6020 resultaten.
Sail Away
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
247 snoepdoosgigant
Voor de zwarte zoetwatermix
van allerhande
scheepsgerelateerde
vormen met staarten
en baarden met kop
zocht hij een passende
naam, ontleend aan de held
die post-boomers van X
(generatie Nix)
kunnen kennen
van horen en zeggen:
'De avonturen
van Kapitein Rob'
die tijdens de oorlog
in de verre oost
("Indië verloren…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Ik buig om de ontredderde stemmen te horen
die roepen van voorbij lege graven
ze waarschuwen me niet langer te rouwen
om het stervende licht, nu de schemering omarmt
waar zijden tongen proberen me te bedwingen
Door de broze takken van vreugde
tot ver voorbij het ochtendgloren
beladen met de adem van de winter
hoor ik hun liederen van verloren…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 Misschien moeten we elke dag
even buigen voor wat verloren ging.
Niet uit schuld,
maar uit menselijkheid.
Twee minuten per dag
waarin we niet wegkijken,
waarin we niet wennen
aan wat nooit gewoon mag worden.
Zodat herinnering geen ritueel blijft,
maar een richting wordt.
En stilte geen einde is,
maar een begin.…
ode aan Raoul
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
260 Hoe kon een jonge ziel zo zwaar worden belast,
met de wrede waarheid van een verloren kindertijd als last?
De Kracht van Herinnering
Maar weet, lieve Raoul, dat je nooit vergeten zal zijn,
in de harten van velen, wordt jouw herinnering een lijn.…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 Toen kwam de breuk, de pijn van een verloren liefde in mijn hart,
Ik was er nog niet overheen, mijn wereld was nog zwart.
Een half jaar later viel de klap, het voelde als een koud verraad,
Jij koos voor hem, en plotseling veranderde mijn liefde in haat.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad,
een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen.
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.…
Stad van de schaduwen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
403 Wees dus als een waardige burger van een verloren rijk:
sta in de schaduw, luister naar het zachte, onbeantwoorde lied,
en neem sereen afscheid van de stad die je verlaat.…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Kijk niet meer om naar het schilderij aan de muur —
het heeft zijn waarde verloren, het behoort tot de kamers van weleer.
Het leven zelf heeft inmiddels zijn eigen kleuren aangebracht,
gedreven door een oud, onstilbaar verlangen, daar in die trein
die ons steeds verder voert in het eindeloze onderweg zijn.…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.524 Hij is in dit groen water nog als ongeboren,
Hij weet nog niet, dat sommige vruchten nimmer rijpen,
Hij heeft de wijsheid van het lichaam niet verloren
En hoeft de dingen van de geest niet te begrijpen.…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 langzaam naar het verlaten strand
laat mij in vergetelheid landen
verdwijnen met je in goudgeel zand
raap de schelpen van de passie
vlij mij zachtjes naast jou neer
graaf diepe kuilen vol emotie
vrij met mij, kom, ik wil meer
kies jij voor de woeste duinen
volg ik jou in een briesend spoor
samen in het helmgras struinen
vinden wat ik daar verloor…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 wat bijblijft zijn
een krakende stem
een lang lichaam
borstelige wenkbrauwen
een warm zangerig accent
de uren die we hebben gesleten
met praten over de verschillen
en overeenkomsten van een landsaard
het hart verloren in Nederland
teruggevonden in Brazilië
voor altijd daar
hier rest de koude
van een meteorologische winter
en het geloof…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Vreugde niet meer, alleen een niet vergeten
Verloren rijkdom, lang geleên bezeten.
Er is geen avond, waar zij na haar dagen
als bij vertrouwde liefde, bijna onbemerkt
Kan toeven, want haar arbeidsjaren vragen
Waarom zij leeft als zij niet werkt;
Als meesters die niet dan aan hen verschulde,
Door hun gunst toegestane vreugden dulden.…
Geloof voor later
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.051 Neem nou zo’n wildeman
Hij geeft alleen maar vieren
Aan gelovige Arabieren
Terwijl het anders kan
Zo’n ultiem verloren katholiek
Hij haat de hele moslimkliek
nooit mocht hij de Bijbel lezen
Dus mag hij extra gruwel vrezen
Want die paar rare misstanden
Waarin de moderne Islam belandde
Komen in hun ver verleden tijd
Overeen met Jood en…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Maar schat verwervende verloor
Ik morgenvrede en avondrust
En wist dat niet. Leefde fel door
Op schat belust.
Zó leed ik pijn, doofde pijn fel
Met wijn en wierook. Nimmer vond
Ik van het leed de gulle wel:
Mijn hartewond.…
Brueghel's carne vale
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.683 vlucht uit een leven in verval
verboden vrucht dit intermezzo in gebarsten grime
murw van veil vermaak daalt de machochel af in dieper dal
de danser eens luimig metgezel
doldriest van kannen schuimend bier
nu drinkebroer deerniswekkend in zijn zotte monoloog
naargeestig spotvogellied van de burleske nar met helse lier
rest een smalend doch verloren…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Ze kent de band van bij hem horen
ze voelt de angst voor zonder hem
ze sprak hem net, mist weer zijn stem
maar roept: met hem ben ik verloren.…
Op leven en dood
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
5.967 Was alles dan nog niet verloren?
De wereld draaide onder zijn voeten:
Die tranen op haar jong gezicht!
Niets bracht hij uit, maar als een weerlicht
Was daar een kort, peilloos ontmoeten.
Dirk Bommer ging zijn laatste gang,
Maar zag zijn zoon met vreugd vertrekken.
Hem zou het noodlot nog niet nekken:
Het meisje nam hem levenslang.…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 pijnlijk missen voedt
en ik...pak machteloos mijn pen
kras zolang mijn vingers gaan
jouw naam op vellen wit papier
want dan ben je tenminste hier
bij ons...in dit bestaan
hulploos kijk ik wat er gebeurt
als tranen natte plekken wenen
op letters die zich tergend weken
voor mijn ogen vaag verbleken
vervloeien tot ze zijn verdwenen
verloren…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen,
en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht
en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren.
Niet even.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 baasje die wat rozig
onderuit nu was gegaan
Hij is zo lief- sprak zij geriefelijk
ze had er van genoten
lichtjes spreidde zij haar benen
toen ze voor mij nog kwam staan
en zij ademde als hij
die in mijn knieën lag verscholen
voor de dag die er zou komen
voor de dood of gladiolen
Ik moet gaan - zei ik beleefd
en alle hoop leek nu verloren…
verhuizen
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
4.699 Ik ben overstuur,
de tijd tikt zijn minuten
vervlogen tijd is verloren tijd
en de wijzers lachen.
Hebben wij zoveel gehamsterd
neen dat kan niet
niemand die het ziet
voor mijzelf heb ik niet teveel.…
Adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 De ruimte is immens, zonder dat ik denk; verloren uren.
Nee, ik omarm de sterren vanuit mijn wens
met heel mijn wezen. Mijn adem schiet te kort,
slechts op die kleine aarde wekt mijn adem leven.
Mijn aandacht is gewekt en het kleurt de dag,
mijn gedachten zijn intens en zoeken mijn gouden wens.…
AFSPRAAKJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 schone muziek
Zijn ogen dirigeerden ‘t verrukkelijk lied
maar toch las zij daarin nog enig paniek
Beide stonden ze blozend, vlakbij elkaar
onhandig kusten ze elkander daarna toch
Hij heel zorgvuldig als was zij breekbaar
en zij, ach zij genoot intens, vooralsnog
‘s Nachts laat bracht hij haar weer thuis
hun onzekerheid leek compleet verloren…
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 sterren van jou,
als verstrooiing van het zonlicht, dauw
de zon, die recht onder de horizon verdwijnt
vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid
en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes
verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd
verkruld en lang overleden
druisen 1000 ongestelde vragen
dag vraagt vannacht terug
wat blijkbaar onomkeerbaar verloren…
DE TWEE GENIUSSEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.448 Zij staarden lang zich aan, in diep gepeins verloren,
Dees, met een hoge ernst, die, met afkerigheid.
En bange stilte scheen op eens Natuur te omzweven.
In 't eind vraagt de eerste, wijl een traan zijn oog ontvlood:
'Wie zijt gij?' 't Antwoord is: 'Het Leven.'
'En gij?' vraagt de andre. - 'Ik ben de Dood'.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 druppelende stilte
tikt de tijd weg
lucht van vele levens
eeuwenlang onaangestast
vult mijn belaste longen
beelden dringen zich op
flitsen van ogen vol angst
spijt en verscheuring
ervaar ik maar
ook opperste gelukzaligheid
vals aangeleverd
door de verkeerde goeroe
daar doorheen in kleur
schieten pijnlijke
scheuten
van liefdes verloren…
Lichte Willem.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.191 Zot, die ik ben, nu heb ik haar verloren.
En ik had zelf tot vrouw wel zin in haar,
Een beter man zal zeker haar bekoren,
En ik, helaas! ik zwerf vast hier en daar,
Och was mij ook een brave vrouw beschoren.
Wat word ik hier een knaging thans gewaar.
Als ik nu mij wat beter ga gedragen,
Dan vind ik licht nog eens een brave vrouw.…
MICROCHIP-IMPLANTAAT EN DE ANGST!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 ::
Mijn God openbaart zich sec via ons, ons mensen
Want na de zondeval in het eerste Paradijs
was Gods zondvloed slechts een troostprijs
de hoofdprijs:zoon Jezus Christus z'n kruisiging
die echt alle zonden van alle mensen opving
God bleef en blijft dus trouw aan zijn schapen
die doorgaans altijd bereikbaar lopen te blaten
"Het verloren…
Sibylla
poëzie
4.0 met 2 stemmen
926 O, 'k heb het God gezworen:
Dat ik, waar ge u ook wenden zult,
hoe ge uw englenneusken krult,
u volgen zal met mijne huld',
al moest ik gaan verloren!
Sibylla, godgewijde meid,
eens daagt de hemelse eeuwigheid
voor allen die, in zedigheid,
met ‘t hert vol liefde leven!…