6209 resultaten.
Aan de Winter
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.708 En, deed mijn jeugd, min kil van bloed,
De citersnaar uw roem gewagen;
Gij hebt het loon thans in uw hand -
Betaal het aan mijne oude dagen:
Een Feest vergoe, bij 't slot van 't jaar,
Wat ons zijn aanvang liet verduren:
Moog', door uw hulp, de Waterloo
Het eind zien van heure avonturen.…
dichters strijden in leiden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.130 de dichter
afgereisd als combattant
in de competitie
wie vertolkt beste poëzie
smijt 't hart maar uit de kuil
smikkel kruip lummel druil niet
lollekes liefst uit de bollekes
teksten moeten wel luiden
listig publiek zal duiden
hoe vertolkingen klinken
wees van den flinke
gooi 't er maar uit
hup fluitjekruid
daar ging hij weer
einde…
Daar zijn moeders toch voor?
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.390 En Oma denkt, wat lijkt ie op hem, of wat lijkt zij op haar
En nog steeds is het opvoeden niet af en is het niet klaar
Maar aan het einde van de dag, dat de kleintjes bij Opa en Oma zijn dan is het feest, want de opvoedperiode, die is voor Pa en Ma, dat is voor de grootouders geweest.…
Naar buiten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.387 Och, mijn geleerde boeken,
Trezoren onzer taal,
Geef me oorlof, dat ik buiten
Eens eind'lijk ademhaal.
Die taal- en spellingskwesties
Zijn nuttig ja en fraai,
Maar 'k word daarvan ten leste
Zo akelig suf en saai.
Geef me oorlof, - och, daar buiten
Wenkt mij de zonneschijn.…
afscheid
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.226 ze wou dat hij met haar daar samen was
ze praat en dan bedenkt ze pas dat dat niet past nu daar zijn vrouw…
Ze zegt haar dat hij bij haar bleef, dat zij dat altijd vreesde, wist
Dan loopt ze langzaam langs de kist en voelt met blijheid hoe zij leeft
De hele aula vraagt zich af:
wie was die vrouw, die nu verdwijnt
die alles zei, maar op het eind…
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.694 'k Zal water uit de bron des levens geven,
wie dorst heeft is 't om niet tot eeuwig loon
'k Zal hem een God zijn en hij Mij een zoon,
Ik ben 't begin en eind van alle leven.…
Psalm 61
poëzie
3.5 met 20 stemmen
5.091 Wil mij, Heer, gehoor verlenen,
In mijn wenen,
Merk op mijn gebed met vlijt:
Want ik na Dij in mijn smerten,
Bang van herten,
Van des eerdrijks einde krijt.
Wil mij op een rotse leiden,
Daar 't arbeiden
Mijner kracht niet toe en baat.
Want Du bist mijn hulp verkoren,
Ende toren,
Hoog en sterk, voor die mij haat.…
Snoepwinkeltje
poëzie
3.2 met 81 stemmen
28.397 (uit bundel ‘Nederlandsche Gedichten’
eind 19e - begin 20e eeuw).…
Anti-ballade
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.257 Ach, wat een mens zoal vergeefs betracht
Zo heb ik van m'n leven geen ballade
Ooit tot een acceptabel eind gebracht
Sloeg ik zo'n eerste kladballade gade
Viel half de tekst algauw in ongenade
Want wat aan zo'n balladepoging schort
Laat zich voor wie het raamwerk ziet al raden
Daar alles nogal gauw gekunsteld wordt
Het rijmersambacht neem…
is het goed zo?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.072 je bent er nog steeds maar lijkt zo ver weg
In je ogen zie ik het, het einde is dichtbij
ik zit zwijgend naast je en kijk nog een keer
ik zeg hoeveel ik van je hou en geef je een kus
ik sta op, kijk en ga dan weer
wetend dat dit het afscheid is,
de komende tijd zien wij elkaar niet meer
daar ligt ze, een zielig hoopje
alles overgebleven…
kerstboom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.473 Vol lampen stond hij net als ik straks, voor u hier bij de schouw
Ver weg van waar ik eigenlijk kom, ver weg van wie ik hou
Ik stond daar fier te groeien, mijn takken in de wind
Mijn wortels diep en stevig door een ieder zo bemind
Ik was nuttig in het leven en zorgde voor uw lucht
Maar kom nu aan mijn einde, een traan een laatste zucht
Ook…
Vaarwel amigo
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.633 In het holst van de nacht komt de
grote Holst hem tot het bittere einde bezoeken,
geen betere vriend te bedenken, als een echte vader
en hij dubbel en dwars een beminde, geëerde zoon
van de Eeuwige Lyriek.…
Trieste kromme dingen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.478 opgewarmd iets rechter van lijf en leden, strompelt ie naar buiten, waar het heden:
Hem opwacht,
En alsof een toverstaf hem raakt, hij trekt krom zodra hij in het daglicht staat zijn schouders hangen weer naar beneden, zijn gezicht spreekt vele boekdelen, en elke letter is te lezen, in alle droefheid die hij met zich meetorst:
Tot het einde…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 mijn mededogen stelde is niet relevant
ik gaf mijn mond die spruiten op dat moment het meeste miste smaak
terwijl mijn vlugge hand die al weer jaren borden en kopjes vult
door de rauwe spruiten liep net als mijn voeten aarden
al was het bij wijze van spreken en het was gewoon februari
en ooit komen er ook weer bladeren aan bomen
en een einde…
Heer.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
648 O ja, Heer, dan had ik graag één vraag nog aan U gesteld,
en dat is deze, die me eigenlijk nog het meeste dwars zit,
eentje die mij al zó lang kwelt:
Moet ik nou bij het einde van dat gesprek met U
óók netjes Amen zeggen?…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 ach, zwierende gierzwaluw, vaarwel, vaarwel, vaarwel,
ik laat je gaan en zal je roep niet vergeten, ik wacht,
ik wacht tot je je luid gierend weer meldt, eind april.…
Oude Ed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
944 En na wat handjeklap
Zag Edje zijn einde komen gaan
Hij zag zich al als entrecote
Verpakt in cellofaan
En zo kwam het dat Edjes derrière
Bij wijze van tweede carrière
Kwam te prijken op het 1e schap
Van slagerij "De Zweepklap"
En arm Edje sneefde in het besef :
Ik was een paard
Maar het ontbrak mij aan de tijd
Om er ook op te lijken…
Julia's verjaardag
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.199 Samen liepen ze naar huis toe
Op naar de visite en de taart
Aan het einde van de dag was Julia moe
Maar het is een dag waar ze nog lang over praat…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Als ik aan je denken wil,
spreek ik over je en vul de ledige stilte
die het einde van ons samen zijn
met zich mee bracht en
laat jou verder leven in de woorden
die al luisterend een weg vinden.
Ik schrijf je niet meer neer
want geen zin zal ooit kunnen vertalen
welk gevoel er tussen ons bestond.…
Het zal wel weer koud zijn met kerstmis
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
966 alleen nog zicht
door mijn tranen die zich banen
in een kerstboom zonder licht
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
zonder zonneschijn
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
whisky als medicijn
ik voel alleen kou zoveel kou
nu jij er niet bent, met kerstmis
weet je nog vorig jaar
dat we samen hier zaten
we geloofden niet in een einde…
Codex Rondeniënsis IV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 ]
Gods akker brengt leven voort
wij zwoegen daar het ons bekoord
alle dagen heiligen niet
dan ligt er rust in het verschiet
kom schone meid plezier mij
ik leg een hand op jouw dij
hop hop sneller rond
buiten zinnen laten wij ons gaan
hop hop sneller rond
ik huppel met jou over de maan
gans zeven dagen in de olie
geen einde…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 En ik werd één met haar oneindige liefde,
En met haar zelve, liefde zonder einde.
Zij is de Nieuwe Liefde.
Zij is de Zon
Van uit de Bron
Der Menschheid.…
JOUW STEM IN MIJN HOOFD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
886 kon ze doorstaan door me over te geven
aan jouw inzicht en kijk op het leven
jij bent de stem in mijn hoofd
we worden snel ouder, de jaren gaan tellen
eens zal het oordeel van afscheid zich vellen
eenmaal wordt jouw stem uit mijn hoofd dus geroofd
jouw stem is verdwenen
ik voel me zo leeg
ik geloof, dat ik niet meer beweeg
dit is het einde…
Het zal wel weer koud zijn met kerstmis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 alleen nog zicht
door mijn tranen die zich banen
in een kerstboom zonder licht
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
zonder zonneschijn
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
whisky als medicijn
ik voel alleen kou zoveel kou
nu jij er niet bent, met kerstmis
weet je nog vorig jaar
dat we samen hier zaten
we geloofden niet in een einde…
Bertje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 En als 't avond wordt,
vouwen ze de vleugels
als de bladen van een boek
en leggen zich te slapen
aan het einde van de dag.
De schelpen zijn zijn sommen.
Hij telt ze een voor een
en altijd is 't goed.
Nooit mist hij er een,
want hoeveel hij ook telt,
hij komt altijd uit op drie.
Dus klopt de rekensom.…
Moeder 2
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.293 Nu zit ik 's morgens in de zon
op een kruk en recht mijn rug
geen druk of haast om wat te doen,
pak pen, een oude envelop,
en schrijf wat woorden op
zoek verder dan zij deed,
want ik ben hier alleen, geen chaos,
maar wel rommelig in mij
misschien een steekje los
want weet geen begin noch eind.…
Verlichte familie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Mijn spanning bevrijdt me niet
pas tot in het einde van mijn dagen.
Wanneer ik Jezus Christus geef
wie hij was en is, geef ik mezelf
terug aan hem.
Verder gaat het leven, altijd stuwend
krachtiger dan voorheen, gevraagd en
vooral ook ongevraagd.
Spanning wordt ontspanning als ik Mohammed
laat zijn voor wie hij is en blijft:
Mohammed.…
Dromen tot het zwart werd (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 "
Een vliegtuig hoog in de lucht vol blijde mensen,
van leven en dromen nog lang geen eind zicht
maar zij zullen nooit zien, want wij wel zagen
bij de eerste beelden van het extra nieuwsbericht
Een man zwaait met de knuffel van een kind
de huichelaar maakt nog een gebaar naar God
waar al wat nog heel is, zichtbaar wordt gestolen
gaat…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Een reisgenote, die het einde
Van de oorlog niet haalde.
Maar toch voortleefde in een dagboek,
Die haar droom zo treffend vertaalde.…
Aan de Winter
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.574 En, deed mijn jeugd, min kil van bloed,
De citersnaar uw roem gewagen;
Gij hebt het loon thans in uw hand -
Betaal het aan mijne oude dagen:
Een Feest vergoê, bij 't slot van 't jaar,
Wat ons zijn aanvang liet verduren:
Moog', door uw hulp, de Waterloo
Het eind zien van heure avonturen.…