7669 resultaten.
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 Soms dat alleen voelen
nu je weer ver weg bent
waar ik je niet kan raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken…
HET KIND IN MIJ
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 Ik knikkerde en balde
klom in de allerhoogste boom
blies bellen met m'n kauwgom
en speelde in het tuintje van m'n oom.
Ik drukte graag op bellen
plukte bloemen bij de buren
en bij de dorpsgek uit de straat
zat ik stiekem naar binnen te gluren.…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 de wind
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van de nacht
De kleur van zoete zomer mag nu schijnen
Fluisterend zweven de stralen over de aarde
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de bomen…
Zoals & wanneer
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
1.177 Het is
zoals wanneer de regen in de afvoer
valt en zaden uit de bomen vallen
nieuw leven na de winter in een goot
dood, maar niet dood
Het is
zoals wanneer de televisie zegt
straks nieuws nu eerst reclame
je wacht een laatste weerbericht
en weet dat er iets anders komt
Het is
zoals wanneer je met een roeiboot land
aanvaart, opduikt…
Gevoelens
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.982 Toch sloeg ik om als een blad aan een boom
omdat ik nu weet dat ik van je hou.
'k Heb alles lang kunnen ontkennen
en toonde nooit mijn ware aard.
'k Ben toch blij dat ik het gedaan heb
want jij bent me echt alles waard.…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
in de buik van Moby Dick
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
920 maar daar hij in wezen
vanbinnen een boom was
dacht hij aan dromen
gaf hij geen kik
Och pinocchio, hoe groots ook het leven,
wat je fee ook verzwijgt of belooft
verlangens, vermoedens en overleven
beginnen, eindigen bij kronkels in je hoofd…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 De bomen hellen over,
takken kraken in vlagen
van samengebalde lucht.
Twijgen zwiepen los
en verstrooien zich,
verweesd tussen bladeren
die omhoog wervelen
in tegendraadse krachten.
De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij aardse dimensies
in een ijl universum.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 Het weer slaat om
Als een blad aan een boom
Een Zuidwester strooit wolken voor de zon
En haalt bloemen uit hun zomerdroom
Er hangt duidelijk iets in de lucht
Vlucht zwaluw, vlucht!…
Nesteldrang
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.039 De oude boom beweegt
door het wuiven van de wind
mijn schoenen knarsen
op de kiezels van het grind
Een raam staart mij
moedeloos aan
terwijl ik de oude voordeur
uitnodigend open zie staan
Het verlaten tuintje
glijbaan en een oude trog
daar was de keuken
de gehaktballen ruik ik nog
Ik hoor het huis zuchten
en aan de…
Con te partiro
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.139 ik wankel naar de kant
waar een schaduw
mijn angst aanschouwt
langs huizen en bomen
langs het parkje in
mijn kinderdromen
waar ik een eerste kus
achterliet, ergens tussen
het kastanjebruin van
bijtjes en wat bloemen en
onvolwassen zomerogen
ik vond er de geur
van kersenrode beloftes en
slungelende lippenliefde
onder de krullende…
de sterke plant
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.011 Maar deze plant is sterk van zichzelf
en groeit uit tot een wonderschone krachtige boom
waar ik tegenaan leun,
moe van het tuinieren.......
Hij geeft mij steun en schaduw.
Wie is het sprietje, jij of ik?
Om beurten laten wij ons koesteren.
Het gaat om het evenwicht.…
open brief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 desondanks zet ik ze naarstig door
want anders heeft uw stad geen kans van slagen
jawel, we moeten aan wat bosjes zagen
wat boompjes rooien voor een mooi kantoor
de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor
gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen
mijn ambtenaren gaf ik deze order:
ontwikkel ... en bij voorkeur in het groen
(met bomen…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De bladeren vallen van de bomen,
die dwarrelend op de grond neerkomen.
De zuidwester komt weer uit de kast,
de wind waait en giert enthousiast.
De natuur kleurt in rood en goud,
langzaamaan wordt het koud.
Ruige luchten en wolkenpartijen,
schilderachtige landerijen.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder. Alles er-
varen zonder verdoving, pannen klaarzetten en
suiker, archieven beheren, scherven bewaren.
-------------------------------
uit: Gedichten 1991-2000.…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 We zonken, trokken bomen mee, we boetten
in schaamte scheurend lijf dat even stug
ons nog verbonden hield met wat we zochten.
Of wisten wij het tegenargument
en was het daarom dat we niet meer vochten.
Geen schuld bekennen wij aan wie je bent:
een mens te goeder trouw uiteengevlochten,
het wezen door de aardgodin erkend.…
Grijze merel
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.321 Verkleuring, nieuwe kleine knoppen
embryo van `t eerste, luikend groen
doen harten sneller kloppen
aprilmoppen worden uitgedacht
brengt nu een volle lach straks verwacht
hoor de oude grijze merel hopend zingen
blijkbaar niet gevonden hij die zoekt
geblinddoekt zingt hij door het platte land
belandt in kerkenhoge oude boom
vermoeid valt…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 - En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht
hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen,
voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen
een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht
die valt...…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 snel naar beneden gebracht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Zie ik jou nog in mijn droom en prompt
weet ik dat jij weer op mij wacht
Ik ben meer dan een blije man
omdat ik weet dat ik leven kan
Kijk het leven overal zijn
De bomen…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend als in een slangenkeel
ik slenter door oneindige lanen
wilgen treuren mij in koor toe
waar elke boom…
Naar de vaantjes
gedicht
4.1 met 8 stemmen
13.235 De dikke vriendinnenclub zingt
van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje
liep' en 'bim-bom-beire'. Achter elkaar
stappen ze één voor één, heel alleen.
'Mama, ben je al eens opgegraven?'
Accelerando. Het is een goede dag
geweest.…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 ik word niet wakker meer
heb het leven uitgeteld
herrie schreeuwt vergelding
in dromen over ruzie en geweld
ze laten koppen rollen
omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind
het kabbelend geluid
geruis van water in gebed
de bedding van de beek
oevers in de kant voor altijd vastgezet
dwalend langs de bomen…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 De bomen bergen weer hun zomerkleren op -
niet in een kast, maar in de grond
waar men van nu tot weer een voorjaar komt
slechts dood en ondergang, ontbinding vindt.
Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.…
Broeierig en loom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 Als lood hangt broeierigheid tussen de bomen
lome zang hoort men gedempt nader komen
van een jonge schone en door kleurige veer
omlijst in portret van ree en hert zo teer.…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 Het land gehuld in wit,
wolken waar nog sneeuw in zit,
bomen trots geheven,
met de witte rijp omgeven.
De wind is neergestreken,
’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken,
voorzichtig laten de eerste zonnestralen,
zich door de takken dwalen.…
Eeuwig is de liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.422 terwijl ik daar toch
echt mijn eerste blauwtje
heb gelopen
Zou het zijn
uit zekere hoop
haar terug te zien
en onderweg
aan een touwtje
op te knopen
Nu u het vraagt
u brengt me echt
op een puik idee
in mijn running short
zit een lang koord
daar kan het mee
dat zit er zomaar
om er uit te trekken
Zie ik haar
vlakbij een hoge boom…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 de rails ligt er nog
de spijkers die we zochten
onder bomen met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in…