9588 resultaten.
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Toen het duister opgetrokken was
scheen slechts een koude kille zon
Door het vuil beslagen vensterglas
waarachter een spin zijn web spon
Toen licht ’t donker gebroken had
scheen het een dag als vele te zijn
Buiten wachtte weer ‘t rechte pad
met erop van gisteren nog de pijn
Toen de stilte lang verdreven was
scheen het eenzaam, schrille…
IK HEB JOU ZIEN LIJDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
996 Ik heb jou verschrikkelijk zien lijden
en je alleen maar achteruit zien gaan
Je glimlachte om wat mensen zeiden
doch ’s nachts in stilte gutste ’t traan
Ik heb jou verschrikkelijk zien lijden
wijl geen klacht over je lippen gleed
Je onderkende ‘t naderend bevrijden
’s nachts in stilte vond je ’t te wreed
Ik heb jou verschrikkelijk zien lijden…
De dag dat de tijd zich vergiste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Werd voorgegeven en 't publiek
Zijn adem inhield in afwachting
Van een schitterende goal
Werd jij op 't kruispunt
Van je leven vol geraakt
Door een bestuurder die
Op deze lauwe lenteavond
Haast had - tachtig in plaats
Van vijftig reed - en jouw kleine
Lijfje de lucht in smeet,
Lawaai dat plotsklaps verdween en
Tot griezelige stilte…
Heb mij lief, gelijk ik ben
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.108 Maar, als ik dan zo zwijgend zit, en luister
Naar uw gesprek - of naar het klokgetik -
Of 'k laat de stilte ruisen om ons heen,
- Die ruist zo prettig, als de mensen zwijgen -
Als 'k mij dan blij in uw nabijheid voel,
Dan zou ik willen vragen, en de stilte
- Of ons gesprek - verbreken met mijn vraag:
'Zeg, zijt ge ook blij, dat ik naast u…
Regels voor geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.176 Er bestaan geen regels voor geluk
ook al zou je die zelf kunnen schrijven
al die pogingen lopen stuk,
op de tegenkant, die zal immers blijven
Het geluk van de stilte kan onbehagelijk worden
de stilte zelf oorverdovend of soms saai
het Griekse geluk van gebroken borden
gaat gepaard met scherven en veel lawaai
chocolade, voor velen puur genieten…
Nachtzichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 In de nacht nam stilte zijn volle omvang aan
ieder zweeg en droomde; zal de dag van morgen...
in de verte zwaaide plots een licht,
wilde 't ons een boodschap brengen?…
De kerk als plaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Hoe het licht door veelkleurige glasramen
binnenkomt en me laat meedrijven op de golven van stilte
Zittend in dit bijzonder lichaam vol geheimen en mysteries, een koelte nabij
Wat was het heerlijk om alledaagse drukte en hectiek van deze wereld even te vergeten.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 De vrije natuur reikt mij haar stilte aan,
verlicht het hart, en neemt me mee in een poëzie waarvan het einde nog niet is gekend.…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Elke zachte bries die mijn huid streelt
als een vriendelijk gebaar, brengt me dichter bij de kern van wat ik werkelijk ben
en in die momenten weet ik dat ik volledig ben, helemaal thuis in de stilte van onze natuur.…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 De klank van stilte
noot na noot, mijn ziel wordt vrij
mijn hart vindt zijn rust
Muziek omhult me als een zachte
storm. Klanken stromen door mijn aderen, vullen
elke porie van mijn wezen. Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 En als de stilte weer terugkeert,
alles rustiger wordt, blijft de lucht gevuld met een
geheim dat blijft hangen. De balts is voorbij, maar de ongekende echo
blijft weerklinken—een ritueel van de natuur, dat nooit zal verstommen of verdwijnen.…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 Vleugels omhelzen
klein lichaam in het water
stilte draagt het leven
Op het water glijdt de moederfuut,
gedragen door geduld, haar rug een warme schuil-
plaats, waar het jonge leven zich vouwt. De wereld glijdt voorbij,
maar hier ademt alleen rust, elke beweging vol zorg, elke stilte spreekt teder.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Stilte na de klap
in kinderschoenen groeit weer
iets wat niet verdwijnt
De lucht stond stil die middag,
ramen schreeuwden zonder stem, de straten
hielden hun adem in. Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 En zelfs waar de stilte zwaar op
de adem rust, waar het verleden luid roept dat
er nooit meer iets zal veranderen, is er een trilling, een toon die
zich niet laat doven – het geluid van hoop: klein maar krachtig en onwrikbaar aanwezig.…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 het jongetje in mij
is altijd gebleven
naast stil verlegen
vol met fantasie
bang te falen ook
in de verwachting
altijd overal weer
waaraan hij denkt
te moeten voldoen
het jongetje in mij
bereisd de wereld
in menig avontuur
nachtelijk in stilte
dansend dromend
van alle ondeugd
die hij dan begaat
met vrienden daar
die hier er niet…
Dank
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 naar recitatie luisterden
we door stilte opgeslokt
maar bij het verlaten
de knallen van zich lieten horen
dankte en verbaasde me over
die mooie plaatsen,
gekregen om te wonen,
nog woon
die goede kinderen, schoonkinderen
kleinkind en in spe
die vriendinnen en vrienden!…
Twee werelden, Twee kinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
374 en die fluistering klinkt
in elke klas,
in elke wachtkamer,
in elke stilte waar geen naam wordt genoemd.
Twee kinderen.
Eén toekomst gestut.
Eén toekomst gestolen.
Wie weg kijkt, is medeplichtig.
Wie zwijgt, is het probleem.…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
257 De gouden stilte
trekt zich terug
op uitgestrekte vlakten, nederig
afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen
verhit; - de menigte
dicht opeengepakt en gespannen, bolle tongen
hamerend op feiten alsof deze wel slagen
verlichtende, verdienstelijke takken zijn
- boven het tumult uit de mensenheup
schiet de dode, achterwaarts.…
Dark side of the moon
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
352 rouw en vreugde
als traagschuim
onder een vreemde, nieuwe zon
ach, Hephaistos was dan
de god met de hamer
en Nietzsche de filosoof
geen van beiden was
zo dapper als Thor
Heyerdahl met zijn vlot
over de oorverdovende stilte
der onmetelijk grote oceaan…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Niet langer door het rijk der smart geremd,
Draag ik de loutering in stilte mee.
Waar haat en onmacht eerst de dichter bond,
Is het de liefde die zichzelf hervond.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
8 En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.
Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
Witte rook
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
849 Pieter
mensen massa's eerbetoon
in stilte en kabaal
grote namen verbroederen
één schittert door er niet te staan
straks gaan ze in conclaaf
zal god ze wijsheid geven
als hij bestaat?…
zee aan zee
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.781 schelpenstrand
het blauw gevuld met meeuwen
zo wit als zilverzand
een V-formatie vliegers
verjaagt de winterkou
met zuiderzonnewarmte
vanuit een hemels blauw
het bruisen van de golven
die breken op de kust
het ruisen van de harten
die ademen naar rust
waar komen al die spetters
die glinsteren vandaan
hoe wuiven warme golven
wat stilt…
Begraafplaats...
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.781 De wind ruist door de bomen
Als ik wandel door de graven
Een ijzige kilte omkleeft mij
Vele lichamen zijn hier begraven
Geslachten die mij zijn voorgegaan
Liggen hier in een serene stilte
Het leven hebben zij doorgegeven
Nu begraven in een zwarte kilte
De wind ruist door de bomen
Als ik wandel in het verleden
Op de stenen lees ik hun namen…
De laatste sterren
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.741 Raak niet aan mijn tranen,
loop zachtjes om me heen,
nog even naar de sterren kijken
en het boogje van de maan
Het ontwaken van de pijn,
vluchtig langs mijn wang,
draagt de stilte in jouw ogen
als wij de woorden overslaan
Vraag maar aan de nacht,
slapend op mijn huid
' Mag ik even bij jou schuilen
voor het leven mij verlaat…
gloed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.941 cellen vuren in het centrum
hartkleppen kloppen
rode stroom vertakt
in blauwe vaten
in fijne haren
intieme plaatsen
wat zou het
wie houdt het voor mogelijk
dit wensen te stuiten
zijn handen met kracht
op haar huid die begeeft
en het warm
en het nat
en het ineens
ineen zijn
stilte
beweeg niet
laat eeuwig het dubbelen duren
hou…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
Ongeboren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
986 speels wil ik
woorden losknopen,
struikelend in
mijn mond,
ongedwongen en
met moed kijk ik
de kamer rond
maar stilte
breekt mijn hoop
als de vragen
gaan vervagen,
blindgeworden letters
durf ik niet of
nauwelijks te raken
ruggelingse ogen
vullen zich met
zinnen nog te gaan,
onvoldragen klanken
die ik steeds maar
weer…