7973 resultaten.
Fatale vlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
467 Met zijn gedoofde toorts
achter groene muren
van gouden cypressen
daalt Daedalus' zoon Icarus
in een eenmalige
niet voor herhaling
vatbare teugelloze vlucht
aardewaarts
als helios' stand-in
vol elan en hete daad
hominidae verterend
neanderthalers sparend
in een door jeugdige overmoed
tot mislukken gedoemd
faliekant uit de…
Weerstand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
381 We oefenen in verdwijnen:
achter schermen, onder dekens, tussen regels door.
Een kat springt op tafel,
de koffie wordt koud,
buiten groeit het gras zonder dat iemand kijkt.
Misschien is dit alles:
de weerstand van het gewone,
het licht dat op de vloer valt
en blijft liggen tot we het opmerken.…
HET ENGELTJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.161 maar ik kan niet vliegen zei het kind
jawel zei de engel dat gaat vanzelf
als je er maar gewoon aan begint
schok je schouders
en je vliegt zomaar naar het hemelgewelf
dat kan ieder kind dat de aarde
te vroeg achter zich liet
het kind begreep
een engel zal nooit liegen
het kind dacht nog even
aan z’n ouders’ groot verdriet
en kon toen…
Grijs masker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
330 rouwen
en alleen maar zingen na een sigaret,
blijft voor mij een sober geschetst portret
waar ik maar zelden iets naast kan bouwen
toch rijd ik graag nog over de brede baan
die prima bestraat is en er goed bij ligt
en af en toe een opstopping veroorzaakt
het zingen van de longen stemde voldaan
het inhaleren kreeg een grimmig gezicht
achter…
Het verdwijnpunt
netgedicht
3.0 met 42 stemmen
291 klein maar o zo
nieuwsgierig
jij hebt al vroeg met
jouw souplesse
achter de spiegel
kunnen kijken
na tijden doorzettend
oefenen is het jou
gelukt om heel dichtbij
het verdwijnpunt
te komen dat
volgens de
overleveringen
naar het middelpunt
van de aarde reikt
en daar haar
E=MCkwadraat
macht op bescheiden
wijze uitoefent…
Als een geslagen hyena
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 Gelijk de circe-ogende co-assistente
die stiekem van achteren mijn slip in kwam,
een gouden greep deed in het muilezelpaar -
een volledig nutt'loos gebaar -, constaterende
dat zich daar tussen de welvormige dadels
geen vunzige woekering voordeed,
doch slechts een verlangen -
niet warm,
maar heet
voel ik haar zwijgen
als een gebaar.…
Dromende man
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
363 In een broze werkelijkheid
waar niemand anders
kan komen
achter de doorzichtige horizon
van een ongekend bestaan
verzin ik hoe jouw ogen kijken:
Ik heb jouw prille schoonheid getekend
in alle bekentenissen van pure passie
jouw fraaie naam in liefde gevonden
wanneer het droomlied klinkt van liefde
door volle hartstocht van een illusionair…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Ze stapelen leugens,
verstoppen misbruik
onder lakens van hypocrisie,
achter maskers van gebed.
Geen biecht kan deze zonde wassen,
geen heilige doek het bloed verwijderen.
Dit is geen vergissing,
dit is verraad,
en het zal vallen —
als het licht,
als gerechtigheid,
als waarheid die breekt.…
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 *
Toen ik tussen leprozen-
en liplezendag
de gewijde stilte openknipte
was ze dat
tot mijn niet onverholen vreugde
niet per se al te zwaar gevallen
ze misdeelden geenszins
een gevoel van verzet
maar hoe 't een verband
met het ander hield
al sla je me dood,
ik kwam er niet achter
hoe het een refereert
aan het ander
…
Daar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
252 Daar, met je haren los en vrij,
Verstrengd met twijgen,
Vullen mijn wangen zich met een diepe kleur,
En voel ik mijn ogen naar achter neigen.
Daar, een hand op mijn wang,
Met koud bloed tot in de toppen,
Word ik overspoeld met zoete woordjes;
Maar het zoute heerst, voorheen verkroppen.…
Onbegonnen werk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
308 Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren, zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.
Mijn queeste bleek onbegonnen werk,
Wijl ik ben niet als Hercules erg sterk
Voor wie d'Augiusstal, hoe goed ook bedoeld,
Ook op ’n Sisyphustaak bleek gestoeld.…
Schat!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
305 gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon in hun zomerharten
ze spraken dertien
verschillende liefdesgoden
hadden veertien
mentaal gegronde aandoeningen
en dat was niet genoeg
om echt te verdwalen
achter…
Maidenspeech
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
314 Bekentenissen op dit podium
de zaal waar ik vertegenwoordig
in ter zake doende taal
die ons allen raakt;
Ik zal blijven strijden
voor hetzelfde recht
zonder te dansen naar hun zware pijpen
of achter het gordijn
te verdwijnen.…
Onbegonnen werk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
161 Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren, zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.
Mijn queeste bleek onbegonnen werk,
Wijl ik niet ben als Hercules erg sterk,
Voor wie d'Augiusstal, hoe goed ook bedoeld,
Ook op ’n Sisyphustaak bleek gestoeld.
…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 Boven de rand waar
geen paden meer gaan
blijft iets achter
dat niet kan vergaan
geen stem die vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en…
Afhankelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 Is de ene mens goedheid in eigen persoon
de ander zou je op willen leren schieten
vind je bij de één iets heel gewoon
een ander zou je achter behang willen nieten.
Toch hebben wij elkaar allemaal nodig
en zitten we, zo nu en dan, flink in de puree
dan blijkt geen enkel mens overbodig
en zeggen we bij hulpaanbod, tegen niemand nee.…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 hoort geen
woorden
alleen afstand die
verdwijnt
de grond spreekt
een doffe slag die
door haar poten
trekt
daarna de lucht
druk tegen haar
ribben
trilling in haar
keel
iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt
achter…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
373 alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend en dom, ik leef op water en brood
ik slaap onder zure regen, bedek mijn onderliggende
schaamte met een rationeler denkraam, bijna wiskundig
met metaforen die humorloos leeg zijn
dromen doe ik zonder daadwerkelijk plichtsbesef
over nutteloos verpozen tussen ander lege dozen
achter…
Nasmaak
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
193 Niet als smaak,
maar als iets zachts
achter in mijn mond.
Mijn lichaam
herinnert zich nog
wat mijn hoofd losliet.
Het was goed zoals het was.
Misschien is dat
genoeg om te dragen.…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
259 Dit is alles
wat er zal blijven
als jij beslist
om niets achter te laten.…
Zeldzame kennis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
204 Niet iedereen laat
iets achter
dat stil blijft bestaan.
Dag mijn zielsverwant.
Jij verscheen
op het moment
dat ik langzaam onzichtbaar werd
voor mezelf.
De stilte was
ook een taal
die jij beheerste.
Dat vergeet een mens niet.
Dag mijn liefde,
voor het eerst
werd ik gezien.
Dat werkelijk mocht bestaan.…
De open horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
216 de weg ligt open
onbepaald en zonder hekwerk
wie beweert te weten wat achter de sluier rust
metselt langzaam ramen dicht
en noemt die stilte zekerheid
maar juist het zoeken houdt de geest in beweging
de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist
geen waarheid gestold in steen
geen antwoord dat voor altijd blijft passen
alleen ruimte…
Muizenvallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
218 Ik zette muizenvallen
langs de plinten
van mijn huis, niet
uit wreedheid,
maar omdat iets bleef
knagen
in de nacht
hoorde ik geritsel
achter de muren, kleine
haastige gedachten
die nergens vandaan
kwamen en overal
tegelijk waren
ik legde lokaas neer,
een geur van zekerheid
een stukje toekomst,
een antwoord
dat glom in het…
met jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
174 het voelt alsof ik de snaren bespeel
die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven
althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen
met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied dat net als
de rozen zich scharen achter
het zachte…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen verstommen meldt.
In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht.
Een kleine lamp.
Een bundel.
Nauwelijks meer.…
Wind zonder geweten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
180 Het blinkt, het wenkt,
het neemt het zicht op
wat al die tijd achter
mij gebleven is.
Misschien bezit niets ons,
tot wij besluiten
het niet meer los te laten.
Vandaag kies ik niet
langer voor de wind,
Ik ga het uitzwaaien.…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 : stilaan verdwijnt de einder
achter de pelmolen die
aan zijn tijd heeft voldaan -
zacht gissen mijn handen naar
de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch…
De windbuil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Daarvan stond hij te kijken
Hij liet daarmee iedereen blijken,
Dat zijn doofheid
Slechts een schild was waar achter
Hij zich verschool.…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 zacht hoorbaar is de symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem…