6197 resultaten.
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 nog een zekerheid
mijn kind geraakt
ondanks alles of door genade
in vervoering
speelt dapper
wordt zelfs verleid
mij wordt meer gegeven
zo lijkt het, dan afgenomen
al is de kwetsbaarheid
van groot formaat
voel het warme bloed,
soms stilstaan
maar ook weer
in mij verder stromen
het is ochtend
een dag vol met nieuwe uren
ik sluit…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Ik sluit mijn ogen en probeer het aan te raken
misschien dat dat mij nog een beetje vrolijk kan maken.
Maar ik stoot tegen het raam en verdwenen is jouw naam.
Alles wat ik wil, is weer dicht bij jou zijn,
maar ik zal verder moeten met deze vreselijke pijn.
Buiten is het nog altijd even stil,
ik zou je willen bellen maar ik ril.…
dingen van alle dag
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
727 Proza dus
woensdagavonden
Persoonlijk ben ik geen televisie-zitster
nooit geweest, oké het nieuws
wat documentaires en ATW
ja dat laatste al sinds jaren
maar zèlfs nu niet meer elke dag
maar voor een detective of een thriller
of een misdaadserie
daar sluit ik mijn ogen echt niet voor
gisteravond met silence wittness
had ik tranen…
Wat als ik nou wel verliefd ben
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
913 gelogen,
Je lacht, dat is gewoon hoe je kijkt,
Het zou niet zijn wat het lijkt,
Dat ik van je hield heb ik ook nooit kunnen zeggen
toch wist ik dat het zo niet klopte,
Het was alleen zo moeilijk uit te leggen,
Het werd je te verwarrend en zei dat je ermee stopte,
Maar hoe kan ik me ooit volledig uiten,
als jij me alsmaar buiten probeert te sluiten…
Volle maansmagie – 6-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 zo onherkenbaar mogelijke stukjes ex-dier
Tot verbijstering van het winkelend publiek
komt even later een scala van dieren
te voorschijn uit koelvakken en schappen
-Kijk mamma allemaal dieren van de kinderboerderij,
mag ik ze aaien, roept een klein meisje
-Hier blijven, zegt de moeder onzeker en grijpt het kind
Zij loopt voorop, hij sluit…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Werelden schuiven voor het raam,
misschien moet ik de gordijnen sluiten.
In lange zinnen van achterhaalde aard
blijft geheimtaal mij tegen de borst stuiten.
Mijn praten valt daarom zwaar
en ik vul mijn woorden met zwijgen.
Al was het maar om pijnlijke stilte
niet met klinkend kabaal te laten vallen.…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 de legerwagen rijdt over het pad door de duinen
schokkend zwaar sluiten mosgroene heuvels
zonder toeverlaat
er is een open plek waar de achterklep neerslaat
een vlakte met helmgras sluimert onder de hemel
duinzand stompt naar de begroeide kam daar achter
nadert zee eeuwig land
soldaten springen af schreeuwen bevelen mannen
krijgen geen…
Moeder gaat heen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.623 Dan trok ze de kastdeur open
om ze verdwaasd weer te sluiten
met in haar handen
een doos vol oude beschuiten.
"Ja, het leven" mompelde ze dan weer
en knikte met haar hoofd op en neer.…
Afscheid....
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.118 Bij deze sluit ik dus dat boek en ga ik verder wetende dat ik steeds gedaan heb wat ik denk dat was goed.
Ik hield van je en gaf veel van m'n leven voor je op, helaas is het nu helemaal voorbij, ik wil verder met m'n leven net als jij!
Bij deze m'n kind het gaat je goed en leef je leven zoals jij vindt dat het moet.…
hier sta ik dan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
695 hier sta ik dan
en vragen stel ik
met jou
waarom moeten mensen dood
waarom - waarom nu
waarom deze mens
vragen
duizend-en-een
keer op keer
het antwoord
weet ik
zal niet komen
nooit
hier sta ik dan
zonder antwoord
zoals jij hier staat
in de donkerste dagen
aan het mens-zijn verbonden
en sluit verslagen aan
in de stilte
van het…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 bomen verspreid
over een deel torsen het licht gewicht
takken rijpen het beeld
een fiets waar niemand op let helt tegen
de boomstam de stad is een koele klank
uit de beker van een trompet
op het ritmisch getik van een stap
zo krijg je behoedzaam vat op de maat
van de stad waar je onbelemmerd gaat
het is al laat
de ring van een gracht sluit…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Ik bedoel, er is toch een cesuur, een grens,
een deur die open gaat en sluit, een leven
met deksel open, deksel dicht, met zoet
genot en giftig leed, en dan de finale, ooit.
Maar vanavond nog niet. Straks kom je terug.
Ongetwijfeld opgewonden over de dag.
Dan gaan we lekker knuffelen, eten, kibbelen,
ademen, zoenen.…
Minnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ik kom van ver
om je woordend gefluister,
om je kreunend verlangen,
om je vragende warmte
die traag, veel te traag
zich om mij heen sluit
en mij aan jou kluistert,
als een stilte die valt
net voor de storm
die woest los gaat breken
in een uitbundig heet begeren,
wanneer jouw benen mij ontvangen
als open minnende armen
en ik ook…
diffuus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 niet meer zo diep als voorheen
proeven niet de smaken uit het verleden
mag het ook niet even,
voor korte duur, zegt ze
ga maar, knik ik en zij, die engel,
wordt plots een stoffige steen
gevoegd in het huis van het leven;
wij hebben nu hetzelfde licht gemeen
waarin het vergankelijk paard wordt bereden
en zuchten zijn om na te streven ik sluit…
Bij elkaar, even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
835 Want als er een kind is gekomen als "kinderen van het licht"
dan is het mijn geliefde dochter, zijn kleindochter
Ik sluit af, want aan het werk getogen, maar even was
toekomst en verleden in dit heden, even bij elkaar!…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 doorgaan of sluiten?
Wat willen we nou?
Lemming of adelaar?
zwaluw of baars?
schoen of laars?
loper of paard?
piano of gitaar?
visstick of kaviaar?
de wijn staat klaar.
Wat willen we nou?
Kop of munt?
bot of punt?
bol of plat?
dik of dun?
ruw of glad?
hoekig of rond?
bruin of blond?
Wat willen we nou?
Stad of land?…
Zalmtoren, Hoge Erasmus en de nachtzoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zich ook zonder wolken ‘in de wolken’
door zijn blijvende belangstelling voor haar
elke nacht als het donker het overgenomen heeft van het licht benadrukt
hij
de Zalmtoren haar schoonheid door z’n lange nek
voorover te buigen uit respect, maar vooral uit liefde en geeft
haar
de Hoge Erasmus een kus en nog een
om na het minnekozen af te sluiten…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Ik sluit mijn ogen, luister
naar de meeuwen boven de branding.
Zij voeden zich met vissen, maar die
voeden zich met wat er
op het land onder de zee groeit.
Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.…
Museumlaontje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
394 De eigenaren van
Postkade 15 en 16
hebben het wel gehad
met dat Museumlaontje
het ziet er nu naar uit
dat de gemeente
het laontje sluit
't Streekje moet
als het boodschappen doet
een kilometer extra
omweg maken
heeft de gemeente aandacht
voor zulke zaken ?…
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 Sluit deuren en alle ramen.
Vertrouw niemand meer.
Alleen vertrouwelingen,
die denken willen,
zoals wij.
De vriend staat voor het open raam.
Ervaart het weer zoals weer is.
Ziet donkere wolken drijven.
Ziet de ondergaande zon.
Is klaar om uit te gaan.
Klaar om mensen te willen ontmoeten.
Mensen die in dezelfde huizen wonen.…
Bloeiende ‘roots’
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 Dan sluit zich de bloem die kort heeft gebloeid,
de ‘roots’ verdorren, voltooid is de taak.
Of het bovenstaande iemand heeft geboeid?
’t Is meer gissen dan ’n uitgemaakte zaak.…
DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
728 hun liefdesroos werd vroeg in haar bloei beperkt
en nauwelijks en heel slecht wist ze te ontluiken
een ongeneeslijke ziekte had haar voorgoed gemerkt
er bleef niets, dan droevig die jong e knop te sluiten…
Samen hadden zij nog die helse strijd gestreden
gelachen, geschreid en in wanhoop gebeden
samen hadden zij toekomstplannen gebouwd
tot…
HALTE EDE-AMSTERDAM in BENIDORM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 Gedeng, gedeng, gedeng
Een dialoog volgt die niet liegt
Die heel veel blootlegt
Eigen maakt en bij de ander laat
Maar waar respect de boventoon voert
Benidorm stop
Mijn man wacht verder op het strand
Hij de zonaanbidder, ik de zijne doch wederzijds
Ik moet gaan, ik wil gaan, ik zal gaan, dag, dag, dag
Een innige omhelzing en foto sluiten…
Gordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Maar mensen sluiten het gordijn.
Hun oren blijven dicht.
Ze houden niet van helder zicht.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Dag vervaagt in stilte, avond openbaart
Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming
Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven
Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Als hij zijn ogen sluit, is hij weer thuis, even, heel even,
voelt hij de warmte van muren die ademen, van leven dat hem omringt.
Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer,
en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Ik sluit mijn twee ogen en hoor het bos
zoals het werkelijk is, niet als een plek om doorheen te
lopen, maar als een ruimte om in te verdwijnen. Hier vervaagt de grens
tussen mezelf en alles wat leeft, en besef ik dat ik nooit meer hoef te zoeken—ik ben al thuis.…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Je zorg bleef niet steken in kindertijd maar reikte tot in mijn stormen,
ongevraagd, onvermoeid, als adem in een kamer die nooit sluit.
Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen,
in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Wanneer je uiteindelijk opstaat en de deur
achter je sluit, blijven de verhalen achter. Maar dragen je
gedachten hun echo met zich mee. En ergens, diep tussen de rekken,
wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…
Vraatzucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
343 Sluit het scherm.
Stop met jagen op wat niet vangbaar is.
En proef, heel even,
hoe het voelt
om niets meer te moeten —
en gewoon
genoeg
te zijn.…