6490 resultaten.
Opstaan. !!
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
932 m’n stijve ouwe lijf wil niet vandaag
opstaan een ramp, krakend bed,
botten, nek, vingers, wat een herrie
wazige ogen, droge mond en neus
gescheurde lippen, haar in de war
gortdroge huig, piepende stembanden
strompelend op diabetesvoeten naar
badkamer, plas doen naast de pot
wiebelende knieën, straks maar schoon
maken, koffiepoeder op de grond…
WIJ HEBBEN SAMEN HELE GOEDE HOOP!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 Ik heb mijn zoon vandaag mogen wegbrengen
weggebracht naar een instelling voor herstel
Een grote man brengt een grote man
onze wegen scheiden zich voor maanden
Hij was teveel zijwegen ingeslagen
hij zoekt de grote weg, de rijksweg
geen arme verwaarloosde steegjes meer
Hij heeft de goede juiste weg inslagen
hij zal die rijksweg…
30 januari 2014
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Ik weet, van al ‘t genoemde is er niets dat ik vermag,
maar toch probeer ik het vandaag: het is ~Gedichtendag~.…
Tortelduif
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 Vandaag stond bij mijn schuur
een duif, zo stil.
En ik die er naar tuurde,
de bolle regendruppels op
zijn veren.
Vaag voorgevoel bekroop me om te keren.…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ze was zestien jaar en zag er bezorgd uit
helemaal niet als een gelukkige bruid
opeens een vreemde voor mij
in een witte jurk met buik
haar aanstaande leek zo uit de schoolbank
te zijn geplukt
ik weet nog tot op de dag van vandaag dat
“men “er schande van sprak
want er moest getrouwd worden aangezien
er een kindje zou komen.…
Jouw verjaardagsnacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
667 Het is weer jouw verjaardag vandaag
en de vroege uren verstrijken gestaag
maar ik ben terug in die nacht,
hield toen alleen bij jou de wacht,
luisterde naar hoe je adem klonk,
in een kamer die naar ziekte stonk,
mijn laptop op mijn schoot,
doorwerkend voor mijn brood,
want je moet toch iets.…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 mijn balans door jouw kracht
de vuurbal die verlaat
mijn lichtbron in de nacht
de eeuwigheid die staat
zoals jij voor mij wacht
met jouw stijlvolle dans
de zo doorleefde dans
(zoals het begin)
Het leven dat duurt maar even
maar zijn einde is gekleed in het nieuw
de duurzaamheid voor vandaag…
De klaroenen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Wij, wij zijn de doden die tot vandaag
leven. Wij zijn versteend, onze namen gebeiteld.
Denk dan dat het liefde was voor het vaderland,
dat we een handvol aarde in de handen namen,
met de lippen proefden. Dat we omhoog keken
vooraleer we in het drasse land onze knieën bogen.…
Omarmd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 door de zon
reden we je tegemoet
gewapend met zonnebloemen
drie soorten maar liefst
liepen we naar daar
waar gisteren de kist
nog open was
om je te zien
met een vredig gelaat
je colbert aan, met daarin
je visite kaartje van
' Poëzie gaat door '
vandaag de uitvaart
aan de Wetering
prachtige wolken
omlijsten de horizon
je…
In Memoriam Marcel Bulckaert
gedicht
4.9 met 56 stemmen
8.429 Aan zijn nagedachtenis wijden we vandaag een gedicht van hem dat hij vorig jaar op onze site publiceerde.…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 De gloeipeer bungelt aan een touw,
Is ’t vandaag, is ’t morgen?
Het loon draait in de draaiboor mee:
Ik ben geborgen ;
En tussen het ratelend draaibankdier
Daar ritselt nog wat schaftpampier,
’t Is jam vanmorgen.…
mijlpaal van momenten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
900 alles wat je ontvangt verdien je niet
je krijgt het als toegift
net als liefde en vriendschap
om wie en wat jij bent
je gedraagt je al een winnaar
ook als je verliest
want wie in zichzelf gelooft
hoeft zich niet te bewijzen
de jaren die jou tellen
zijn optelsom van momenten
die sinds jouw geboorte
steeds in het nu ingaan
dat jij vandaag…
een langer leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
895 onderneemt
met vreugdevolle ziel
verbreidt zonder oordeel
blijdschap tot verbondenheid
vier daarom het leven
tussen vroeg en laat
de verbindende ruimte
die alles van doen heeft
met zijn wie je bent
vier daarom het leven
het is een geschenk
dat jij ontvangen mag
ontdekken en begrijpen ook
elke dag opnieuw
daarom vieren wij vandaag…
noodlot
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
734 O, brave dichters, dichterinnen, word niet zoals ik
blijf elke dag de vezels van uw hersenspieren flexen
denk niet, als ik, 't komt morgen wel, vandaag moet ik relaxen:
uw hoofd gaat zwellen, als uw buik, en tot uw grote schrik
ziet u des morgens in de spiegel een pedanterik
de teflon-buitenkant van minderwaardigheidscomplexen
beschaamd van…
Een nieuw maar o zo bekend sprookje
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.239 versieren
met haar rode kapje op
en als verleidelijk dingetje
droeg zij een klein rood stringetje
terwijl zij riep - bijna non-stop -
ik ben niet bang voor wilde dieren
‘k kom hier mijn verjaardag vieren
wolfje wolfje - kom je nou
waarschijnlijk lust je mij wel rauw
wil mij als ’t je belieft niet sparen
neem mij maar met huid en haren
vandaag…
een normaal leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Iedereen kent vandaag wel iemand
die straks in de stalen vogel zal stappen
reikhalzend uitkijkend naar het verboden land.
Want zo zie ik het nu.
Overal waar we gaan of staan
loert de dood.
We hangen vast aan een bengelend touw
juist nog niet aan onze nek dichtgesnoerd.
Op het nippertje ontsnapt
omdat er eentje werd betrapt.…
De familie Piggelmee - zesde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Te zeeluinen is verdwenen een helper,
die nimmer wacht totdat iets verzand;
hetgeen niet tot morgen kan wachten,
heeft hij reeds vandaag al bij de
hand. Een kenner van het kabouter-
leven; de geruchten uit de eerste hand.
Als een hart reden geeft tot spreken
heeft Piggelmee hem er al aan verpand.…
Soms denk ik
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
809 Een ieder staat wel eens stil en mijmert
over gisteren, vandaag over vorig jaar
't is niet dat je dan kleineert,
maar een logisch gevolg van nadenken, zeg maar.
Een ieder denkt: stom iets vergeten,
dat overkomt je, heel gewoon
maar mocht je mensen gaan vergeten,
is dat helemaal niet zo schoon.…
proestend, proostend en klinkend – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 vandaag vergaren zich
jouw vrienden en vriendinnen
in de fijne herinneringen
de gouden draad van jouw leven
die jij ons steeds weer reikt
met blote voeten in het gras
mijmerend aan de waterkant
waar de stroom kabbelt
staan wij stil bij het leven
dat jij en jou liefhebben wil
spetterend en kwetterend
ons de pootjes badend
verhalen wij…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 Vandaag voel ik
opwellende zachte momenten.
Het lijkt wel of ze gluren
naar de eerste oorsprong
luisterend naar de wind
die tot nu toe de deuren dichthield.
De tijd heeft nog geen afspraak
in mijn ogen en mond
al voel ik de schemer
en de verse rouwranden wel degelijk.
Ik voel woorden wellen
ook woorden die ik niet ken.…
Aardappelkunde
gedicht
3.4 met 7 stemmen
3.578 leidt men het bestaan van de tijd af, vandaar
ook dat wuiven van mij, van ons – correctie
tot dusver is onzin, het verleden bestaat niet
vroeger is een gedachte, een maaksel, een aanschaf
dus ik heb niets moedigs gedaan, ik heb alleen
zojuist in het donker van de kast die mijn hoofd is
getast naar het vermeende eeuwige vanzelf
van vandaag…
de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 geen weg is maakt zij wegen
Zij vertelt fluistert roept schreeuwt uit een ver verhaal
in een wie wil luisteren goed te verstane taal
Stank troep en vuiligheid achtergelaten op zee
brengt ze op haar wijde vegende vleugels mee
Ze heeft het altijd door de eeuwen heen zo gedaan
verwijt haar niks haar treft geen enkele blaam
Wat ik nu vandaag…
De volheid van leven in kinderhanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Vandaag sta ik op als open boek, dorpeling,
nee wellicht domweg een bewaard eikeldopje
gewoon rustig liggend in het groenere gras.
Daar heb ik gewoontegetrouw de winter
overleefd, vlak bij een oudere tamme kastanje.
In en op deze plek vond ik mijn doop.
Ik heb de tijd beloofd te wachten om de
zomerloomheid te gaan verwelkomen.…
de paauw vieren - van harte!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 vol verwachting en beloftes
voelt het leven als de lente
die vandaag jouw jaardag viert
vol zonneschijn en licht
ook op dagen die tranen
om wie er niet meer is
de herinnering aan hen
vormt het stevig fundament
voor de tijd die komen gaat
vol weven zich de kleuren
van hoop en vooruitzicht
die als veren glimmend lonken
vol vermoeden…
in tijden van verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 in tijden van verdriet
elk jaar opnieuw
komen herinneringen
aan de gestreden strijd
voor vrijheid in vrede
die het verlies bracht
dat wij vandaag eren
waarom dan toch nog
is er altijd weer oorlog
om macht en bezit
om geloof of afkomst
over soort van liefde
tussen ons mensen
in het klein en groot
waarom lijden wij leven
dat wij…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee
de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag
daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven. Jaren, maanden
rijgen zich aaneen; zijn met de dag
van haar geschiedenis verweven.
In haar centrum klopt het hart;
bij iedere hartslag worden haar
burgers opnieuw voortgedreven.
De ochtend geeft aan haar wereld nieuw bloed.
Geeft aan iedere geboorte het burgerschap voorgoed.…
Tijdsdrempel?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 Kuierend door december tinten,
in thuis te komen, mogen bewonen
om te beminnen, een omtrekkende
beweging tussen bestaande richtlijnen,
die ontspruiten uit gedeelde blijdschap
dat pallet kleurt het hele wezen,
in alle geuren, die samenvloeien een
wisselend raamwerk van de dromen, dan
ben ik je zeer nabij, vandaag en…
Onze gave
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
732 Wat is nu nog een wonder vandaag
Continu word ik omvangen door melancholie in mijn maag
Mijn geest reikend naar zielen in mijn omgeving
Met nog altijd last van een aardbeving
Bevind mezelf gewoon stilletjes prozaïsch discreet
Op een lijn met mezelf, zo nuchter alleen
Wie kijkt er in, om of op, mee met mij
Niemand durft en ik geef je groot…
de wereld draait
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 loslaten
aan de artsenij van goed bedoelde
handelingen die vooraf gaan
aan ellenlange zinnen
tjee, hè gisteren zag ik de ganzen
nog landen op de kwelder
van het prehistorisch Wad
dat gelegen ligt onder het gif
van de kolencentrale in de Eemshaven
man, geen wonder dat ziekte en
onheil zich kunnen vinden in de geest
en het zwakke vlees, vandaag…