Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Sail Away

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 247
snoepdoosgigant Voor de zwarte zoetwatermix van allerhande scheepsgerelateerde vormen met staarten en baarden met kop zocht hij een passende naam, ontleend aan de held die post-boomers van X (generatie Nix) kunnen kennen van horen en zeggen: 'De avonturen van Kapitein Rob' die tijdens de oorlog in de verre oost ("Indië verloren…

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
Ik buig om de ontredderde stemmen te horen die roepen van voorbij lege graven ze waarschuwen me niet langer te rouwen om het stervende licht, nu de schemering omarmt waar zijden tongen proberen me te bedwingen Door de broze takken van vreugde tot ver voorbij het ochtendgloren beladen met de adem van de winter hoor ik hun liederen van verloren…

Twee minuten, en meer

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 247
Misschien moeten we elke dag even buigen voor wat verloren ging. Niet uit schuld, maar uit menselijkheid. Twee minuten per dag waarin we niet wegkijken, waarin we niet wennen aan wat nooit gewoon mag worden. Zodat herinnering geen ritueel blijft, maar een richting wordt. En stilte geen einde is, maar een begin.…

ode aan Raoul

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
Hoe kon een jonge ziel zo zwaar worden belast, met de wrede waarheid van een verloren kindertijd als last? De Kracht van Herinnering Maar weet, lieve Raoul, dat je nooit vergeten zal zijn, in de harten van velen, wordt jouw herinnering een lijn.…

Toen de Storm Gingen Liggen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 876
Toen kwam de breuk, de pijn van een verloren liefde in mijn hart, Ik was er nog niet overheen, mijn wereld was nog zwart. Een half jaar later viel de klap, het voelde als een koud verraad, Jij koos voor hem, en plotseling veranderde mijn liefde in haat.…
B-A BX3 september 2026Lees meer >

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad, een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen. Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken, terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Stad van de schaduwen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 403
Wees dus als een waardige burger van een verloren rijk: sta in de schaduw, luister naar het zachte, onbeantwoorde lied, en neem sereen afscheid van de stad die je verlaat.…

Onderweg in de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 23
Kijk niet meer om naar het schilderij aan de muur — het heeft zijn waarde verloren, het behoort tot de kamers van weleer. Het leven zelf heeft inmiddels zijn eigen kleuren aangebracht, gedreven door een oud, onstilbaar verlangen, daar in die trein die ons steeds verder voert in het eindeloze onderweg zijn.…
Avril Gareel10 november 2026Lees meer >

De idioot in het bad.

gedicht
3.9 met 408 stemmen aantal keer bekeken 125.524
Hij is in dit groen water nog als ongeboren, Hij weet nog niet, dat sommige vruchten nimmer rijpen, Hij heeft de wijsheid van het lichaam niet verloren En hoeft de dingen van de geest niet te begrijpen.…

Mijn gedachte als Sedna

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.471
langzaam naar het verlaten strand laat mij in vergetelheid landen verdwijnen met je in goudgeel zand raap de schelpen van de passie vlij mij zachtjes naast jou neer graaf diepe kuilen vol emotie vrij met mij, kom, ik wil meer kies jij voor de woeste duinen volg ik jou in een briesend spoor samen in het helmgras struinen vinden wat ik daar verloor…
metha12 januari 2005Lees meer >

In memoriam Wim Keursten

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.082
wat bijblijft zijn een krakende stem een lang lichaam borstelige wenkbrauwen een warm zangerig accent de uren die we hebben gesleten met praten over de verschillen en overeenkomsten van een landsaard het hart verloren in Nederland teruggevonden in Brazilië voor altijd daar hier rest de koude van een meteorologische winter en het geloof…

De dienstmaagd

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.114
Vreugde niet meer, alleen een niet vergeten Verloren rijkdom, lang geleên bezeten. Er is geen avond, waar zij na haar dagen als bij vertrouwde liefde, bijna onbemerkt Kan toeven, want haar arbeidsjaren vragen Waarom zij leeft als zij niet werkt; Als meesters die niet dan aan hen verschulde, Door hun gunst toegestane vreugden dulden.…

Geloof voor later

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Neem nou zo’n wildeman Hij geeft alleen maar vieren Aan gelovige Arabieren Terwijl het anders kan Zo’n ultiem verloren katholiek Hij haat de hele moslimkliek nooit mocht hij de Bijbel lezen Dus mag hij extra gruwel vrezen Want die paar rare misstanden Waarin de moderne Islam belandde Komen in hun ver verleden tijd Overeen met Jood en…

Terugkeer.

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Maar schat verwervende verloor Ik morgenvrede en avondrust En wist dat niet. Leefde fel door Op schat belust. Zó leed ik pijn, doofde pijn fel Met wijn en wierook. Nimmer vond Ik van het leed de gulle wel: Mijn hartewond.…

Brueghel's carne vale

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.683
vlucht uit een leven in verval verboden vrucht dit intermezzo in gebarsten grime murw van veil vermaak daalt de machochel af in dieper dal de danser eens luimig metgezel doldriest van kannen schuimend bier nu drinkebroer deerniswekkend in zijn zotte monoloog naargeestig spotvogellied van de burleske nar met helse lier rest een smalend doch verloren…

voor mijn dag-lief

hartenkreet
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.377
Ze kent de band van bij hem horen ze voelt de angst voor zonder hem ze sprak hem net, mist weer zijn stem maar roept: met hem ben ik verloren.…

Op leven en dood

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.967
Was alles dan nog niet verloren? De wereld draaide onder zijn voeten: Die tranen op haar jong gezicht! Niets bracht hij uit, maar als een weerlicht Was daar een kort, peilloos ontmoeten. Dirk Bommer ging zijn laatste gang, Maar zag zijn zoon met vreugd vertrekken. Hem zou het noodlot nog niet nekken: Het meisje nam hem levenslang.…

Jouw naam

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.948
pijnlijk missen voedt en ik...pak machteloos mijn pen kras zolang mijn vingers gaan jouw naam op vellen wit papier want dan ben je tenminste hier bij ons...in dit bestaan hulploos kijk ik wat er gebeurt als tranen natte plekken wenen op letters die zich tergend weken voor mijn ogen vaag verbleken vervloeien tot ze zijn verdwenen verloren…
sacrajewa13 februari 2004Lees meer >

Blitse bits

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen, en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren. Niet even.…

Antifoon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
Wat komen moest en wat verloren ging, elk spreken kent zijn vastgesteld traject: het woord bepaalt de vorm van ieder ding - slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…

De Hospita

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.259
baasje die wat rozig onderuit nu was gegaan Hij is zo lief- sprak zij geriefelijk ze had er van genoten lichtjes spreidde zij haar benen toen ze voor mij nog kwam staan en zij ademde als hij die in mijn knieën lag verscholen voor de dag die er zou komen voor de dood of gladiolen Ik moet gaan - zei ik beleefd en alle hoop leek nu verloren…
jan haak6 oktober 2010Lees meer >

verhuizen

hartenkreet
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.699
Ik ben overstuur, de tijd tikt zijn minuten vervlogen tijd is verloren tijd en de wijzers lachen. Hebben wij zoveel gehamsterd neen dat kan niet niemand die het ziet voor mijzelf heb ik niet teveel.…

Adem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
De ruimte is immens, zonder dat ik denk; verloren uren. Nee, ik omarm de sterren vanuit mijn wens met heel mijn wezen. Mijn adem schiet te kort, slechts op die kleine aarde wekt mijn adem leven. Mijn aandacht is gewekt en het kleurt de dag, mijn gedachten zijn intens en zoeken mijn gouden wens.…
gerjo Gerrits17 februari 2012Lees meer >

AFSPRAAKJE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
schone muziek Zijn ogen dirigeerden ‘t verrukkelijk lied maar toch las zij daarin nog enig paniek Beide stonden ze blozend, vlakbij elkaar onhandig kusten ze elkander daarna toch Hij heel zorgvuldig als was zij breekbaar en zij, ach zij genoot intens, vooralsnog ‘s Nachts laat bracht hij haar weer thuis hun onzekerheid leek compleet verloren…

- Schemering sterft weifelend -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
sterren van jou, als verstrooiing van het zonlicht, dauw de zon, die recht onder de horizon verdwijnt vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd verkruld en lang overleden druisen 1000 ongestelde vragen dag vraagt vannacht terug wat blijkbaar onomkeerbaar verloren…

DE TWEE GENIUSSEN.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Zij staarden lang zich aan, in diep gepeins verloren, Dees, met een hoge ernst, die, met afkerigheid. En bange stilte scheen op eens Natuur te omzweven. In 't eind vraagt de eerste, wijl een traan zijn oog ontvlood: 'Wie zijt gij?' 't Antwoord is: 'Het Leven.' 'En gij?' vraagt de andre. - 'Ik ben de Dood'.…

Diepte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
druppelende stilte tikt de tijd weg lucht van vele levens eeuwenlang onaangestast vult mijn belaste longen beelden dringen zich op flitsen van ogen vol angst spijt en verscheuring ervaar ik maar ook opperste gelukzaligheid vals aangeleverd door de verkeerde goeroe daar doorheen in kleur schieten pijnlijke scheuten van liefdes verloren…

Lichte Willem.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Zot, die ik ben, nu heb ik haar verloren. En ik had zelf tot vrouw wel zin in haar, Een beter man zal zeker haar bekoren, En ik, helaas! ik zwerf vast hier en daar, Och was mij ook een brave vrouw beschoren. Wat word ik hier een knaging thans gewaar. Als ik nu mij wat beter ga gedragen, Dan vind ik licht nog eens een brave vrouw.…

MICROCHIP-IMPLANTAAT EN DE ANGST!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
:: Mijn God openbaart zich sec via ons, ons mensen Want na de zondeval in het eerste Paradijs was Gods zondvloed slechts een troostprijs de hoofdprijs:zoon Jezus Christus z'n kruisiging die echt alle zonden van alle mensen opving God bleef en blijft dus trouw aan zijn schapen die doorgaans altijd bereikbaar lopen te blaten "Het verloren…

Sibylla

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 926
O, 'k heb het God gezworen: Dat ik, waar ge u ook wenden zult, hoe ge uw englenneusken krult, u volgen zal met mijne huld', al moest ik gaan verloren! Sibylla, godgewijde meid, eens daagt de hemelse eeuwigheid voor allen die, in zedigheid, met ‘t hert vol liefde leven!…
Emanuel Hiel13 september 2015Lees meer >