6335 resultaten.
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Voor altoos en eeuwig in een onhoorbaar niet-leven.
Stilleven zonder leven.
Geen klank. Geen teken.
Een samengebalde oerkracht
van niet-zijn.
Niets zijn...dan stilte.
Aeonen en aeonen en aeonen...
Het wachten was op een creatio
ex nihilo. Een of de creatio. Ooit. Aeonen her.
Maar wachten? Door wie?
Op wat?...het licht.…
Vliegensvlug
hartenkreet
3.6 met 52 stemmen
580 nog de schaduw van het kind
Zijn roep wordt niet gehoord
Verbrokkeld op de lippen ligt het woord
We-der-ge-boort
Als dan de breker van de tijd
Een laatste roffel op zijn trommel slaat
Zal het vel zich spannen
Bij het vallen van de laatste maat
Het licht zal verder schuiven naar het hemelraam
maar begrijpen doet hij niet
Dat voor een eeuwig…
Phoenicisch alfabet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
522 weer
te kijken, ons te vergapen
en zijn wij hen tevens erkentelijk
voor hun heldere inzicht
hun kennis en hun meer
dan voortreffelijke vaardigheid
in de wijze waarop hun prefrontale cortex zich oraal exprimeert
en hoe hun tong functioneert
Ja, wij allen hier mogen
met terugwerkende kracht
dat zeevarend volk uit Phoenicië
eeuwig…
Xantippe en Aspasia
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
421 Velen van ons, onder wie u en ik, hebben weleens, ooit op school wellicht, die ene naam aan de klepel van de grote klok horen bengelen
jengelend, als een eeuwige wederkeer speeldoos, die jardino armonico van unico speelt en arvo's stomvervelende spiegel im spiegel
tot het geluid uiteindelijk deo volente dempend nolens volens wegsterft in de…
KERSTWOORDRAADSELQUIZ
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
536 combineren
ook lexicaal nog te synthetiseren:
AFTELRIJM / RIJMDWANG / SCENARIO
=> AFTELRIJMDWANGSCENARIO
...en zal op de vierde kerstnacht in vergulde letters
met de nieuwe kunstmaan
in 't universum worden gelanceerd
om uiteindelijk te belanden
in een vaste baan
om onze ouwe blauwe planeet,
om daar elliptisch
voor altijd en eeuwig…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig
van dat eeuwige…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden
ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde
mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen,
maar de schemer houdt
mijn onrust even verborgen
wat ben ik anders dan
een adem in het mos,
een lichaam vol
verlangen,tijdelijk
en los
toch raakt iets eeuwigs…
Kokkerel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
163 het roofvuurverhaal
uit de mythologie
over strijd der titanen
van zoons tegen Zeus
is het Prometheus
die potten uit klei
bakt en water
in lood om oud ijzer
laat koken
in pannen verhit boven
sprokkelhoutvuur
en zelf de wijn mengt
in schalen uit kraters
Gedoofde vulkanen
in thermische bronnen
voorzagen veel later
in 't eeuwige…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel die geen mens bereiken kon
O eeuwig…
1 November
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 het gebruikelijke tekort aan woorden en aanwezigheid, aangevuld met de menselijke stiptheid waarmee men eenmaal per jaar de eeuwigheid kwam onderhouden
gaandeweg maakte zich de aandrang van ons meester om onszelf in de dichtstbijzijnde sloot te verdrinken,
niet dat wij de doden iets kwalijk namen
die hadden zich tenminste aan hun verplichtingen…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 wat is verder gaan in een bestaan
als alles is gestild in zijn verlegenheid
met wat formeel nog restte in z’n tijd
van levenslang werk aan gelegenheid
zijn droom van leven samen oud
eeuwig zorgen gelieven met elkaar
dat moet toch kunnen niet waar
waarom ging alles dan in de fout
het gist in zijn gebroken hersenpan
de schrik de angst ‘t…
Voorjaar,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.332 Zoals voor hen die, Zoekend de eeuwigheid,
Te trots zijn om wat te sterven moet aanhoren,
Leek ons heel vreemd het vlieden van de tijd,
Als ons toeruischte van zo eindloos wijd
Het lied des bejaards uit den grijze toren. .
En de avond daalde weemoedsvol en zacht.…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Maar, voor mij zal 't eeuwig stormen!
Nimmer zal de zon der Liefde
Mijn bedrukte ziel beschijnen!
----------------------------------------------
uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…
Een moment van volkmaakte liefde.
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
4.545 Ik sluit je in mijn armen, en fluister zacht: “ik wil je nooit meer laten gaan,
want zonder jou houdt mijn leven voor eeuwig op te bestaan”.
Onze harten smelten samen in een omhelzing zo passioneel.
De schoonheid van het moment wordt jou nu ook teveel.…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 Ik kan dromen van 't bij u komen
ik kan wenen, bij u verschenen,
gij zijt zo rood in mijn ziel -
gij zijt mijn gloênde, mijn eeuwig woênde
vulkaan waarin ik viel.
Dood, o dood,
sombere, somber geronnen rood,
kom, o kom.
----------------------------
uit: Verzen (1890)…
Verlangen zonder angst
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
4.694 jij roept een hevig verlangen op,
jij kust wakker wat al lang bestond,
verlangen om hart, ziel, geest en lichaam
te doen samensmelten, dat oeroude,
eeuwige zoeken van iedere mens,
ik wil je laten slapen in mijn armen
en steeds kijken naar je gesloten ogen,
en luisteren naar de geluidjes
van je diepe, rustige ademhalen,
ik wil je lieve,…
Zoveel nog te zeggen
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
4.841 alleen is
dat vindt hij zielig hoor
maar met mama gaat het beter
ze onderneemt steeds meer
ze trekt er vaak op uit en fluit
als in tijden van weleer
en nog altijd als ze thuis komt
zegt ze hardop: ' schat, daar ben ik weer'
De wereld draait maar verder
en verandert elk moment
jij zal blijven wie je was
wie je was is wie je bent
voor eeuwig…
jordaan bij de mussen af
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
719 snikkend
honkvast als hun mussen
van samen delen
in barre winters
laatste korstjes kruimels
tevredenheid d’r tussen
Goudsbloem Laurier
Looijer Eglantier
eertijds een kwartier
dans lekker dier
sjans bier tierelier
waar rode daken
zonder vogelschroten
nog in kieren en hiaten
nesten ruimte boden
wie zal het nog weten
misschien de eeuwige…
Zuidzee Godin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 het begin
geboren uit de baren en ’t hemelvuur
Help mij, schreeuwt hij, alstublieft
haar lippen kussen water en wind
waardoor ‘t scheepje zijn weg weer vindt
terwijl ze fluistert: keer en weest verliefd
Hij ziet tranen in blauwe ogen blinken
die droef verhalen van het verleden
waarin d’r minnaar lang is vergleden
en haar in eeuwigheden…
LENTELIED VAN EEN RECENSENT
poëzie
3.1 met 18 stemmen
3.284 Ook is ’t eeuwig de oude sleur:
Op en onder! nooit variatie!…
En die arrogante maan!
Zij is klinkklaar imitatie:
Als de zon niet had bestaan,
Waar’ ze nimmer opgegaan!
Neen! zo ’t dan toch Lent’ moest wezen,
(’t Was het lang genoeg voor dezen!)
‘k Had het beter overleid!…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 maar slechts,
en enkel en alleen,
een weerspiegelend venster,
naar de ziel,
een eeuwige zoektocht,
naar wat het innerlijk,
in helder water weergeeft...…
sterrenhemel
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.121 ik tel de sterren aan de hemel,
en raak de tel gelijk weer kwijt,
ze flonkeren in een zwarte nacht
luiden de dag van morgen in
maar dat duurt nog wel eeuwig
terwijl ik de nacht voor mezelf win.…
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 waarschuwt mij vanaf eenzame hoogte
in drukke hoge duidende tonen
Mijn pezen spannen zich aan en adrenaline vult mijn haarvaten
Zweet verzamelt zich op de huid
Ik voel dat mijn lichaam zich gereed maakt
De motor schakelt naar een hoger toerental
Alles in mijn corpus wacht op het startsein
De tijd staat even stil, een seconde duurt een eeuwigheid…
mijn kindje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.229 blij
kijk ik naar jou
met een lach
en besef dat deze dag
de mooiste van mijn leven zal zijn
ook zal ik jou al mijn liefde geven
ons samen zijn intens beleven
je behoeden voor tegenslag
om te zetten jouw verdrietjes
in een schaterende lach
maar nu leef jij nog even
warm en veilig
onder mijn hart
tot de dag van je geboorte
daarna voor eeuwig…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 Al is de mens van nu nog zo verdorven
Van verbeelding, zo verhard van gemoed,
Ook voor hem is Christus aan 't kruis gestorven,
Zijn ziel ontsprong aan Gods eeuwige klaarheid.
Daarom kunnen wij roemen in de waarheid:
De waarheid is niet beter; zij is zoet.…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 diepzinnige leven, roof en kwijl, primitieve geilaards, stompzinnige botterikken, vergeet niet die eerste drukken in het antieke kastje op de overloop, achter de rode gordijnen van satijn, há, onbenullen, de boeken in mijn hart, de waarheden in mijn ziel, de vreugdevuren van God, die zijn door geen speciale eenheid te ontruimen, die liggen voor eeuwig…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 16 stemmen
7.249 Rust in vrede, rust in vrede,
u nog eens vaarwel gezeid,
eer ik weg en thuiswaards trede,
rust... tot in der eeuwigheid!
Amen.
November 1862…
Europa's moraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
612 gelapte grenzen vervagen
vinden wij
Slierten vermaken beschaving
creëren luchtig losbandigheid
ontsieren het standaard streepjespak
vinden wij
Vezels die ooit strepen waren
vervlochten zuidelijk vindingrijk
democratie met kiesrechte vorm
vinden wij
Kunst en uitvinding ontplooiden
de stof voor soepele modetrends
noordelijk leer eeuwig…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 geluid
en onbestemde herinneringen, die onze aandacht
achter een horizon lokten, zonder besef
voor de ondergang, die ons trefzeker bleef
behagen met zijn weemoedigheid
en toen we vertrokken, bleef een van ons achter
terwijl de ander stoute schoenen had aangetrokken
en de aarde betrad met een nat en droevig afscheid
waarvan we wisten dat het eeuwig…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had verwacht?
Maar ik kon er niet bij
de tijd stond ertussen en liet me niet vrij.
Ik wilde de bus naar hem nemen,
maar de eindhalte was verdwenen.…