Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Zwaai ze uit

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
van tijdstromen van eb en vloed ik hou me vast langs jouw oever met vaste tred ligt het ietwat ziltig op mijn tong ter ontspanning neem de lucht in me op zweeft het zilverzand alover wist mijn sporen ik laat ze gaan, zwaai ze uit les mijn innerlijke dorst laaf mij aan jouw steevaste schouder met het samengevloeide water vol verwondering…

Verstilling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Verstilling ik wil verstilling en bedachtzame, langzame bewegingen fluwelen voetstappen zacht als een zomerbries ogen vol verwondering en het ontluiken van verlangens aan de oever van de zilveren rivier en de bomen, ach ja, de bomen trouwhartige wachters waaronder ik mag schuilen onder een groene keizerskroon luister ik naar hun…

WIE, WAT is hij

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 498
Nu ik weet wat de mens is stijgt m’n waardering dat het zo vaak goed gaat wekt verwondering. Ik sta anders in de wereld, toleranter, minder ergernis halfleeg blijkt plots halfvol gevolg van m’n verlichting.…
Custor26 juli 2009Lees meer >

Lentegevoel

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 653
De vogels tjilpen volop de bomen worden groen een tractor rijdt rokend voorbij ik verwonder me over de wereld, de kip en het ei.…
c. paris25 april 2010Lees meer >

Vuurdans

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 542
melkwegen vol vuur ontstaan in een tomeloze energie van warmte, de ijskristallen waarmee ik je huid bespeel, kippenvel ontdooit op den duur, verbrandt de littekens uit de as van het verleden, alleen de vonken houden stand, trekt de werelden strak, vrijwillig verlangen in onzichtbare tekens, van kwetsbaarheid ontbloot, steelt verwondering…
pama9 mei 2010Lees meer >

Het stilleven

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
leven is lang, als je kijkt naar dat van anderen, mijn leven is overvol met indrukken die belangrijk zijn mijn leven is groot, te enorm om te beschrijven, mijn leven is als een groot schilderij, want je nooit tegen zult komen in een museum of galerij, maar mocht je dat prachtige levenswerk toch zien hangen, blijf dan staan en verwonder…
Johanna20 november 2010Lees meer >

Alles spreekt voor zich

gedicht
4.0 met 93 stemmen aantal keer bekeken 13.197
het is riet dat de stilte leidt naar oprechte verwondering die om geen enkel antwoord vraagt en waar de kleurrijke ijsvogel zijn opgeviste prooi naar hoger oever draagt foto: www.1ivision.nl ©…

De Nieuwe Adam

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Ik zag vanmorgen de gestalte van de opgestane Heer in wat we lazen en in wat we hoorden de nieuwe Adam heeft mijn ziel geraakt mijn leven tot die nieuwe mens gemaakt toen ik me in de omstanders verplaatste hun blijdschap en verwondering me eigen maakte, de rennende discipel hijgde hoorbaar in mijn oor.…

Zonder ware aard

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
De volheid van halfslachtigheid vraagt om verbazing, stille verwondering op het schiereiland van genot hangt het om niet en renteloos te leen slechts bereikbaar over een smalle strook geplaveid met de toon en het timbre van volle tintelende klanken en de kleuring van het ongeëvenaarde vleugelslagen geboren uit zebrapatronen ouverture van…
Kees Keizer14 oktober 2013Lees meer >

In de ochtend

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.986
Verwondering over de matte lichtval van deze ochtend, vol kersen en kleine regen. Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen; muziek die neerdaalt uit een instrument waarop ik lang geleden heb gespeeld. De klank verstoort mijn evenwicht.…
Rogi Wieg27 februari 2014Lees meer >

Levenstriomf

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Ze komen eraan de grootse verwonder momenten het komt wéér naar buiten gekropen - de lente! In verrassende vormen van velerlei pracht schijnt het stralendste licht na duistere dracht. O, zie al die kleuren en ruik ook die geuren! Ze zijn weer gekomen de lente-lichte-dromen de gouden beloftes van de eeuwige jeugd.…
Yonina3 maart 2014Lees meer >

ontredderd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning zonder land met hoge wallen van ingetogenheid al het zoete is de honing in mijn drank, het zout de zee waar ik in baad, het bitter is de verwondering…
elze30 augustus 2016Lees meer >

Vleugje erotiek

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.043
we denken zo ons eigen ritueel je gebaren raken me geen woord teveel een blik verbazing in je ogen verwondering om het geheim het samen weer te mogen ik voel de stugheid van je haren het kippenvelervaren als mijn vinger met je oren speelt je wordt verlegen als mijn handen langs je spieren voelen naar het kloppen van je hart…
wil melker9 november 2006Lees meer >

God roept ons

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Dat we luisteren naar Gods roepstem Hij nodigt ons uit om tot Hem te komen Laten we het doen, zonder schromen Ons volste vertrouwen stellen op Hem Dank U Heer voor Uw uitnodiging Dat U een ieder welkom wilt heten En daarbij niemand zult vergeten Wij zien het aan, vol verwondering.…
Fedde Nicolai17 augustus 2017Lees meer >

VLINDER DOOR HET LEVEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
wees blij leef als de vlinder ontwapen iedereen die rondloopt met een hart van steen met je eerlijkheid met je eenvoud en levenslust met je kleurenpracht met je ongedwongenheid met een vrijheid zoals zij ook ieder bloempje kust met je heerlijkheid met je onschuld met het ook zo willen zijn met verbazing en sympathieke lach met verwondering…
catrinus31 december 2019Lees meer >

Eigen bolwerk,

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Ze kneedt de klei, in de ogen van liefde en verwondering, omlijst door schoonheid, gepolijst in kleine handen geroerde lijnen uit het brein het aanzicht gestileerd tussen de imperfectie van creativiteit in de verwachting waarvan de uitkomst in de tijd wordt geregisseerd door haar zijn.…
Pama16 oktober 2019Lees meer >

HANDWERK RAADT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
Haar breiwerk schept grootse verwondering. De pennen dansen losjes, tegelijk wild in de kleine vingers; vlijtig steken, doorhalen: het tovenaarsbrein wordt mild. De wollen kunst houdt zich nietig en verstild, maar kan tot geweten van velen spreken, blijft in Bommelverhaal een vraagteken.…

Quasi chinees

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Wie schetst mijn en wellicht nu ook jouw verwondering toen ik mijn hedenochtend ritueel beëindigde bleek een verstekeling uit een der verre oostenlanden zonder geldig schengenvisum ontsnapt aan 't wakend oog der heren frontexofficieren mijn inbox schalks te visiteren Zij groet ons in quasi chinees met vleugjes hongkong taiwanees…
Xander28 september 2024Lees meer >

Jotie Rosenkreuz

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
gebeuren, als een ware ziener stond hij voor op de plecht, al valt zijn drugsgebruik natuurlijk te betreuren, maar Christian Rosenkreuz, dat was hij absoluut, zonder de gestoorde poespas van dwaze vereniging, in hem waren Dei gloria intacta, Jesus mihi omnia en Libertas Evangelij een triomfantelijk saluut voor de Eersten en de Laatsten in verwondering…

Wat rijkdom niet kan kopen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 137
Een sterk gestel is een stille rijkdom, de kracht om te bewegen, de ruimte om te ademen, de verwondering om te zien wat dichtbij gebleven is. Maar dieper nog is de rijkdom van een geest die niet verhardt, die in verlies iets bewaart van liefde en herinnering, en dankbaar blijft voor wat er is.…

Archeologie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Dek mij toe met verhalen van munten, verstopt in warme hand, van foto's die geschiedenis bewaren in een tent ver van het vaderland. Fluister zacht van prinsessen die slapen onder vulkaanas, van soldaten die graven in het verleden waar ooit een villa was. Laat de nacht mij niet verdrijven met zand in dromerige ogen. Leg deze schatten naast…
ErikG6424 februari 2025Lees meer >

Gekoesterd landschap

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Een landschap gekoesterd door felle kleuren Ontvouwt zich als een gezicht De aarde draagt heel het gebeuren In tijdperken van vuur en van licht Wolken van verbeelding drijven mee met de rivier kreten van verrukte verwondering beantwoorden blikken verzadigd plezier Onvermoeibaar stroomt hij verder Glinsterend als een melkweg Met de hemel…
chiara328 augustus 2003Lees meer >

Het kind in mij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.083
toen ik nog was een kind Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt Soms dartelt nog het kind in mij, het speelt, lacht en het huilt ik was in mijn kind zijn nog vrij In de slaap moegespeeld en levensvrij dan gaf ik mijn dromen ruim baan, luchtkastelen bouwend op de maan Met verwondering…

Meedogenloos geplukt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Het gele rokje volgt haar passen deinend als het spel van eb en vloed De lange blonde lokken glanzen alsof zij met de zomer sjansen stralen verbinden in gouden gloed Welvend lachen de volle lippen witte tanden in blinkende lijn ogen blikken verwonderlijk blij bij het zien van de kleurrijke wei waar mams boeket snel geplukt zal zijn Het…

Als jij komt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.994
Als jij komt spreid ik gesteven lakens wit klop dons in zachte kussens sprenkel olie in lavendel ik laat rust ontspannen worden bind zijde aan polsen stram de verwondering negerend van blikken angst gelijk een gekooide torenvalk vleugellam gebonden zwelt opstand in een stijf gelid zich heugend in openbaring waar zweet het vocht vermengd…
Steffie1 augustus 2005Lees meer >

Bevrijding

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Sinds ik je ken is er geen weg terug, ik weet nu wie ik ben jij bouwde een brug naar mijn innerlijk mijn hart, mijn ziel daarom niet verwonderlijk dat ik voor je viel.…

Het kind in mij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
toen ik nog was een kind Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt Soms dartelt nog het kind in mij, het speelt, lacht en het huilt ik was in mijn kind zijn nog vrij In de slaap moegespeeld en levensvrij dan gaf ik mijn dromen ruim baan, luchtkastelen bouwend op de maan Met verwondering…
vogh26 februari 2006Lees meer >

mijn gracht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 763
ik slenter langs de diepe gracht aanschouw al wat mij ontmoet niet alles komt dan binnen zo ik graag zou willen de werkelijkheid heeft ingeboet het grootse zou mij zwaar doen tillen zo ga ik vaak hier mijn weg soms verdwaald in gedachten een plek van overpeinzing van denkbeeldige krachten die mij doen verwonderen over het palet van water…

De dichters

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Woordkunstenaars verdichten hun zieleleven Over pijn van het zijn, liefde en schoonheid Om zo een uiting van verwondering te geven Nu op papier toevertrouwd zijn ze ‘t even kwijt In zo weinig bewoordingen Raken ze de kern even aan De lezer voelt zich even begrepen Voelt verlichting van ‘t bestaan Die bekoorlijke en gewrochte gedachten…

Ontwaken van de geest

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 690
In nog slapend leeg land breekt de zon dwars door sluiers ochtendnevel; sporen wijzen op de mens hier in de oertijd tijdens de dageraad van z'n geest; hij spreekt er de eerste zin om zijn verwondering te uiten.…
Custor8 september 2008Lees meer >