoen
deel hadden
uitgemaakt van
de boomkroon
onder het stof
van verloren dagen
blonken glinsterend
vragen die niet aan
de orde waren geweest
jij wist sneller
dan een ander
verdronken stenen
weer aan het
praten te krijgen
voor windverhalen
vol fantasy en horror
zo luchtig dat zij de
windfluisteringen in
alle rust…
Gebroken snaren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
565 En zinloos met gebroken snaren
Hangen daar nog de gitaren
Is dit vluchten naar de nacht
de rust waar hij naar smacht
De zachtheid van de dood kwam onverwacht
Of is er eerder over nagedacht?…
Laat liefde blijken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
440 ik zag
je hand reiken
naar waar je ogen
kijken je lach laat
liefde blijken
in verrassende
ontspanning
hoor ik stukjes van
jouw enthousiaste
woorden hoe het was
ik zag dat
jij veranderd was
het vitale wat op
de achtergrond een
bedachtzamer mond
de vreugde
licht getemperd
in de nieuwe rust
die jou er snel
bovenop zal helpen…
midzomerakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 leven,
bewust van hun schoonheid en fragiliteit;
Het graan is volgroeid,
groene stengels staan te rijpen
tot gouden aren vol voeding en zaad;
De akker baadt
in de warme zomerzon,
wiegt, deint en danst in de wind,
wetend wat haar wacht;
Graan en bloem spelen,
laten zonder spijt de tijd verglijden,
zijgen vredig neer met de zeis,
rusten…
vlucht ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
262 zwak geruis overwaarts met de brede slag
het gevorkte teken van de herfst
bepaalt de tijd in eigen beheer
tegen de hemel van october
de koers is in volledige rust
met het zwak gegak vooraan
over de matte hemel met
de trage spoed inbegrepen
de gestrekte halzen
lome peilen aan het lijf
achterwaarts stijf
opgeborgen in de verenhuid
lang…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 De ijskap wordt ongevraagd verwarmd,
haar glans verdooft, haar rust verarmt.
Ze ademt uit wat eeuwen zweeg,
en zinkt waar water wegen kreeg.
De zee verruimt haar zilte grens,
verslindt de koude zonder wens.
Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.…
Fascinerend begin van een hoopvol jaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
429 Er is rust in een hoofd, maar het is
steeds het hoofd van een ander
die slimmer is dan ik
met meer bijzondere
eigenschappen
die minder tekortkomingen heeft
en pienter om zich heen kijkt
nu de wereld om zijn mening vraagt
is er een dorst, die bij zijn hoofd hoort
of ik even met mijn hart naar de maan
wil gaan, met die kinderlijke ijsmuts…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed,
in wit marmer uitgehakt, gekooid,
verblijven beide lijven zolang in rust
tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…
Getekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
331 Mijn hand rust op het papier.
Inkt volgt mijn polsslag.
Ik teken de barst in de deur.
De stilte in de auto.
De liefde die van vorm veranderde
zonder te verdwijnen.
Zoek me hier,
tussen de letters
die niet uitwissen.
Ik verdwijn niet meer.
Ik zet mijn naam
onder wat blijft.…
Wissels
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
299 Toch brengt niets daarvan
een innige rust.
Wat ik ook probeer te worden,
het botst telkens opnieuw
op dezelfde grens.…
Ontmaskerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
188 De geur van bloemen is nu heel apart
omdat een nieuwe stroom van kracht begint
het is de vrije keuze van mijn hart
dat tederheid en rust bij jou vindt
geen wilde passie die snel vervliegt
maar zorgvuldigheid die alles overwint
waarin de ziel de ware liefde vindt
de zon blijft schijnen in dit warme jaar
een zomer lang vol tederheid en licht…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Een serene rust viel over de velden, alsof de wereld even haar adem inhield.
Het is lang geleden dat ik voor het eerst een totale zonsverduistering zag.
In heel Europa wordt vandaag
uitgekeken naar dit bijzonder natuurverschijnsel.
Vanavond is het zover.
Voor veel mensen de eerste keer in hun leven.
Voor mij de laatste.…
Het is geen feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
161 wat er loskomt en laat het gaan, een last
....die je niet zult missen, durf het te vergeten
....en blijf in je lichaam, wat er ook gebeurt"
....aan opkomende tranen, zelfmedelijden
....of slaande boosheid, het is geen feest
....om te leven en een schrale troost
....dat het voorbijgaat
Maar daar kom ik niet voor
ik wil alleen maar rust…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Je mag de woorden laten rusten,
ik zal niet zomaar gaan.
Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.…
Klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
16 Ik wilde een vogel zijn die vloog
van strand tot strand, door wind en land
naar jou toe, over beek en boog
daar vond ik rust aan jouw warme hand
Nu zing ik zelf een deuntje op
het laaft de dorst, het smeert de smert
van zuchten maakt het honingdrop
en geeft weer lucht aan 't enge hert
Jij hoort me brommen in de keuken
zo vals als wat, je…
DE SMOKKELAAR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Door bosranden omgeven
kijkt de boerderij van eens
over weiden vol vee en wild
is thans een geliefd spijshuis
waar men in alle rust geniet
tussen en onder steunbalken
van de gewezen stal
dit oord van smullend verpozen
was ooit voor smokkelaars
een huis van samenkomst
en voorzichtig vertrek
om langs verborgen bospaadjes
Nederlandse boter…
Alleen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 beste
vrees ik diep in me het ergste
mijn hart verlangt zo
sleept de rest achter zich aan
er tegen vechten put me uit
kon ik me maar mee laten voeren
meestromen met het geluk
maar meer pijn kan ik niet hebben
dus kapsel ik me in
probeer gevoelens weg te stoppen
zodat ik straks niet breek
ik voel me uit elkaar getrokken
door deze innerlijke…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 Deze voelt de innerlijke drang het uit te spreken en doet dat fluisterend in een kuiltje. Het ruisende riet dat daar opgroeit draagt het geheim uit.…
Wij vrouwen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.823 Wij moeders en vriendinnen bij elkaar
hebben kinderen al dan niet een hele schaar
Wij vrouwen door de wol geverfd of juist niet
zoeken steun bij elkaar
want zeg nou zelf er is geen enkele vent
die het innerlijk van de vrouw écht kent.…