171634 resultaten.
Ontwricht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 in het journaal in beeld
in de krant verwoord
via Signal gedeeld
in de podcast gehoord
niet te negeren
moord genocide
niet meer te keren
fascistoïde
mijn psyche ontwricht
ik neig naar de fles
bij elk nieuw bericht
Nieuws-PTSS…
De wereld verandert
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
60 De wereld verandert ons
En wij veranderen de wereld
een beetje voor ons gemak
en om te eten, hemelhoog
bouwen we kamers en suite
gevleugeld en op wielen
leren het aan onze kinderen
leren hen te denken
dat de wereld verandert
door mensen, wat waar…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Herfstig blad valt neer
raakt de rand van stil water
kringen zonder klank
Herfstblad zakt traag
neer, alsof de lucht het nauwelijks
nog draagt; het raakt mijn binnen zonder haast,
en in die lichte val wordt zelfs stilte iets wat hoorbaar blijft.
In de diepte van de herfst
vouwt het licht zich dunner rond mijn
gedachten, alsof het zichzelf…
In vuur en vlam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
420 Haar blonde lokken wapprend in de wind,
Verlokten menig flanerend heer,
Hun hoed lichtend voor dat lieve kind,
Bij elke haar passerende keer.
Zij zag vooral hun smachtende blikken,
Maar geen die zij begeert,
Ze liet zich door geen van hen strikken,
Door schâ en schand’ geleerd.
Elke zondag was ze weer daar present,
De dandy’s natuurlijk…
Ik brand een kaarsje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
421 ik brand een kaarsje
een kaarsje voor Hajar
een jonge vrouw
negenentwintig lentes
fietst vanaf de RAI
dezelfde kant op
als de onbekende man
die haar niet veel later
van het leven zou beroven
in doodsangst appt Hajar:
‘Help me, Nu, hij vermoord mij’
de stad blijft stil
herfstbladeren rollen over straat
het stoplicht springt op groen
drie…
De Retrait
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Dat wat Eirôn deed
één stap achterwaarts
op het schaakbord des levens
maakte dat het aanvalsplan
van Alazôn in zijn toren
met dat springende paard
en één vooruitgeschoven pion
onder druk van zichzelf
alsnog mislukken kon
Eirôn was niet bang
keuzes af te stemmen
op het aanbod van zetten
of de tegenstander
simpelweg verslaan
door…
NOVEMBER-DIP
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
25 Hoe kan ik ze verjagen,
de sombere gedachten.
Nu de dagen zich
steeds meer als
nachten gaan gedragen.
In mijn binnenste hielden
ze zich schuil,
een zomer lang.
Nu ik blote voeten helaas
weer stop in dikke sokken,
word ik bang.
Ik ken mijn sombere
gedachten, lang zullen
ze niet meer
op zich laten wachten.
Nu, in november, nu de
dagen…
Schrödinger's liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
50 Wanneer je een kat in een zak zelf kiest
Volstaat het niet haar uit te dwingen
Ze dient zich uit de boom te kijken
Zodat ze niet zichzelf verliest
Pas dan kan zij de beruchte doos
Uit eigen wil misschien betreden
Tegelijk dood en toch in leven
Ook als zij de zak verkiest
Jaag de kat niet in de doos
Doe dit en ze zal je klauwen
De liefde…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 In het smetteloze groene gras
staan hier duizenden vergeet-mij-nietjes
op de kaalgevreten botten
van een lang vervlogen jeugd.
Hier ligt, postuum tot heldendom verheven
en voorzien van ster en streep,
de vroeg geknakte bloem der natie.
Ver van huis verdwaalden jonkies
in een spelletje Stratego
dat verpakt in idealen
aan hun ouders was verkocht…
No more boleros
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
95 De Toppers zijn hun echte topper kwijt
Want Joling was veruit de beste zanger
Ga dan maar eens op zoek naar een vervanger
Vind maar eens iemand met zijn kwaliteit
Geer denkt...probeer het maar gerust met Goor
Want ik heb er de kracht niet langer voor…
AFSCHEID VAN GUIELMO
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.121 Niets dan leed blijft er beklijven,
Of ik al mijn dagen tel.
Wat zal ik nog langer drijven
Dit onnozel levensspel?
Mei en juni ging verloren
En het witte oogsttij zwond,
Toen de maaier ’t volle koren
Tot de gouden schoven bond.
Vrind, m’n leven is verstreken
En ik vind geen blijheid meer
Om de akker straks te kweken
Voor de nieuwe lentekeer…
De dikste kloostermuren zijn bezeten
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.711 De dikste kloostermuren zijn bezeten
En spitsen de oren naar ons veil rumoer,
Ik ben op u, gij zijt op mij gebeten.
Ik ben de duivel, en gij zijt zijn moer!
Mijn liefde heb ik aan uw val gemeten.
Ik sla de maat voor een soldatenhoer.
De dikste kloostermuren zijn bezeten
En spuwen kruis en krans en kralensnoer.
Hoe vaak hebt gij mij ‘t zangersfeest…
nestblijver
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
152 soms is iemand
zij hij of allebei
dier mens of allebei
meer geschikt om
in het nest te blijven
kan iemand het niet
achter zich laten
blijft iemand
prematuur tot
het einde
zelfs als er
niemand blijft
blijft iemand
hulpeloos achter
in het verlaten nest
een gemankeerd
kwetsbaar wezen
dat geen vluchtlijn
vinden kan
soms blijft…
Aan beide kanten van de deur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
35 Geen konijn uit een hoed,
geen antwoord op ieder verdriet.
Wel iemand die naast je komt zitten
en ook je stilte ziet.
Die grenzen stelt,
maar jou niet afwijst.
Die na een ruzie
toch weer naar je uitkijkt.
En wie zo vaak een ander draagt,
heeft zelf ook iemand nodig
die niet om wonderen vraagt.
Misschien begint ‘vertrouwen…
'GELUK IS TIJD VAN LEVEN'
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
70 danig in gebreke gebleven
de scheurkalender liep
zeker vijf weken achter
de spreuken blijven
vooralsnog ongelezen
met een schuldgevoel en
achterstallige gedrevenheid
zet ik het op een scheuren
in mijn aan enthousiasme
grenzende haast ben ik
spoedig de tijd vooruit...…
Dorenpijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
341 Hand
Zij reikt mij haar hand
Maar die in wildernis van dorens groeit
En als hun bleke vingers toch vergaan
Dan ligt de roos gedood in dorenpijn
Dan zien ze elkander als ontwaakten aan
In haar verliefde hand…
Waar het kindje en de wind elkaar raken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Kindje dat op blote voetjes
speelt met wind die nergens blijft,
lach maar zoetjes, kom maar dichter —
vraag waar alles van vandaan drijft.
Weet gij waar de wind geboren is,
waar de dauw zich openvouwt?
In je ogen, stil en zuiver,
ligt een antwoord dat niet wordt genoemd.
Kindje, vrindje, lach mij toe…
ik weet niet of ik het vind,
of de wind…
Schone schijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Schone schijn bedriegt,
Eerlijkheid duurt vaak het langst,
Niet altijd helaas.…
In memoriam Jozef Deleu 1937-2026
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
54 Het Groot Gezinsverzenboek:
grasduinen en genieten,
vaak zoeken en vinden.
Woorden van vreugde,
woorden van troost,
bij geboorte,
bij dood.
De bloemlezer geniet,
zoekt mee.…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
153 de toekomste, al valt si somtijts
met ’t heden tsaem,
herkent haer selven oock uyt ghisteren,
dat wij verleden noemen
telcken bij dageraet
rijst in mij de vraghe
wat ick herkenne
uyt mijne stille verwachtinghe
.
oft welcke quellinc,
soo die daer is,
in mij komt bruischen
uyt ’t gheweten oft elders vandaan,
seght maer…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Je kijkt naar iets
dat buiten deze tekening ligt.
Daar waar het papier nog leeg is,
blijft je blik
een ogenblik rusten.
Een losse lok
valt langs je wang.
De rest is opgestoken,
zorgvuldig bijeengebracht,
alsof je straks de deur uit moet
maar nog niet weet waarheen.
Wie jou tekende,
heeft vaak haar hand
boven het papier gehouden.
Er…
Dit is een vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
37 Dit is een vrij land
en dat moet zo blijven
Er dreigen gevaren -
het bekende lijstje:
oorlog, revolutie, armoede
reactionairen, vakbonden, en
linkse critici, stokers
met hun grote spotprenten
die wij, de president, aanklagen
wegens opruiing en samenzwering
tegen de staat, ons land
ons geweldige land
We manen de posterijen
en roepen…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Het lage, glooiende dak glanst zacht rood.
Daaronder geurt een ruimte ongedwongen
vol houtwerk, dat fris geurt uit woudlongen,
reinheid der schepping in stilte vergroot.
Hierbinnen denkt men teer droevig aan de dood.
Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen
rondom mijmering en klank van tongen,
over wat het leven, dat heen gaat, bood.
Gezeten…
Resonantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 een noot in het grind
wie hoort wat nooit heeft geklonken
de boom in zichzelf…
De berg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
43 Wij waren één, wij waren twee, wij namen onszelf overal mee. Ik zocht in jou wat ik verloor, jij hoorde mij, maar hoorde door.
Wij moesten weg, wij moesten gaan, om ooit volmaakt bijeen te staan. Geen hand die houdt, geen hart dat vraagt, geen liefde die zichzelf belaagt.
Logos zwijgt en Tao beweegt, de berg staat stil, de wind veegt. Wat ik bemin…
NIET DE TT VAN ASSEN MAAR DIE VAN AMSTERDAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Ja, ja die bestaat
het is een tram, tram 26
van begin Centraal naar eind IJburg
niet in 26 maar in 16 minuten
met een tering tyfus herrie
met schokkende lichamelijk bochten
zelfs geestelijk sjokkerend
maar dus in een ruim kwartiertje
en de fiets mag mee, max 4 stuks
ik gebruik lijn 26 heel veel
want mijn dochter Giulia woont
op IJburg…
Paradijsvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Jij en ik wisten niet
dat ik je achtervolgde
door de storm en hevige regen
je voeten draalden geen tel
tromgeroffel en trompetgeschal
in mijn hoofd
jij baande je een weg naar jouw dansvloer
waar je alles had klaargezet
dit werd de belangrijkste voorstelling
op jouw muziek vloog je weg
in jouw unieke vorm
en terwijl ik je lichaam vasthield…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Buitenkomend zie ik de maan
in het kobaltblauwe, windstille zijn
ik voel een soort
zwoelte
om mij heen
zo'n vochtigheid die ervoor
zorgt dat een gedweilde vloer
je gevangen houdt op een stoel
om geen voetstappen te veroorzaken want
dan is al het werk voor niets geweest
de maan observeert mij
en niet andersom
vanavond kan ik er niet naar…
kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
40 Boos kind haar liefde en trouw was groot
Als ik u zien zal in hetzelfde kind
Nog zijt gij kind Eens komt de tijd
zwerver dichter wereld-kind
Uw kindren duizendvoud u weer…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…