Alle inzendingen over stil

8759 resultaten.

Sorteren op:

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
de zeis gewet met keihard ijs gaat doden in de tuin ik ben het sterven zat verdwijnen zal dat puin granieten bloemen hakken zich in steen in zwartbasalten dromen zal lava tot zijn stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het…
wil melker3 september 2009Lees meer >

Doodgaan

gedicht
3.2 met 47 stemmen aantal keer bekeken 15.811
je ligt heel stil, armen gekruist op de borst. Geen wimper beweegt (of toch?). Na afloop zegt iedereen hoe mooi het was. Hoe dood je lag. Geen wonder. Opa kon het ook en mijn vader. Goed gezien hoe dood zij lagen. Zelfs die vlieg deed hen niets. Geen centje pijn of kriebel. Doodgaan is leuk als het niet echt gebeurt.…

Herfstwandeling met broeder Lucas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Diepte gesprek waarin stilte en kleur ons een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst, van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de mond want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt voor…

David

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.548
David, kleine David ongeboren mens lieve kleine jongen stil verzwegen wens David jij zult nooit het levenslicht aanschouwen omdat de mensen om me heen daar niet in vertrouwen ik heb twee jongens David en dat liep niet zo goed dat is de reden jongen waarom een derde kind niet moet maar David ik heb je voor altijd in mijn hart geplant daar…

Zeg niet tot-ziens

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Al leek het nog zo mooi het is schluss, voorbij, en we moeten verder allebei zonder wrok zonder denken stil elkaar groeten. Misschien wacht een ander ons om toch nog wat geluk te schenken maar vergeten zal ik die jaren nooit nog vaak genoeg zal ik aan je denken.…

vivonne (vienne)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
de tgv raast door dit dorp langs het desolate station waar driemaal daags knarsende stoptreinen vergeefs wachten een duizendjarige kerk rust van kabbelend water prominente treurwilgen zacht bewogen stil dromend elk halfuur de ratelende beat roerig ritme op ontelb’re bielzen een storing van 300 kilometer per uur na dertig lange seconden…

langs water

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
stil loop ik over glibberige half bevroren paden wanhopige schouders keren stijf naar binnen en houden mij vast statig nadert de zwaan koud koningsblauw water volgt golvend haar gang tot zij me ziet en hoopvol naar de kade zwemt niets heb ik te bieden zwaan dan wanhopige schouders en gebalde vuisten die mij gevangen houden sierlijk…

De zonde van vannacht

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 621
dromen en steeds kijken naar het statig groen van eiken op de cour de rust van studiezaal voor het gezamenlijke eten momenten om niet te vergeten de avonden werden gerekt na het gebed in de kapel ging ieder naar zijn chambrette dan kwam de angst in passen surveilleren de hand aan het gordijn het stil proberen de fluisterstem die…

Twintig april

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 510
bad nam, in de teil gewoon buiten, op de plaats waar leven langs de kanten liep jouw zorg vertelde dat de doeken die me droogden zachter werden door de hand die vaardig wreef mijn warme lijf geborgen deze morgen zag mijn hart de jonge vrouw, die eindeloos haar ramen poetste, schoner dan de frisse lucht die spiegelde dat alles stil…

onbedekt

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.610
raak mij in de schemer of langs een late weg het stille zal steeds luider slaan in’ t zwarte weefsel van de waan zie het trage op mijn ogen de woorden die ik achterlaat de dood zal jouw rivieren breken in de bedding van ‘t blauwgebleekte ik zal me richten naar de regen met ingetogen witte veren want zachtjes, heel zachtjes glijd ik stil…

Spaanse Arena

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 734
ze zit in de loge een roos in haar hand kijkend naar een schouwspel van bloed en van zand het oude ridderspel in de Spaanse Arena hé Maria Magdalena lelieblank zijn haar wangen zij zit stil en onbewogen hij heeft haar blik gevangen doch kogelhard zijn haar ogen honingzoet zijn haar woorden maar haar hart is zo koud als het noorden…

vervolg

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 644
ik geef je geen dromen meer noch zet de kersenboom voor je klaar op de puinhopen van de oude rivier waarin alles lijdzaam stil wordt vanaf hier open ik mezelf wel en de tijd, de deuren van het rouwbeklag zullen voor het grijpen liggen ogenblikken zoals ze zijn zoals ik ben wanneer de nacht voorbij moet en ik rond en rond draai…

tussen de eiken

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 459
rond die bomen zong haar huid een wiegenlied zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken kinderwensen dreven stil vanuit de glans dat zonlicht immer achterliet als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag en schrijvers dansen letters ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt van een kleine blonde dood als…

Voorbij de huid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 646
wakker kraaide en mijn liefde voor jou zacht spinde in mijn heide stille huis werd ik het meisje van zestien en al het innerlijke gespuis liet ik achteloos varen het waren mijn wolken vol zegen en hoop het was mijn zwaarte om de leegte te dragen zoals ik wist in mijn weten ik heb je niet verbeeld al sloeg de eenzaamheid mijn hart stil…
Claire26 augustus 2010Lees meer >

Zacht is de nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
Nacht, zacht, alles stil en kalm en vredig Geen heisa of gejoel, enkel mijn adem, erg rustig. Wat een contrast met de avond, ieder onpersoonlijk voor de buis Intriges, geweld, reclame en erg veel gedruis. De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.…
sweetje30 oktober 2010Lees meer >

Herfstnacht in de Tuilerieën

gedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.079
En zij huiveren diep in eigen hout sinds de minnenden zich stil verhieven. Nacht en regen. Soms een roep door 't woud van een duif en het onhoorbaar klieven van het duister, dat zich slapend houdt om de laatste liefde te gerieven. Verder niets.…

Dagen van sneeuw

netgedicht
4.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.522
tussen weilanden van wind en water waar ik jou de laatste rozen bracht zie ik de reflectie van een glimlach in de lucht ,volg een vogel op zijn verre vlucht zijn vleugels dragen de droom terug naar een eiland waar enkel herinnering wacht, jouw leven trekt aan mijn ogen voorbij zoveel verder dan het vallen van sneeuw in mij stil…

Parelmoer 2 (vervolg)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 629
aanwezigheid in de boezem van ons huis, drong je helderheid in het diepste van mijn bron, lispelend zacht werden je ogen, waar vloeibaar parelmoer aan ontsprong, verscheen je even ten voeten uit, verwachting ingelost te dromen van omzwervingen die nog zullen komen, in de peilloze schaduwen van je ogen, mij verzoenen even bij je stil…
pama5 januari 2011Lees meer >

GOD ONTMOETEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Als het eindelijk stil is en duister voel ik het lief tot in mijn voeten Hoor ik in donker iets? Ik luister wie zal ik in de stilte ontmoeten?…
Ton Rijkers18 januari 2011Lees meer >

VERVROEGD UITTREDEN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Sinds hij uit de levensoptocht stapte Waarin ze naar het eeuwige optrokken Hij zich afzijdig hield van slaande klokken Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…

boter op het hoofd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
om stil van te worden en minder mee te huilen met de boze wolven in 't grote bos....…
joz.le bruyn26 februari 2011Lees meer >

Hof van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Hier is het stil en vredig hier spreekt men met en over God hier wacht het eeuwig leven en niemand doet hier bot. Hier voel ik me gedragen door herinnering en hoop en dwaal ik langs de graven hier leeft de dood.…

Roos ontloken

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 737
Massa's mensen genoten van je zang en je gitaar Volle zalen, ambiance, na de optredens wat stil gestaar. Je brandend verlangen, je intense hunkeren, 't gaf helse pijn De zoektocht stopte, je ging aanvaarden, al was dat niet fijn. Als bij wonder ontlook een prachtige rode roos.…

Er ruist een zachte...

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren Der populieren aan de zoom der weide; Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren. In de elzebosjes aan de kant der sloten, Doorgeurd van honingklavers en kamillen, Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen Met lang-gerekte, zangerige noten.…

Zwibbelzogje

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 639
Ze trippelt weg, stil als een muis, om nooit terug te keren. De troedeltjes in oma's kast zijn oud, compleet versleten. Wie troedelt er nog met een flast? Ze zou het echt niet weten. Ze lust geen stroep, ook niet geprakt, geen scheve schoffeloren. Wat oma in de troggel kwakt, het kan haar niet bekoren.…

OUDE VERTELLING KOMT WEER

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Tijdens de vroege levensjaren zijn bekende geliefde sprookjes een verre nachtelijke stad stil in 't einderduister verzonken die haar plaats alleen aanduidt met een zwakke hemelgloed waar slopend werk en drukke pret samen bescheiden rossig glanzen Assepoester Sneeuwwitje Duimpje bestaan voor rijpe mensen als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Han Messie20 augustus 2011Lees meer >

Ruisend riet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Aan den blanke waterkant waar kleine bloemkens bloeien daar hoort men het ruisend ranke riet dat daar stil van kleur verschiet door voortdurend schroeien van de warme zonnekant stijlvol is zij hoog geheven uit den koude grond tot dat plots haar heer met zoveel adem meer blaast in het rond en doet haar stengel beven hij slaat haar heen…
Hein Pierik27 augustus 2011Lees meer >

VERKLEUREND DONKER

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.406
In ’t diep duister om mij tasten met het eenzaam als reisgenoot Draag ik een heel zware last en nadert de drempel tot de dood Bij het donker zo stille wenen om erin de tranen te laten gaan Voel ik mij gruwelijk alleen en voel ik de dood naast mij staan In ‘t duister zachtjes fluisteren nu eenzaamheid mij verscheurt De dood praat stil…
Ton Rijkers26 oktober 2011Lees meer >

IN HET TIJDLOOS EINDE

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Toen de zon over de einder gleed gleden plots tranen van mijn ogen Ik, die zo onder het eenzaam leed zou hier niet langer wezen mogen Terwijl zachte tinten verkleurden braken er duizenden zonnestralen Mijn ogen, die al zolang treurden wensten dat God mij kwam halen Toen ‘t stil achter de einder stierf week toch ’t eenzaam niet van mij…
Ton Rijkers25 november 2011Lees meer >

jij en ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.651
De laatste dag in het oude jaar met al zijn oude zorgen waarin je steeds zegt "morgen, ja, morgen zal het beter gaan" de wereld zal niet meer stil blijven staan en de toekomst nog verborgen.…