7685 resultaten.
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 s verzaden
naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij
sommeren
en zo getooid
eenzinnig de springvloed
naast mij verblinden
reidansen zwieren met
iriskransen
Venus vereren
in psalmgezangen
eeuwig verlangend…
Voelbaar in herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Soms,
wanneer ik in schemerlicht
peins over het alleen zijn
vrees ik weer de eenzaamheid
die tijdens mijn adolescentie
zo onvruchtbaar voelbaar was
in eigenzinnigheid van dromen
ik keer dan terug
in de wilde rozentuin
probeer gevoelens
over diep verlangen
in brieven te omschrijven
na iedere zin voel ik de droomvlucht
erotiek van…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.421 , hij hield zich groot
bleef blijkbaar strijden tegen zijn belager
van welke wrede kiemen was hij drager
hier stond een arme ziel in stervensnood
wie schonk hem aandacht, bracht genadebrood
hij liet geen traan, was kennelijk geen klager
mijn komst bezorgde hem weer nieuwe kracht
hij sprak: ‘het is niet erg te moeten sterven
ik kan verlangen…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 De zon wordt onverbeeldbaar schoon
Boven de mist die houdt omhangen
Der wereld windestille woon
In dit vertederd dagenlang verlangen.
Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Houten versteende muren tussen wat te zien is,
- ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past -
staat buiten de grens van blindeloos verlangen
gevallen glas door geschiedenis aangetast.
Veilig gedwee leven met slechts regelmaat,
gaaf gekwetst door turbulentie gestoord.…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
Als een prachtig mooie zwaan.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
596 Ze steeg op uit haar bestaan,
haar hals gestrekt naar voren,
verlangend om te gaan.
Gistermiddag, kwart voor vier.
Ze vloog toen naar de horizon,
verdween achter de bomen
en komt nooit weerom.
Gistermiddag, kwart voor vier.…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Het heden waarin ik struikel, dunne waslijn aan
de horizon, die gisteren gespannen is, schrikdraad
waaraan snippers schaduw hangen, ik spartel
tegen, verlangen naar de engel die de adem stokt
en klapwiekend terugkeert op zijn schreden.…
korenbloem (Gul Makai)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.254 liefdevol en zwijgend het eten
de onverschrokken vader
streed met een groot hart
het kind deelde zijn dromen
het liet de woorden vloeien
wist van hun onmetelijke kracht
moedig kind van de vrede
je naam reisde over de wereld
toen je zweefde
tussen leven en dood
en nu
het andere huis dat voelt
als een groot leeg huis
maakt het verlangen…
Hoeveel?
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.296 Hoeveel meisjes heb je bemind,
wereld-kind,
hoeveel liedjes van verlangen,
mocht je vangen?
Hoeveel meisjes ik beminde,
welgezinde,
vraag dat aan de nachtegaal
in de groene loverzaal.
Hoeveel liedjes ik wel ving,
allerliefste lieveling,
vraag dat aan de regendroppen,
die zacht kloppen.…
De onhandige Valentijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
755 De les die jij me leerde toen, die is echt blijven hangen,
met tact, met liefde en geduld,blijf ik naar jou verlangen.
De moraal van dit verhaal is dus,
je kunt beter vragen om een kus.…
De perfecte toon?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 gaten van de eenzaamheid
oprechtheid van puur geluid geblazen
die een perfecte toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van de stemming
op de strakke toetsen van zwart en wit is
het klavier in het muzikale kind vervangen
door een aangeslagen akkoord van zelfvertrouwen,
het web lichter geweven in een symfonie
zweeft verder dan verlangen…
Sonnet klonk het schoonste klagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 zonet verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Mattheus Passion beïnvloedt humeur
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij mij weer emotioneel meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste klagen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
volg mij, waan der permanente…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 een brand boven
het land
fier aangezogen
uit stille lucht
een gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering…
er zij schaduw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 of men wil of niet
vaak blaast wind
stof door het hart
het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind
soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan
en mij verstookt
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag…
Steeds onbeschaamder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 hoekstenen zijn verdwenen
privacy is verschenen in plaats
van cohesie in de maatschappij
steeds onbeschaamder
wordt het grote graaien in
het verdraaien van norm en recht
alleen het boek is nog echt
met wetten voor en van
mensen uit generaties geleden
de tekenen verontrusten
maar van binnen uit
groeit er verlangen en hoop
wij zullen…
en nu?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 het luchtledige laat mijn snaren trillen
ofschoon de zwaartekracht aan mijn
voeten kleeft, de nachtelijke muziek
maakt onwijze sprongen
of ik deze dans kan eerbiedigen
om mij te dragen door de poorten
van de dood laat mijn lijf onzeker
schudden in het duister dat me plooit
er is geen verlangen zonder averij
geen wal om aan te meren…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 Als de poezie ontpopt
en mijn versje verder vlindert
vol verlangen in niemandslucht
ontwaakt in mij de realiteit.
En de reis naar terug.
Ik wil weer de witte vlinder zijn
en mijn vleugels uitkleden
en mij laten smelten in de mond
van mijn geliefde.
Ik luister naar het uitwuiven
van de meeuwen boven het Zwin.…
Vertrouwelijke woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 Een boodschap gesproken op de
zachte tonen van het goed bedoelde
woord wordt altijd vriendschappelijk
ontvangen; met iets van een verlangend
welkom aangehoord.…
Een leven kent zijn vergezichten.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 Mooie plaatjes op afstand waar
het verlangen nog niet is gestrand.
Waar de ogen zich koortsachtig op
hun doel blijven richten;
ver van huis in een schijnbaar
ander land.
Een leven kent zijn vergezichten.
Het gras lijkt er altijd groener
om het anders kunnen doen.
Onbereikbaar lijkt het veelal.…
Spiegelen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Als we elkaar spiegelen
in afwezigheid van wantrouwen
zonder onwaarheid denken
begrip voor falen en herbouwen
het ego trachten weg te schenken
alleen maar Nu en effe zonder doel
Dan ontstaat er een onverstoorbaar evenwicht
waar heel mijn binnenwereld
zonder nadenken voor zwicht
In het volle verlangen
samen te genieten van dat verbonden…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Morgen die de kim doet blozen
En straalt over ruime veld
Weer verlangen doet naar geurige rozen
Dauwdruppels aan de takken telt
Verlicht het land bestrooid met parelen
Over een deken van diep smaragd
Nadat aan de hemel sterren fonkelen
Als diamanten in duistere nacht.…
Tegen de achtergrond van het alledaagse leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Kleurt en kriebelt
soms heel verlegen een ander
verlangen dan het doorgaans
neutrale grauw.
Is de verwachting het gewone
eendachtig; niet bij machte
te houden van wat zo schoon is
en prachtig; dat wat naar buiten
lonkt op zoek naar het vrije
leven. Dat aan het leven van
een onrustig zoeker iets
van een meerwaarde kan geven.…
Hij kende de mensen van binnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.196 te geloven
heeft Hij ons liefgehad
Hij kende de mensen van binnen
achter het masker zo arm
lachend uit angst
bijtend uit pijn
van groter te willen
een godje willen
en maar mens te zijn
Hij kende de mensen van binnen
wist dat de dood er op stond
maar vroeg om opnieuw te beginnen
stem uit een mensenmond
Zo ver ging zijn helend verlangen…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Kom, blijf niet mistroostig staan
loop even hierheen vol verlangen
verwoord jouw regenboogzielskracht .
Vrees geen kleuren of trillende beweging
verwoord vanuit de zonnestralen van toen
de gave momenten zonder te schrikken.
Ontdoe je ogen van schubben en schilder
al was de dag een engel in haar volle glorie.
© 9-12-2000…
Herschepping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 De wind huilt door de kale bomen
Als zingt het klaaglijk een luguber lied
Een lied vol verlangen en vol dromen
In stemming verlatenheid en verdriet
Een lied over hoe de tijden waren
Reeds bij het krieken van de ochtendzon
Als zachte bries door kruinen en bláren
De nieuwe lentedag weer begon
En doods staan de bomen stil te dromen
Terwijl…
Via Via
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 avontuur
geen toekomst
alleen jij en ik
hebben die illusies
als extra, als menselijkheid
als ongeveer weten wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg omhoog
omlaag en in het rond
De doelen die ik had, verloren
en niet gemist
De zon wekt me, verwarmt
mijn verwachting, delend
wat ik heb verlang…
Ik weet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 koning doet er toe, hij maakt
trots en onderdanig, hij zit
op een troon van geweld
ik weet: mislukking verdeelt
nationalisten in fanaten
en fantasten, hun bitterheid
likken ze achter muren
van verstokte hoop, ontevreden
met een goed leven, ik weet het
al 1000 jaar vechten ze
in de naam van de Kracht
van hun verlangen…
De Schreeuw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
993 het lauwe licht vloeit langzaam
voorbij de dingen in de kamer
de stoel de tafel de asbak vol
campertiaans de lege glazen
de klok jaagt slaafs naar kleine cijfers
er was te veel mezelf te weinig jij
je droeg de sleutel van een altijd
open deur trots tussen je borsten
uit hart en hoofd verlangen
en kiezen voor jouw ziel die me lief is
je…
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Hoe zalig toch wie in de taal mag leven –
hij zwemt als naar de poorten van het licht
en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven
maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht
is als een dag-blij kind vol vreugdezangen
dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn;
het is alsof een oud en diep verlangen
toch nooit voorgoed verdwenen maar…