Alle inzendingen over schuif

173 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwig Licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
schuif ze open de gordijnen laat je heel subtiel beschijnen en voel: je bent niet alleen want daar staan de sterren die jou al wenken van verre daar is waar jouw ziel heen gaat daar krijg je het inzicht en wordt je ook verlicht met en door het eeuwige licht ooit … vroeg of laat…
catrinus9 februari 2022Lees meer >

Verleden zaait onrust

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.005
onrust in mijn gesloten hart niets wat het nu sust echt alles is verward Verleden zaait onrust niet weten wat te doen nu liefde mijn hart kust met een eerlijke zoen Verleden zaait onrust ziet alleen maar de pijn iets wat me verontrust alsof het niet mooi kan zijn Verleden zaait onrust liefde pak mijn hand maak me van jou bewust schuif…
Johanna Boer21 februari 2005Lees meer >

Mijn huis...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 939
Op de puinhopen van mijn leven heb ik opnieuw een huis gebouwd de fundering is nog niet zo stevig maar het is er veilig en vertrouwd Het biedt bescherming tegen rampen en geeft me houvast als ik val ik kan er rusten na het strijden ik vocht omhoog, uit het eenzame dal Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen ik schuif het gordijn voorzichtig…

je hoort bij mij

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.904
ik druk de wekker uit voordat hij af zal lopen voorzichtig sta ik op schuif de gordijnen open de eerste zonnestraal valt zacht op je gezicht jij weet nog van niets je ogen zijn nog dicht ik kijk nog even voordat ik de koffie zal gaan halen je bent zo mooi zo lief met goud niet te betalen het maakt me dankbaar en het maakt me blij een…

Tegendraads

gedicht
3.8 met 91 stemmen aantal keer bekeken 15.410
Schuif ik de nacht van mij af als een slecht boek. Ik scheid wat van de wijn is en wat van mij schenk allengs minder van mijzelf in het glas. Ik slink tot een woedende kring op het tafelblad. ------------------------------ uit: 'Na de vlakte', 2008.…
Willem Thies15 september 2021Lees meer >

Nomen est omen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 744
niet de plicht ontwricht mijn denken het zijn de barsten in het beeld de afgebladderde verf van zijn gezicht ik schuif het loden gordijn opzij vervloek mijn duivels werk marmer, zwart en wit geaderd zerk, na zerk, na zerk mijn handen glijden langs de groeven van geboorte en sterven terwijl mijn hoofd door doden bladert kerf ik in de diepste…
Hanny10 maart 2010Lees meer >

straat in de stad

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
ik wist ongeveer jouw nummer waar je woonde en het raam waar je uitkeek op de stad verlaten straat op weg, jong nog met vraagtekens misschien wel onbegrepen inmiddels zie je niet meer dat joch op de fiets in jouw straat je bent gegroeid, vergeten waar het om gaat, om niets, een kind belt aan schuif de gordijnen opzij kijk naar de overkant…
Fred16 juli 2010Lees meer >

ik haal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik haal de kasten leeg en schouw naar binnen ik wieg met het ritme van zachte woorden en zing me terug in de tijd ik schakel tussen slapend verlangen en verbeeldende dwaalsporen ik breng mijn lofzang op het leven en de licht aangeslagen toets ik pluk blauw-warme watten en schuif de wolken weg ik loop hand in hand met onwetendheid…
J.Bakx19 december 2015Lees meer >

de voyeur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 752
Hier lig ik De plas waarin ik spartel Lijkt nergens op maar Je hoeft niet bang te zijn Laat jouw nieuwsgierigheid Maar de vrije loop Ik schuif wel een en ander opzij Als je wilt, kun je er nog net bij Kom kom Huilen hoeft toch niet?…

huisje van papier

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.333
ik bouw je een huisje van papier met klinkers en medeklinkers invoegen doe ik later ik denk aan je met liefelijke letters die je makkelijk ontcijfert met losse woorden zonder tekens in een open brief een zegel kleef ik niet ik schuif mijn brief onder de deur naar binnen ik bel niet aan binnenshuis lees je met ogen die vanzelf vergroten…

Prelude van de lente

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 546
hij zag de winter bloeien in de eerste sneeuw zij hoorde schotsen breken in de donkere schuif van kruiend ijs de nacht gaf amper nog zijn korte sombere dagen prijs hij wist de sterrenhemel bewonderde de klare maan maar zachtjes kwam het fluiten van de vogels aan een prelude van de lente toe hij zomert al in licht en warmte…
wil melker18 februari 2011Lees meer >

Een gewone spier?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 487
Ik schuif de grendels dicht, van zeven kamers in dit hart, er bloeien zeven rozen in dit hart, voor elke kamer een, ontstaan in doornen, zonder kleur, er druppen kaarsen in dit hart, warmte en licht geeft er geen, ik zet de rozen voor elk gezicht, die ik ontmoette in de ruimten, zet de vensters en de deuren op een kier, zuiver zuurstof…
pama25 oktober 2009Lees meer >

ik dwaal soms

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 730
ik dwaal soms stap voor stap op zoek naar verleden verten of betreed de trap waar nog meer doodse vuren wachten; op welke wenk moet ik letten ik schuif muren voor me uit ben gekleed in ijzeren tralies mijn ogen bereiken doven die mijn stijve lippen van geluid beroven; of is het zo dat ik ongevraagd voor onzichtbaarheid…

EEN NARCIST IS EEN BLOEM DIE BLOEIT IN DE KOU

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 636
-ooit- is langzamerhand bijna vol soms krast de tijd wat namen door ik schuif soms met de urgentie naargelang ik hun gedrag met verzachtende omstandigheden door de vingers zie maar één staat altijd bovenaan die zeker nog aan de beurt gaat komen: me, myself and I.…
Simon K.2 december 2021Lees meer >

Stadswacht

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.882
Ik bewandel deze stad kijk van boven naar beneden schuif voor geluiden uit. Geen grijsgebreide muren voor groene gapers. Als ik nog eens mijn hals wil strekken komt hij me tegemoet recht in zijn ogen recht in mijn ogen. Hier blijf ik hangen, in zijn gevooisde geur. Hij kijkt volmaakt. De gevels, de straat, zij gaan voorbij.…

De ramen zemen

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 699
ik woon in het park der geestelijke onnozelheid mij ontgaat niets en alles maar ik word gestuurd of wellicht om de tuin geleid het stroomt over voor mijn ogen en lijk kunstig door de werkelijkheid bedrogen ik vul dus geen zakken met zand en schuif gewoon op met de ademende vloed; ik laat me de eb ontnemen daar sluit ik de…

Sms

hartenkreet
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.920
Ik lees alles, maak de inbox weer schoon, en schuif mijn telefoon weer opzij.…

100% korting

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.923
zul je me vragen Ik zou willen dat ik dat wist Leef nu je leven naar de dagen Naar de toekomst wordt toch slechts gegist Je klote voelen, dat mag best Schuif het ook niet aan de kant Het enige wat mij nu nog rest Aanbieding: Als je valt, grijp naar mijn hand…

Tijd gaat, jeugd blijft

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.000
waar wij eens speelden diefje met verlos beukennootjes deelden was toen een ongerept bos leven is een wonder kijk eens om je heen natuur wie kan er zonder het houdt velen op de been laat vreugdetranen vloeien schuif verdriet aan de kant zie kleine kinderen stoeien ouders lopen hand in hand leef, geniet en profiteer intens van ieder…
Stella1 november 2005Lees meer >

nooit voorwaardelijk

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 638
begroeien met een teder lijf lippen drukten zich op mijn open mond en enkel jouw stem deelde de stervende vogels in mij uren zochten alleen nog maar jou en alles dat ik in mezelf had verlaten ik wachtte op je woord maar iets werd terug niets; ik werd weer zoals voorheen engelen fluisteren nu vleugels op mijn rug en ik schuif…

Deze keer is het echt.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
Schuif de deur maar zachtjes dicht.…
Peterdw.4 oktober 2008Lees meer >

Lezen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
Met een beetje spijt schuif je het boek dan maar in de kast. Maar zelfs daar zal het blijven tonen dat tussen alle lelijkheid en cynisme ook heel veel schoonheid bestaat op deze wereld. Zwart op wit.…

het warme laken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
wat kan de ochtend soms donker lijken waar men licht vermeent als de nacht nog duidelijk weent bij het vroege opstaan van een verleden etmaal en onverteerde gedachten voortschrijdend worden uitgebeend tot een rusteloos verhaal dan schuif ik ze niet opzij die doeken voor de wereld het zal zeker niet helpen in mijn verwarring…

Slechts een woord

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 770
nooit zal je nog wederkeren jij bent slechts gekomen om even warm te raken want het antwoord gaf je al voor de tijd in stukken viel en ik door de bruine aarde kroop met smalle, bleke handen omdat ik geen bomen kan verplaatsen of sterren tot een ongekende hoogte kan bewegen met een verre vleugelslag en nog zwarter dan de nacht schuif…

wintergast

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 612
kom bij me wees nog één keer wintergast je neus zo koud die blossen na het schaatsen op je wangen ik ruik de winter zie de honger in je ogen als ik langzaam wanten van je handen schuif kom vlakbij me zitten laat me nu opnieuw het vuur opstoken vertel me van je leven de uiteindelijke keuzes die je maakte en de vrouwen die je hebt…
annabel21 december 2009Lees meer >

De lessende dorst

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Je ogen dulden mijn blik, ik schuif me blind in jou. Samen helen we de wond die de tijd telkens splijt. Als een spons zuig ik je op en jij knijpt me weer uit. Als slakken slinkt ons slijm in de hitte van zomerse schijn. Er blijft ons niets meer over dan ons volkomen leeg te drinken.…

Dageraad

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 822
Ik sta op schuif het gordijn opzij een ster schijnt mij flauwtjes toe Het blauwe uur daarna de zon, de dag, de zaak ik ben nu al gaar Bij de wasbak tref ik mijn gezicht een verse wal is in de maak ik zie een mens, eiwit belicht een onsje wil op liters water Maar ook spiegels zijn gevormd metaal en zand, meer is het niet - veredeld…

Tijdelijk – nog niet (1)

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.098
zullen zeggen Daar woont hij En ik die schouderophalend Het slot open doe En binnenkom in dit ergens en denk Hoe lang woon ik hier nog Hoe lang moet ik hier blijven Hoe lang zal ik ondergaan Dat dit het is Weer stoot ik mijn voet tegen De openstaande deur Waar er te veel van zijn In deze te kleine ruimte Ik kijk door het te lage raam Schuif…

Begrafenis

poëzie
3.1 met 302 stemmen aantal keer bekeken 44.064
De schuif is van licht notenhout; Uit donker is de kist gebouwd, Als passend voor een man van stand. Plechtstatig wordt de stoet geschikt. In de rijtuigen màg gesnikt. Krijtwit gehandschoend, in de vormen, volgen de dragers, zwart en zacht. Hij wordt met ongeduld verwacht Door witte maden, rode wormen.…

nog eentje

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
zanger-liedjesschrijver avond, mijn knijpie puilt uit aandoenlijk hoor ik het aan, drink HJ, primator, kostelijk vocht schuif luxueus het rokersgedeelte binnen, inhaleer spannend de jeugd om mij heen terwijl ik geroutineerd mijn sjekkie consumeer, trekken ze een filtertje weg en kijken ze verbaasd naar die ouwe kop, ze weten niet dat…
Fred30 maart 2009Lees meer >