6467 resultaten.
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Welk een overdaad aan geur en schoonheid,
lieflijk zachte kleuren, maar ook uitbundig,
rood en geel, zoveel, zoveel.
In mijn hart wil ik alles omarmen,
het uitschreeuwen van geluk.
Maar ik houd me stil, luister en kijk.
Hier zijn geen woorden nodig,
dan alleen een stille grote …
dankbaarheid.…
Cameroun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
784 een dame blanche, gedoopt
in chocolade
Wordt sepia, een zomerfloriade
Die hij, Pygmalion, smeekt
om een zoen
Haar brons getinte huid gehuld
in goud
Smaragd saffraan, haar tanden parelwit
Ze lacht en toont beschroomd haar gaaf gebit
Ze wacht en weet dat iemand van haar houdt
Hij slaat haar strak omlijnde vormen gade
Ontwaart de schoonheid…
Hier in haar contouren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 zeker wel
Theater, muziek, hapje, drankje, slapen in een tent
Eén groot openluchttheater, afgewisseld met veel vocht
terwijl Local Hero Hessel zijn muziek laat klinken
Danst de vrouw, hier in haar contouren
van echt mooie lijnen
Opwindend daar jij weet
dat haar subliem' schoonheid is verhuld
Onder summiere kleding die
niets verraadt…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Witte schoonheid vormt echter al snel
bruine blub en drabber.
Van die zooi, je kent het wel,
die moet opgeruimd door dooi en zwabber.…
Het aambeeld van het heden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 De hiërogliefen van dit vlakke
water zijn niet te overschrijven, niet
in taal - gebaren - visualisatie maar slechts
in het ervaren van schoonheid.…
‘n heel klein feestje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 copula’
(niet alleen wij)
met heus consent om de oren vlogen
de vlinders die daar niet slechts
op strakke onderruggen prijkten
zijn van kleurrijk imago gefaseerd
gemorpht tot nachtmotmerries
jouw gezicht was nooit dezelfde geweest
jouw handen hadden zich daar aangepast
aan ’n zekere mate van lijdend overleven
jouw lijf zou de schoonheid…
Pygmalions wens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 je hoeft je zelf niet per se
te vergelijken met de beeldhouwer
die 's nachts tegen de klippen op
het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze
in de dageraad die raad geeft
en jou in veilige haven loodst
waar woorden schuilen in je daden
maar soms ook ontoereikend zijn
soms blind soms doof voor wat ontstaat
in schoonheid van de…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 wandelend in de schoonheid
van menig kunstenaar
werd mijn ziel verleid
zich te spiegelen aan de ander
.
wat kan ontmoeten soms leiden
tot een sprankelend gebaar
op de wijze van een glimlach
of een verlichtend woordje naar elkander…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Shampoo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik denk dat ik verliefd was op haar geur,
Het was een geur die gelijk geeft waar je aan dacht.
Het was de geur van het meisje,
Die op een manier het mooiste lacht.
Op de een of andere manier wist deze geur mij vrolijk te maken,
Zoals niemand mij ooit zou kunnen krijgen.
Het was de geur van puur geluk,
En over gebrek aan liefde nog maar te zwijgen…
Naar de markt kijken als naar de sterren en naar de staat als de maan in de herfst’
gedicht
2.3 met 7 stemmen
7.039 Je staat op een leeg toneel
en moet uitleggen wat je ziet.
Zoals: Ik sta nu in een hoek
van een drukke markt.
Nu kun je tot vertegenwoordiger
van de staat op deze markt benoemd worden.
De opzichter die kan zeggen of de gewichten juist zijn
door ze in zijn handen te nemen.
Want je hebt je nooit vergist
in van wie een gedicht was.…
Alles draait en dringt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
4.203 fabriekspoort rijdt
En die grauwe kolos doemt op
Ooit door hijskranen op heipalen gezet
Dan zinkt de moed naar de zolen
En lekt als oud zweet
En dringt in zijden sokken
Dan raadt hij naar het raderwerk
De springveer, de stroomdraden
de zoveelste koets die van de band rolt
En hoe alles draait en doordramt
In het teken van de klant
Terwijl de herfst…
DE ZOMER VOORBIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 oktober, het is herfst
de mensen lopen met gebogen hoofden
en opgetrokken schouders
over de straten door de wind
die ongehoord sterk en hard geselt
huid en gezichten meedogenloos striemen doet door regen
de zomer...voorbij
koud en nat zonder op te kijken
vervolgen zij gehaast hun weg
binnensmonds zacht verwensend
waar het klimaat in dit…
De Mooiste Plek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.235 jij houdt verborgen
In het diepe bos van jouw leven
Wil ik in al je pracht en glorie
Zonder voorbehoud intens beleven
Ik hoor mijn naam gegalmd door de bomen
Als jouw winters naar mijn warmte verlangen
Volop genietend van de vallende sneeuwvlokjes
Die als zachte kusjes smelten op mijn rozige wangen
Alle wispelturige kleuren van jouw herfst…
hoe je met woorden speelt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.362 zij zegt: natuurlijk schat
het ligt eraan hoe j’ ermee speelt
haar haar glanst als donkere kastanjes
in kleur van bonte herfst
koud waait het binnen, ‘t deert me niet
wind waaiert met papier en vele
duizend donkere haren op gebruinde huid
bevend de vingers met kunstige nagels
samen bekijken wij het lege veld
met ver naar achter bomen…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 De klok begint achter te lopen, mij laten wetend,
vertelt me dat mijn herfst al voorbij is,
en ik zag enkel blauw.
De klok vertelt me, dat het tijd is om afscheid te nemen van jou.
Maar hoe wis je een leven, liefde en gemis?…
Annabel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
982 Het voelt soms best nog triest
dat ik een verhaal liet afbreken
toen het juist was
in zijn mooiste vorm
die trieste dag in de herfst
toen je terugkwam uit Spanje
waren we weer samen
in de klas voor een feestje
een terugkomst van klasgenoten
die ooit over duinen holden
voor het vieren van een feest
met bier en rollende stofnesten
nam…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 jaloerse minnaar
je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren
uit schrik dat hij me zou bekoren
je huilde in kale bomen
omdat ik sliep in je paleis van ijs
onder je witte deken
je zuchtte op plassen en beken
die onder je kille adem bevroren
nu je me wakker kust, hoor ik je vragen
of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen
die op de troon…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Het werd de grijsgrauwe stad die omzoomd
met kapotgeschoten versplinterde bomen herfst werd,
waar de Engelse radio van vergassing sprak.
Toen het buiten licht werd niet de dag
dat wij in de auto of op de fiets zaten
de dag dat Maaike vroeg is het goj
komen er ooit groene loten gaan we straks dood.…
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 En als de herfst de bladeren kleurt,
de spinrag 's ochtends met dauw bedekt is,
de uitgereden mest over het land geurt,
de kerktoren verstopt is in flarden van mist,
de wind de wolken jaagt naar ginds in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 Lente of herfst.
Dood of levend.
Ik zal zoeken naar hetgeen zo zacht,
het allerbest.
Dat ik nooit eerder heb gekend.
En als ik jou, of liever ons gevonden heb,
zullen wij ademen tot de lucht is teruggekeerd,
wenen tot de zeeën zijn herboren.
Wij zullen samen zijn, als nooit tevoren
en ik zal zorgen dat zelfs God ons vereert.…
zo veel ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 allereerst begin ik met excuses
voor de vele vertrapte slakken en kikkers
van de afgelopen herfst
ik kon er echt niets aan doen
ik kon er echt niets aan doen
als wel opgevoede man met fatsoen
zette ik stap voor stap naar bestemmingen
had soms wel last van remmingen
zoals m'n zelf gewaande obstructies
zag ik soms beren langs de levensweg…
Dromend dagreizen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 In haar dagreizen, die voorbij trekken
kan ze de dagen van lente, zomer , herfst, kleuren en geuren gaan rekken
tot de warmte 's winters,
bij vlammend dansend vuur
tussen haar veilige thuis-muur.…
Boom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 armen
Steunpilaar
Je blad zuchtte mee met ons
Vogelnesten droeg je
Aan je takken hing onze schommel
Bliksem en ziekte bleven je bespaard
Je viel niet ten prooi aan ontbossing
Bijl en kettingzaag velden wel verwanten
Die dienst deden als haardblok en boot
Kruishout, huis, meubel, pulp, sculptuur
Wieg en kist voor na de dood
Elke herfst…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Ik hoor tonen, ver, als door een kier;
Zit ze niet van Sylvia te zingen
Met die stem van herfst en schemeringen
Voor het langzaam en ontstemd klavier?
Wonder zou dit zijn: haar weer bezoeken,
'n Andre, of de vroegre weer te vinden:
Grillig droef of innig onverschillig.
Nam ze 't leven, wacht ze nog gewillig?…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ik ben in de zomer tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, het levensbit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
uit silhouetten vanuit het verleden,
want er bestaat geen verlies aan tijd.…
Mooi grijs
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
965 Hoe ik in een herfst mijn doos gevuld met verschillende
herinneringen en verhalen nog even rustig kan openen en uitpakken
Een verleden waarin ik heb genoten van een rijkdom aan inzicht, liefde en wijsheid
Maar wanneer tijd van vaarwel tot ziens is gekomen, zal ik uit mij een bloempje geven aan jou.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorre bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ik houd van al die goudbruine schakeringen die heimwee
en nostalgie uitstralen zodat mijn breekbare warm wordt gehouden
Het is de herfst die in het lichaam is ingedrongen, mijn eigen tuintje waarin
haar natuur metamorfose ondergaat van vroege morgen tot late avond, vorst nabij.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorste bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…