173 resultaten.
Eeuwig Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 schuif ze open de gordijnen
laat je heel subtiel beschijnen
en voel: je bent niet alleen
want daar staan de sterren
die jou al wenken van verre
daar is waar jouw ziel heen gaat
daar krijg je het inzicht
en wordt je ook verlicht
met en door het eeuwige licht
ooit … vroeg of laat…
Verleden zaait onrust
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.005 onrust
in mijn gesloten hart
niets wat het nu sust
echt alles is verward
Verleden zaait onrust
niet weten wat te doen
nu liefde mijn hart kust
met een eerlijke zoen
Verleden zaait onrust
ziet alleen maar de pijn
iets wat me verontrust
alsof het niet mooi kan zijn
Verleden zaait onrust
liefde pak mijn hand
maak me van jou bewust
schuif…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
je hoort bij mij
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.904 ik druk de wekker uit
voordat hij af zal lopen
voorzichtig sta ik op
schuif de gordijnen open
de eerste zonnestraal
valt zacht op je gezicht
jij weet nog van niets
je ogen zijn nog dicht
ik kijk nog even voordat ik
de koffie zal gaan halen
je bent zo mooi zo lief
met goud niet te betalen
het maakt me dankbaar
en het maakt me blij
een…
Tegendraads
gedicht
3.8 met 91 stemmen
15.410 Schuif ik de nacht van mij af als een slecht boek.
Ik scheid wat van de wijn is en wat van mij
schenk allengs minder van mijzelf in het glas.
Ik slink tot een woedende kring op het tafelblad.
------------------------------
uit: 'Na de vlakte', 2008.…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
straat in de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 ik wist ongeveer jouw nummer
waar je woonde en het raam
waar je uitkeek op de stad
verlaten straat op weg,
jong nog met vraagtekens
misschien wel onbegrepen
inmiddels zie je niet meer
dat joch op de fiets in jouw straat
je bent gegroeid, vergeten
waar het om gaat,
om niets, een kind belt aan
schuif de gordijnen opzij
kijk naar de overkant…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
de voyeur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
752 Hier lig ik
De plas waarin ik spartel
Lijkt nergens op maar
Je hoeft niet bang te zijn
Laat jouw nieuwsgierigheid
Maar de vrije loop
Ik schuif wel een en ander opzij
Als je wilt, kun je er nog net bij
Kom kom
Huilen hoeft toch niet?…
huisje van papier
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.333 ik bouw je een huisje van papier
met klinkers en medeklinkers
invoegen doe ik later
ik denk aan je
met liefelijke letters
die je makkelijk ontcijfert
met losse woorden
zonder tekens in een open brief
een zegel kleef ik niet
ik schuif mijn brief
onder de deur naar binnen
ik bel niet aan
binnenshuis lees je
met ogen die vanzelf vergroten…
Prelude van de lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
546 hij zag
de winter bloeien
in de eerste sneeuw
zij hoorde
schotsen breken in de
donkere schuif van kruiend ijs
de nacht gaf
amper nog zijn
korte sombere dagen prijs
hij wist
de sterrenhemel
bewonderde de klare maan
maar zachtjes kwam
het fluiten van de vogels
aan een prelude van de lente toe
hij zomert al in
licht en warmte…
Een gewone spier?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
487 Ik schuif de grendels dicht,
van zeven kamers in dit hart,
er bloeien zeven rozen in dit hart,
voor elke kamer een, ontstaan
in doornen, zonder kleur, er
druppen kaarsen in dit hart,
warmte en licht geeft er geen,
ik zet de rozen voor elk gezicht,
die ik ontmoette in de ruimten, zet
de vensters en de deuren op een kier,
zuiver zuurstof…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 ik dwaal soms
stap voor stap
op zoek naar
verleden verten
of betreed de trap
waar nog meer
doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid…
EEN NARCIST IS EEN BLOEM DIE BLOEIT IN DE KOU
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
636 -ooit-
is langzamerhand bijna vol
soms krast de tijd
wat namen door
ik schuif soms met de urgentie
naargelang ik hun gedrag
met verzachtende
omstandigheden
door de vingers zie
maar één staat altijd bovenaan
die zeker nog aan
de beurt gaat komen:
me, myself and I.…
Stadswacht
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.882 Ik bewandel deze stad
kijk van boven naar beneden
schuif voor geluiden uit.
Geen grijsgebreide muren
voor groene gapers.
Als ik nog eens
mijn hals wil strekken
komt hij me tegemoet
recht in zijn ogen
recht in mijn ogen.
Hier blijf ik hangen,
in zijn gevooisde geur.
Hij kijkt volmaakt.
De gevels, de straat,
zij gaan voorbij.…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
Sms
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
10.920 Ik lees alles, maak de inbox weer schoon,
en schuif mijn telefoon weer opzij.…
100% korting
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.923 zul je me vragen
Ik zou willen dat ik dat wist
Leef nu je leven naar de dagen
Naar de toekomst wordt toch slechts gegist
Je klote voelen, dat mag best
Schuif het ook niet aan de kant
Het enige wat mij nu nog rest
Aanbieding:
Als je valt, grijp naar mijn hand…
Tijd gaat, jeugd blijft
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.000 waar wij eens speelden
diefje met verlos
beukennootjes deelden
was toen een ongerept bos
leven is een wonder
kijk eens om je heen
natuur wie kan er zonder
het houdt velen op de been
laat vreugdetranen vloeien
schuif verdriet aan de kant
zie kleine kinderen stoeien
ouders lopen hand in hand
leef, geniet en profiteer
intens van ieder…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen
engelen fluisteren nu
vleugels op mijn rug
en ik schuif…
Deze keer is het echt.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
752 Schuif de deur maar zachtjes dicht.…
Lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
793 Met een beetje spijt
schuif je het boek dan maar in de kast.
Maar zelfs daar zal het blijven
tonen dat tussen alle lelijkheid
en cynisme ook heel veel schoonheid bestaat
op deze wereld.
Zwart op wit.…
het warme laken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
756 wat kan de ochtend
soms donker lijken
waar men licht vermeent
als de nacht
nog duidelijk weent
bij het vroege opstaan
van een verleden etmaal
en onverteerde gedachten
voortschrijdend worden uitgebeend
tot een rusteloos verhaal
dan schuif ik ze niet opzij
die doeken voor de wereld
het zal zeker niet helpen
in mijn verwarring…
Slechts een woord
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
770 nooit zal je nog wederkeren
jij bent slechts gekomen
om even warm te raken
want het antwoord gaf je al
voor de tijd in stukken viel
en ik door de bruine aarde kroop
met smalle, bleke handen omdat
ik geen bomen kan verplaatsen
of sterren tot een ongekende
hoogte kan bewegen
met een verre vleugelslag en
nog zwarter dan de nacht
schuif…
wintergast
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
612 kom bij me
wees nog één keer wintergast
je neus zo koud
die blossen na het schaatsen
op je wangen
ik ruik de winter
zie de honger in je ogen
als ik langzaam
wanten van je handen schuif
kom vlakbij me zitten
laat me nu opnieuw
het vuur opstoken
vertel me van je leven
de uiteindelijke keuzes
die je maakte en de vrouwen
die je hebt…
De lessende dorst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.137 Je ogen dulden mijn blik,
ik schuif me blind in jou.
Samen helen we de wond
die de tijd telkens splijt.
Als een spons zuig ik je op
en jij knijpt me weer uit.
Als slakken slinkt ons slijm
in de hitte van zomerse schijn.
Er blijft ons niets meer over
dan ons volkomen leeg te drinken.…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 Ik sta op
schuif het gordijn opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld…
Tijdelijk – nog niet (1)
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
6.098 zullen zeggen
Daar woont hij
En ik die schouderophalend
Het slot open doe
En binnenkom in dit ergens en denk
Hoe lang woon ik hier nog
Hoe lang moet ik hier blijven
Hoe lang zal ik ondergaan
Dat dit het is
Weer stoot ik mijn voet tegen
De openstaande deur
Waar er te veel van zijn
In deze te kleine ruimte
Ik kijk door het te lage raam
Schuif…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 De schuif is van licht notenhout;
Uit donker is de kist gebouwd,
Als passend voor een man van stand.
Plechtstatig wordt de stoet geschikt.
In de rijtuigen màg gesnikt.
Krijtwit gehandschoend, in de vormen,
volgen de dragers, zwart en zacht.
Hij wordt met ongeduld verwacht
Door witte maden, rode wormen.…
nog eentje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 zanger-liedjesschrijver avond,
mijn knijpie puilt uit
aandoenlijk hoor ik het aan,
drink HJ, primator, kostelijk vocht
schuif luxueus het rokersgedeelte binnen,
inhaleer spannend de jeugd om mij heen
terwijl ik geroutineerd mijn sjekkie
consumeer, trekken ze een filtertje weg
en kijken ze verbaasd naar die ouwe kop,
ze weten niet dat…