835 resultaten.
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het zilverzand alover
wist mijn sporen
ik laat ze gaan, zwaai ze uit
les mijn innerlijke dorst
laaf mij aan jouw steevaste schouder
met het samengevloeide water
vol verwondering…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Verstilling
ik wil verstilling en
bedachtzame, langzame bewegingen
fluwelen voetstappen
zacht als een zomerbries
ogen vol verwondering en
het ontluiken van verlangens
aan de oever van
de zilveren rivier
en de bomen,
ach ja, de bomen
trouwhartige wachters
waaronder ik mag schuilen
onder een groene keizerskroon
luister ik naar hun…
WIE, WAT is hij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 Nu ik weet wat de mens is
stijgt m’n waardering
dat het zo vaak goed gaat
wekt verwondering.
Ik sta anders in de wereld,
toleranter, minder ergernis
halfleeg blijkt plots halfvol
gevolg van m’n verlichting.…
Lentegevoel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
653 De vogels tjilpen volop
de bomen worden groen
een tractor rijdt rokend voorbij
ik verwonder me over de
wereld, de kip en het ei.…
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 melkwegen vol vuur
ontstaan in een tomeloze
energie van warmte, de
ijskristallen waarmee ik je
huid bespeel, kippenvel
ontdooit op den duur,
verbrandt de littekens uit
de as van het verleden,
alleen de vonken houden
stand, trekt de werelden
strak, vrijwillig verlangen
in onzichtbare tekens, van
kwetsbaarheid ontbloot,
steelt verwondering…
Het stilleven
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
746 leven is lang,
als je kijkt naar dat van anderen,
mijn leven is overvol
met indrukken die belangrijk zijn
mijn leven is groot,
te enorm om te beschrijven,
mijn leven is als een groot schilderij,
want je nooit tegen zult komen
in een museum of galerij,
maar mocht je dat prachtige levenswerk
toch zien hangen, blijf dan staan
en verwonder…
Alles spreekt voor zich
gedicht
4.0 met 93 stemmen
13.197 het is riet dat de stilte leidt
naar oprechte verwondering
die om geen enkel antwoord vraagt
en waar de kleurrijke ijsvogel
zijn opgeviste prooi
naar hoger oever draagt
foto: www.1ivision.nl ©…
De Nieuwe Adam
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
587 Ik zag vanmorgen de gestalte
van de opgestane Heer
in wat we lazen
en in wat we hoorden
de nieuwe Adam
heeft mijn ziel geraakt
mijn leven tot die
nieuwe mens gemaakt
toen ik me in de
omstanders verplaatste
hun blijdschap en verwondering
me eigen maakte,
de rennende discipel
hijgde hoorbaar
in mijn oor.…
Zonder ware aard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De volheid van halfslachtigheid
vraagt om verbazing, stille verwondering
op het schiereiland van genot
hangt het om niet en renteloos te leen
slechts bereikbaar over een smalle strook
geplaveid met de toon en het timbre
van volle tintelende klanken
en de kleuring van het ongeëvenaarde
vleugelslagen geboren uit zebrapatronen
ouverture van…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Verwondering over de matte lichtval
van deze ochtend, vol kersen en kleine regen.
Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal
is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen;
muziek die neerdaalt uit een instrument
waarop ik lang geleden heb gespeeld.
De klank verstoort mijn evenwicht.…
Levenstriomf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Ze komen eraan de grootse verwonder momenten
het komt wéér naar buiten gekropen - de lente!
In verrassende vormen van velerlei pracht
schijnt het stralendste licht na duistere dracht.
O, zie al die kleuren en ruik ook die geuren!
Ze zijn weer gekomen de lente-lichte-dromen
de gouden beloftes van de eeuwige jeugd.…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan
zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning
zonder land met hoge wallen van ingetogenheid
al het zoete is de honing in mijn drank,
het zout de zee waar ik in baad, het bitter
is de verwondering…
Vleugje erotiek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.043 we denken zo
ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik verbazing
in je ogen verwondering
om het geheim het
samen weer te mogen
ik voel de stugheid
van je haren het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart…
God roept ons
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
464 Dat we luisteren naar Gods roepstem
Hij nodigt ons uit om tot Hem te komen
Laten we het doen, zonder schromen
Ons volste vertrouwen stellen op Hem
Dank U Heer voor Uw uitnodiging
Dat U een ieder welkom wilt heten
En daarbij niemand zult vergeten
Wij zien het aan, vol verwondering.…
VLINDER DOOR HET LEVEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 wees blij
leef als de vlinder
ontwapen iedereen
die rondloopt met
een hart van steen
met je eerlijkheid
met je eenvoud en levenslust
met je kleurenpracht
met je ongedwongenheid
met een vrijheid zoals zij ook
ieder bloempje kust
met je heerlijkheid
met je onschuld
met het ook zo willen zijn
met verbazing en sympathieke lach
met verwondering…
Eigen bolwerk,
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
361 Ze kneedt de klei, in de ogen
van liefde en verwondering,
omlijst door schoonheid,
gepolijst in kleine handen
geroerde lijnen uit het brein
het aanzicht gestileerd tussen
de imperfectie van creativiteit
in de verwachting waarvan
de uitkomst in de tijd wordt
geregisseerd door haar zijn.…
HANDWERK RAADT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Haar breiwerk schept grootse verwondering.
De pennen dansen losjes, tegelijk wild
in de kleine vingers; vlijtig steken,
doorhalen: het tovenaarsbrein wordt mild.
De wollen kunst houdt zich nietig en verstild,
maar kan tot geweten van velen spreken,
blijft in Bommelverhaal een vraagteken.…
Quasi chinees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
764 Wie schetst mijn en
wellicht nu ook
jouw verwondering
toen ik mijn hedenochtend
ritueel beëindigde
bleek een verstekeling
uit een der verre oostenlanden
zonder geldig schengenvisum
ontsnapt aan 't wakend oog
der heren frontexofficieren
mijn inbox schalks te visiteren
Zij groet ons in quasi chinees
met vleugjes hongkong taiwanees…
Jotie Rosenkreuz
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 gebeuren,
als een ware ziener stond hij voor op de plecht,
al valt zijn drugsgebruik natuurlijk te betreuren,
maar Christian Rosenkreuz, dat was hij absoluut,
zonder de gestoorde poespas van dwaze vereniging,
in hem waren Dei gloria intacta, Jesus mihi omnia
en Libertas Evangelij een triomfantelijk saluut
voor de Eersten en de Laatsten in verwondering…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Een sterk gestel is een stille rijkdom,
de kracht om te bewegen,
de ruimte om te ademen,
de verwondering om te zien
wat dichtbij gebleven is.
Maar dieper nog is de rijkdom
van een geest die niet verhardt,
die in verlies iets bewaart
van liefde en herinnering,
en dankbaar blijft voor wat er is.…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Dek mij toe met verhalen
van munten, verstopt in warme hand,
van foto's die geschiedenis bewaren
in een tent ver van het vaderland.
Fluister zacht van prinsessen
die slapen onder vulkaanas,
van soldaten die graven in het verleden
waar ooit een villa was.
Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.
Leg deze schatten naast…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Een landschap gekoesterd door felle kleuren
Ontvouwt zich als een gezicht
De aarde draagt heel het gebeuren
In tijdperken van vuur en van licht
Wolken van verbeelding
drijven mee met de rivier
kreten van verrukte verwondering
beantwoorden blikken verzadigd plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel…
Het kind in mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
2.083 toen ik nog was een kind
Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering…
Meedogenloos geplukt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.979 Het gele rokje volgt haar passen
deinend als het spel van eb en vloed
De lange blonde lokken glanzen
alsof zij met de zomer sjansen
stralen verbinden in gouden gloed
Welvend lachen de volle lippen
witte tanden in blinkende lijn
ogen blikken verwonderlijk blij
bij het zien van de kleurrijke wei
waar mams boeket snel geplukt zal zijn
Het…
Als jij komt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.994 Als jij komt
spreid ik gesteven lakens wit
klop dons in zachte kussens
sprenkel olie in lavendel
ik laat rust ontspannen worden
bind zijde aan polsen stram
de verwondering negerend
van blikken angst
gelijk een gekooide torenvalk
vleugellam gebonden
zwelt opstand in een stijf gelid
zich heugend in openbaring
waar zweet het vocht vermengd…
Bevrijding
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.403 Sinds ik je ken
is er geen weg terug,
ik weet nu wie ik ben
jij bouwde een brug
naar mijn innerlijk
mijn hart, mijn ziel
daarom niet verwonderlijk
dat ik voor je viel.…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 toen ik nog was een kind
Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering…
mijn gracht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 ik slenter langs de diepe gracht
aanschouw al wat mij ontmoet
niet alles komt dan binnen
zo ik graag zou willen
de werkelijkheid heeft ingeboet
het grootse zou mij zwaar doen tillen
zo ga ik vaak hier mijn weg
soms verdwaald in gedachten
een plek van overpeinzing
van denkbeeldige krachten
die mij doen verwonderen
over het palet van water…
De dichters
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.145 Woordkunstenaars verdichten hun zieleleven
Over pijn van het zijn, liefde en schoonheid
Om zo een uiting van verwondering te geven
Nu op papier toevertrouwd zijn ze ‘t even kwijt
In zo weinig bewoordingen
Raken ze de kern even aan
De lezer voelt zich even begrepen
Voelt verlichting van ‘t bestaan
Die bekoorlijke en gewrochte gedachten…
Ontwaken van de geest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
690 In nog slapend leeg land breekt de
zon dwars door sluiers ochtendnevel;
sporen wijzen op de mens hier in
de oertijd tijdens de dageraad van
z'n geest; hij spreekt er de eerste
zin om zijn verwondering te uiten.…