635 resultaten.
Vol verwachting
netgedicht
2.1 met 24 stemmen
3.735 trotse vader zijn
van een kirrend babywonder
met eigen trekken maar zo bijzonder
ook lijkt op jou of haar in ‘t klein
toch hoop ik wel dat je iets bent gewend
want zo een kleintje, moet je weten
heeft rap de Pampers vol gescheten
maar jij redt het wel… als echte vent
dus makker, staak je wild geraas
relax en ga met je geliefde samen
mijmeren…
Dooie gemak
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Langzaam huiswaarts kerend, mijmer ik,
peins een beetje meer,
zie mijn huis in de verte, HOME SWEET HOME
Nog steeds op mijn dooie gemak en ditto akkertje
ietwat versneld niet kijkend waar ik mijn onderdanen
plaats, stap ik niet op, maar naast de stoep.
Dan lig ik languit!…
weet je pa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 tegenspoed
ik horen blijven zal
de liefde en de lessen
die jij mij gaf en leerde
want weet je pa
altijd voelt het nog
als houden onze handen
verstrengeld en kalmerend
stevig leidend elkaar vast
zoals ik schuil vinden blijf
als dagen lastig vragend
mij denkend aan jou
het antwoorden geven
dat ik niet vinden kan
weet je pa
jou zo mijmeren…
We vieren leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Als het marktgewoel jou nog afleidt is het niet je tijd,
mijmer of mediteer dan gerust door met je al je vlijt.
Vang ooit die geluidloze klank recht in je hart
al is het maar voor een part dan kun je begrijpen
hoe ver geluk door eenvoudig bestaan je rijkdom
kraaienpootjes en blozende wangen aan kan reiken.…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 De avond valt in droomschaduw
slobberwijn op tafel, pantoffels
radio mijmeringen over de zee
vaak wanneer hij zich verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vreest hij de eenzaamheid
die in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;…
De Vlinder en de Roos
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
758 mijmerend vloog hij naar de vlinderstruik
daar zat hij heel hoog en keek veruit
zo kon hij gans de rozentuin overschouwen
en zag hij hoe zijn eerste roosje haar hart ging openvouven
dat was voor hem een groot ogenblik
hij wachtte zelfs niet tot ze haar goed had geschikt
hij vloog zomaar op het roosje af
en schrok hoe groot haar liefde was.…
zeebodem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de wadden eilanden
elanden mijmeren
reanimeren herenigen
herinneringen
drogredenen Denen
drogeren regeren
beleefd bezwaard
zwaartekracht
zwaardvis dorade eet
smakelijk schrikbarend
lekker zeg Spinoza
verlichting spinazie
maffiosi tiffosi
garnaalkroketten
schijnconstructie
boa-constrictor
belwinkel
rinkeldekinkel
klankbord
koorddanser…
Knopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 van glas op jurkjes van zijde-zwart
Kijk, daar springt Lev uit een hartenknoop
Rennend door het lila-paarse knopen-veld
Gideon slaapt in het groene knopen-gras
Een goudgele zon schittert gaaf op zijn jongensjas
Uit grote en kleine knopen dansen Aliza
En Aviva in eeuwige lentedagen
Met opgetrokken knieën zitten Noam en Chaya
Mijmerend…
Als herfst me overvalt
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Steeds meer hoor ik ze knisperen en
kraken zonder gebroken te worden onder mijn voeten
tegelijk laten heimwee en melancholie in schoonheid en tristesse
zich ook meevoeren met deze nooit eerder gehoorde golven; stille mijmering nabij.…
Weekimpressie
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
645 O sterveling, zei Maria Zachea
kom nog eens langs,
kleine poëet met je ziel
nu is er geen tijd meer voor vragen
In laaglandse mijmering
die de ontbrekende tanden
des tijds telt
inzichtelijk inkijkje
in 't eenzame falen
van een 'guess who' rechercheur...…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze vruchtbare nadagen
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen echter ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Zij tilt zich overeind (1897)
poëzie
4.1 met 22 stemmen
2.722 Zij tilt zich overeind en in
het licht en maakt een stil begin
stil met zich zelve, langs het smalle
lijf liet zij het hemd afvallen,
dat zakt tot in een dunne kring
van plooien, een weinig mijmering
zet zich, zij ziet naar beneden
de blootheid van haar eigen leden,
het vreemde van het nu gebleken
lichaam en de schemerbleke…
Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.179 nog op let
Als de boeren het land gaan ploegen
wie kijkt er nu nog naar die rollen klei
die zo schitteren in het lage zonlicht
eindigend in hoge bomen, zij aan zij
Ja, zo zit ik soms op mijn dijkje
en laat alles bezinken in mijn geest
ik weet best dat men niet terug kan
naar zoals het vroeger is geweest
Maar laat mij maar rustig mijmeren…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Geeft de onbezorgde vreugd
Der jeugd,
Haar zoete mijmeringen,
In schaduw van ’t aloud geboomt,
Of waar, van munte en tijm omzoomd,
De rimpelende duinbeek stroomt,
Hem weer — en hij zal zingen.…
DE VRIENDINNEN I
poëzie
3.6 met 15 stemmen
4.620 In ’t licht, vervreemd, zag zij haar lievling weer:
Zij lag achterover en sloeg haar gade,
Die overeind stond, mijmerend na de
Eerste nacht, de armen hoog, ’t hoofdje beschouwend neer.…
Brief aan de zomer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
583 Jouw brief aan de zomer
draagt een bijzondere poststempel
zwaluwen die een lied mijmeren
voor een zomerkind
geboren op 21 juni
lente voelt zich gepasseerd
je hebt een adres voor me
waar de zon naar me lacht
ik verlang naar de zomer
de schemering daalt
over het verhemelde oeverland
wilde planten opgeschoten
geuren in het aangerande…
GEEN WEEMOED EN GEEN DROEFENIS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 Als ik dan hier mijmerend zit
krijg ik een goed gevoel
mijn wensen worden steeds vervuld
mijn gedachten zijn in nevelen gehuld
al dwalend ga ik over bergen heen
ik zie veel rotsen dus veel steen
ik voel ineens daar moet ik heen
het is een panoramapunt, kijk om mij heen
al kijkend zie ik vergezicht
voel een heel intens gedicht
vol weemoed…
Robert-Enke-Strasse
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Mijmerend over de zoete herinnering
Van mijn weken als gastdocent in Hannover
- In tijden van weleer -
Lopen we samen over de boulevard in het Maschseepark,
Genietend van het groen dat ons aan alle kanten omringt.…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Ik bleef mijmerend achter, dubbend of ik
de zonovergoten tuin in zou gaan of
nog even het bed voor mij alleen zou gaan
bezetten, tussen jouw warmte, geur en afdruk.…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Dus mijmer ik nu over bloeiende tijden
met ontloken knoppen en een volmaakt
heldere hemel zoals ook vandaag start.…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ik blijf echt niet tot het voorjaar binnen,
laat mijmerend elk weertype herbeginnen.
Ik blijf dromen van schaatsen hier op de sloot
omgeven door mussen mezen en ik weet niet wat
domweg genieten dat word ik echt niet vlug zat.
Dromen van donszachte sneeuw en niet ontwaken
natuurlijk nu van dijken die niet echt doorbraken.…
boekerij van herrinnering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
587 dat ik een bijzonder moment krijg
een klein deel slechts van mijn verleden
dat ik voor altijd dichtbij houden kan
ik zou met als woonplaats mijn hart
het moment in een kluis leggen
die ik openen kan wanneer ik dat wil
zo kan ik de tijd van terughalen kiezen
van momenten van geluk en plezier
bij alles wat wij hebben gedaan
daarover mijmerend…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze nadagen vol vruchten
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen maar ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Alleen in mezelf kan ik woorden schrijven,
mijmeren, achteloos, zachtmoedig
dichtend uiten,
armen die troost omsluiten,
ontkleed en bloot
als een dood-gewaaide vlinder
gedragen door mijn adem
tussen het geritsel van mijn dromen.
Soms ...
wild vertederd, hart en innig
vergeef, vergeet ik
als herinneringen
die vervagen in geruis.…
Een weekendje thuis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.645 tweede borrel voor mijn vader
daar moet hij het zoals elk weekend mee doen
de tweede droge sherry is moeders rantsoen
en vader trommelt weer zijn gedachten vrij
dan kijkt moeder voorzichtig de klok naar tien
en zegt het is tijd dat wij ons bedde weer gaan zien
de kachel gaat op één een schemerlamp blijft branden
ik kijk een saaie film en mijmer…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je straks in mij door
je voet blijft nu nog haken.…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Loopt leven al mijmerend als honing gesmeerd
niets loopt uit de hand, alles klopt in dit polderland.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Paddenstoelenpracht
een lichaam met teer hoedje
elke herfst opnieuw
Hoe ik me laat dragen door kronkelende
melancholische lijnen van een koele wind die ook nog
eens herinneringen aan vroeger doet ontwaken, met zachte mijmering
trots glijdt zij langs mijn lichaam, waar sporen van mijn jeugd nog zichtbaar blijven.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Wegzakkend gevoel
het laatste blad aan de boom
angst om te vallen
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…