Alle inzendingen over wilgen

317 resultaten.

Sorteren op:

niet te vergeten dat

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
dat zij er was, mijn dochter zij maakt dat kale wilgen knoppen vormen, in het ritme van mijn pas ik weet ze daar en ook hoe mooi haar laatste lente was…

Oud & nieuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ik hang mijn wensen aan de wilgen & m'n liefde voor jou mag in een boom 't oude zeer zal ik verstrooien voedsel voor scheuten van 'n nieuwe droom…

Het Zoete Zingen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
Ik zit in vaders rookstoel bij het raam En zie nog steeds de weidse bollenvelden Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek Groeit straks beton in plaats van zomerbed De heg is afgeschoren tot de grond En naast de slootjes tussen stoppelriet Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait Het kent nog…

De Wilgenlaan

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
De wilgen zijn geknot en uitgelopen, voor haar gaat ver van hier een nieuwe toekomst open waarop ik hier op aarde nog mag blijven hopen, verbonden door de wortels van ons geloof in God. Een eindje verderop wordt er al weer een wilg geknot. Op 5 november 2009 mocht ik voor dit gedicht een eervolle vermelding ontvangen.…

Holleweg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
Weer reed ik door een holle weg waar aan weerskanten wilgen staan te wuiven met die praal en pracht als van nieuw zilver en dat groen als van olijven en vooral die frisse frisse adem…
vancoillie13 oktober 2012Lees meer >

's Nachts

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
klimt hij door 't raam om zijn wereld op z'n kop te zetten donderjagend met lindebomen tot de wilg hem vraagt om te schommelen vliegt hij vlug van ver boven de stad tot in zijn warme bed…

verdwijnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
blijf maar nog even zoek een schuilplaats voor alles wat verdwijnt herken de lege plekken hang de metaforen aan de wilgen in het aanwassend duister blijf nog even tot de nacht haar onmetelijke armen spreidt…

Jong nog van gewei

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
Prille wilgen jong nog van gewei zwart-wittekoeien knalgroene wei een buizerd hoog in de lucht om zijn vrije val toch zo berucht een wilde gans kribbig wit bekijkt het topfit…
delius31 augustus 2007Lees meer >

River flows in you

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.080
hoe haar jonge handen over de toetsen golven ons huis zich met haar bruisende klanken vult hoe zij meandert langs knoestige wilgen en wuivend riet hoe zij geniet zo intens met de stroom vervloeit versmelt (voor Anne)…

Wandeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Langzaam lopend langs de Aa maak ik fotos zonder camera Wolken wilgen vennen vogels en bloemen die ik zou willen kennen helpen mij niks te plannen Ik ben in t moment Ik besta…

Scharrelspoor wilg

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
Kaarsen rekken hun vlam naar sterren boven de wilg waar de vogel bollen scharrelt het spoor dat voeten maken leidt langs de glimworm door boswei en kelders slaan kaarsen op…
Piewan17 november 2026Lees meer >

WILG en POPEL

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.539
Meen niet, dat éne deugd voor allen past! - De popel streeft omhoog met trots verachten Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast; De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last, Die 't water zoeken met een hoopvol trachten, En lijdzaam op de blijde stonde wachten, Dat zij door golfjes worden…

Olmen en Wilgen

poëzie
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.283
Daar ginder in der olmen lommer, Zag ik de hemel op deze aard Ik voelde ’s levens volle waard Daar ginder in der olmen lommer. Want zij, die englen evenaart Ontrukte mij aan zorg en kommer Daar ginder in der olmen lommer Zag ik de hemel op deze aard. ----------------------------------- uit: Gedichten (1850)…

oude wilgen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 569
scheuten en zij hun snottebellen langs rijen groene sloten er welt water uit de oude holle lijven en schikken de plooien glad laten de dag zich tooien door het dak vertellen hun noden in veerkrachtige taaie loten die de moede lichamen trekken diep geworteld in lange tenen opgestaan uit zompige zoden voor fundament gevlochten worden wilg…
pama26 april 2007Lees meer >

Onwillige wilg

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
Die stille oude wilg, gebogen over de waterkant de bladeren volgeschreven, verkleurd en geknot door eigen hand, het houten hart gevlochten op nieuwe loten, geënt op nieuw inzicht geeft hij onderdak aan toekomstige levens, die hij daarvoor nog niet had verkend.…
pama18 mei 2008Lees meer >

Weg der wilgen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 782
Ik meet de schaduw van een eenzame wilg, het silhouet trekt langzaam door de dag en ik volg hem op de voet. Er is rust in de bladeren waar de wind zijn vrije gang kan gaan. Ik verblijf graag in zijn levenspad maar volg mijn eigen weg.…

de (om)gevallen wilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
wie haar beknot ontmoet een wilg dwars en lichtelijk onwillig loopt ze uit door zagen uitgedaagd de spiegeling van het water speelt met haar silhouet grillig samenspel van zon en golven de zon maakt haar gedwee en zo gewillig beknot haar niet ze werpt zich vanzelf voor je voeten als je haar laat en slechts bewondert weldra…

De oude wilg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Met een glimlach doorsta ik de beproeving, fiers en volhardend toon ik mij. De werkelijkheid wil ik niet zien, ik ben kapot, een geknapte eik. Van de ooit trotse eik rest slechts nog brandhout, de laatste storm werd hem te veel.…

De kwast en de wilgen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 671
Ze vormden samen een merkwaardige combinatie in het zoete duister van de volmaakte liefdesnacht de kwast en de wilgen en de lichaamswarmte van zijn beminde geliefde een bekende fotografe er kwam weer regen in de schilder tranen, nodig voor de onstuimige rivier in deze breekbare stilte vol abstracte wellust passie en ordinaire…
mobar6 juni 2023Lees meer >

De Biesbosch wilgt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Nog even ongeknot tenen wilgen fraai zo smal op hun karkas dreigen om te waaien bij iets meer dan wind kijken je knoestig aan als wezens uit een fantasy of uit een ver verleden leg ze vast voor ze vallen en verdwijnen in de tijd…
Gerardo19 februari 2008Lees meer >

nevelig

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 497
de wereld bekijkend door soepogen loop ik met m’n chagrijnige hond klam kleumend langs ’t natte water waar treurende wilgen troosteloos tranen over lange droeve wimpers…

Vacature

snelsonnet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 837
De reden is, dat ik mijn pen inklim: Ons Niek (voor hem ben ik dus interim) Heeft aan een wilg zijn dichterspen gehangen. Nu is er op die dag een vacature, Wie zorgt ervoor, dat dat maar kort mag duren?…
Wim Overweg23 oktober 2017Lees meer >

treurwilgen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 597
in de blauwe lucht te bloeien traan voor traan treuren zij hun verdriet de vervulling van hun wens nimmer in het verschiet niet alles is echter zo hopeloos als het lijkt want alleen iemand die heel goed kijkt ziet in het water de weerspiegeling van wilg en horizon in tedere omstrengeling…

De witte sneeuw

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Als wit besneeuwde mensen staan De wilgen, half gebogen De ruwe romp, opengedaan Hun takken, onbewogen. Zijn ’t pelgrims, in gesloten pij, Van uit het Oost gekomen, Die wachten staan, nu het daggetij Tot bidden roept de vromen?…

Wildernis van ziel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
De dagen, verloren geen schoonheid tussen eiken, beuken en wilgen groeide ik uit mijn hemd en uit mijn dromen in rookwolken nachtwouden speelde ik indiaantje met mezelf tegen blanke betweters ik verbond mijn geest met vrede in deze wildernis van ziel liep ik weg uit de stad van de dwaasbeschaafde mensen om in het wilgenwoud…
mobar18 september 2012Lees meer >

Katjes

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Ik zag zo van die zachte katjes die het grijs nog in de ogen hadden, pluizig keek de lente al om de hoek. Ik bewonderde hun moedig ontluiken en nam ze even in mijn hand, om de zachtheid van een nieuw begin te strelen. Wie aaide wie? Nu denk ik steeds "ik hoop dat ze niet bevriezen" want de winter duurt nog lang.…

De wilg geeft letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
De dag schept na een onrustige nacht gelukkig lucht, naast een vreemde werkelijkheid zwelt het frêle licht glorend aan. Op pad maak ik een gruttoimpressie van het landschap, ga langs de dijk die verderop iets begint te klimmen, er huppelen hazen over de akkers. Hoe mooi oogt ook nu dit gebied het het hoger klimmende licht, klinkt in de…

Treurwilg

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 505
Willen ze weten waarom jij aan het water staat tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden om wat jij aan verstand omhullen wilt de wind de moed niet laten zakken, vertel jij fier bij storm beschut jij menig dier om wat jij aan gevoel te bieden hebt onder regen zie ik je graag daar in jouw avondwade om niet te vergeten wie…
mobar18 juni 2019Lees meer >

Huilen

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.188
als de zon tranen laat dan regent ze op mijn gezicht de kleuren van de regenboog als een wilg tranen laat dan treurt hij op de aarde de blaadjes van de herfst als mijn hart tranen laat dan verdrink ik om jouw liefde die stilletjes openbloeit…

tranendal

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 852
de dag triest open een zwaan richt zich op en slaat de vijver wakker de wilg kijkt in de al dan niet gestegen spiegel van het water en lijkt steeds dieper te treuren haar lange haren laten de vijver niet onberoerd…