Alle inzendingen over schoonheid herfst

6467 resultaten.

Sorteren op:

Vincent Van Gogh's vermiljoen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Krachtig spreken fel Vincent Van Gogh's kleuren in zijn olieverf impressies een spectrum van eigentijdse schoonheid en maatschappelijk leed. Kan Nederland zijn artistieke talenten nu nog bekoren, waarin door het excellerende vermiljoen de liefhebber de negentiende eeuwse meester nimmer meer vergeet.…

Kwetsbaar

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
zekerheden dat onverbloemd en vrij vertoon pijnlijk aan het licht kan brengen waarin ik diep te raken ben zing niet graag in ondertonen van versluierd honen en betreuren wil naar boven kunnen brengen waar ik voor sta, mij in herken mijn stem laat zich graag voluit horen tegen alle wreedheid en geweld waar wij in angst voor schuilgaan en schoonheid…
Ludy Bührs2 februari 2018Lees meer >

Kan pijn je leiden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Mooi blijven is pijn lijden, maar wat is schoonheid als je het innerlijke lijdt?…
Pama12 februari 2020Lees meer >

De Syrische verpleegster

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Toen pas zag ik de twee vriendelijk ernstige ogen, de pupillen door irissen donkerbruin omrand, donkere wimpers iets doorgetrokken en gebogen, geheime schoonheid uit een ver oosters land. En uit het niets kwam haar koele hand die zacht streek over mijn koortsig gezicht.…
Ruud5 december 2020Lees meer >

Genetische schat

netgedicht
1.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 426
applaus dat samen volmaakt voelde elkaar stimulerend aanvoelend in details de muziek van wolken en wind danste met ons mee en regen spoelde ons schoon na de ovatie van bomen en struiken en het bloeien en diepste buigen van de aller- mooiste bloemen we dansten heerlijk luchtig in de lichtste en doorzichtigste gewaden om enkel de schoonheid…

Krullig schrift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
ik zag haar gezicht en profiel in de spiegelruit dacht dat zij a- live naar binnen zou stappen waar ik van de wereld in de ban van haar heftig geemotioneerde blik de ogentaal aan het ontcijferen was die was gemarkeerd met een buitengewone hoeveelheid expressie in kleur en haar gezicht etste een bizarre schoonheid…
wil melker19 december 2024Lees meer >

Wij op de buhne

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
tussen ons dansten de woorden op een eigen melodie twee mannen op de bühne nog zonder publiek de uitnodigingen waren niet verstuurd de schoonheid als publiekstrekker zat op de enige stoel zij was gevraagd mocht interrumperen op ieder moment vandaar haar blanco script en vrije blik zij had geschiedenis met de blonde zonder dat…
wil melker10 januari 2025Lees meer >

Wij op de Buhne

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 376
tussen ons dansten de woorden op een eigen melodie twee mannen op de bühne nog zonder publiek de uitnodigingen waren niet verstuurd de schoonheid als publiekstrekker zat op de enige stoel zij was gevraagd mocht interrumperen op ieder moment vandaar haar blanco script en vrije blik zij had geschiedenis met de blonde zonder dat…
wil melker10 januari 2025Lees meer >

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
Het is een gave en een gewicht tegelijk, de schoonheid van nabijheid, de last van te veel voelen. In elk detail gloeit een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt. Maar in dit diepe weten schuilt er ook rust: de zekerheid dat verbondenheid de kern vormt.…
CB24 september 2025Lees meer >

Duisterbloem

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 294
natuur klimaatzorgen en oorlogen ze komen samen in de ochtendkrant arrogantie heeft de voordeur gesloten gedecoreerd met nog meer twijfels schaduwen zijn heengegaan grote geesten lijken verdwenen eenzaam feit is dat veel mensen pure natuur zullen vernietigen de muze is een erudiete duisterbloem je hebt haar lief, die soevereine schoonheid…
mobar1 oktober 2025Lees meer >

De rust in zijn stem

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Een leven gevuld met innige klanken en verhalen, de geur van koffie, de toon van mededogen, de lach achter de weemoed, de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
CB12 oktober 2025Lees meer >

De Dans naar Eeuwigheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 329
Ongenaakbaar in jouw schoonheid, licht bewogen, zonder schroom. Een ongebreideld verlangen neemt bezit van mijn bestaan. Jouw essentie doet mij smachten naar een leven dat ik durf te ondergaan. Echo’s uit een ver verleden rafelen los als draden van een web. Een opflakkering van onschuld, vloeiend, van vloed naar eb.…

Fluisteringen van een Empaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet, een vlam in de vorst, een bewaarder van pijn, en van schoonheid verborgen in wanhoop. Zelfs als de duisternis nadert. Zelfs als de rivieren tranen dragen, die niet alleen van jou zijn. Weet dit: Wij zien je, en in de stilte van de holte, eren wij de moed van je hart.…

Farawaystan

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 281
O lieve Olijfje, hou op alsjeblieft mijn hemelse schoonheid nee, die is het niet! begin nou niet weer over Faradatestan! Missterieuze Elime is samen met Judy Felice en Elfriede voor eens en vooral van het tableau vivant voorgoed verdwenen met de noorderzon voor altijd en eeuwig in het gevang…
Xander19 februari 2026Lees meer >

aanstoots der verstening

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 424
De schoonheid van het al staat los van onze beleving, bezichtiging of beeldtaal. Wij denken dat wij denken, maar onze ervaringen, pijn, bewijzen dat wij levend zijn. Onze filosofische overwegingen leiden tot god die een creatie is van een fantasierijke consensus.…
Stoker26 februari 2026Lees meer >

Ooit lig je ergens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 222
Ooit lig je ergens in het volle zicht, onbevattelijk en stijf je zal geen krimp meer geven je lacht niet, nee, er is alleen nog niks je lijf, jouw zijn ervaart niets meer Ooit lig je daar dan zoals de dingen nou eenmaal gaan klinken er gedichten over schoonheid liederen over liefde?…

waarneming

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 156
plots zag ik haar, zij droeg zichzelf uit maakte een schoonheid in mij los die ik wilde vastleggen door een cameraruit .…

vanaf de oorsprong

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 133
werkelijkheid negeren de contemplatie zelf op te geven in deze wereld van onwaarheden kortetermijnbelangen die prevaleren Of zoals we altijd hebben gedaan door de overdrijving om te buigen alsof het leven zelf de melkkoe is de mens de stront van de schepping elke zin geschreven uit geloof in het Woord voorbij subjectiviteit van schoonheid…

Brief aan de Adder

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Alsof de herfst haar verstand schonk aan de zotte zomer. Zelfs het plaaster gloeit. Niet langer verlam ik in de vuurlijn. Een luitenant drilt slechts de weerstand.…
Wimper17 oktober 2003Lees meer >

Herinneringen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.374
onder die natuurlijke parasol geen zonlicht kwam op dat plekje vooral mijn moeder had daar zo haar vaste stekje aardappelen schillend in een mandje bonen puntend, noem maar op en als ik weer eens mezelf wilde verstoppen zat ik tussen de bladeren in je top Ik zie je weer elke week daar in dat ene hoekje staan trotserend elke storm in de herfst…
Gerde9 december 2003Lees meer >

neergehaald en uitvergroot

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.889
verstak mijn scheenbeschermer links het bleef doodstil, er kwam niks uit; de achtertrap was minstens slinks te noemen; hypocriet, ver onderbaks ik bleef mijn kalme zelf, sereen als uitgestreken laken strak ik dacht me naast het veld alleen met hém een loden baar dan krak nog steeds geen fluit, niet eens gepiep een zinkend ik; een zachte herfst…
kuirinck30 december 2004Lees meer >

Vriendenring

hartenkreet
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.844
Het was nu de precies de herfst geleden, dat we op de markt in Florence hadden stilgestaan hadden we twee ringetjes, stevig gesmeden, als teken van eeuwige vrienden, omgedaan. En nu stond ze voor me, ik was bang, bijna verlegen Ze had hem afgedaan, kwijt, daar kwam het op neer. De nieuwe ring had ze van haar vriend gekregen.…
Luuk17 december 2003Lees meer >

GEDACHTE

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.623
Maar wat in ’t voorjaar rijz’, verjeugdigd en herboren, Het kan de doodse rust van ’t akelig graf niet storen, Waar ’t statig gewormt zich nestelt in het slijk: ’t Is dor en levenloos, als de uitgedroogde splinter; Ja, drie voet onder de aard is ’t zomer, herfst en winter En lente te gelijk!…

ontzettend uitzetten

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
aan een winter van ongenoegen de zomer gaat ook altijd over nekken van vooringenomen luchtgebaren de zon trekt er aan lijnen van mijn lichaam opdat ik nog eens uit mezelf zou vloeien en al treed ik zijwaarts in het licht zo midden juli wordt het hier heuvelachtig in de keuken alles blijft liggen wachten op een drafje van de herfst…

Ongewone wensen voor 2010

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 997
Ik wens je lente en zomer maar ook herfst en winter want in de afwisseling schuilt wijsheid en levenskracht. Ik wens je energie en overwinning maar ook fouten en mislukkingen want daaruit kan je leren en wordt het leven boeiend. Ik wens je liefde en geloof en heel veel vertrouwen want soms kan je alleen maar wachten en dulden.…
Adeleyd1 januari 2010Lees meer >

Mooie, mooie wereld

hartenkreet
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
De herfst is gekomen, je kunt het zien aan de bomen. Kil en kaal, weer wachtend op de eerste zonnestraal. Nu komt de kou, adem wordt een wolkje van mist, bij iedere uitstoot van lucht, een zichtbare zucht. De winter is gekomen, sneeuw bedekt het land, nog steeds wachtend op de eerste warmte van het jaar, Moeder Natuur´s warme hand.…

Vanuit vrouwenogen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 613
gaan, tot mijn spijt tussen zee en sterren met open oren laat me gaan wat ik voel met alles wat ik kan, kan ik verstaan ik weet wat ik doe vanuit vrouwenogen laat mij maar gaan op nectardruppels van de vier seizoenen fris in de lente zoet als mei ogen warmen zich aan de zomerzon waardoor lichaamstaal groeit broos en lief biedt de herfst…
Quicksilver3 augustus 2010Lees meer >

Geboortegrond

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.876
Hij vraagt geen-rozen aan de Mei, Geen vruchten aan de herfst. Hij mint zijn groen fluwelen mos, Hij jaagt de ijsbeer en de vos, Die in de vlakten zwerft. En keert hij weer door mist en sneeuw, Van jacht of kleine reis, Dan haakt zijn hart, vol ongeduld, Ook naar zijn hut met rook vervuld, Als naar een lustpaleis.…

De laatste roos

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Ik keek nogmaals naar de bloemen die bloeien in de herfst: ik zag een laatste roze roos opengaan. Alsof het nooit anders had bestaan. Liefde blijft over als sterkste herinnering. Er was en er is altijd wel iets om voor te leven. Telkens een nieuw gegeven in beleven en geven.…