6467 resultaten.
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Krachtig spreken fel Vincent Van Gogh's kleuren
in zijn olieverf impressies een spectrum van
eigentijdse schoonheid en maatschappelijk leed.
Kan Nederland zijn artistieke talenten nu nog
bekoren, waarin door het excellerende vermiljoen
de liefhebber de negentiende eeuwse meester nimmer
meer vergeet.…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 dat ik al die schoonheid in mijn vlees moet dragen!...…
Kwetsbaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 zekerheden
dat onverbloemd en vrij vertoon
pijnlijk aan het licht kan brengen
waarin ik diep te raken ben
zing niet graag in ondertonen
van versluierd honen en betreuren
wil naar boven kunnen brengen
waar ik voor sta, mij in herken
mijn stem laat zich graag voluit horen
tegen alle wreedheid en geweld
waar wij in angst voor schuilgaan
en schoonheid…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Mooi blijven is pijn lijden,
maar wat is schoonheid
als je het innerlijke lijdt?…
De Syrische verpleegster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Toen pas zag ik de twee vriendelijk ernstige ogen,
de pupillen door irissen donkerbruin omrand,
donkere wimpers iets doorgetrokken en gebogen,
geheime schoonheid uit een ver oosters land.
En uit het niets kwam haar koele hand
die zacht streek over mijn koortsig gezicht.…
Genetische schat
netgedicht
1.1 met 23 stemmen
426 applaus dat samen
volmaakt voelde
elkaar stimulerend
aanvoelend in details
de muziek van
wolken en wind
danste met ons mee
en regen spoelde
ons schoon na de
ovatie van bomen
en struiken en het
bloeien en diepste
buigen van de aller-
mooiste bloemen
we dansten heerlijk
luchtig in de lichtste
en doorzichtigste
gewaden om enkel
de schoonheid…
Krullig schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag haar gezicht
en profiel in de
spiegelruit dacht
dat zij a- live
naar binnen
zou stappen
waar ik van
de wereld in
de ban van haar
heftig geemotioneerde
blik de ogentaal aan
het ontcijferen was
die was gemarkeerd
met een buitengewone
hoeveelheid expressie
in kleur en haar gezicht
etste een bizarre
schoonheid…
Wij op de buhne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Wij op de Buhne
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
376 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Het is een gave en een
gewicht tegelijk, de schoonheid van
nabijheid, de last van te veel voelen. In elk detail gloeit
een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt.
Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt.…
Duisterbloem
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
294 natuur
klimaatzorgen en oorlogen
ze komen samen in de ochtendkrant
arrogantie heeft de voordeur gesloten
gedecoreerd met nog meer twijfels
schaduwen zijn heengegaan
grote geesten lijken verdwenen
eenzaam feit is dat veel mensen
pure natuur zullen vernietigen
de muze is een erudiete duisterbloem
je hebt haar lief, die soevereine schoonheid…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Een leven gevuld met innige
klanken en verhalen, de geur van koffie,
de toon van mededogen, de lach achter de weemoed,
de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Ongenaakbaar in jouw schoonheid,
licht bewogen, zonder schroom.
Een ongebreideld verlangen
neemt bezit van mijn bestaan.
Jouw essentie doet mij smachten
naar een leven dat ik durf te ondergaan.
Echo’s uit een ver verleden
rafelen los als draden van een web.
Een opflakkering van onschuld,
vloeiend, van vloed naar eb.…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
Farawaystan
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
281 O lieve Olijfje,
hou op alsjeblieft
mijn hemelse schoonheid
nee, die is het niet!
begin nou niet weer over Faradatestan!
Missterieuze Elime
is samen met Judy
Felice en Elfriede
voor eens en vooral
van het tableau vivant
voorgoed verdwenen
met de noorderzon
voor altijd en eeuwig
in het gevang…
aanstoots der verstening
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
424 De schoonheid van het al
staat los van onze beleving,
bezichtiging of beeldtaal.
Wij denken dat wij denken,
maar onze ervaringen, pijn,
bewijzen dat wij levend zijn.
Onze filosofische overwegingen
leiden tot god die een creatie is
van een fantasierijke consensus.…
Ooit lig je ergens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
222 Ooit lig je ergens
in het volle zicht, onbevattelijk en stijf
je zal geen krimp meer geven
je lacht niet, nee, er is alleen nog niks
je lijf, jouw zijn ervaart niets meer
Ooit lig je daar dan
zoals de dingen nou eenmaal gaan
klinken er gedichten over schoonheid
liederen over liefde?…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
156 plots zag ik haar, zij droeg zichzelf uit
maakte een schoonheid in mij los
die ik wilde vastleggen door een cameraruit
.…
vanaf de oorsprong
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
133 werkelijkheid negeren
de contemplatie zelf op te geven
in deze wereld van onwaarheden
kortetermijnbelangen
die prevaleren
Of
zoals we altijd hebben gedaan
door de overdrijving om te buigen
alsof het leven zelf de melkkoe is
de mens de stront van de schepping
elke zin geschreven
uit geloof in het Woord
voorbij subjectiviteit van schoonheid…
Brief aan de Adder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.231 Alsof de herfst haar verstand schonk aan de zotte zomer.
Zelfs het plaaster gloeit.
Niet langer verlam ik in de vuurlijn.
Een luitenant drilt slechts de weerstand.…
Herinneringen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.374 onder die natuurlijke parasol
geen zonlicht kwam op dat plekje
vooral mijn moeder had daar zo haar vaste stekje
aardappelen schillend in een mandje
bonen puntend, noem maar op
en als ik weer eens mezelf wilde verstoppen
zat ik tussen de bladeren in je top
Ik zie je weer elke week
daar in dat ene hoekje staan
trotserend elke storm
in de herfst…
neergehaald en uitvergroot
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.889 verstak mijn scheenbeschermer links
het bleef doodstil, er kwam niks uit;
de achtertrap was minstens slinks
te noemen; hypocriet, ver onderbaks
ik bleef mijn kalme zelf, sereen
als uitgestreken laken strak
ik dacht me naast het veld alleen
met hém een loden baar dan krak
nog steeds geen fluit, niet eens gepiep
een zinkend ik; een zachte herfst…
Vriendenring
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.844 Het was nu de precies de herfst geleden,
dat we op de markt in Florence hadden stilgestaan
hadden we twee ringetjes, stevig gesmeden,
als teken van eeuwige vrienden, omgedaan.
En nu stond ze voor me, ik was bang, bijna verlegen
Ze had hem afgedaan, kwijt, daar kwam het op neer.
De nieuwe ring had ze van haar vriend gekregen.…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 Maar wat in ’t voorjaar rijz’, verjeugdigd en herboren,
Het kan de doodse rust van ’t akelig graf niet storen,
Waar ’t statig gewormt zich nestelt in het slijk:
’t Is dor en levenloos, als de uitgedroogde splinter;
Ja, drie voet onder de aard is ’t zomer, herfst en winter
En lente te gelijk!…
ontzettend uitzetten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 aan een winter van ongenoegen
de zomer gaat ook altijd
over nekken
van vooringenomen luchtgebaren
de zon trekt er aan lijnen
van mijn lichaam
opdat ik nog eens uit
mezelf zou vloeien
en al treed ik zijwaarts
in het licht
zo midden juli
wordt het hier heuvelachtig
in de keuken
alles blijft liggen wachten
op een drafje van de herfst…
Ongewone wensen voor 2010
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
997 Ik wens je lente en zomer
maar ook herfst en winter
want in de afwisseling
schuilt wijsheid en levenskracht.
Ik wens je energie en overwinning
maar ook fouten en mislukkingen
want daaruit kan je leren
en wordt het leven boeiend.
Ik wens je liefde en geloof
en heel veel vertrouwen
want soms kan je alleen
maar wachten en dulden.…
Mooie, mooie wereld
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.115 De herfst is gekomen, je kunt het zien aan de bomen.
Kil en kaal, weer wachtend op de eerste zonnestraal.
Nu komt de kou, adem wordt een wolkje van mist,
bij iedere uitstoot van lucht, een zichtbare zucht.
De winter is gekomen, sneeuw bedekt het land,
nog steeds wachtend op de eerste warmte van het jaar,
Moeder Natuur´s warme hand.…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 gaan, tot mijn spijt
tussen zee en sterren
met open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in de lente
zoet als mei
ogen warmen zich aan de zomerzon
waardoor lichaamstaal groeit
broos en lief
biedt de herfst…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.
Hij mint zijn groen fluwelen mos,
Hij jaagt de ijsbeer en de vos,
Die in de vlakten zwerft.
En keert hij weer door mist en sneeuw,
Van jacht of kleine reis,
Dan haakt zijn hart, vol ongeduld,
Ook naar zijn hut met rook vervuld,
Als naar een lustpaleis.…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Ik keek nogmaals naar de bloemen die bloeien
in de herfst: ik zag een laatste roze roos opengaan.
Alsof het nooit anders had bestaan.
Liefde blijft over als sterkste herinnering.
Er was en er is altijd wel iets om voor te leven.
Telkens een nieuw gegeven in beleven en geven.…