6467 resultaten.
Onverzadige blikken...
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
4.210 mijn blik
die onverzadigd je prachtige lichaam observeert
Wat zou ik je graag willen aanraken en verwennen
Mijn gedachten aan jou worden door passie verteerd
Mijn ogen volgen je soepele bewegingen van je heupen
Dalen af naar de prachtige benen die zich bloot geven
Hoe zouden je zachte lippen smaken als ik je kus
Een stil genieten van je schoonheid…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 speelse, zoete bloemen
stroomden
naar elfjes, zonnig warrelend van vinger naar vinger
en in dat bewoonde land zag ik
mooie ogen tussen hem en haar; hoe ze de sprakeloosheid
herhaalden
poëten tussen schouderbladen
en vrolijkheid, in de kom van bruisende vergezichten langs brokaatvissen, lief
en streekgericht
- ik wist het wel: schoonheid…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Ik voel het nu
je geeft jouw intellect
aan de schoonheid
en degenen die jou volgen
zijn door jouw woorden
gevangen genomen
in onschuld van poëzie
ik probeer woord voor woord
te begrijpen, kies ieder dag
voor mezelf, de meest menselijke
dichter, tussen de woorden.…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Alles bedekkend met hun innerlijke schoonheid,
hun versletende handen verweert verrimpelt,
liggen ze nu stil opgeborgen met diep respect.
Zielen hebben hun laatste rust gevonden,
in trotse witte stijle graven.…
Laatste groet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.186 Daar beneden ligt grauw, verdord, stervende de
schoonheid van de onvoorwaardelijke liefde die ik jou eens gaf.…
PUBLIEKSPERCEPTIE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 De ernstigheid
het kille
het koude
het serieuze
het staren naar iets
of niets
de naive onbevangenheid
de ogenschijnlijk
dodelijke vermoeidheid
straalt van de gezichten
van de mannen en vrouwen
van het publiek af
waarvan de ogenschijnlijk
fysieke schoonheid
ver te zoeken is
of het moet
de gerijpte rijp
zonder schittering
op hun gezichtsgelaten…
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 zien, wat een begin – en
tevens eindpunt zou zijn, ook weer
vreemd en gênant als je die vrijheid
claimt, verwant aan gongslagen van
verandering zoals we die in elkaar
herkennen, om het mechanisme te
verleiden, de wijzers van het uurwerk
– tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden,
die van tijd en ruimte te scheiden, in de
stilte van de schoonheid…
Leeggezogen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 Omdat ik zielsveel van je houd
volg ik die rode plekken in de sneeuw
en leiden ze mij naar een toverpaleis
waar jij als in een onderaardse
schuilplaats uit de oorlog
je kwetsbare schoonheid
tentoonspreid.…
Zielekruimels
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
594 “Schoonheid is een ander woord
voor de vrije fantasie van gedachten.”
Pama…
Vergeef je!
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
955 Daarom ook wil ik je de valse kwaadheid en je gemene
straatgeschreeuw zo graag vergeven, want het was niet
werkelijk jij, maar de nare gevolgen van je proces,
wat ik triggerde, gek genoeg, liever deed ik het
volkomen tegendeel, maar ik zat gevangen in je web
van aantrekken en afstoten, de macht van je schoonheid
en je sterke heksenmanieren,…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver,
Waar zeer statiglijk en traag
Twee voorname zwanen drijven
Met hun spiegelbeeld omlaag,
En wat late najaarsrozen,
Als bewasemend amethyst,
Al de weemoed van hun broze
Schoonheid…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 relatief
gelijk, waarin een rusteloze
heimwee broedt, een symboliek
in de betekenis van de zoektocht
naar de bron van het vruchtwater
waaruit ik vertrok en later met de
ballast van mijn wetenschap in het
ransel, wat steeds zwaarder woog,
- gemeten naar de geestelijk afstand -
zich naar het einde spoed, de mildheid
te ontdekken van de schoonheid…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld is geboren,
is het feest van de schoonheid…
Schemeruur,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen diep zwart
getint, waarin blikken strelend
om warmte smeken, te beminnen
met de hals met volle manen
over een brede borst die op de
wereld rust en , het ranke lichaam
torst als goddelijk stilleven, waarmee
het web van schoonheid is geweven,
een laatste…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Totdat je die weg verlaten moest,
dauw gedempt op aangeboren spiegels
van de ziel, het was een nieuw gezicht
te zien, een schoonheid die geen twijfel
overliet van kwetsbaarheid, de
beeltenis van een aarzelende osmose,
wat stromen ging in een gedicht, een
vrij gebied onttrokken aan de strijd,
ongeremd waarmee je uiteindelijke
schaduwen…
K h vn J
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
739 Wat zie je
aan het einde
van
het lange zicht
een diepe lijn
erbij
in je gezicht
een hart
beproefd
verlangend
naar liefde
Wanneer ik
dan
mijn lamp
over jou
laat schijnen
mijn lief
zie ik
in je ogen
jouw warmte-
oh liefde puur sang -
de schoonheid
van je lach
de zuiverheid
van je hart
je geest zo rein
je pijn
diep weggestopt…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 -------------------------------------------
slingeren - hangen
stillen - glad maken
gekrolde zee - krullende, golvende haar
hier - op het door Dullaert beschreven schilderij
wel - misschien
zilver - het grijs van de ouderdom
goud - het blonde haar
verdruipt - weg druipt
Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 Voor jou dans ik de regenboog
en treed de hemel zachtjes
binnen golft de liefde hoog
bevrijdt jouw zoete lachjes
Van zeemeermin en zonnegod
droomt in de knop der minne
een hartenklop haar bloesem bloot
zeer wulps in den beginne
Was Eva Adams rechterhand
verbannen ver van schoonheid
regelrecht naar niemandsland
waar niets nog op een god…
De wereld is van klei.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
577 Ze kneedt de klei, in de ogen
van verwondering, omlijst door
een ranke schoonheid, kracht
gepolijst door magische handen.
Geroerd door water uit de schaal
van broosheid, de vorm gestileerd
tussen schuld en goedgelovigheid,
in de creatieve verwachting te mogen
zwerven door haar onschendbaarheid.…
gedacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 zeg
De nood en drang
Houdt mijn snelkloppend hartje in bedwang
Het willen van iets echt
Het vechten voor niks slecht
Het bedaren in gedacht
Geeft haar en haar zijn alleen
De macht over mijn hart van steen
De kracht ligt in hetgeen
zoveel gemeen
Het praten en luisteren
Het lachen en zwijgen
Het wachten en friemelen
Terwijl ik u schoonheid…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand
zo'n dag met ergens in je
iets aan de hand
Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was…
Deze week die echt bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Voor onze zoon Rik
* 25-07-1990 + 25-07-1990
Vierentwintig jaar geleden is het al
Dat we jou in schoonheid kregen
Jij knappe zoon ons in droefenis gegeven
In de voorlaatste week van de zevende
Maand van het jaar dat nooit zal worden
Vergeten - we hebben je in liefde ontvangen
En zachtjes aangeraakt, tranen gehuild
Omdat wel je…
11
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.615 Nu vergaat haar trotse schoonheid.
Hard gevochten, toch verloren.
Ze doet de roodgloeiende schoenen aan haar voeten
en ze danst, danst, danst
met alles wat ze heeft,
met gloeiende schoenen blijft ze dansen
alsof ze sneeuw wil vertrappen.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 roos op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles of het niets
een bekend gezicht verschiet
van tint als zij uit de transparante ogen kijkt
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een wijsje klinkt
die alleen deze mens verzinnen kan
tekent naast verdriet, de schoonheid…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in de korst
Het water stroomde aan
Geen druppeltje werd er gemorst
-Nou ja, wat spatjes op de borst-
Zie daar: De Oceaan
Het nieuwe land dat zo ontstond
Lag nauwelijks één tel braak
Het kiemde rijk aan boerenbont
En strooide vrucht en zaden rond
Ter schoonheid…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 niet
want het zachtroze licht mengt alle kleuren tot liefde
en ik pak je hand
in de ziel van je stap
op de vederlichte herfstbladeren
Zachtjes zitten we
over het weiland uit te kijken
op een heuvel, koningspaar van een magisch vergeten rijk
onze schatkist het goud van de avond
ons volk de vroege nachtegaal
Zo zitten we stil
alle schoonheid…
Ik ging door het lint
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
829 controle te krijgen
doe je zo'n kans maar één keer op keer op keer op keer op keer
klopte mijn hart in mijn ogen
blikkelijk wilde ik weer naar haar toe
geven dat ik helemaal mij zelf niet meer was
en niet normaal
hang ik mijn emotionele was niet zo buiten aan de draad
was ik helemaal kwijt en vond ik ook niet
verblind door haar schoonheid…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Haar wonderlijke schoonheid lijkt omgeven
door een indolente dorpsidylle.
Zij accumuleert de werkelijkheid en
buigt daarbij de tijd en ruimte om.
Gehuld in dit gehucht van alledag
klink ik haar vast aan mijn bezielde blik.
Diep in mij ziet zij het vuur. Zij ziet
de drang en bloedrood vuur, ziet mijn verlangen.…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat het ons aan niets ontbreekt
niet bedroefd te zijn in werelds zorgelijke wegen
van onvolmaaktheid te mogen leven met de pijn,
gereinigde zuiverheid uit de bron van wilde regen
voedsel voor de zintuigen niets te missen maar
niet alles te moeten begrijpen, haar schoonheid…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij hebben juist weer iemand overleefd
en nee, wij gaan geen gedichten maken godverdomme
waarin we de bezongene niet bezingen maar zijn lot
ontvormen tot een stem van weemoed, zich verstamelend
tot onschadelijke schoonheid…