5775 resultaten.
Dromend over Limburg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.040 De wegkruizen langs
de wegen zijn de
stille getuigen
in het landschap.
Zij vertellen ons
dat God leeft
in ons leven
van alledag.
Een kasteel
langs een
landweg met
verderop
de molen die
fier zijn wieken
laat draaien.
Ik geniet ook
van al die
prachtige pleinen
waar de bomen
voor de bankjes
staan te lonken.…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 uit het zand
Zeg mij zon wat in uw handen
eeuwig de bloemen bloeien laat
Uw warmte brengt mijn hart in staat
in passie te ontbranden
Vraag het niet de zon, mijn vrind
niet de merel, niet het sterrenkind
Want al wat bloeit, wat zingt en schijnt
wat de merel boeit, waar het kind naar kijkt
het moment waarop iets nieuws ontstaat
is het stille…
Chicades van Korfoe
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 weg, hoog op de berg,
de dubbele klank weerklinkt van het klooster,
het oude klooster van Paleokastritsta,
alle klokken roepen, helder en duidelijk,
met dubbel geklokte stem op tot de Eeuwige,
vanaf gepaste afstand bezie ik de papades,
in hun donkere, zwarte gewaden,
ik hoor hoe hun diepe, welluidende stemmen,
vervoerd door passie, de stille…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 En verspreid
de stille stuipen van puistjes, tekens van een sluimerende val.
Wie toch zou er weten waaromheen de broze lippen
beslagen, en als damp zich voegend, en aanslag, weke, zo warme
zich cirkelen?…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Eens op een dag, toen ik de stad
Verliet en in de spoortrein zat,
En daar in stille lijdzaamheid
Geduldig wachtte tot de tijd
- Bij 't langzaam voortgaan van de klok -
Zou komen, dat mijn trein vertrok,
Geschiedde 't, dat in 't naaste spoor
Een trein rangeren ging en voor
Mijn venster schoof.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Zó rijk, zó schoon leefde in die lutle tuin
De volle lente, dat ik dralend toef
Voor 'k met een klánk nog de herinnering
Diepst doe herleven: blijde gekwinkel
Van klokkentoren daalde spelend neer
Langs steile muur, door luwte in 't loof, verzellend
Ons stille spreken.…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 Het was niet langer stijgen,
Maar dalen; niet zingen, maar zwijgen
Want de schemering kwam aan;
Achter de stille landen
Zag ik de zonne stranden,
Stranden en...... dan vergaan.
Toen riep er bij dat scheiden
Een koekoek of hij zeide
De zon een avondgroet.........…
Die ene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 donkere deel
Iets wat ik nooit verwachten zou
Je dronk veel en veel te veel
Alcohol is de vijand niet
Ook ik lust wel een glas
Maar als je de bodem niet meer ziet
Begint de ellende pas
Zo'n mooi persoon
Zo'n ontzettend lieve man
Een vader,een broer, een zoon
Iedereen wist er al van
Wat is toch die onmogelijke pijn
Je grootste stille…
Rijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 kanten kijk ik
op ‘t uitzicht in mijn kamer:
richting keuken drie boeketten,
naar de muur toe schilderingen
familiefoto's bank,
richting tuin op groen
gekleurd de kaktusjes in vensterbank
En zicht nog op verjaardag
gisteren, in een fluisterboot
die langzaam onder wolken
waaiend wilgenblad bewoog
en kreupelhout,
glijend op een stille…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 In die zwoele, stille hoop
raakten wij elkaar nog aan,
niet alleen, nooit echt alleen,
want in de bliksem, helder wit,
hebben we elkaar verstaan.
Jouw adem, blauw en roze,
danste licht als morgendauw
op Monets groene lelieblad,
en in die fluisterende nevel
hoorde ik je, zoet en trouw.…
Elburg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
344 de tijd is ontglipt
in de oude stenen straat
smal en dicht bebouwd
de stappen blijven licht
aaneen gereid als strofen
van een oud gedicht
de zon meet gehoorzame tijd
in smalle schaduwen langs
stille gevels
waar een eind en begin voorgoed
verwisselbaar zijn ingericht
er is hoog vergeten
ruisend in groene koepels van
bomen op de…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 Voeten trippelen over tegels, glad als gesmolten kaas,
elke stap een giechel die echoot in de stille kast,
de koelkast bromt mee met liederen scherp als een flauwe mop,
niet om te koelen, maar om mij voor te gaan in de gekke dans.…
WAARHEID
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.611 Zo leef dan, Jongeling, en onweerstaanbaar
vervoere u Drift tot levenswerkzaamheid,
door lenteweder, zomergloed en winterstorm,
door zonnewonne, maneschijn en duisternisse,
ter rusteloze werkzaamheid. Maar steeds
beheerse Waarheid, in het vroedend voorhoofd
gerust en kalm gedregen, Drift en Daad.…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 In die volstrekte duisternis?
Hoe graag zou ik je maar één dag weer terug willen,
samen genieten van gebak, ijs, patat en rode wijn!
Hoe graag, alleen al om mijn verdrietige moeder!
Of samen weer naar Rolde fietsen, zoals we gedaan
hebben en wij genoten als vanouds.
Ik mis je. Ik kan het verdomme niet beter uitdrukken.
1 mei. Eenheid.…
A-B-C POGINGEN TOT POËZIE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 zekere Marie Antoinette
als Straf kronkelen slangen
rondom Medusa’s hoofd:
don’t look now don’t turn into a Stone
Tien tandeloze tijgers talen hijgend
en vergeefs naar de kicks van de jacht
ooit waren zij de toptalenten van de nacht
tot slot de schaars Uitzonderlijken
ultieme unieke uitvoerders
van de schrijvende kunsten
in de duisternis…
Vechtend tegen (mijn) demonen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Vechtend tegen mijn demonen
Langzaam van al mijn licht ontdaan
Is mijn identiteit afgebrokkeld heengegaan
Dat is wat gaslighting met mij heeft gedaan
Pure duisternis, waartegen niet te vechten
Blijk jij mijn grootste demon te zijn
Waarvan ik me zal ontvlechten
Jij bent voor mij...…
Er was eens....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.550 meer dan eens verwachte
ook de Lion King die zweeg
ze begon nu echt te huilen
het zat haar echt niet mee
iedereen was aan het zoeken
zelfs de lieve goede fee
maar ook de fee kon haar niet helpen
en de prins was mijlenver
flits, kijk daar nu in de verte
een grote vallende ster
ze sloot haar ogen voor heel even
en deed een hele stille…
Een oude Vrijer, zoals er velen zijn.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.288 Een snapper over d’oude tijd,
Niet vrij soms van vooroordeel;
Een voerman, die veel vrachtjes rijdt,
Maar niet tot eigen voordeel;
Een kinderlijke lachebek;
Een stille tranenstelper;
Voor hond en kat wat al te gek;
In de oudertaak een helper.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 Sie gaf mie surrig en de werme
Icke danke dich so gerne
So mien jung, moei kieke
Ungelieke en so rieke
T”is recht unne gaeve
Hunne siele te laeven
Miene friende, o so tere
Gelieke vao ende mien mude
Maoke mien so mere
Icke sou so gere die lefe kere
As icke meuge sterfe
Ende alle werumme sie
Laeve mie die stille…
De wol en het lam, een fabel (La Fontaine nagevolgd)
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.395 Leer hieruit, dat zelfs bij stille beken,
Een wandelende wolf maar liefst moet worden ontweken,
Of je moest door uw ouders eerst voorzien zijn geweest
Van een sterke kindermeid, die een partuur is voor zulk een beest.
------------------------------------------------------…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Ik heb gereisd, ik heb gerust,
Gezocht en niet gevonden
't Geluk, in eigen stille streek,
Noch ginds op vreemde gronden.
Maar in de rust en in 't gewoel,
Toch is de tijd verlopen,
En heeft tot weemoed zacht gewiegd
Mijn wensen en mijn hopen.…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Ja tóch, ik mene
Dat ik Uw hand
Wel speurde in ’t leven –
Uw Vaderland;
En dat mijn ziele,
Ter stille nacht,
Uw stem wel hoorde,
Zo teer, zo zacht.
Na vuur en stormwind
Zweefde ook soms mij
Schoon geen Elia –
De Heer voorbij...
Uw sterrenhemel,
Hij trekt mijn oog, –
Als ’t woord des Heilgen
Mijn hart omhoog!…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 -I-
Het woud sluimert nog in sneeuw en mist
wanneer het lofgezang der wolven staakt
als hun geliefde -in haar peignoir volmaakt-
door dagen van de hemel wordt gewist
een wijfje jankt zacht na bij het vervagen
voor ze zwicht voor het eisende secreet
dat hongerig aan haar maagwand vreet
en aandringt om het stillen na te jagen
de jongen…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 Alles zou ik doen en geven.. voor liefde
als lijkt het glas de scherven niet te geloven,
mijn stille wandeltocht doet elke glimlach doven.
Ken mijzelf.. want ik ben de keuze,
ga tot het universum en terug ..…
Jonge dode.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.645 Waarom, als stille Dood jonge ogen sluit,
Staan wij verslagen, buigend om de baar
Met wening droeviger, alsof dit waar
Smart die elke andre smart in zich besluit?
Als stonden wij op blijde bloemenkust,
En zagen onze schat op zwarte boot
Verraderlijk ontvoeren door de Dood -
Slachtoffer van Zijn alvernielingslust?…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 laat het waas van stille dromen
zachtlokkend om uw teerheid dromen
en treê, hooghartig, 't leven in.
Mijn kind! Geen liefde moet ge er winnen:
geen kan u toch, als hij, beminnen,
wiens hart u sprong tot levensbron;
maar, hem begrijpend in uw wezen,
zal m' in uw sprekende ogen lezen
al wat hij-zelf niet zeggen kon.…
Het kamerlid gaat ook mee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
533 Ik maak gauw loenchpakketjes klaar om chonger mee te stillen,
met brood en cham, augoerk en ei, dat glijdt zo door jouw keel.
Ze gaf het kamerlid de raad: Stop noe met nota’s schrijven
en sloit je aan bij Cor en Kurt. Die laptop, laat maar staan,
dan maak ik extra snack voor jou met kaas en wat olijven.…
Coronale kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Toch zorg je op anderhalve meter,
Held(in) van deze tijd, in witte jas,
dag en nacht voor ons, je vreemde naaste;
luister je zacht naar die eenzame pijn
in je mobiel; en speel je, met dat lied
uit je raam, de stille kramp uit ons hart.…
De vlinder en de Hommel
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
666 man
Dat lijkt mij het beste plan
Ik zal je kracht schenken die je toekomt
Daar jij het misbruik ervan niet eens herkend
Je bent belangrijk voor mij als ieder ander
Tot de rivieren uit de oevers meanderen
En de mensheid niets meer wilde horen
Dus moest ik in houding veranderen
Je mag de boodschap zijn
Met al je leed en pijn
Of wees stille…
droomstrijder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 revolutie van elke ochtend
overspeelt hij zijn instrumentarium
voor de armoe waarmee hij lezen kan
en in ’t metrum schrijvend overblijft
als redder van de onzichtbaren
met de prikken nog in zijn arm
’n oplichtende cirkel van redenering
met grote gevolgen tot op heden
vechtend tegen verstoorde mitochondriën
behoort De Strijder tot de stille…