8651 resultaten.
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het dat, die de drift verstond,
werelden, oceanen door te trekken,
eilanden, poolgebieden te ontdekken,
desnoods gestrand, versmachtend in de brand
van pampa's 't wit gebeente uit te strekken,
maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond
binnen het veeg moeras lig te verrekken
van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?…
Kerstverlangen
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.976 De volkren zijn te prijzen
Waar Koningen en Wijzen
Langs witte wegen gaan.
O gij, die recht en rede
Begeert, genoeg gedwaald.
De zoen des hemels daalt.
Verheugt u telkerstede:
Geboren is de Vrede
Die godlijk ademhaalt.
--------------------------------
uit: De Noodhoorn (1916)…
stortstraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 de straat bloedt huilend
haar stenen hart ligt open
en bloot als de eerste dag
haar prilste fundament gelegd
beklaagt ze het gebrek
aan respect voor een weg
die zij elke dag weer aflegt
de rotzooi aan haar randen
verdrijft de droge geuren
steriele zachtheid ten dienste
van wel zeker iedereen
maar niet de sluikse storter
haar witte stukjes…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in
het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.
Maar, o zo blauw van binnen.…
TOEN IK ROZEN KREEG
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.956 Rozen, uw wit en rood,
Fel in de lucht opbloeiend,
Schijnt mij géén morgenrood
Van nieuwe liefde, ontgloeiend.
Maar toch, ik vraag: Bloei door,
Bloei door in mijn nabijheid:
't Is of 'k u fluistren hoor
Het gouden woord van Vrijheid.…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 op de tonen van jouw klaterlach
deinen de witte waterlelies, komen
de natte snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage leven
vegeteerde
toen ik het felle
zonlicht bood
ze wroeten liever
in het duister
maken anderen
kapot
ze vreten wit…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het witten, het beitelen,
harken en poetsen,
en het gras voor
de grasmaaierman.…
Droomvrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
544 Haar frisse nachtjapon
ontspon zich
als een witte vlinder die
mijn hart omvleugelde.
Mijn neerslachtigheid
wilde als een jong veulen
in haar weide springen,
maar zij hield
de hekken gesloten.
Andere herten mogen haar
reinheid onverhinderd
beroeren, terwijl ik,ijle
droomgestalte, in
quarantaine verblijf.…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een voorbije dag
kriekt de morgen, de witte…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Het palet des levens
kent naast kleuren ook zwart en wit.
Begrijpen van het leven
volstaat niet altijd meer
ook omdat liefde verder reikt
dan eigen wil en wederzijds respect.…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 Het gaat sneeuwen
de indrukken in het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 De eerste maandag
De Zon kwam op, de lucht klaarde blauw,
besneeuwde weide nog wit, niet door vervuiling grauw,
ik liep langs sloten, dichtgevroren,
met een enkele wak en Zwanen, heel verloren.…
Winter
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.598 De zomerzon werd bleker
Het werd buiten kouder
Witte wolkjes dreven over
De wereld werd ouder
Wij lagen in het gras
En keken omhoog
We zeiden niets, we zwegen
We zagen een regenboog
Typisch de winter
Om zo plotseling te komen
We lagen daar nog steeds
Onder de kale bomen
De wind liet ons liggen
En speelde met onze haren
De liefde…
Langs de highway
gedicht
3.0 met 40 stemmen
10.013 Ergens laat men vliegers op, vraag mij niet,
wit en groen - het gaat om de belofte,
de milde bries die tot uitzien dwingt.
---------------------------------------------
uit: 'De trein loopt prachtig binnen', 2003.…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 puur purperrood
over verspreide paden door onzichtbaarheid
opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen naar rose ruiken
of in wit…
afscheidzee
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.017 vrij van zand
luister goed, zij zingen vogelvrij
meisje uit ruwe bast geboren
leeg zijn je jammerschuren daar
je land is dor en de oceaan
verandert telkens weer van kleur
en de vele gaten tussen ons
scheuren verder open dan ik dacht
was het niet in deze jaren
dat men jullie redding had voorzien
zwart nu, kleurt de afscheidzee
waarop witte…
bijna dragelijk
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
778 en daarna,
fluister je
wat komt daarna
ik voel de herfst
door me heen gaan, enkel de herfst
en geen andere vragen die sporen dragen van holle huizen
waarin niets zich kan hechten
behalve de onmacht, immer herhalend
zoals witte kruisen, lijf aan lijf
nooit uit marmer
of uit letters van leven
wel liefde, liefde, zoveel liefde…
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 bleek maanlicht schijnt
op blanke duinen
dunne strepen wit schuim
sieren woelige golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt langzaam van de kaart
wat moet dat moet, zeggen de grijzen
uit dit kind- en godverlaten oord
wanneer ze na een witte…
Artistieke hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
934 Want achter alle vormen zie ik
je onzichtbare artistieke hand:
In elke zonnestraaltje in dit witte landschap
zie ik je oogverblindende gouden licht.
In elke sneeuwvlokje
zie ik je dartele vreugde.
In elke sneeuwpop
zie ik je kinderlijke enthousiasme.
In elke schaatser
zie ik je sierlijke vleugels.…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe vertel ik over de kracht van het mysterie,
over de wijsheden van de witte uil,
over het spel der natuurelementen
dansend in volle harmonie?
Hoe verzoen ik haar zachte weten
met het "Al"
dat mensenkinderen zijn vergeten?
Hoe?…
Laat me...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.246 Laat me weer eens voelen
hoe het is verliefd te zijn
breng weer eens rozen voor me mee
of een fles rosé of witte wijn
Laat me nog eenmaal voelen
hoe het is om jong te zijn
neem me mee terug in de tijd
naar ons bankje op het plein
Laat ons nog eens samen kijken
naar de sterren en de maan
het zand voelen op ons lichaam
voordat we de deur…
Vaders pijp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
680 Joeg gretig, als was ‘t voor zijn zielenheil,
de witte slierten door het hele pand.
Geen wilde shag uit een exotisch land
maar eerlijke tabak, grof versneden.
En zo bleef hij hondstrouw, deed hij gestand
aan zijn banale dwangmatigheden.
De pijp is uit , een kleine brand vermeden.…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht, meer dan herkenning
in het bed vol zachtgesponnen licht
nu waden
duizend witte…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 eikenkruinen
soest zware zomer levensmoe
sluipt jong najaar strijkend rond
daaronder
trillen - deinen - zweven
verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van blinkend wit…
onbedekt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.610 zachtjes, heel zachtjes
vreest hoop mijn eigen naam
raak mij in de schemer
of langs een late weg
het stille zal steeds luider slaan
in’ t zwarte weefsel van de waan
zie het trage op mijn ogen
de woorden die ik achterlaat
de dood zal jouw rivieren breken
in de bedding van ‘t blauwgebleekte
ik zal me richten naar de regen
met ingetogen witte…
Zeer geliefd publiek
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
780 Als ik mijn mond in V-vorm trek
onder de rood met wit geblokte pet
bebloemd met een margriet
lijk ik toch aardig vredig,
is het niet?…