6609 resultaten.
donderavond
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.611 de hemel loenst naar mij
in het grauwe groen van
midden juli half de avond
bedrukt ze mijn gemoed
met een amalgaam aan beloften
zwoele nachten, frisse regens
donderende onweders of
de valsheid van de vlucht
naar nog een dagje later
in mijn houten stoel zit een man
hij rookt en kijkt om zich heen
of er wat te zien zou zijn
terwijl binnen…
de kamer van mijn tante
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.100 gehaakt
mijn koffer in de gang en mijn pyjama over de stoel
vertellen zonder heimwee over mijn reizigersgevoel
ik logeer bij tante en neem tulpen voor haar mee
zij wacht op mij met spekkoek bij de thee
mijn tante zingt verhalen over tijgers in het bos
als je daar verdwaalde was je echt de klos
zij zingt over de desa en duizend kleuren groen…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De lente werd een purperen gang,
er bewoog licht in het prille groen,
stappen knarsten een winter lang,
in echo’s gekrast in een nieuw
seizoen, ik versnel een meter om
in het gezicht te komen, en jou
in het natte gras te paaien, graai
het botergeel uit de paardebloemen,
in de lome spiegel van de morgen
paren bijen om de geuren, zoemen…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde weg
ver van zichzelf
vol lusteloos
men stuurde bloemen
maar wie wil witte rozen
als er zwarte lelies zijn
toen ging hij op reis
op zoek naar lelies
lelies in het zwart
rook blauwe rozen
groene…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 het licht
lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw
in regelmaat
het was het verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven en het voelen
dat hij was
maar het waren ook de harten op het groene…
lopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
697 En toen
was het gedaan
opnieuw beginnen
maar voldaan
tarwe
graan
velden
zomers groen
zwanen
eenden duiven
egels lopen over de nacht
het plantsoen
de kade
verhalen
een bocht in het magische bos
meer vragen dan antwoorden
de klos
het pad door het landschap
boodschap
winkels mensen wensen
herkennen
realiseren
aanbidden vereren…
Zo rijk ben ik
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.390 Een mooie groen lederen portemonnee
met veel papiertjes en kassabonnen
ergens achterin nog een oud staatslot
waarop nooit een rooie cent is gewonnen.
Een heel mooi bewerkt juwelenkistje
gevuld met nep en kitcherige kralen
een klein zilveren ringetje en slavenarmband
want meer heb je nooit kunnen betalen.…
Avondhemel
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.066 En bij een avondhemel, stil verkleurend,
wacht hen de weide zacht en geurend,
het frisse groen met bloemen overdekt,
die hen tot dis en leger strekt.…
staan op
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
951 een verhaal
in de nacht zo duister
luister naar de profeet
zo nep
maar de dwergen kijken op
naar de berg
met op de top
een reus half kapot
en op zijn schouder staan wij
zo vrij
zo licht
zo verplicht
om door te gaan
breng ons naar beneden
verleden is een koffer
draag het mee
wat kan je anders doen
dan jezelf zijn
oen
poen
rood
groen…
Schomm'lend weegschaaltje
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.506 Schomm'lend weegschaaltje, ritselt de libel
Boven het zomers-broeiende moeras:
Op smalle strookjes van blauwglinstrend glas
Verschiet 't groen streepje, als een vonk zo snel.
Hij zit.…
Zeg Rijswijk
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
751 Zeg Rijswijk, ben jij wel bezongen
om je landgoed dat naar bosluchten geurt
waar de herfstvrucht zo vrij en ongedwongen
met het mosgroen je najaarskleed kleurt
Zeg Rijswijk, ben jij wel bezongen
om je wasdom waar het roodborstje troont
waar parkiet er zijn halsband heeft bedwongen
en met groen nu je winterkleed kroont
Zeg Rijswijk, ben…
Moeder
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
589 In het woud en in verre bossen
in menig weide met grazende ossen
in welige akkers bij de groene bomen
steeds zal haar aard weer boven komen.
Het frisse kent ze in overvloed
van alles ook het zuur en zoet.
Hoe legt zij leven op een schaal
waar ook zwaartekracht al zegt daal.…
Ik proef de aarde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
692 Na de warme stoffige dagen
valt regen in het polderland
regenruis weert de geluiden
wordt zelf ‘t geluid der stilte
Ik luister aan de waterkant
Regen slaat stof uit de lucht
het land lest gulzig z’n dorst
wast het groen, koelt m’n lijf
spoelt het rag uit mijn brein
rimpelt ‘t water, wiegt ‘t riet
De hengel is slechts rekwisiet…
- Regendagen -
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
812 En als er dagen waren,
zo groen in aantal,
driedimensionale visualisaties
net ontluikend in al hun zilverne kracht.
En als er willekeurige vragen waren
ongehoort en gezwegen,
omstandigheden als schuilplaats,
die deels wel verwijtbaar waren
dan was het alle dagen wel volbracht.…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
- Het pad van Eden -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
605 Langst weelderige groene vlakten,
stonden verwaarloosde mensen toen te grazen
om alle anderen onjuist te beoordelen,
liefde kon zelfs dit verdragen
vooraleer in de zure paradijsappel te bijten
en aan de zoektocht te beginnen...…
Vonkende God, of geest van Godes naaste neven
poëzie
3.4 met 9 stemmen
5.685 zinnen drijft,
Zo lang tot op mijn hart haar ooge stilstaan blijft,
Aanschouwen, wat daarin is van uw hand geschreven:
Daar zal ze lezen mijn eeuwige slavernij
En d' eindeloze macht van d' opperheerschappij,
Die haar verheven deugd heeft op mijn ziel bevochten,
Waarvoor haar mijn gemoed needrige jonst betoont
En haar gezegend haar met groene…
- Nocturne van mijn hart -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
554 En terwijl de nachten vrij dronken waren,
en wij nachten in elkanders armen lagen,
koud, ..geurde de zomeravond als meloen,
uitgegroeid de nachtbrocante groene kruidentuin.…
De vergeten tuin
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.261 we wieden niet,
maken distels en brandnetels tot bondgenoot,
storen ons mateloos
aan het zevenblad en heermoes
volgen slaafs onze eigen paden
en raken hopeloos verstrikt in
hagewinde en klimop
schoorvoetend banen we ons
een weg en rusten uit
op het groene bed van mos en varens
hier regeert de waanzin,
haalt wanorde, orde in
ontredderd…
Zielekruimels
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
594 Buiten bloedt de winter
leeg, in de uitgestoken hand van de
vroege lente verkleurt haar droefenis
tot bottend groen, kornoelje geurt naar
haar en naar de dauw, ze blijft de
gekozen aarde getrouw tot de dood.
“Schoonheid is een ander woord
voor de vrije fantasie van gedachten.”
Pama…
mijn droom met de rode fiets
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
731 gedachten mee
ze is een denker
ze loopt langs me
zegt 'hoi' maar
in gedachten is ze dichtbij en
streel ik een haarlok
weg uit haar gezicht
net op tijd zeg ik 'hoi' terug
ze grinnikt als een jongen maar
daar is ze te zacht voor ze
stapt op de fiets en
fietst weg
meisje zonder naam,
je stal mijn hart met je
gouden krullen je
groene…
De sterren.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 En als de lampjes geverfd door God in blauw, melkwit, groen als de sepia, en diep en dieprood, bloedschreiend in de nacht.
Ze zijn zo ver weg, de sterren.
Ach waarom staan jullie zo ver weg!
Waarom komen jullie niet fonkelend hangen in onze jongensslaapkamer?…
Ik wou, ik wilde
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
656 Ik wou dat de zon de ganse dag scheen,
ik wou dat er altijd licht was,
ik wilde dat je er altijd was, om me heen,
ik wilde groen, groener dan gras.
Ik wou dat er geen moord en doodslag was,
ik wou dat ik voor alles een oplossing had,
ik wilde dat iedereen van me hield
ik wilde dat de regen met vallen ophield.…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Ik heb je bij de levensbron
gezien, duizendschoon in het
gras, oceanen vol klaprozen
en ontluikend groen, fragiel
misschien, maar transparant
als glas,daarin verdronken
zoveel dat kon in haar satijnen
spiegelplas, nog zonder kleur,
verdroogd, verzonken in
woestijnen en in het kristal
van licht verloren.…
Wagner: The ride of the valkyries
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.723 Een karavaan dagenlang voorttrekkend met alle wind tegen
over stoffige slingerpaden, afgewisseld door zompige wegen
Smorend hete dagen en kille nachten rijgen zich aaneen
het mulle zand door uitputting en uitdroging vallend uiteen
strakke vermoeide blikken gericht op het groen in de verte
woorden en zinnen in scherpte verwoord maar met verve…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 De zon scheen in kleuren geel, goud en groen
langs het schelmendecor van stad en land.
De willoze rede met ongeschonden blazoen
ging met ongebreideld geloof hand in hand.
Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten,
of waar de oneindige einder verscholen is.…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 het gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met…
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 Nabij Asjkelon uit Gaza, kwam Youssef Nasr,
Palestijn: allen om de Waal te zien, golven
in het kustland bij de groene zee, vele honderden
aan boord van drie uitvarende schepen op de Waal.
Ver weg de Syrische grens voor Zohier Hashem
en Rima, ginds is het gevaar, eentonigheid
loopt hier de hondenwacht - ver weg de grote brand.…
DE BEZITTING
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.213 De vijver ligt begroeid, het water is doorweven
met slierten groen en bruin, een voetstuk puilt,
waarop geen beeld, grauw cement, zwart bevuild.
Hoe lang heeft men de tuinman hier geen loon gegeven?
Er moet een tuinman zijn, want er is leven
nog in het park, een verre klop, die spade schuilt
maar half in 't hoge gras ...…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 Wangen die gloeien gaan van zoveel buitenzijn
Waddengolfjes die kabbelend
Tegen de zeedijk van onze late jeugd
Zachtjes hoorbaar in stukjes slaan;
De grilk die stiekem met ons meeloopt
Onderaan de dijk, en wel goed uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud
Wil missen, en dan de dijk op
Naar het groene…