1498 resultaten.
Hof van Gethsemane
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
498 sterren tekenen
lichtelijk hoop
rond de duisternis
stilte valt daar
waar
De Mens
door het noodlot
wordt geplaagd
verstikkend
slikkend
met gestrengelde vingers
naar antwoorden
in onzekerheid vraagt…
Houd me niet vast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
917 Houd me niet
houd me niet vast
in die beklemmende omarming
die verstikkende liefde.
LAAT ME
LAAT ME LOS
geef me de vrijheid
de vrijheid
om te leven
om mezelf te zijn
om te kunnen doen wat ik wil
om het te kunnen doen zoals ik wil
om vrij te zijn
om los van jou te zijn.…
Makreel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De verstikkingen op het dek.
Het gezouten worden en het roken.
Vette vissen zijn erg gezond,
maar vandaag heb ik geen trek.…
Schoolfeest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.224 De band op het feest van de school
Met liedjes bekend van de plaatjes
Voornamelijk pop en wat soul
Herkenbaar na één of twee maatjes
De school met de band op het feest
We dronken er cola en spa’tjes
En gingen tekeer als een beest
Gehuld in uitdagende maatjes
Het feest op de school met die band
Wat hadden die gasten een praatjes
Zij waren…
Haar visie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
570 verstikkend het keurslijf
waarin ze zich opgesloten voelt
zij is niet iemand van regeltjes
het zijn de vormen waartegen zij zich verzet
graag wandelt ze op het randje
om haar horizon te ontvouwen
vergroot haar visie de speelruimte
waarin zij zich laaft aan al het goede…
Verloren stap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 Verstikkende hitte heerst,
in een huis zo koud.
Ruimte te klein,
voor een geest zo vrij.
Gekluisterd en gebonden,
het lukt niet meer.
Je breekt vrij,
met een stap in het duister.
Verlaat je de gevangenis,
eindelijk vrij.…
Onzichtbare banden.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.198 Niemand is zo gelukkig, als zij
die verblijven in het licht.
Gestuurd door de liefde
van deze of gene zijde.
Kleuriger dan een regenboog.
Helderder dan zonnestralen.
Zij zijn en blijven bij ons.
In ons hart en onze ziel.
Kijken mee in onze dromen.
wijzen ons de weg.
Die ook wij ooit moeten gaan.
Als we afscheid nemen
van ons aardse bestaan…
band met mondschilderes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.000 toen door naar schilderijen keek
werd zij gezien door koot
een schilder die zoals het leek
dr mocht ze was een stoot
die schilder koot bekoord door door
vroeg waar ze van bestond
ze zei ik draag gedichten voor
ik schilder met de mond
dit schept een band zei hij terstond
hetgeen ie toe wou lichten
hij vroeg daarom hoe zij het vond
dat…
de band die blijft
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.187 van geest
geen zin meer voortbrengt die gewoon echt loopt
stad en land afgereisd om hem te laten behandelen
rest berusting - al is hij ergens nog bij de tijd
om de slurf heen kan niemand - mijn oom die lijdt
als het even kan gaan we samen in duin wandelen
knijp ik hem dan zacht in de rug van zijn hand
knijpt hij hard terug en houdt onze band…
de band verbroken
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
3.758 tot enkel afdeinzen
werd ik genoopt
toen gij mij,
tersluiks,
met dingstigheid
en schier veinzen
mijn edele gevoelens
jegens u
lafhartig had gesloopt
gij zijt slechts onbeholpen;
onkundig ene genegenheid
met waarde te stolpen…
hechte band
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
531 ik de kaft
van het boek
waarin ik jouw
mooi spannend verhaal
eindeloos hoop
te mogen
blijven lezen
met jouw naam op mijn rug…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 samenloop van het
ongeschoolde sentiment zonder
daarvoor te boeten, er was
niets omhanden om de tijd te
doden, las vlijt en vlucht in
de ogen van afstreepte nachten,
maant de maan tot vrije val,
dof kristal van het verleden,
zaait kometen in een mal, om
dagen te ontginnen, voordat
ze zijn begonnen, legt de tijd
mij aan gefixeerde banden…
Zachte band
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.003 De pijn in haar ogen,
haar smeken
neem me toch mee,
machteloosheid
bekrachtigt mijn stem
mijn band is te zacht
u zou kunnen vallen,
mijn fiets
is er niet op gebouwd
lucht vult mijn hart
als haar mond zich ontspant,
weer neemt haar humor
de overhand.…
Aan banden gelegd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.034 soms komt het voor
dat mijn fantasie niet weet
wat voor u in te schenken,
gedachten weigeren dan
een gedicht te bedenken
het is een moment
bij eenieder bekend
dat de ochtendstond
met de nacht is aangelengd
of dat uw benen
vechten tegen de aarde ;
ze moeten wel,
maar deze dag heeft toch
geen enkele waarde
ach, een…
Lopende band
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Zinkende gedachten
Fluisterend ingekaderd
Melancholisch
In zwart wit
Ik trek je aan
Drievlaks, en profile
Passend
Bij mijn kleurrijk innerlijk
Spinnend
Kroelend
De hele avond
Op de lopende band…
Band Sleet
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
789 Ebola is het meest recent excuus,
Om nog maar eens dat kunstje te herhalen,
Iets zieligs op tv? Dus hup, betalen,
Voor tenten, medicijnen en infuus.
Het doel is goed, natuurlijk is het sneu,
Maar ‘Do They Know’... ben ik al járen beu.…
[Lossere banden]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Lossere banden:
mijn contacten groeien uit ––
tot verbindingen.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Stil bos ademt mee
zonlicht raakt mijn open hart
ik word weer heel zacht
Traag loop ik door het gras,
de wind strijkt langs mijn huid. De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.
Zacht zonlicht valt gefilterd,
vloeibaar goud door het groen…
VERPLETTER ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.325 Jy in sy omhelsing
verstik.…
sterven zal je in dode letters
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
775 sterven zal je in dode letters
in flarden van poëzie neerstromen
afsterven in verstikkende schaduw
neergeschreven in het graf van de muze
heengaan in verplettering van tirannie
en grauw zijn ze geworden
inktvlekken resten
ook de betekenis ben ik vergeten…
Opwarming
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 ingesneden
door eigen druk
weggegleden
tonglikkend
dalen
verstikkend
vallen
verdwalen
in ijskristallen
vloeibaar verdwijnen
blanke bank
groter dan de spiegelzee
laat doorschijnen
toenemend gevaar
en nog maar
het topje van ……
ongecompliceerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
590 bruisend en speels
ongecompliceerd
ontdek ik pril leven
onder een staalblauwe hemel
zonder zweem
van verstikkend
de leegte
warm opvullend
met zoveel tedere kleuren
en zoete geuren
dat ik gelukkig ben te zijn
tussen die schoonheid…
Storm in een glazen lichaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
582 er hing een adem te verstikken
in een zucht om te snijden
water hield op met stromen
werd bloeddamp uit poriën
al het lawaai stierf eenzaam
de stilte klonk steeds harder
ik bombardeerde mijn ziel
en niemand die het hoorde…
uitzichtloos?!
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.102 levend begraven
in de zwarte aarde
van het verleden
bijtende kou
zaait verwarring
in onrustig denken
tranen verteren
lang gekoesterde hoop
op een lichtpuntje
van de wereld verlaten
in verstikkend donker
lig je daar…
WORSTELING
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
867 Goedemorgen intuïtie
Leef mee vandaag
Geef me ruimte
Knaag niet aan mijn geweten
Verdriet mij niet
Stop de verstikking
Ik ben mijn hersenen
Jij mijn intuïtie
Werk mee
Koester me
Alsjeblieft
Jij bent mij
Heb me lief.…
Geketend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.302 in banden geketend,
van het niets
herhalend de roep,
vergeet me niet…
'S AVONDS ZIE 'K DE STERREN GEREN
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.893 Vaart mij wel dan, slaapt in vrede,
g' hebt mij lang genoeg geplaagd,
wereld, met uw' lastigheden:
neen, ge ‘n zult, eer ‘t morgen daagt,
mij geen banden meer doen dragen;
vrij eens wilt het herte mijn
rijdend op de hemelwagen,
rustend in de sterren zijn!
-----------------------------
Tijdkrans (1893)…
de aarde raakt vervuild
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
982 de stille blauwe hemel verengt zich
geleidelijk alsof een muur hem afgrendelt
verspert het hoofd en werkelijkheid
langzaam als mortel op de steen
waarin de tijd zich dringt
lucht uit het water trekt
nog kan er veel gedaan
voor het verstikken nadert.…
De maan
hartenkreet
2.0 met 18 stemmen
3.103 Dunne vingers grijpen om haar heen,
zwarte vegen op gouden gloed
verstikken haar langzaam.
Zij verdraagt, laat begaan.
Nog eenmaal verheft zij zich
en straalt als nooit tevoren.
De strijd is ongelijk
Hoogmoed komt voor de val.…
Als serpenten mij omhangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
737 Verstand op nul
Blik op oneindig
Strakke schema's
Die als serpenten
Mij omhangen en mijn
Ik verstikken in
Meedogenloze omstrengeling -
Als het leven zich moedeloos,
Bloedeloos, overgeeft aan
De dood die mij gretig
Opwacht ontdek ik dat
Ik aan het leven te kort kom…