8894 resultaten.
vaklui chatten niet
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.522 de echte arrivés in het dichtersvak
je ziet ze niet op internet
daar voelen ze zich
net even te goed voor
om even met het aanstormend dichttalent
gezellig quasi collegiaal
een chatje te maken
neem nou zo’n Hendrik Ido
Ambachtsman uit Mokum
het lijkt wel een marsman
zo ver weg
nog verwarrend ook
er was al eens echt
een dichter Marsman…
Leiden onthaalt meeuwen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.037 wel gehad
met zee duin en strand
ziet ze krijsen slaan woest
hun vleugels uit op Rapenburg
Levendaal Hoogwoerd den Burcht
Claresteeg ja op de Stille Mare
burgers klagen zeg wat mot dat
durven niet meer uit hun huizen
een misstand net vele pluizen
heden kan ik verklaren:
geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker
sprake van vis vers…
BLE
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
649 Het vond de verse hondendrol niet fijn.
Een diender zei: 'U bent op heterdaad
betrapt. Kunt u niet lezen? 't Wordt een prent!'
Ze zei: 'M'n hond doet aan de lijn, agent.
Je kunt het zien: hij rent zich uit de naad!'
Ze dokte niet en had het goed verpest.…
Ook een dichter heeft,,,,
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.836 Gewapend met zijn pen en blocknote
in zomers shirt en korte broek
loopt hij in de richting van het park
want de inspiratie is ver zoek
Misschien ziet hij in bomen en planten
iets wat zijn schrijversgeest boeit
zodat er willekeurige woorden ontstaan
en tot een pracht gedicht weer bloeit
Of ziet hij op dat bankje misschien
een verliefd…
Blasé
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Je bent ver weg geweest,
Je hebt veel gezien. De dingen zijn
Zoals ze zijn. Massa’s zonder tal.
Darwin schiep een nieuw begin, en de genen
Komen bepaald goed uit. Er is geen magie
Voor wie de jaren tellen kan. Zich vóorstellen kan,
De lange jaren van des aards bestaan. Dit vergt –
En dat heb je, of dat heb je niet – fantasie.…
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 Ik probeer je nog
één keer te raken,
als je achter mij
zal staan en in een
laatste vers jouw
licht te vervolmaken,
de essentie waarmee
het laatste gat wordt
gedicht in de voor ons
aangewezen tijd, kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 Zo drijft mijn vers in mij, zelf deel van God
En iets, dat met verstand en weten spot,
Verbergt zich in kunst’ge doorschijnendheid;
En wie het leest, voelt, voor het ogenblik
Verplaatst, buiten de grenzen van zijn Ik,
Trillen ‘t mysterie van zijn eeuwigheid.…
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 lente lente lente
Deo Volente
dan springen de knoppen open
nog sterker
ik zie ze al
het groen
ontworstelt zich
aan cocons
in verlengde vingers
van uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril…
in de markt geplaatst (Stappenteller 10)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
585 wegens ongemak
bied ik vandaag
tegen elk aannemelijk bod
mijn langgespaarde stappen-plannen
veelal gemaakt voor ver
met liefde voor de zee
voor 't struinen over Drentse hei
of pas-ontwaakte alpenweiden
de duister-dwaze knapzakroutes in het veen
voor mijn gedroomde metgezel
mijn huiver en mijn ongeduld
gestolen kussen halverwege
gelopen…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Kom me niet achterna
ver verleden lang voorbij;
ik hoef niet meer te zien
en hoef niets meer te weten
dus ook niet terug te halen
de dingen liefst-
of soms ook echt- vergeten.
Wat voorbij is is voorbij
je kunt het laten rusten
laat het maar hier nu verder gaan
met in het heden te berusten.…
- Onbekend -
netgedicht
4.1 met 57 stemmen
584 een hoofdstuk over
willekeurige voorwerpen verstopt
de digitale grauwe wereld ontvlucht,
laarzen maken geen reus, het glazen muiltje
geen ware slimme dame
zij die het antwoord gevonden hadden
willen niet verzanden in alleen maar willekeurigheid
bewerken het onbekende succesvol
steentjes in een overvolle waterput gooien
een steenworp ver…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
Vertrek 2009
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.888 En dan gaan we opnieuw in een heel vers jaar
weer doen wat we altijd al wilden
we denken, we praten, we voelen we doen
maar eerst nog van negen naar tien,
laten we dat maar eerst doen!…
de Schemering
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
852 Je ziet duidelijk daar de klokkentoren
zijn schaduw valt al ver naar voren
als hij al vele malen slaat,
het verkeer wordt minder intensiever
dat maakt de sfeer ook weer wat liever
en het wordt stil op plein en straat.…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 liefde als leidraad
versterkte hun partnerschap
het verlangen oh zo intens
tot groei naar meer
uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet…
Van een ziek kindje
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.986 Heel d'avond door heeft er die blik gewogen,
Over mij henen als een majesteit
Van onverwonderde genadigheid,
Dichtbij en ver en altijd onbetogen.…
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 dikke lagen sneeuw
trok ik brutaal de zon naar hier
vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden in maart
werd deze roze wolk geboren
vandaag is de dag waarop deze vis verjaart
geniet ik van vers…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister
Gedachten tot ruïnes vervielen
En restte slechts een zacht gefluister
Een glimlach uit een ver…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De bakker groet, doorheen de geuren van het verse brood
dat nu heel anders smaakt dan in de koude dagen.
Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog
kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd
om het brommen van een vlieg. Die zijn nu
nog nergens te bespeuren.…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt dansend uren uit
en heel ver…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank voor lente gevonden heb
of nog beter
dat alleen mijn verschijning
een lentegedicht is.…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 ik hoor ze roepen
van ver
het is een vreemde dag
ontgoocheld en met een dubbel gevoel
kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij
in mistroostige gewaden dat het licht
in zichzelf doet keren, herinneringen
flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Niks dan brokken, ver-
wrongen staal en stof dat omhoog vliegt.
En resten geschrokken achterlaat.-…
Zwerfkat
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
529 Hij hakte zijn hart van steen
in een aantal delen, dat moest
wat meer, lucht, ruimte geven
maar dat lukte natuurlijk niet,
en zijn steen was droog en ver-
kruimelde in zoveel delen!
Altijd alleen en meestal ook
zo willen leven, het leven
met anderen viel zwaar en
tegen.…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
Het vervolg van de duivel.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 Hij weet het, ik ben van niemand meer bang,
die tijd ligt ver achter me,
ik ben vanaf nu zijn volwassen opponent.
Kijk me maar in de ogen
en je zult zien dat ik het meen:
Alleen voor de liefde zal ik knielen.…
eigengemaakte songtekst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.060 Zachtjes tik ik tegen je aan
En voel jouw liefde door me stromen
Alsof ik hier heel ver weg
Met jouw zit weg te dromen
Op een mooi wit strand
Met van die grote palmbomen.…
eigengemaakte songtekst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.701 Zachtjes tik ik tegen je aan
en voel jouw liefde door me stromen
alsof ik hier heel ver weg
met jou zit weg te dromen
op een mooi wit strand
met van die grote palmbomen.
Laat me zien
hoe jij de liefde geeft
laat me voelen hoe
mijn emotie bij je binnen zweeft
laat me voelen dat de liefde is
laat me voelen dat de liefde is
gekomen.…