5922 resultaten.
Tranen in mijn hart
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.146 Met grote bewondering en verwondering maak ik
geboorte van een nieuw leven mee, groeit verder op in een
warm nest waar liefde rolt, ontmoet verliefdheden, afscheid nemen van
Samen bezorgen ze mij tranen die ik laat stromen in mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Terwijl men afscheid neemt van zomer met
zijn helder lange zonovergoten dagen, verspreidt het komend
seizoen vroegere zonsondergangen en langere schaduwen over stad en land
Steeds meer keer ik naar binnen op hetzelfde moment schijnt licht op mijn donkere plekken.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Misschien, ergens waar licht geen einde kent, wacht ze al op mij,
een plek waar geen afscheid bestaat, alleen weerzien, alleen thuis.
Dus keer ik mij om, met de dag in mijn rug en haar naam in mijn hart,
de pijn verzacht niet, maar draagt zich anders, zoals eb na vloed.…
ZELFLIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Neem afscheid van mensen met negatieve flow.
Gun jezelf ruimte en rust.
Wacht niet tot je totaal bent uitgeblust.
Maak je het anderen steeds naar de zin.
Geef je grenzen aan, zeg eens "nee", dat is al een goed begin.
Vergelijk je niet met anderen, ieder heeft zijn eigen pad.
Werk aan de winkel, we beginnen met een blanco blad.…
Nitwitmix
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
575 Nog even, voor ik van u afscheid neem
wil ik mijn voet tussen de deur gaan zetten
à la columbo maak ik korte metten
met die blasfeme tongen in het veem
Wie kluivert papa dab in vogelvlugt
wie is die heer van de goedheiligman
die deelt in de mêlee van de malaise
van woord tot prut verwelkte bouillabaisse
der nitwits debuterend in een klucht…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Ik weet niet waar jij nu bent,
maar ik hoop dat het zachter is dan hier—
een plek waar wachten geen pijn doet
en afscheid niet telkens opnieuw begint.
Ik stelde me voor dat iemand je hand vasthield,
niet om te oordelen,
maar omdat niemand alleen zou moeten vertrekken.…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Ik vraag je
jouw nieuwe pad te volgen
zoals je naam,
en wij afscheid nemen in liefde
saam van elkaar…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 Jij voelt de pijn van het afscheid niet, mijn broer.
Voor jou gleed de laatste adem weg
zoals de soepele valling van zwaar fluweel.
De spanning is van de draden,
het houten frame heeft eindelijk rust.
Geen zwoegen meer, geen slijtage.
Alleen de stilte die perfect past.…
De rattentaxi
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
23 We glippen weg zonder afscheid
Door de stad rennen 2 zielen
De loyalisten zitten ons op de hielen
Een onwinbare strijd.
In een eenzame steeg
Dansen wij een laatste keer
Geen muziek maar een warme sfeer
Onze ogen nu niet meer zo leeg.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
8 Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
Kasteel Groot Buggenum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.176 achterlieten
terwijl we een toekomst verzamelen
marcheert hij onze geschiedenis binnen,
sticht brand in antieke kennis, werpt bommen af
op de wegen die ons tot hier hebben gebracht
Een man had zich omgedraaid
hij zag de steen standhouden
een stervend kasteel, een herinnering
keek omhoog in de likkende lentezon
verleden had hier ernstige verliezen…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn milder en lomer
Linde amandel vijg kers abrikoos
Verliezen…
Nooit meer....
hartenkreet
4.0 met 52 stemmen
1.722 Waarom wil ik je nou
absoluut niet verliezen,
waarom doe ik dit mezelf
steeds aan,
ik vraag je écht niet
om voor mij te kiezen,
maar zit er nu toch niet ver
vandaan....…
Knielen op een bed violen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Ik wil je niet verliezen aan die mannen met hun wetten.
Samen konden we altijd bergen verzetten.
Als je alles van het begin af met mij had gedeeld
was het anders geweest, was er meer geheeld.
Zoals je daar slaapt, geknield in de kou,
is het een wonder dat ik zoveel van je hou?
In de stilte van de nacht
heb ik God mijn dank gebracht.…
verleid me
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.654 Ik kan alleen verliezen, m’n hart en m’n verstand.
De liefde laat pas los als hij is opgebrand.
Dan ben je weer jezelf, alleen, en onbemind,
maar volwassen en verstandig...tot dat het weer begint.…
ganzenbord
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
3.106 met hun wil ik winnen
Alleen met hun zoek ik contact
Alleen hun laat ik bij mij binnen
Ik ben slechts mij zelve
Doch trots op wie ik ben
Ik heb ervoor gevochten
Maar ik weet nu dat ik mezelf ken
Ik vraag je slechts om mee te spelen
Om voor dit spel met mij te kiezen
We zijn dit spel nooit uitgespeeld
Omdat we toch niet kunnen verliezen…
Veiligheid voor alles
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
808 Fluisteren we goede adviezen,
wetend dat we niet meer kunnen verliezen
alleen in ons eigen kring en ventileren
zonder dat dingen ooit ten goede kunnen keren
of hebben we onze ogen dicht?…
Lieve heer, ik wou eens....
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.333 Hoeveel mensen ik moet verliezen,
voor het genoeg is en er niemand meer is
Hoeveel krijg ik nog voor mijn kiezen,
doe ik nou zoveel dingen mis?
Eerst verlies ik mijn dierbaarste vriend,
kan hem maar niet vergeten, geen moment
Dan verlies ik de een na de ander,
alsof ik alleen nog naar begrafenissen ren.…
Vertel me niet dat liefde blind is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Om, als ik je gevonden heb, te zeggen; het is me menens
Nooit zal ik je meer uit het oog verliezen
De hemel wil ik binnengaan
maar mist onttrekt voortdurend het zicht
Ik lijk te verdwalen in een niemandsland
Maar de echo van mijn stem zal jou bereiken
En Jij, Jij zult mij leiden
Want Jij bent het licht van mijn licht…
Oorlog met DE vijand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.083 We verliezen onze krachten
En gaan gebukt onder vele klachten.
Die oorlog bezorgt ons keer op keer een slapeloze nacht.
Voor sommigen eindigend met de tekst: 'rust zacht'.
Een oorlog die vaak verloren wordt.
Een oorlog die ons leven verdort.
De vijand gaat de strijd wel aan.
Grijpt om zich heen, ziet ons niet staan.…
Ik zal vechten tot het einde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 gestorven de ouwe ik is overleden die is helemaal verdwenen
Als een feniks opgebrand in as vergaan en opnieuw herrezen
Dit is de nieuwe ik, dit is een nieuw leven
Ik ben een krijger ik ben een strijder ik zal nooit opgeven
Ik weet hoeveel pijn een gebroken hart kan doen
Ik weet hoe het voelt om iemand te missen
Ik weet hoe het is om iemand te verliezen…
Van de pot gerukt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
746 Dus verliezen we ze uit het oog.
Maar dat geeft niet.
Ze zullen zich vast wel redden
in ons gastvrije westerse paradijs.
Met wat zakgeld
ergens onder een brug
of op een stationnetje.
Lang leve de integratie.…
Dag (van de) Leerkracht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 heden -
Van buiten de muren van mediatheek
En computerlokalen zijn intree gedaan
In de hoofden van scholen
- bestuur en rectoren -
En is, op advies van externe actoren
'Deskundig op onderwijskundig gebied'
Met voorlichting, powerpoints en wat al niet,
Aan docenten geëxpliciteerd en mentoren
Om, zonder het doel uit het oog te verliezen…
Vriendin voor het leven
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
632 Alles samen en dan weer uit elkaar, onafscheidelijk
en dan weer los zonder dat we elkaar uit het oog zullen verliezen
zelfs wanneer je aan mijn zijde staat, weet ik dat alles goed is doordat je nog
een keer het licht bent die over mij heen schijnt bij eender welke donkerte of duisternis.…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Ieder jaar weer meer bladeren
te verliezen als de winterkoning
langs het pad zich wast.
De eik had echter geen hekel aan de winter
hij trok zich terug in zichzelf om te rusten.
Zo kon hij ieder nieuwe jaar weer fris van start
en zijn hart ophalen aan de lente
die hem wakker kuste.…
tempeliers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
2.371 wat tempel
er is de geur
van zure tepel
rebellie
zonder hartevuur
dove netel
kwartel op tafels
gedoopt in gierst
bij boeren
geruild en opgedeeld
in kavels
besproken
niet anders dan
gedane zaken
in luiletterland
duf gepriegel
in kantlijnen
van schuldeloze
burgers met salie
in hun gerstenat
groene knoppen
al uit de tak
monsteren…
De weg naar weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Begin was als toppunt
De massa uitgedund
Niet in staat te weren
Tegen lang verweren
Midden in de vloed
Chaotisch après-tout
Door slijtage verzet
Een ander kleurpalet
Einde van de hartstocht
Aan exogeen verknocht
Vooruitzicht waterkou
De laatste tocht naar blauw…
Van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ongevraagd neem ik je mee
waar ik ook ga
luister en geniet van tonen
de noten, iedere kwinkslag
omlijst door jouw stem
die tijdloos lijkt, maar het niet is
zo bepalend voor toen, de jaren tachtig
waarin jij floreerde
en je praat en praat
tot woorden niet meer tot je komen
zul je tegen mij blijven praten
wanneer ik je weer ongevraagd meeneem…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Nog duizend stappen te gaan naar de oever van de rivier.
Ik loop rustig want ik heb geen haast.
Het hart klopt door, ook zonder elkaar.
Volwassen kinderen van het leven.
Niets kan eeuwig duren.
Ook deze rivier ontkomt er niet aan.
Ik maak mijn handen los,
Ook al kost het mij moeite.
Het is beter om de stilte te laten stromen.
Zonder…
Het abominabele schaduwspel
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
589 Roman uit Pavlodar
in welke stadsbuurt leef je
droog jij jouw tranen, geef je
luwte aan de oevers van de rivier
met het abominabele schaduwspel
van ruwe liefde zonder plezier
heerser in het intieme droomrijk
van de hartstocht in het zomerland
in welke tuin zaai jij de bloemenvelden
tijdens welke nacht ontmoet jij nieuwe helden
in welke…