92 resultaten.
Pistache
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.291 Gij hebt alleen maar uw instinct,
Geen katoog dat s’avonds blinkt,
En evenmin een achterlicht!
Voor honden is dat niet verplicht.
De auto was te vlug, ’t is wreed,
En t’was een vrouw die reed,
Een vrouw…och ja, haar wil geschiedde,
Maar toch… ze moesten dat verbieden.
Hier, hier deze appelsienenkist
Heb ik aan alle kanten vernist.…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar blijven de vinger naar buiten toe wijzen
de verantwoordelijkheid of wezenlijkheid
welk van de twee is ons te groot, te zoet
om er tegen te blijven vechten, als dieren
met primitief instinct…
Weer-wolf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
460 Dat één van hen voor lijftocht
op den duur
Naar Drenthe trok was puur instinct - natuur…
strijdverhalen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
51 Vanaf de wederopstanding
van mijn uitgestoken ogen
-moge Hephaistos’ benen
hun kracht hervinden-
hebben zij, mijn ogen
mijn lief, jou definitief
als liefdesprooi gekozen
in navolging van
mijn hemels herstelde hart
Een hinde noch hert
kan ooit toch
aan mijn instinct ontsnappen
die wijnstok of steek
zal mijn dromen
geenszins…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 Los ga ik, in totale overgave aan de
instincten van in mijn ziel. Mijn lichaam
stroomt, vibreert, in eenwording met jou,
spiritueel, erotisch, goddelijk aanhoudend,
opgaand in elkaar, in eeuwige trance,
in liefde voor elkanders dans,
intens gelukkig.…
In Paradisum
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.315 Alles heel smaakvol ingericht
met de geschiedenis der mensheid,
en praktisch ook: opdrachten komen binnen
en worden uitgevoerd, instincten stompen af
en groeien aan. Geen flauw idee
wanneer het maar eens afgelopen moet zijn.…
Ondanks alles….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
422 Ondanks alle voornemens
vermommen we als een
excentrieke diersoort,
waarbij de voortplanting
vanuit het instinct wordt
gemotiveerd dat de resultaten
voor onze nazaten, het op z’n
minst een betere opstap hebben
tot een hoger doel, wat scoort is
te zwak uitgedrukt, geprojecteerd
in een gevoel tussen materie en
afhankelijkheid wat wordt…
Levensbeschouwelijk
netgedicht
3.6 met 35 stemmen
402 sturing te leven
en alles wat wij
niet weten te
moeten vragen
proberen of
ondervinden
wat zijn de
belangrijke
zaken die leven
buitengewoon
interessant en
meer dan uiterst
aangenaam
kunnen maken
onderzoek van de
levensbeschouwelijke
stromingen is een must
waarbij ouders bij
mens en dier een
belangrijke rol spelen
zoals religie instinct…
- De taal van mijn ogen -
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.254 De richting waarin mijn ogen afdwalen,
de seconden dat mijn instincten falen
de liefdevolle piepkleine signaaltjes
die ik echt niet zag, maar die er waren,
verraden het onderwerp van gedachten
en spreken de taal van mijn ogen.
Het leven is allemaal zeer relatief,
bewegingen vaak gesloten en schuw.…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 O minnaars, door dit najaar ondermijnd
zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout
maar staan als stammen, van hun kroon ontzet
met smalle handjes, spin- en bladernaakt
en loven, liefkozen en spelen wel en
wentelen en strelen, eindeloos verstekt
het tedere instinct, dat, winters al verpopt
verstopt, hergeven paradijs verbeidt:
maar ai…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ik ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in een wazig
niemandsland
ik wil begrijpen wat zich
niet meer verklaart
en mijn mildheid haar
grenzen bewaakt
een grens
behoedzaam maar beslist
een ruimte waarin
instincten…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
rituelen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
492 welk been het eerste
in de pijp gaat
welke arm kiest dan
automatisch een mouw
welke voet neemt
het voortouw
waarom links gepoetst
rechts geveegd
en links gegeten
schrijf je rechts
de rituelen in je hoofd
gaan meestal over kiezen
doe het goede
of dat wat moet
laat het mindere
het kwade het meest
volg de impuls
de intuïtie
het instinct…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 Nooit voel jij je instinct beter dan in de loopgraven
omgegeven door braven en kapotgeschoten bomen.
We handelden automatisch: gooiden ons op de grond
spraken met onze ogen en niet met onze mond.
We gingen en waren moe- we zwegen doorgaans.…
Blanke pit of..?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 van herinneringen
huist de blanke pit van onze tekst, ook
verbaal in zachte en tevens harde kern waarin
ik mij herken, als ziener naar het lot, ontvankelijk
van een gewortelde daad, als het in goede aarde valt
zoek de sporen in een verklaring naar die
oorsprong als pril begin van oorzaak
en gevolg, vertolkt in causale feiten
van instinct…
'Ogen' blik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 vermoedden
is mij gebleken
als waarheid
op basis van
zuiver gezang
de kinderen horen
en zien niet alleen
ze luisteren
echt zonder dwang
Dat ene moment
is het kairosmoment
het juiste ondeelbare
onwederkeerbaar
intieme voor ieder
unieke moment
Het kan in een flits
onverhoopt onverwacht
maar altijd spontaan
als een dierlijk instinct…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Een zeldzame flits van blauw en oranje,
steeds weer in beweging, jagend en trekkend, gedreven door instinct.
Onder overhangende takken
en uitgeholde oevers verbergt hij zijn nest.
Het water fluistert, riet beweegt zacht. Jongen wachten,
veren nog pril, tot de lucht hen roept, een onbekend pad van vrijheid.…
Schaduw en...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.209 leerde wachten in het water
dat geen vragen stelde
en toch alles onthield
na de duik was ik niet verbaasd
over de onbewuste ziel die opdook
maar ook over de rust
waarmee zij mij hield
niet om mij te binden
maar om te bewaren
zoals stilte dat kan
zonder bewijs
en toch aanwezig
vrijheid zit niet alleen
in het bedwingen van instincten…
Tweede kans 1975
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 op overleven
die genen worden doorgegeven
aan nageslacht en als collectieve
ervaring in de genen geschreven
Ik lift met een nat pak naar huis
ben weg als de politie arriveert
die gelijk gaat dreggen
en niet blij is met mij als ik bel
Angst heeft tijd en ruimte nodig
worden we verrast is er geen tijd
vallen we terug op ons instinct…
In het dier
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.078 De ogen van het dier openen zich in een weg naar elders
we lopen naar binnen het is warm en behaaglijk en zoveel instinct.
Mijn man klikt in een poot en begint op en neer, op en neer, en krom en recht, en krom en recht zoveel beweging in mijn man.
Het dier accepteert gelaten.
Ik loop verder richting hersens, altijd zo gedachtengeoriënteerd.…
´Wij mensen denken dat we alles weten´
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Wij mensen denken dat we alles weten
Dat we de wereld kunnen begrijpen en meten
Maar hoe meer we leren, hoe meer we vergeten
Wat de andere dieren al lang weten
zij leven in het hier en nu
Zonder zorgen, zonder berouw
Zij volgen hun instinct en hun trouw
Zonder twijfel, zonder gedoe
Wij mensen zoeken naar de zin van het leven
Dat we onszelf…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 Elke slag een zacht verzet tegen de
zwaartekracht; een elegant spel van vertrouwen op niets dan instinct en wind.
Hun zang breekt niet alleen de stilte, maar
opent ook een deur, een deur naar iets wat ik niet kan zien
maar wel voel in elke vezel.…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 Ze is een anker in het drijven, een
onverzettelijk kompas van instinct, een moeiteloze aanwezigheid die nooit wankelt.
En zo beweegt ze voort, traag als tijd,
zonder haast, haar elegante vleugels licht gespreid,
het kind veilig in haar armen.…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen
Dan klinkt hun gakken
uit gortdroge kelen,
maar geen wil zich roeren,
geen kiest het luchtruim,
geen moedergans wil buiten treden
Het dons van de mist
houdt eendrachtig gevangen,
maar instinct…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen
Dan klinkt hun gakken
uit gortdroge kelen,
maar geen wil zich roeren,
geen kiest het luchtruim,
geen moedergans wil buiten treden
Het dons van de mist
houdt eendrachtig gevangen,
maar instinct…
de mens en ik
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
764 tomeloos ben ik een speelbal zonder zinnen
geen mens die mij dan ook maar enigszins op waarde schat
geloof ik heilig in die ene God der vaderen
dan mis ik de verbinding in spiritualiteit
met hele stammen soortgenoten tegelijkertijd
maar heb ik mij wel veilig weten in te kaderen
zo blijf ik bewust onbewust en onderbewust
een strijdtoneel van instinct…
Ten einde raad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 leugen kan worden gebogen
Romantisch getint of platweg link
Wijsheden debiterend
Zo ga ik tegenstrijdig rond
Spitsvondig vermanend belerend
Een beetje ondeugend maar gezond
Gewoonte eer of plicht
Ik blijf er niet buiten
Ook naamloos en zonder gezicht
Zelfs niet door mij uit te sluiten
De zege van het ritmisch verzoek
En evolutionair instinct…
Ballen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
553 Niet enkel een actrice van formaat
Die zeer verdiende sporen achterlaat
Ze blijkt een vrouw met moed, een vrouw met ballen
Die geen genoegen neemt met nare kwallen
Misbruik van macht valt niet te tolereren
Dat moet de president elect nog leren…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 die mij in tweeën spleet
de wereld draait als nooit tevoren
M’n gevoel heeft mij nimmer bedrogen
ik probeer trillend om te staan
de angst geeft mij het vermogen
ik moet uit de regen vandaan
Vertrouwen
Ik loop om je heen
is wat ik ruik wel goed
ik hink, mijn gang is wankel
merk dat de wond weer bloedt
Ik kijk, ik voel verbeten
instinct…